Պետրոսյան, Վարդուհի Գևորգի

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է 1998-2008 թվականների արդի հայ մամուլում ժուռնալիստական էթիկայի հիմնախնդիրների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լրագրողական գործունեության մասնագիտական, բարոյական և հասարակական պատասխանատվության հարցերն են, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել հայկական մամուլի ոլորտում տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի մասնագիտական վարքագծի հիմնական սկզբունքները՝ տեղեկատվության ճշգրտություն և հավաստիություն, աղբյուրների նկատմամբ պատասխանատվություն, հասարակական շահի և անձնական կյանքի պաշտպանության հավասարակշռություն, անաչառություն, բազմակարծություն, խոսքի ազատության և մասնագիտական պատասխանատվության փոխհարաբերություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի ազատության ընդլայնման պայմաններում առաջացող էթիկական խնդիրներին և լրագրողական աշխատանքի նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման հարցերին։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել հայ մամուլի հրապարակումների բովանդակությունը՝ բացահայտելու համար այն դեպքերը, երբ լրագրողական նյութերում առաջանում են փաստերի ստուգման, միակողմանի ներկայացման, կողմնակալության, ապատեղեկատվության, անձնական կյանքի միջամտության կամ տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործման հետ կապված խնդիրներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լրագրողական ժանրերի առանձնահատկություններին և դրանցում էթիկական նորմերի կիրառմանը, քանի որ լրատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական և այլ նյութերի պատրաստման ժամանակ մասնագիտական պատասխանատվության դրսևորումները կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտությունը դիտարկում է նաև հայ մամուլի զարգացման սոցիալ-քաղաքական և տեխնոլոգիական միջավայրը, որը 1998-2008 թվականներին զգալի փոփոխությունների էր ենթարկվում։ Մասնավորապես, մամուլի բազմազանության աճը, տեղեկատվական դաշտի ընդլայնումը և նոր մեդիա միջավայրի ձևավորման նախադրյալները նոր պահանջներ էին առաջադրում լրագրողների և խմբագրությունների մասնագիտական աշխատանքի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայ մամուլում գործող կամ ձևավորվող ինքնակարգավորման մեխանիզմների, մասնագիտական չափանիշների և լրագրողական կազմակերպությունների դերի գնահատումը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով կարող են էթիկական սկզբունքները գործնականում ապահովել լրագրողական նյութերի որակը և կանխել մասնագիտական չարաշահումները՝ առանց սահմանափակելու խոսքի և մամուլի ազատությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նշված ժամանակաշրջանում հայկական մամուլի էթիկական մշակույթի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել նաև ժամանակակից հայկական մեդիայի մասնագիտական չափանիշների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ուսումնասիրվող ժամանակահատվածը կարևոր փուլ է մամուլի ազատության, բազմակարծության և մեդիա դաշտի վերափոխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, խմբագիրներին, մեդիա հետազոտողներին, հաղորդակցության մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, ուսանողներին և լրագրողական էթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։