Манасерян, Рубен Левонович

Манасерян, Рубен Левонович

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Տիգրան Բ-ի տերությունը և նրա պայքարը Հռոմի ու Պարթևաստանի ծավալապաշտական քաղաքականության դեմ

Աշխատությունը նվիրված է հայոց պատմության ամենանշանավոր պետական գործիչներից մեկի՝ Արտաշեսյան արքայատոհմի ներկայացուցիչ Տիգրան Բ Մեծի օրոք ստեղծված հայկական հզոր տերությանը, նրա քաղաքական, ռազմական և տարածքային ընդարձակմանը, ինչպես նաև Հին Արևելքի երկու ազդեցիկ ուժերի՝ Հռոմեական Հանրապետության և Պարթևական թագավորության հետ ունեցած բարդ հարաբերություններին։ Այն անդրադառնում է մ.թ.ա. I դարի միջազգային քաղաքական իրադրությանը, երբ Առաջավոր Ասիան դարձել էր խոշոր պետությունների շահերի բախման կարևորագույն կենտրոն, իսկ Հայաստանը, օգտվելով տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններից, կարողացել էր վերածվել նշանակալի ռազմաքաղաքական կենտրոնի։ Տիգրան Բ Մեծի կառավարման ժամանակաշրջանը ներկայացվում է որպես հայկական պետականության վերելքի, տարածքային ընդարձակման և միջազգային հեղինակության ամրապնդման կարևոր փուլ։ Աշխատության առանցքային թեմաներից է հայկական տերության ձևավորման և հզորացման գործընթացը, որի հիմքում ընկած էին պետական կառավարման կենտրոնացումը, ռազմական ներուժի զարգացումը, դիվանագիտական հարաբերությունների ընդլայնումը և տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ Հայաստանի ինքնուրույն դերակատարության հաստատումը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի Հայաստանի հարաբերությունների ուսումնասիրությունը Պարթևաստանի հետ, որը երկար ժամանակ համարվում էր Առաջավոր Ասիայի գլխավոր քաղաքական ու ռազմական ուժերից մեկը և ձգտում էր պահպանել իր ազդեցությունը հարակից տարածքներում։ Ներկայացվում է նաև Հռոմի արևելյան քաղաքականության ընդլայնման համատեքստը, երբ հռոմեական իշխանությունները, աստիճանաբար ներգրավվելով Փոքր Ասիայի և Մերձավոր Արևելքի գործերին, ձգտում էին ամրապնդել իրենց դիրքերը և սահմանափակել տարածաշրջանային ինքնուրույն ուժերի ազդեցությունը։ Այս պայմաններում Տիգրան Բ-ի արտաքին քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես բարդ ռազմավարական գործընթաց, որի ընթացքում հայկական պետությունը ստիպված էր հավասարակշռել հարևան գերտերությունների շահերը, պաշտպանել սեփական տարածքային ամբողջականությունը և պահպանել ձեռք բերած քաղաքական դիրքերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև Հռոմի և Պարթևաստանի ծավալապաշտական ձգտումների ազդեցության բացահայտումը հայկական պետության հետագա զարգացման վրա։ Ներկայացվում են այն քաղաքական ու ռազմական հակասությունները, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին Հայաստանի ներգրավմանը տարածաշրջանային լայնածավալ հակամարտությունների մեջ և փոխեցին ուժերի հարաբերակցությունը Առաջավոր Ասիայում։ Տիգրան Մեծի տերության պատմությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին ռազմական բախումներն ու դիվանագիտական իրադարձությունները, այլև հելլենիստական աշխարհի քաղաքական համակարգում Հայաստանի ունեցած նշանակությունը, նրա տնտեսական ու մշակութային կապերը և տարբեր քաղաքակրթական ազդեցությունների փոխազդեցությունը։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ հայկական տերությունը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես հարևան գերտերությունների միջև մրցակցության տարածք, այլև որպես սեփական շահերը հետապնդող ինքնուրույն քաղաքական ուժ, որն իր ռազմական և դիվանագիտական հնարավորություններով կարողանում էր ազդել տարածաշրջանի իրադարձությունների ընթացքի վրա։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Տիգրան Բ Մեծի ժամանակաշրջանի պատմական գործընթացները, Հայաստանի միջազգային դիրքը և հին հայկական պետականության զարգացման առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես հայոց պատմությամբ, հին աշխարհի միջազգային հարաբերություններով, հռոմեական և պարթևական պատմությամբ ու Առաջավոր Ասիայի ռազմաքաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի պատմության այն ժամանակաշրջանի մասին, երբ երկիրը հասել էր իր քաղաքական և տարածքային հզորության բարձրակետին և դարձել Հին աշխարհի կարևորագույն պետություններից մեկը։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Տիգրան Բ-ի տերությունը և նրա պայքարը Հռոմի ու Պարթևաստանի ծավալապաշտական քաղաքականության դեմ

Անվճար

Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Տեսնել ավելին Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Տեսնել ավելին