Թևանյան, Մագթաղինա Մելիքսեթի

Թևանյան, Մագթաղինա Մելիքսեթի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Literature

Աբիգ Ավագյան

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի հայ արձակագրության ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի կյանքի, ստեղծագործական ուղու և գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրականագիտական քննության առանցքում հեղինակի արձակի գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, նրա ստեղծած կերպարների աշխարհը, պատմողական կառուցվածքը, լեզուն և ոճը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն կենսագրական և մշակութային միջավայրին, որի պայմաններում ձևավորվել է գրողի աշխարհայացքը․ Թեհրանում անցկացրած տարիները, բազմալեզու կրթական միջավայրը և հետագայում Հայաստան տեղափոխվելը նշանակալի ազդեցություն են ունեցել նրա ստեղծագործական փորձառության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայրենիքի, մարդու և բնության փոխհարաբերության, հիշողության, բարոյական ընտրության, մարդկային արժանապատվության, սիրո, հավատարմության և անհատի ներաշխարհի թեմաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել իրանական միջավայրի և հարավային բնաշխարհի գեղարվեստական արտացոլմանը, որոնք նրա արձակի ճանաչելի շերտերից են և նպաստում են հայ ու իրանական մշակութային աշխարհների միջև յուրահատուկ գրական կապի ձևավորմանը։ Գրական կերպարների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հերոսների հոգեբանական կառուցվածքը, նրանց հարաբերությունները շրջապատող աշխարհի հետ և այն բարոյական խնդիրները, որոնց շուրջ զարգանում են պատմողական իրավիճակները։ Կարևորվում է նաև բնապատկերի գործառույթը, որը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես կերպարների հոգեվիճակը, հիշողություններն ու աշխարհընկալումն արտահայտող գեղարվեստական միջոց։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել պատմվածքների և այլ արձակ ստեղծագործությունների ժանրային առանձնահատկությունների, սյուժետային կառուցվածքի, երկխոսությունների, պատկերավորման համակարգի և հեղինակային խոսքի քննությունը։ Գրողի ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակաշրջանի հայ արձակի ընդհանուր զարգացման միտումների հետ հնարավորություն է տալիս որոշելու նրա տեղը նորագույն հայ գրականության պատմության մեջ։ Նրա գրական ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև սփյուռքից Խորհրդային Հայաստան ներգաղթած մտավորականի մշակութային փորձառության և տարբեր հասարակական միջավայրերի գեղարվեստական ընկալման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է կենսագրական, պատմագրական և գրականագիտական մոտեցումները՝ ներկայացնելով գրողի ստեղծագործական անհատականությունը, թեմատիկ աշխարհը և գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները XX դարի հայ արձակի զարգացման համատեքստում։

Updated: 2026-09-27
Աբիգ Ավագյան

Free

Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Read more Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book19 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book4 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Read more