Աբիգ Ավագյան

Լեզվաբանություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է «Գիրք վաստակոց» երկի լեզվական առանձնահատկություններին՝ ընդգծելով նրա բառապաշարային, քերականական և ոճական շերտերը հայ միջնադարյան գրավոր ավանդույթի համատեքստում։ Աշխատությունը վերլուծում է գրաբարին բնորոշ լեզվական կառուցվածքները, աստվածաբանական և փիլիսոփայական եզրաբանության կիրառությունը, ինչպես նաև պատկերավորման և շարադասության առանձնահատկությունները, որոնք ձևավորում են երկի բարձր ոճական մակարդակը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստում օգտագործվող հոմիլետիկ և մեկնողական լեզվաձևերին, որոնք միավորում են դիդակտիկ, բարոյախրատական և աստվածաբանական խոսքի տարրերը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային համակարգ։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է հունաբան և սեմական ազդեցությունների հնարավոր հետքերը, ինչպես նաև դրանց ինտեգրումը հայերեն միջնադարյան գրական լեզվի զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունը կարևոր է հայագիտության, գրականագիտության և լեզվաբանության համար՝ նպաստելով «Գիրք վաստակոց» երկի լեզվի գիտական մեկնաբանությանը և միջնադարյան հայ գրական լեզվի ուսումնասիրության խորացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի կարևորագույն քաղաքային կենտրոններից մեկի՝ Դվինի նյութական մշակույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով վաղ միջնադարի նշանակալի ժամանակաշրջան։ Հետազոտության հիմքում ընկած են Դվինի պեղումների ընթացքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերը, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու քաղաքի տնտեսական, արհեստագործական, կենցաղային և մշակութային կյանքի առանձնահատկությունները։ Դվինը միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական, վարչական, առևտրական և արհեստագործական կարևոր կենտրոններից էր, ուստի նրա նյութական ժառանգությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն առանձին բնակավայրի, այլև ամբողջ տարածաշրջանի պատմության վերակազմության համար։ Աշխատության շրջանակում նյութական մշակույթը դիտարկվում է որպես պատմական զարգացման անմիջական վկայություն՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու բնակելի միջավայրը, կենցաղային իրերը, խեցեղենը, ապակե և մետաղական առարկաները, արհեստագործական արտադրանքի տեսակներն ու տեխնիկական առանձնահատկությունները։ Հնագիտական գտածոների քննությունը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում քաղաքի բնակչության առօրյայի, արտադրական հմտությունների, տնտեսական զբաղմունքների, առևտրական փոխհարաբերությունների և մշակութային ազդեցությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նյութական հուշարձանների համադրությունը պատմական ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների հետ, քանի որ այն օգնում է բացահայտելու քաղաքի զարգացման, փոփոխությունների և շարունակականության գործընթացները։ Հետազոտությունը նպաստում է նաև միջնադարյան Հայաստանի քաղաքային մշակույթի, արհեստների մասնագիտացման, տեղական արտադրության և արտաքին կապերի ուսումնասիրությանը։ Այն արժեքավոր գիտական աղբյուր է Դվինի հնագիտության, վաղ միջնադարյան Հայաստանի պատմության, քաղաքաշինության և նյութական մշակույթի վերաբերյալ հետազոտությունների համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների և Հայաստանի պատմական քաղաքների ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողների համար։

