Մարգարյան, Արամ Արտեմի

Մարգարյան, Արամ Արտեմի

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Գրականություն

Զանգեզուրի բանահյուսությունը /Գորիս,Կապան/

Այս աշխատանքը նվիրված է Զանգեզուրի տարածաշրջանի, մասնավորապես Գորիսի և Կապանի բնակավայրերի բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությանը և ներկայացմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է տարածաշրջանի ժողովրդական մշակույթի, բանավոր ավանդույթների, աշխարհընկալման և պատմամշակութային հիշողության ուսումնասիրման համար։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն բանահյուսական նյութը, որը ձևավորվել և սերնդեսերունդ փոխանցվել է Զանգեզուրի բնակչության շրջանում՝ արտացոլելով տեղի մարդկանց կենցաղը, աշխատանքը, հավատալիքները, սովորույթները, ընտանեկան և հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ ժողովրդական հիշողությունը։ Նյութը կարող է ներառել ժողովրդական երգեր, զրույցներ, ավանդություններ, լեգենդներ, հեքիաթներ, ասույթներ, առածներ, հանելուկներ և բանավոր խոսքի այլ ձևեր, որոնց միջոցով բացահայտվում են տարածաշրջանի մշակութային առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի Գորիսի և Կապանի բանահյուսության համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն տարածաշրջանի տարբեր բնակավայրերում ձևավորված բանավոր ավանդույթները կարող են ունենալ ընդհանուր հիմքեր, սակայն միաժամանակ առանձնանալ թեմատիկ, լեզվական, ոճական և բովանդակային յուրահատկություններով։ Բանահյուսական ստեղծագործություններում արտահայտվում են ժողովրդի վերաբերմունքը հայրենի բնաշխարհի, ընտանիքի, աշխատանքի, սիրո, բարու և չարի, հերոսության ու արդարության նկատմամբ։ Պատմական թեմաներով նյութերը հատկապես կարևոր են, քանի որ ժողովրդական բանավոր ավանդությունը հաճախ պահպանել է անցյալի իրադարձությունների, նշանավոր մարդկանց և համայնքային հիշողության հետ կապված տեղեկություններ, որոնք փոխանցվել են ոչ պաշտոնական, բայց մշակութային առումով նշանակալի ձևով։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև ժողովրդական խոսքի և տեղական լեզվական առանձնահատկությունների պահպանմամբ, քանի որ բանահյուսական նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տարածաշրջանի բարբառային արտահայտությունները, պատկերավոր խոսքը և ավանդական լեզվամտածողությունը։ Բանահյուսության հավաքագրումն ու համակարգումը կարևոր նշանակություն ունեն նաև մշակութային ժառանգության պահպանության համար, քանի որ բանավոր կերպով փոխանցվող ստեղծագործությունները ժամանակի ընթացքում կարող են մոռացվել կամ փոփոխվել։ Այս տեսանկյունից նյութը ոչ միայն գիտական ուսումնասիրության աղբյուր է, այլև Զանգեզուրի մշակութային ինքնության պահպանման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Գորիսի և Կապանի ժողովրդական բանահյուսության բազմազանությունը՝ բացահայտելով տարածաշրջանի պատմական հիշողությունը, կենցաղը, արժեքային համակարգը, աշխարհընկալումը և բանավոր ստեղծագործության ինքնատիպ գեղարվեստական առանձնահատկությունները։

Թարմացվել է՝ 2026-08-21
Զանգեզուրի բանահյուսությունը /Գորիս,Կապան/

Անվճար

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1889 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4