Սվաճյան, Յ.

Սվաճյան, Յ.

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Դրախտահարս Մարի Տայեան

Սվաճեանի՝ Յ. սկզբնատառով ներկայացված հեղինակի անունով հրատարակված այս ստեղծագործությունը պատկանում է XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության շրջանակին։ Վերնագրում հիշատակված Մարի Տայեան անունը ենթադրում է, որ երկի բովանդակության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել անհատական կերպար կամ նրա հետ կապված պատմություն։ «Դրախտահարս» բառը հարուստ է խորհրդանշական երանգներով և կարող է արտահայտել գեղեցկության, մաքրության, առաքինության, իդեալականացված կանացի կերպարի կամ երջանկության մասին պատկերացումներ։ Հայ գրականության մեջ նման բնորոշումները հաճախ գործածվել են կերպարի արտաքին ու ներքին հատկանիշները ներկայացնելու, նրա նկատմամբ ընթերցողի վերաբերմունքը ձևավորելու կամ ստեղծագործության ընդհանուր հուզական մթնոլորտը պայմանավորելու համար։ Անձնանվան և խորհրդանշական բնորոշման համադրությունը կարող է մատնանշել հերոսակենտրոն շարադրանք, որի ընթացքում ընթերցողին ներկայացվում է որոշակի անձի պատմությունը, նրա բնավորությունը, հարաբերությունները շրջապատի հետ և կյանքի հանգամանքները։ Այնուամենայնիվ, վերնագիրը միայնակ բավարար չէ որոշելու՝ ստեղծագործությունը վեպ է, պատմվածք, կենսագրական պատում, չափածո երկ, թե այլ գրական ձևի աշխատանք։ Հետևաբար, բովանդակության առավել ճշգրիտ բնութագրումը պահանջում է բնագրի կամ ամբողջական մատենագիտական նկարագրության ուսումնասիրություն։ XIX դարի հայ գրական միջավայրում գեղարվեստական ստեղծագործությունները կարևոր դեր են ունեցել ընթերցողական մշակույթի զարգացման, հայերեն գրավոր խոսքի տարածման և հասարակական ու բարոյական հարցերի քննարկման գործում։ Այդ ժամանակաշրջանի գրականության մեջ հաճախ ուշադրություն էր դարձվում անհատի և հասարակության փոխհարաբերություններին, ընտանեկան միջավայրին, սիրուն, հավատարմությանը, պատվի ու պարտքի գաղափարներին, ինչպես նաև հասարակական սովորույթների ազդեցությանը մարդու ճակատագրի վրա։ Հնարավոր է, որ այս հրատարակությունը ևս պատկանի այն գրական երկերի շարքին, որոնցում անհատական պատմության միջոցով ներկայացվում են ժամանակի մարդկանց կյանքն ու արժեքային պատկերացումները, սակայն այդպիսի թեմաները տվյալ ստեղծագործության մեջ առկա լինելու մասին հաստատված տեղեկություն չկա։ Մարի Տայեան անվան հիշատակումը կարող է նշանակություն ունենալ նաև գրական կերպարների և անձնանունների ուսումնասիրության համար, քանի որ հին հրատարակություններում անունների գրությունը, ուղղագրությունը և ձևաբանական առանձնահատկությունները հաճախ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական սովորույթները։ Ստեղծագործության լեզուն, շարադրանքի կառուցվածքը և բառապաշարը կարող են արժեքավոր նյութ տրամադրել XIX դարի հայերենի, գրական ոճի և տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև հայ գրքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ արտացոլում է հայերեն գեղարվեստական գրականության տպագրության և տարածման գործընթացը Զմյուռնիայի հայկական մշակութային միջավայրում։ Զմյուռնիան պատմականորեն եղել է հայերի բնակության, առևտրի, կրթության և հրատարակչական գործունեության նշանակալի կենտրոններից մեկը։ Այդպիսի քաղաքներում տպագրված հայերեն գրքերը նպաստել են գրական ստեղծագործությունների շրջանառությանը, ընթերցողների շրջանակի ընդլայնմանը և հայալեզու մշակութային կապերի պահպանմանը։ Փոքրածավալ հրատարակություններն իրենց հերթին կարող էին ծառայել որպես ընթերցանության մատչելի նյութեր և նպաստել գեղարվեստական գրականության տարածմանը տարբեր սոցիալական խմբերի շրջանում։ Այս աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, XIX դարի հայերեն գրքերով, հին տպագիր հրատարակությունների մատենագիտությամբ և Զմյուռնիայի հայկական մշակութային կյանքով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես աղբյուր՝ ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի գրական վերնագրերի կառուցվածքը, կերպարների անվանման ավանդույթները և հայերեն գրքի հրատարակչական պատմությունը։ Միաժամանակ, առանց բնագրի կամ լրացուցիչ վստահելի աղբյուրի հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության սյուժեն, գլխավոր հերոսուհու բնավորությունը, երկում քննարկվող կոնկրետ թեմաները, հեղինակի կենսագրական տվյալները կամ ստեղծագործության՝ այլ լեզվից թարգմանված լինելու հանգամանքը։ Այդ պատճառով նկարագրությունը ներկայացնում է վերնագրից և մատենագիտական համատեքստից բխող գրական ու պատմամշակութային նշանակությունը՝ խուսափելով չստուգված սյուժետային մանրամասներ վերագրելուց։

Updated: 2026-10-24
Դրախտահարս Մարի Տայեան

Free

Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Read more Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book5 Read more Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Read more Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more