Բնապահպանություն

Մթնոլորտի աղտոտման խնդիրները ժամանակակից աշխարհի ամենասուր բնապահպանական և հասարակական մարտահրավերներից են, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու առողջության, կլիմայի փոփոխության և էկոհամակարգերի կայունության վրա։ Մթնոլորտի աղտոտումը տեղի է ունենում, երբ օդ են արտանետվում վնասակար նյութեր՝ գազեր, փոշի, ծուխ, քիմիական միացություններ և աերոզոլներ, որոնք խախտում են օդի բնական կազմը։ Հիմնական աղտոտիչ աղբյուրներն են արդյունաբերական ձեռնարկությունները, ավտոտրանսպորտը, էներգետիկ կայանները, կենցաղային վառելիքի այրումը և գյուղատնտեսական որոշ գործընթացներ։ Մթնոլորտի աղտոտման հետևանքները բազմաբնույթ են․ այն առաջացնում է շնչառական և սրտանոթային հիվանդություններ, ալերգիաներ և իմունային համակարգի թուլացում, ինչպես նաև նպաստում է վաղաժամ մահացության աճին։ Բացի առողջական խնդիրներից, աղտոտված օդը ազդում է նաև բնության վրա՝ առաջացնելով թթվային անձրևներ, հողի և ջրերի որակի վատթարացում, անտառների վնասում և կենսաբազմազանության նվազում։ Մթնոլորտի աղտոտման կարևոր գլոբալ հետևանքներից է կլիմայի փոփոխությունը, որը կապված է ջերմոցային գազերի՝ հատկապես ածխաթթու գազի, մեթանի և ազոտի օքսիդների կուտակման հետ։ Սա հանգեցնում է գլոբալ տաքացման, սառցադաշտերի հալման, ծովի մակարդակի բարձրացման և ծայրահեղ եղանակային երևույթների հաճախացման։ Խնդրի լուծման համար անհրաժեշտ են ինչպես ազգային, այնպես էլ միջազգային միջոցառումներ՝ արտանետումների սահմանափակում, մաքուր էներգիայի աղբյուրների օգտագործում, հասարակական տրանսպորտի զարգացում և կանաչ տարածքների ավելացում։ Կարևոր դեր ունի նաև հասարակության իրազեկվածությունը և յուրաքանչյուր մարդու պատասխանատու վերաբերմունքը շրջակա միջավայրի նկատմամբ։ Այսպիսով, մթնոլորտի աղտոտման խնդիրը պահանջում է համալիր մոտեցում, որը համատեղում է տեխնոլոգիական, իրավական և սոցիալական լուծումները՝ ապահովելով մաքուր օդ և առողջ կենսամիջավայր ներկա և ապագա սերունդների համար։

