Սոլթանի Գերդ Ֆարամարզի Աբբաս Ահմադի

Սոլթանի Գերդ Ֆարամարզի Աբբաս Ահմադի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Philosophy

Նիզամիի բարոյագիտության իսլամական արմատները («Խոսրով և Շիրին»)

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Նիզամի Գյանջավիի «Խոսրով և Շիրին» ստեղծագործության բարոյագիտական համակարգի և դրա ձևավորման վրա իսլամական աշխարհայացքի ու մտավոր ավանդույթի ազդեցության բացահայտմանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են ստեղծագործության մեջ արտահայտված բարու և չարի, արդարության և անարդարության, սիրո և պարտքի, անձնական ցանկության և բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությունները։ Հեղինակը դիտարկում է պոեմի հերոսների վարքագիծը ոչ միայն որպես սիրավեպի և գեղարվեստական սյուժեի բաղադրիչ, այլև որպես բարոյական ընտրությունների և մարդկային արժեքների դրսևորում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իսլամական բարոյական և փիլիսոփայական պատկերացումներին, որոնք արտացոլվում են ստեղծագործության մեջ՝ մարդու կատարելագործման, արդար կառավարման, չափավորության, հավատարմության, պատասխանատվության և հոգևոր մաքրության գաղափարների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են կրոնական և փիլիսոփայական հասկացությունները վերաիմաստավորվում պոետական պատումի շրջանակում և միահյուսվում պարսկական գրական ավանդույթի ու արևելյան սիրավեպի ժանրային առանձնահատկությունների հետ։ Կարևորվում է հատկապես սերը՝ որպես ոչ միայն զգացմունքային կապ, այլև մարդու ներքին վերափոխման և բարոյական ինքնակատարելագործման միջոց։ Քննարկվում են նաև իշխանության, թագավորի և հասարակության փոխհարաբերությունները, արդար կառավարման սկզբունքները և իշխանի բարոյական պատասխանատվությունը։ Հերոսների գործողությունների ու ճակատագրերի միջոցով բացահայտվում են մարդկային կրքերի, ցանկությունների և բարոյական սկզբունքների միջև առկա հակասությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ստեղծագործությունը դիտարկել որպես միջնադարյան արևելյան գրականության մեջ բարոյական և հոգևոր արժեքների արտահայտման կարևոր օրինակ՝ միաժամանակ բացահայտելով իսլամական մշակութային միջավայրի և պարսկական գրական մտածողության փոխազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել Նիզամիի ստեղծագործության, պարսկական դասական գրականության, իսլամական փիլիսոփայության, միջնադարյան բարոյագիտության և արևելյան գրականության պատմության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողներին և ընթերցողներին։

Updated: 2026-09-15
Նիզամիի բարոյագիտության իսլամական արմատները («Խոսրով և Շիրին»)

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Read more