Усова, Людмила Андреевна

Усова, Людмила Андреевна

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Լյուդմիլա Ուսովայի այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմության լուսաբանմանը ամերիկյան պատմագրության մեջ՝ 1918–1945 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել, թե ինչպես են ամերիկացի պատմաբաններն ու կորեագետները ներկայացրել, մեկնաբանել և գնահատել Կորեայում կոմունիստական գաղափարների տարածման, կազմակերպված քաղաքական շարժման ձևավորման և զարգացման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կապը երկրի ազգային-ազատագրական պայքարի և հակագաղութային շարժումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան պատմագիտական դպրոցի մոտեցումներին, հետազոտական ուղղություններին, փաստական նյութերի օգտագործման առանձնահատկություններին և այն պատմական մեկնաբանություններին, որոնց միջոցով ներկայացվել է կորեական կոմունիստական շարժման առաջացումը, գաղափարական հիմքերի ձևավորումը և քաղաքական գործունեությունը։ Քննության առարկա դարձած ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ունի Կորեայի նորագույն պատմության ընկալման համար, քանի որ այն ներառում է ճապոնական գաղութային տիրապետության պայմաններում կորեական հասարակության քաղաքական, սոցիալական և ազգային ինքնագիտակցության վերափոխման գործընթացները, ազգային անկախության վերականգնման ձգտումները, բանվորական ու գյուղացիական շարժումների ակտիվացումը և կոմունիստական կազմակերպությունների ձևավորման պատմությունը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է պատմագիտական համեմատական մոտեցումը, որի շրջանակում ամերիկացի հետազոտողների աշխատություններում ներկայացված տեսակետներն ու պատմական փաստերը դիտարկվում են խորհրդային և ռուսական արխիվային փաստաթղթերի, մասնավորապես՝ Կոմինտերնի նյութերի հետ համադրության միջոցով։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր պատմագիտական դպրոցների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարաձայնությունները, գնահատել օգտագործված աղբյուրների հավաստիությունը և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել կորեական կոմունիստական շարժման պատմական զարգացման մասին։ Ուշադրության կենտրոնում են նաև ամերիկյան կորեագիտության մեջ կարևոր դեր ունեցած այնպիսի հետազոտողների աշխատություններն ու գիտական մոտեցումները, ինչպիսիք են Ռոբերտ Սկալապինոն, Լի Չոնգ Սիկը և Սո Դե Սուկը, որոնց ուսումնասիրությունները նշանակալի տեղ են զբաղեցրել Կորեայի քաղաքական պատմության և կոմունիստական շարժման հետազոտության բնագավառում։ Նրանց աշխատությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են ամերիկացի գիտնականները մեկնաբանել կորեական կոմունիստական շարժման ներքին զարգացումները, դրա կազմակերպական կառուցվածքը, գաղափարական ուղղվածությունը և միջազգային կոմունիստական շարժման հետ ունեցած կապերը։ Միաժամանակ կարևոր տեղ է հատկացվում Կոմինտերնի գործունեության և միջազգային քաղաքական միջավայրի ազդեցության դիտարկմանը, քանի որ կորեական կոմունիստական շարժման պատմությունը սերտորեն կապված էր ոչ միայն երկրի ներքին հասարակական իրողությունների, այլև միջազգային հեղափոխական գործընթացների, Խորհրդային Ռուսաստանի և այլ քաղաքական ուժերի հետ հարաբերությունների հետ։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև ամերիկյան պատմագրության մեջ առկա մեկնաբանական տարբերություններին՝ ցույց տալով, թե պատմական նույն իրադարձությունները ինչպես կարող են տարբեր կերպ ներկայացվել՝ կախված հետազոտողների գիտական դիրքորոշումներից, աղբյուրագիտական հնարավորություններից և ժամանակաշրջանի քաղաքական ու գաղափարական պայմաններից։ Այս առումով աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Կորեայի կոմունիստական շարժման պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև պատմագիտության մեթոդաբանությամբ, պատմական գիտելիքի ձևավորման գործընթացներով և տարբեր երկրների գիտական ավանդույթների համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն նպաստում է Կորեայի նորագույն պատմության ավելի բազմակողմանի ընկալմանը՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ ազգային-ազատագրական, բանվորական և կոմունիստական շարժումները պետք է դիտարկել իրենց պատմական, սոցիալական և միջազգային փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է ամերիկյան պատմագիտական ժառանգության համակարգված քննությամբ, տարբեր աղբյուրների համադրմամբ և կորեական կոմունիստական շարժման վերաբերյալ պատմական պատկերացումների ճշգրտմանն ուղղված մոտեցմամբ։ Այն կարևոր ուսումնասիրություն է արևելագիտության, կորեագիտության, քաղաքական պատմության և միջազգային կոմունիստական շարժման պատմության բնագավառներում՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով ծանոթանալու ոչ միայն 1918–1945 թվականների Կորեայի քաղաքական զարգացումներին, այլև այդ իրադարձությունների ուսումնասիրման ու մեկնաբանման ամերիկյան գիտական ավանդույթին։

Обновлено. 2026-11-21
Ամերիկյան պատմագրությունը Կորեայի կոմունիստական շարժման մասին (1918–1945 թթ.)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Подробнее