Срвандзтянц, Гарегин Аветисович, 1840-1892

Срвандзтянц, Гарегин Аветисович, 1840-1892

Garegin Srvandztiants

menu_book Wikipedia: Հայերեն English Русский

1840 թ․ – 1892 թ․ menu_book View materials
Գարեգին Սրվանձտյանցը (1840-1892) հայ հոգևորական, բանասեր, բանահավաք և ազգագրագետ էր, ծնվել է Վանում։ 1867 թվականին ձեռնադրվել է վարդապետ, 1886 թվականին օծվել է եպիսկոպոս և նշանակվել Տարոնի առաջնորդ ու Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի վանահայր։ 1874 թվականին «Գրոց ու բրոց» ժողովածուում առաջինն է հրատարակել «Սասնա ծռեր» էպոսի պատումներից մեկը։ Նրա գրքերից են նաև «Մանանա», «Համով-հոտով» և «Թորոս Աղբար» երկերը։ Մահացել է Կոստանդնուպոլսում։ ԷԼԻԲ-ում ներկայացված են «Թորոս Աղբար» ուղեցույցի և Վասպուրականի մասին նրա ակնարկների ռուսերեն հրատարակությունները։

Books by this author (2)

Online

Tourism

Торос Ахпар, путеводитель по Армении

Այս ուղեցույցը՝ Торос Ахпар, путеводитель по Армении, ներկայացնում է Հայաստանի պատմամշակութային և աշխարհագրական տարածքի համակողմանի նկարագրությունը՝ նպատակ ունենալով աջակցել զբոսաշրջային և ճանաչողական ուղևորություններին։ Աշխատության մեջ ընդգրկվում են Հայաստանի հիմնական պատմական հուշարձանները, մշակութային կենտրոնները, ճարտարապետական արժեքները, բնական լանդշաֆտները և տարածաշրջանային առանձնահատկությունները՝ ներկայացված որպես միասնական ճանապարհորդական ուղեցույց։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում տարբեր տարածաշրջանների պատմական շերտերին, տեղական ավանդույթներին և մշակութային ինքնությանը՝ փորձելով ընթերցողին փոխանցել երկրի բազմաշերտ կերպարը։ Ուղեցույցում համադրվում են տեղեկատվական և նկարագրական մոտեցումները, ինչը հնարավորություն է տալիս ինչպես ճանաչողական, այնպես էլ գործնական օգտագործման համար։ Աշխատությունը կարևոր է զբոսաշրջության, հայրենագիտության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ նպաստելով Հայաստանի մասին համակարգված պատկերացման ձևավորմանը։

Updated: 2026-09-17
Торос Ахпар, путеводитель по Армении

Free

Online

History

Очерки Васпураканской области и смежных с нею местностей архимандрита Гарегина Срвандзтянца

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրական աշխարհի և նրան հարակից բնակավայրերի պատմական, ազգագրական, հասարակական և մշակութային նկարագրությանը՝ հիմնվելով Գարեգին Սրվանձտյանցի դիտարկումների, ճանապարհորդական գրառումների և ժողովրդական կյանքի վերաբերյալ հավաքած նյութերի վրա։ Հեղինակը, լինելով հայ հոգևորական, բանասեր, բանահավաք և ազգագրագետ, առանձնահատուկ կարևորություն է տվել Արևմտյան Հայաստանի տարբեր գավառների բնակչության առօրյայի, կենցաղի, սովորույթների, հավատալիքների, ժողովրդական բանահյուսության և հասարակական կյանքի փաստագրմանը։ Նրա գործունեությունը XIX դարի երկրորդ կեսի հայ ազգագրության և բանահավաքչության կարևորագույն էջերից է, իսկ Վասպուրականի վերաբերյալ նյութերը արժեքավոր սկզբնաղբյուր են տարածաշրջանի հայ բնակչության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Վասպուրականի բնակավայրերի, տեղի բնակչության կենցաղի և սոցիալական հարաբերությունների, տնտեսական զբաղմունքների, ազգային սովորույթների ու ծեսերի մասին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության նմուշները, ավանդությունները, զրույցները, երգերը և ժողովրդական պատկերացումները, որոնց գրառման և պահպանման գործում Սրվանձտյանցը մեծ ներդրում է ունեցել։ Նրա հավաքած բանահյուսական և ազգագրական նյութերը հետագայում դարձել են հայ մշակույթի և ժողովրդական կյանքի ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրներ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն առանձին բնակավայրերի կամ ազգագրական երևույթների նկարագրություններ, այլև հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պատմական Վասպուրականի մշակութային միջավայրի, ժողովրդական մտածողության և հասարակական կյանքի բազմաթիվ կողմեր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, Արևմտյան Հայաստանի պատմությամբ, ազգագրությամբ, բանահյուսությամբ, մշակութաբանությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար՝ որպես պատմական ու ազգագրական արժեքավոր աղբյուր։

Updated: 2026-09-05
Очерки Васпураканской области и смежных с нею местностей архимандрита Гарегина Срвандзтянца

Free

Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Read more Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Read more