Սարգսյան, Հասմիկ Գրիգորի

Սարգսյան, Հասմիկ Գրիգորի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Pedagogy

Բնագիտության (բույսերի բաժին) տարբերակված ուսուցման առանձնահատկությունները օժանդակ դպրոցում

Աշխատությունը նվիրված է բնագիտության բուսաբանական բաժնի տարբերակված ուսուցման մանկավարժական և մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը հատուկ կրթական աջակցություն տրամադրող դպրոցական միջավայրում։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների անհատական կրթական կարիքներին, ճանաչողական հնարավորություններին, ուսուցման տեմպին և գիտելիքների յուրացման առանձնահատկություններին համապատասխան դասավանդման կազմակերպումն է։ Բույսերի վերաբերյալ ուսումնական նյութը դիտարկվում է որպես բնության մասին համակարգված պատկերացումների ձևավորման կարևոր միջոց, որի միջոցով սովորողները կարող են ճանաչել բույսերի հիմնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները, կենսագործունեությունը, բազմազանությունը, շրջակա միջավայրի հետ կապերը և մարդու կյանքում դրանց նշանակությունը։ Տարբերակված ուսուցման շրջանակում կարևորվում է ուսումնական նյութի մատչելի ներկայացումը, առաջադրանքների բարդության աստիճանական փոփոխությունը և սովորողների անհատական առաջընթացի հաշվառումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել տեսողական նյութերի, բնական առարկաների դիտարկման, պարզ փորձերի, գործնական առաջադրանքների, նկարների, սխեմաների և ուսուցողական խաղերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսական գիտելիքը առօրյա փորձի հետ կապելուն, քանի որ բույսերի անմիջական դիտարկումը և դրանց մասին գործնական գործունեությունը կարող են նպաստել հասկացությունների ավելի կայուն յուրացմանը։ Կարող են դիտարկվել նաև ուսումնական նյութի փոքր փուլերի բաժանման, կրկնության, ամրապնդման և անհատական աջակցության մեթոդները՝ յուրաքանչյուր սովորողի համար հասանելի ուսումնական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Կարևորվում է ուսուցչի կողմից սովորողների կրթական առաջընթացի շարունակական գնահատումը, որի արդյունքների հիման վրա հնարավոր է փոփոխել առաջադրանքների ծավալը, բարդությունը և ներկայացման եղանակները։ Բուսաբանական գիտելիքների յուրացումը կարող է նպաստել ոչ միայն առարկայական գիտելիքների ձևավորմանը, այլև դիտողականության, համեմատելու, դասակարգելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու և բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք զարգացնելու կարողություններին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բնագիտության դասավանդման մեթոդիկայի, հատուկ մանկավարժության և տարբերակված ուսուցման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել բուսաբանական նյութի արդյունավետ ու սովորողների անհատական կարիքներին համապատասխան ուսուցման մանկավարժական պայմանները։

Updated: 2026-09-27
Բնագիտության (բույսերի բաժին) տարբերակված ուսուցման առանձնահատկությունները օժանդակ դպրոցում

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Read more