Ագրոէկոլոգիա

Economics

Աշխատությունը նվիրված է հանքահումքի համալիր օգտագործմամբ զբաղվող ձեռնարկությունների հարկման համակարգի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և պետական եկամուտների ձևավորման միջև առկա փոխկապակցվածությունը։ Հեղինակը վերլուծում է հանքարդյունաբերական ոլորտի հարկային բեռի կառուցվածքը, գործող հարկատեսակների կիրառման արդյունավետությունը և դրանց ազդեցությունը ձեռնարկությունների տնտեսական վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքային ռեսուրսների օգտագործման ռոյալթի համակարգին, շահութահարկի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև բնապահպանական վճարների և ռեսուրսների վերականգնման ծախսերի հաշվառման մեխանիզմներին։ Գրքում դիտարկվում են նաև համալիր վերամշակման տեխնոլոգիաների ներդրման հարկային խթանման հնարավորությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հումքի օգտագործման խորությունը և նվազեցնել թափոնների ծավալը։ Հեղինակը համեմատական վերլուծությամբ ուսումնասիրում է միջազգային փորձը՝ հատկապես այն երկրներում, որտեղ հանքահումքային ոլորտի հարկումը ուղղված է ոչ միայն եկամուտների ապահովմանը, այլև կայուն զարգացման խթանմանը։ Աշխատությունը ընդգծում է հարկային քաղաքականության բարելավման անհրաժեշտությունը՝ որպես գործիք հանքահումքային համալիրի արդյունավետության բարձրացման, ներդրումային միջավայրի բարելավման և բնապահպանական ռիսկերի նվազեցման համար։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, հարկային մասնագետների և հանքարդյունաբերության ոլորտի քաղաքականություն մշակողների համար։

Religion

Գիրքը ներկայացնում է Հին Կտակարանի հայտնի պատմություններից մեկը՝ Հակոբի որդի Հովսեփի կյանքն ու ճակատագիրը, որի պատմությունը շարադրված է Ծննդոց գրքում։ Այն անդրադառնում է ընտանեկան հարաբերություններին, եղբայրների միջև առաջացած նախանձին, անարդարությանը, փորձություններին և դժվարությունների հաղթահարմանը։ Հովսեփի պատմության կենտրոնական դրվագներից են նրա առանձնահատուկ դիրքը ընտանիքում, եղբայրների կողմից վաճառվելը, օտար երկրում հայտնվելը, տարբեր փորձությունների միջով անցնելը և հետագայում բարձր դիրքի հասնելը։ Պատմության կարևոր հանգրվաններից է նաև նրա վերամիավորումը ընտանիքի հետ, երբ նախկին թշնամանքի փոխարեն դրսևորվում են ներողամտություն, գթասրտություն և հաշտության ձգտում։ Ստեղծագործության բարոյական առանցքը հավատարմության, համբերության, արդարության, խոհեմության և աստվածային նախախնամության գաղափարներն են։ Հովսեփի կերպարի միջոցով բացահայտվում է այն միտքը, որ մարդու կյանքում հանդիպող դժվարությունները կարող են դառնալ փորձառության և ներքին հասունացման ճանապարհ, իսկ չարությանն ու վրեժխնդրությանը հնարավոր է հակադրել ներողամտությունն ու բարությունը։ Գիրքն ունի կարևոր դաստիարակչական նշանակություն՝ ընթերցողին ծանոթացնելով աստվածաշնչյան բարոյական արժեքներին և խթանելով ընտանեկան համերաշխության, պատասխանատվության ու մարդկային արժանապատվության գիտակցումը։ Այն նաև արժեքավոր է որպես հայերեն աստվածաշնչյան պատմողական գրականության օրինակ՝ կրոնական ավանդույթի, գրական վերապատմության և բարոյական դաստիարակության փոխկապակցվածությունը ուսումնասիրելու համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է հանրային կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Այն դիտարկում է հանրային կառավարման համակարգի դերը պետության սոցիալ-տնտեսական զարգացման, պետական քաղաքականության արդյունավետ իրականացման, հանրային ծառայությունների որակի բարձրացման և քաղաքացիների իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են