Усова, Людмила Андреевна

Усова, Людмила Андреевна

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Լյուդմիլա Ուսովայի այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմության լուսաբանմանը ամերիկյան պատմագրության մեջ՝ 1918–1945 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել, թե ինչպես են ամերիկացի պատմաբաններն ու կորեագետները ներկայացրել, մեկնաբանել և գնահատել Կորեայում կոմունիստական գաղափարների տարածման, կազմակերպված քաղաքական շարժման ձևավորման և զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կապը երկրի ազգային-ազատագրական պայքարի և հակագաղութային շարժումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան պատմագիտական դպրոցի մոտեցումներին, հետազոտական ուղղություններին, փաստական նյութերի օգտագործման առանձնահատկություններին և այն պատմական մեկնաբանություններին, որոնց միջոցով ներկայացվել է կորեական կոմունիստական շարժման առաջացումը, գաղափարական հիմքերի ձևավորումը և քաղաքական գործունեությունը։ Քննության առարկա դարձած ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ունի Կորեայի նորագույն պատմության ընկալման համար, քանի որ այն ներառում է ճապոնական գաղութային տիրապետության պայմաններում կորեական հասարակության քաղաքական, սոցիալական և ազգային ինքնագիտակցության վերափոխման գործընթացները, ազգային անկախության վերականգնման ձգտումները, բանվորական ու գյուղացիական շարժումների ակտիվացումը և կոմունիստական կազմակերպությունների ձևավորման պատմությունը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է պատմագիտական համեմատական մոտեցումը, որի շրջանակում ամերիկացի հետազոտողների աշխատություններում ներկայացված տեսակետներն ու պատմական փաստերը դիտարկվում են խորհրդային և ռուսական արխիվային փաստաթղթերի, մասնավորապես՝ Կոմինտերնի նյութերի հետ համադրության միջոցով։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր պատմագիտական դպրոցների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարաձայնությունները, գնահատել օգտագործված աղբյուրների հավաստիությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կորեական կոմունիստական շարժման պատմական զարգացման մասին։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև ամերիկյան կորեագիտության մեջ կարևոր դեր ունեցած այնպիսի հետազոտողների աշխատություններն ու գիտական մոտեցումները, ինչպիսիք են Ռոբերտ Սկալապինոն, Լի Չոնգ Սիկը և Սո Դե Սուկը, որոնց ուսումնասիրությունները նշանակալի տեղ են զբաղեցրել Կորեայի քաղաքական պատմության և կոմունիստական շարժման հետազոտության բնագավառում։ Նրանց աշխատությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են ամերիկացի գիտնականները մեկնաբանել կորեական կոմունիստական շարժման ներքին զարգացումները, դրա կազմակերպական կառուցվածքը, գաղափարական ուղղվածությունը և միջազգային կոմունիստական շարժման հետ ունեցած կապերը։ Միաժամանակ կարևոր տեղ է հատկացվում Կոմինտերնի գործունեության և միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցության դիտարկմանը, քանի որ կորեական կոմունիստական շարժման պատմությունը սերտորեն կապված էր ոչ միայն երկրի ներքին հասարակական իրողությունների, այլև միջազգային հեղափոխական գործընթացների, Խորհրդային Ռուսաստանի և այլ քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունների հետ։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև ամերիկյան պատմագրության մեջ առկա մեկնաբանական տարբերություններին՝ ցույց տալով, թե պատմական նույն իրադարձությունները ինչպես կարող են տարբեր կերպ ներկայացվել՝ կախված հետազոտողների գիտական դիրքորոշումներից, աղբյուրագիտական հնարավորություններից և ժամանակաշրջանի քաղաքական ու գաղափարական պայմաններից։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև պատմագիտության մեթոդաբանությամբ, պատմական գիտելիքի ձևավորման գործընթացներով և տարբեր երկրների գիտական ավանդույթների համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն նպաստում է Կորեայի նորագույն պատմության ավելի բազմակողմանի ընկալմանը՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ ազգային-ազատագրական, բանվորական և կոմունիստական շարժումները պետք է դիտարկել իրենց պատմական, սոցիալական և միջազգային փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է ամերիկյան պատմագիտական ժառանգության համակարգված քննությամբ, տարբեր աղբյուրների համադրմամբ և կորեական կոմունիստական շարժման վերաբերյալ պատմական պատկերացումների ճշգրտմանն ուղղված մոտեցմամբ։ Այն կարևոր ուսումնասիրություն է արևելագիտության, կորեագիտության, քաղաքական պատմության և միջազգային կոմունիստական շարժման պատմության բնագավառներում՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ոչ միայն 1918–1945 թվականների Կորեայի քաղաքական զարգացումներին, այլև այդ իրադարձությունների ուսումնասիրման ու մեկնաբանման ամերիկյան գիտական ավանդույթին։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Անվճար

Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Տեսնել ավելին Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Տեսնել ավելին Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Տեսնել ավելին Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Տեսնել ավելին