Մարգարյան, Արամ Արտեմի

Մարգարյան, Արամ Արտեմի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Զանգեզուրի բանահյուսությունը /Գորիս,Կապան/

Այս աշխատանքը նվիրված է Զանգեզուրի տարածաշրջանի, մասնավորապես Գորիսի և Կապանի բնակավայրերի բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությանը և ներկայացմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է տարածաշրջանի ժողովրդական մշակույթի, բանավոր ավանդույթների, աշխարհընկալման և պատմամշակութային հիշողության ուսումնասիրման համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն բանահյուսական նյութը, որը ձևավորվել և սերնդեսերունդ փոխանցվել է Զանգեզուրի բնակչության շրջանում՝ արտացոլելով տեղի մարդկանց կենցաղը, աշխատանքը, հավատալիքները, սովորույթները, ընտանեկան և հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ ժողովրդական հիշողությունը։ Նյութը կարող է ներառել ժողովրդական երգեր, զրույցներ, ավանդություններ, լեգենդներ, հեքիաթներ, ասույթներ, առածներ, հանելուկներ և բանավոր խոսքի այլ ձևեր, որոնց միջոցով բացահայտվում են տարածաշրջանի մշակութային առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի Գորիսի և Կապանի բանահյուսության համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն տարածաշրջանի տարբեր բնակավայրերում ձևավորված բանավոր ավանդույթները կարող են ունենալ ընդհանուր հիմքեր, սակայն միաժամանակ առանձնանալ թեմատիկ, լեզվական, ոճական և բովանդակային յուրահատկություններով։ Բանահյուսական ստեղծագործություններում արտահայտվում են ժողովրդի վերաբերմունքը հայրենի բնաշխարհի, ընտանիքի, աշխատանքի, սիրո, բարու և չարի, հերոսության ու արդարության նկատմամբ։ Պատմական թեմաներով նյութերը հատկապես կարևոր են, քանի որ ժողովրդական բանավոր ավանդությունը հաճախ պահպանել է անցյալի իրադարձությունների, նշանավոր մարդկանց և համայնքային հիշողության հետ կապված տեղեկություններ, որոնք փոխանցվել են ոչ պաշտոնական, բայց մշակութային առումով նշանակալի ձևով։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև ժողովրդական խոսքի և տեղական լեզվական առանձնահատկությունների պահպանմամբ, քանի որ բանահյուսական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տարածաշրջանի բարբառային արտահայտությունները, պատկերավոր խոսքը և ավանդական լեզվամտածողությունը։ Բանահյուսության հավաքագրումն ու համակարգումը կարևոր նշանակություն ունեն նաև մշակութային ժառանգության պահպանության համար, քանի որ բանավոր կերպով փոխանցվող ստեղծագործությունները ժամանակի ընթացքում կարող են մոռացվել կամ փոփոխվել։ Այս տեսանկյունից նյութը ոչ միայն գիտական ուսումնասիրության աղբյուր է, այլև Զանգեզուրի մշակութային ինքնության պահպանման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Գորիսի և Կապանի ժողովրդական բանահյուսության բազմազանությունը՝ բացահայտելով տարածաշրջանի պատմական հիշողությունը, կենցաղը, արժեքային համակարգը, աշխարհընկալումը և բանավոր ստեղծագործության ինքնատիպ գեղարվեստական առանձնահատկությունները։

Updated: 2026-09-05
Զանգեզուրի բանահյուսությունը /Գորիս,Կապան/

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more