արդյունավետ կառավարման հիմնական սկզբունքները՝ օրինականություն, թափանցիկություն, հաշվետվողականություն, մասնակցայնություն, պատասխանատվություն և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ կառավարման համակարգի կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկություններին, պետական մարմինների փոխգործակցությանը, որոշումների կայացման գործընթացներին և հանրային ծառայությունների մատուցման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման արդյունավետության վրա ազդող խնդիրներին, այդ թվում՝ վարչական գործընթացների բարդությանը, գործառույթների ոչ բավարար համակարգմանը, մարդկային ռեսուրսների կառավարմանը, կառավարման գործընթացների թվայնացման անհրաժեշտությանը և հանրային կառավարման նկատմամբ հասարակության վստահության ամրապնդմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում էլեկտրոնային կառավարման և թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, քանի որ դրանք կարող են նպաստել վարչական գործընթացների արագացմանը, ծառայությունների մատչելիության բարձրացմանը, տեղեկատվության փոխանակման բարելավմանը և կառավարման ծախսերի օպտիմալացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները դիտարկվում են նաև պետական ծառայողների մասնագիտական կարողությունների զարգացման, կառավարման որակի գնահատման, արդյունքների վերահսկման և քաղաքացիների հետ հետադարձ կապի կատարելագործման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման մասնագետների, պետական և համայնքային կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով համակողմանիորեն հասկանալ ՀՀ-ում հանրային կառավարման արդյունավետության վրա ազդող գործոններն ու դրա կատարելագործման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել առավել արդյունավետ, թափանցիկ, հաշվետու, քաղաքացիների կարիքներին արձագանքող և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան հանրային կառավարման համակարգ։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի տարածքներում տարածված որոշ չղջիկների և կրծողների էկոլոգիական ու մորֆոլոգիական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ուսումնասիրվող կենդանիների արտաքին և ներքին կառուցվածքի բնութագրերը, մարմնի չափերի և ձևաբանական հատկանիշների փոփոխականությունը, ինչպես նաև այդ հատկանիշների կապը կենդանիների կենսակերպի և շրջակա միջավայրի պայմանների հետ։ Էկոլոգիական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում տեսակների տարածվածությանը, բնակության վայրերին, կենսամիջավայրերի ընտրությանը, սննդային առանձնահատկություններին, ակտիվության բնույթին, բազմացման առանձնահատկություններին և շրջակա միջավայրի տարբեր գործոնների ազդեցությանը։ Չղջիկների և կրծողների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի կենդանական աշխարհի կենսաբազմազանության, տեսակների էկոլոգիական հարմարվողականությունների և բնական էկոհամակարգերում նրանց ունեցած դերի բացահայտման համար։ Մորֆոլոգիական տվյալների համադրումը էկոլոգիական դիտարկումների հետ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր տեսակների կենսաբանական առանձնահատկությունների, տարածական տարբերությունների և հարմարվողական մեխանիզմների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի կենդանական աշխարհի ուսումնասիրության, կաթնասունների կենսաբանության, կենսաբազմազանության պահպանության և տարածաշրջանային էկոլոգիական հետազոտությունների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել կենդանաբաններին, բնապահպաններին, կենսաբաններին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Law

