Усова, Людмила Андреевна

Усова, Людмила Андреевна

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

History

Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Լյուդմիլա Ուսովայի այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմության լուսաբանմանը ամերիկյան պատմագրության մեջ՝ 1918–1945 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել, թե ինչպես են ամերիկացի պատմաբաններն ու կորեագետները ներկայացրել, մեկնաբանել և գնահատել Կորեայում կոմունիստական գաղափարների տարածման, կազմակերպված քաղաքական շարժման ձևավորման և զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կապը երկրի ազգային-ազատագրական պայքարի և հակագաղութային շարժումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան պատմագիտական դպրոցի մոտեցումներին, հետազոտական ուղղություններին, փաստական նյութերի օգտագործման առանձնահատկություններին և այն պատմական մեկնաբանություններին, որոնց միջոցով ներկայացվել է կորեական կոմունիստական շարժման առաջացումը, գաղափարական հիմքերի ձևավորումը և քաղաքական գործունեությունը։ Քննության առարկա դարձած ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ունի Կորեայի նորագույն պատմության ընկալման համար, քանի որ այն ներառում է ճապոնական գաղութային տիրապետության պայմաններում կորեական հասարակության քաղաքական, սոցիալական և ազգային ինքնագիտակցության վերափոխման գործընթացները, ազգային անկախության վերականգնման ձգտումները, բանվորական ու գյուղացիական շարժումների ակտիվացումը և կոմունիստական կազմակերպությունների ձևավորման պատմությունը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է պատմագիտական համեմատական մոտեցումը, որի շրջանակում ամերիկացի հետազոտողների աշխատություններում ներկայացված տեսակետներն ու պատմական փաստերը դիտարկվում են խորհրդային և ռուսական արխիվային փաստաթղթերի, մասնավորապես՝ Կոմինտերնի նյութերի հետ համադրության միջոցով։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր պատմագիտական դպրոցների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարաձայնությունները, գնահատել օգտագործված աղբյուրների հավաստիությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կորեական կոմունիստական շարժման պատմական զարգացման մասին։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև ամերիկյան կորեագիտության մեջ կարևոր դեր ունեցած այնպիսի հետազոտողների աշխատություններն ու գիտական մոտեցումները, ինչպիսիք են Ռոբերտ Սկալապինոն, Լի Չոնգ Սիկը և Սո Դե Սուկը, որոնց ուսումնասիրությունները նշանակալի տեղ են զբաղեցրել Կորեայի քաղաքական պատմության և կոմունիստական շարժման հետազոտության բնագավառում։ Նրանց աշխատությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են ամերիկացի գիտնականները մեկնաբանել կորեական կոմունիստական շարժման ներքին զարգացումները, դրա կազմակերպական կառուցվածքը, գաղափարական ուղղվածությունը և միջազգային կոմունիստական շարժման հետ ունեցած կապերը։ Միաժամանակ կարևոր տեղ է հատկացվում Կոմինտերնի գործունեության և միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցության դիտարկմանը, քանի որ կորեական կոմունիստական շարժման պատմությունը սերտորեն կապված էր ոչ միայն երկրի ներքին հասարակական իրողությունների, այլև միջազգային հեղափոխական գործընթացների, Խորհրդային Ռուսաստանի և այլ քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունների հետ։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև ամերիկյան պատմագրության մեջ առկա մեկնաբանական տարբերություններին՝ ցույց տալով, թե պատմական նույն իրադարձությունները ինչպես կարող են տարբեր կերպ ներկայացվել՝ կախված հետազոտողների գիտական դիրքորոշումներից, աղբյուրագիտական հնարավորություններից և ժամանակաշրջանի քաղաքական ու գաղափարական պայմաններից։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև պատմագիտության մեթոդաբանությամբ, պատմական գիտելիքի ձևավորման գործընթացներով և տարբեր երկրների գիտական ավանդույթների համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն նպաստում է Կորեայի նորագույն պատմության ավելի բազմակողմանի ընկալմանը՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ ազգային-ազատագրական, բանվորական և կոմունիստական շարժումները պետք է դիտարկել իրենց պատմական, սոցիալական և միջազգային փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է ամերիկյան պատմագիտական ժառանգության համակարգված քննությամբ, տարբեր աղբյուրների համադրմամբ և կորեական կոմունիստական շարժման վերաբերյալ պատմական պատկերացումների ճշգրտմանն ուղղված մոտեցմամբ։ Այն կարևոր ուսումնասիրություն է արևելագիտության, կորեագիտության, քաղաքական պատմության և միջազգային կոմունիստական շարժման պատմության բնագավառներում՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ոչ միայն 1918–1945 թվականների Կորեայի քաղաքական զարգացումներին, այլև այդ իրադարձությունների ուսումնասիրման ու մեկնաբանման ամերիկյան գիտական ավանդույթին։

Updated: 2026-11-21
Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Free

Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Read more Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Read more Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Read more Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Read more