Մշակույթ

Հրատարակությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու Սուրբ Պատարագի ընթացքում կատարվող հոգևոր երգերին, որոնք մշակվել են արևմտյան երաժշտության տեսական և գրառման սկզբունքներին համապատասխան։ Այն առնչվում է հայ եկեղեցական երաժշտության ավանդական ժառանգության և եվրոպական երաժշտական համակարգի միջև կապերի ձևավորմանն ու զարգացմանը՝ ներկայացնելով պատարագային երգեցողությունը նոր երաժշտական մոտեցումներով ուսումնասիրելու և կազմակերպելու փորձ։ Սուրբ Պատարագի երգերը կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ եկեղեցու ծիսական կյանքում․ դրանք ուղեկցում են արարողության տարբեր հատվածները, արտահայտում աղոթքի, փառաբանության, գոհության և հոգևոր խորհրդածության գաղափարները՝ միավորելով խոսքը, մեղեդին և համայնական պաշտամունքը։ Երգերի երաժշտական մշակումը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու մեղեդային կառուցվածքի, ռիթմի, երաժշտական գրառման և կատարողական կազմակերպման առանձնահատկությունները՝ արևմտյան երաժշտության կանոնների համատեքստում։ Նման հրատարակությունները նշանակալի դեր կարող էին ունենալ եկեղեցական երգեցողության ուսուցման, երգիչների պատրաստման և հոգևոր երաժշտության համակարգված ներկայացման գործում։ Միաժամանակ դրանք վկայում են հայ հոգևոր երաժշտության ավանդույթը պահպանելու և այն ժամանակակից երաժշտական գիտելիքների միջոցով ներկայացնելու ձգտման մասին։ Գիրքը կարևոր նյութ է հայ եկեղեցական երաժշտության պատմության, պատարագային երգերի գրառման ու մշակման եղանակների, ինչպես նաև 19-րդ դարում հայկական և արևմտաեվրոպական երաժշտական մշակույթների փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել երաժշտագետներին, եկեղեցական երգեցողությամբ զբաղվողներին, հոգևոր երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվողներին և հայ ծիսական ժառանգության հետազոտողներին։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է ճշմարտության գոյաբանական կարգավիճակի և դրա ճանաչման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը Հանս-Գեորգ Գադամերի փիլիսոփայական հերմենևտիկայի շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է ճշմարտությունը բացահայտվում հասկացման, մեկնաբանության և լեզվական հաղորդակցության գործընթացներում, և ինչ հարաբերություն ունի այն գիտական մեթոդով ստացվող գիտելիքի հետ։ Քննվում է այն հիմնադրույթը, ըստ որի մարդկային ճանաչողությունը չի սահմանափակվում միայն մեթոդաբանական կանոններով ստուգվող գիտելիքով, քանի որ արվեստի, պատմության, լեզվի և մշակութային փորձի ոլորտներում մարդը կարող է հանդիպել այնպիսի իմաստների, որոնք չեն ենթարկվում բնական գիտություններին բնորոշ ապացուցման եղանակներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հասկացման պատմական պայմանավորվածությանը․ մեկնաբանող սուբյեկտը երբեք ամբողջությամբ դուրս չէ իր ժամանակաշրջանից, մշակույթից և լեզվական միջավայրից, ուստի ցանկացած ըմբռնում ձևավորվում է նախնական պատկերացումների և պատմական փորձի ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է «նախապաշարման» գաղափարի վերաիմաստավորումը, երբ այն դիտարկվում է ոչ միայն որպես ճանաչողությունը խանգարող գործոն, այլև որպես հասկացման հնարավոր նախապայման։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «հորիզոնների միաձուլման» գաղափարը, որով նկարագրվում է մեկնաբանողի և մեկնաբանվող տեքստի, ավանդույթի կամ պատմական երևույթի միջև երկխոսական փոխհարաբերությունը։ Ճշմարտությունն այս մոտեցմամբ ներկայանում է ոչ թե որպես պատրաստի բովանդակության մեխանիկական վերարտադրում, այլ որպես հասկացման ընթացքում բացահայտվող իմաստային իրադարձություն։ Քննվում է նաև հերմենևտիկական շրջանի նշանակությունը, որի համաձայն ամբողջի ըմբռնումը կապված է նրա մասերի մեկնաբանության հետ, իսկ առանձին մասերի իմաստը բացահայտվում է ամբողջի համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվին՝ որպես հասկացման հիմնարար միջավայրի, որտեղ ձևավորվում և արտահայտվում է մարդու հարաբերությունը աշխարհի, պատմության և մյուս մարդկանց հետ։ Վերլուծվում են նաև արվեստի փորձը և ավանդույթի դերը՝ ցույց տալու համար, որ ճշմարտության փորձառությունը կարող է ունենալ ոչ միայն գիտական, այլև պատմական, գեղագիտական և լեզվական ձևեր։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է ճշմարտության խնդիրը որպես գոյաբանական և հերմենևտիկական հարց՝ բացահայտելով հասկացման պատմականությունը, լեզվականությունը և երկխոսական բնույթը, ինչպես նաև մեկնաբանության նշանակությունը մարդու աշխարհընկալման և ինքնաճանաչման գործընթացներում։

Լեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է նախադասության լրացական անդամների գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը արաբական լեզվաբանական ավանդույթում՝ հատկապես քերականական an-nahw տեսության շրջանակներում, որը հանդիսանում է դասական արաբագիտության հիմնարար ուղղություններից մեկը։ Գրքում վերլուծվում է արաբական քերականության ձևավորման պատմական զարգացումը՝ սկսած վաղ իսլամական շրջանից, երբ ձևավորվեցին լեզվի նորմատիվ նկարագրության առաջին համակարգերը, մինչև միջնադարյան դասական դպրոցների կողմից մշակված ամբողջական քերականական կառուցվածքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախադասության լրացական անդամների՝ հավելյալ, բացատրական և սահմանող տարրերի գործառական դերին, նրանց սինտաքսային դիրքին և իմաստային ազդեցությանը նախադասության կառուցվածքում։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև բասրական և կուֆական քերականական դպրոցների մոտեցումների տարբերությունները, որոնք ձևավորել են an-nahw տեսության բազմաշերտ համակարգը և տարբեր մեկնաբանություններ են առաջարկել նույն լեզվական երևույթների վերաբերյալ։ Վերլուծվում է նաև քերականական կատեգորիաների կապը իմաստաբանության և հռետորաբանության հետ՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է արաբական լեզվաբանական ավանդույթը համադրում ձևաբանական, սինտաքսային և իմաստային մակարդակները։ Գրքի նպատակն է ներկայացնել լրացական անդամների դերը որպես ոչ միայն կառուցվածքային, այլև հաղորդակցական և իմաստաստեղծ տարրեր արաբական քերականական համակարգում։