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Խիզանի ուսումնասիրաց ընկերության կանոնագիրքը՝ կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող փաստաթուղթ, որը սկզբնապես հաստատվել է 1877 թվականի մարտի 1-ին և վերանայվել 1881 թվականի մարտի 1-ին։ Վերնագիրը ցույց է տալիս, որ ընկերությունը կապված էր ուսումնասիրության, գիտելիքի ձեռքբերման և կրթական գործունեության հետ։ Նման ընկերությունները 19-րդ դարում կարևոր դեր կարող էին ունենալ հայ համայնքների կրթական ու մտավոր կյանքի զարգացման, ուսման խրախուսման և գիտելիքի տարածման գործում։ Կանոնագիրքը կարող էր սահմանել ընկերության նպատակները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կազմավորման կարգը, ժողովների անցկացման ձևը և ֆինանսական միջոցների տնօրինման սկզբունքները։ Հնարավոր է, որ դրանում ներառված էին նաև կրթական նախաձեռնությունների կազմակերպման, ուսանողներին կամ սովորողներին աջակցելու և ընկերության գործունեության արդյունավետությունն ապահովելու վերաբերյալ դրույթներ, սակայն դրանք հնարավոր չէ հաստատել առանց փաստաթղթի ամբողջական տեքստի։ Կանոնագրքի վերանայման մասին տեղեկությունը կարևոր է, քանի որ ցույց է տալիս, որ ընկերության գործունեության կանոնները հետագայում վերամշակվել կամ փոփոխվել են։ Այս հանգամանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել կազմակերպության զարգացման, կառավարման սկզբունքների փոփոխության և ժամանակի ընթացքում առաջացած կարիքների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը պատմական աղբյուր է Խիզանի հայ համայնքի հասարակական ու կրթական կյանքի, հայ ուսումնասիրաց ընկերությունների գործունեության և 19-րդ դարի հայերի ինքնակազմակերպման ձևերի ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների պատմությամբ, համայնքային նախաձեռնություններով և հայ հասարակական մտքի զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ որոշել ընկերության անդամների ճշգրիտ շրջանակը, գործունեության կոնկրետ ուղղությունները կամ 1881 թվականի վերանայմամբ կատարված փոփոխությունների բովանդակությունը։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի չափածո և արձակ լեգենդների գեղարվեստական, գաղափարական և ժանրային առանձնահատկությունների քննությանը՝ բացահայտելով դրանց տեղը բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և հայ գրականության լեգենդային մտածողության զարգացման համատեքստում։ Աշխատության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է ժողովրդական բանահյուսական նյութը վերածվում ինքնուրույն գեղարվեստական իրականության և ինչպես են լեգենդի միջոցով արտահայտվում սիրո, մարդկային ճակատագրի, բարու և չարի, հավատարմության, գեղեցիկի, տառապանքի, մահվան և անմահության վերաբերյալ գաղափարները։ Իսահակյանի լեգենդներում առասպելական և ժողովրդական պատկերացումները միահյուսվում են հեղինակի անհատական աշխարհընկալման հետ՝ ստեղծելով պարզ թվացող, բայց գաղափարապես ու հոգեբանորեն բազմաշերտ ստեղծագործություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չափածո և արձակ լեգենդների համեմատական քննությունը։ Չափածո տարբերակներում բանաստեղծական ռիթմը, երաժշտականությունը, հակիրճությունը և պատկերների խտությունը նպաստում են զգացմունքի անմիջական արտահայտմանը։ Բանաստեղծական խոսքը հնարավորություն է տալիս լեգենդի սյուժետային հիմքի վրա ստեղծելու հուզականորեն լարված և խորհրդանշական աշխարհ, որտեղ յուրաքանչյուր պատկեր կարող է ունենալ միաժամանակ առասպելական, հոգեբանական և փիլիսոփայական նշանակություն։ Արձակ լեգենդներում, իր հերթին, ավելի մեծ հնարավորություն է ստեղծվում սյուժեի մանրամասն զարգացման, կերպարների հոգեբանական բացահայտման և միջավայրի նկարագրության համար։ Այս տարբերությունները, սակայն, չեն խախտում երկու ձևերի ներքին կապը․ և՛ չափածո, և՛ արձակ լեգենդներում պահպանվում է բանահյուսական մտածողության հիմքը՝ միահյուսված անհատական գեղարվեստական մեկնաբանության հետ։ Իսահակյանի լեգենդների կարևոր թեմաներից է սերը։ Սիրային հարաբերությունները հաճախ ներկայացվում են որպես մարդու կյանքի ամենաբարձր և միաժամանակ ամենախոցելի արժեքներից մեկը։ Սերը կարող է հաղթահարել ժամանակը, տարածությունը և նույնիսկ մահը, սակայն այն հաճախ կապված է նաև տառապանքի, բաժանման, զոհաբերության և անհնարինության հետ։ Այդ հակադրության շնորհիվ սիրային լեգենդները վերածվում են մարդու հոգևոր գոյության մասին խորհրդածության։ Սիրո կորուստը կարող է դառնալ ոչ միայն անձնական ողբերգություն, այլև մարդկային ճակատագրի ընդհանրական խորհրդանիշ։ Մահվան և անմահության թեման նույնպես առանցքային նշանակություն ունի։ Իսահակյանի լեգենդներում մահը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կյանքի վերջ, այլև որպես սիրո, հիշողության և հոգևոր արժեքների փորձության սահման։ Մարդը կարող է ֆիզիկապես հեռանալ, սակայն նրա սերը, անունը կամ գործը շարունակում են ապրել հիշողության և մշակույթի մեջ։ Այս մոտեցումը լեգենդներին հաղորդում է փիլիսոփայական խորություն և թույլ է տալիս մարդկային կյանքի անցողիկությունը հակադրել հոգևոր արժեքների շարունակականությանը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությանը։ Իսահակյանը լայնորեն օգտագործում է ժողովրդական ավանդությունների, առասպելների և զրույցների գեղարվեստական ներուժը, սակայն դրանք պարզապես չի վերարտադրում։ Նա վերամշակում է բանահյուսական նյութը, փոխում շեշտադրումները, խորացնում կերպարների հոգեբանությունը և ստեղծում անհատական հեղինակային աշխարհ։ Այս գործընթացում ժողովրդական սյուժեն ձեռք է բերում նոր գաղափարական բովանդակություն՝ պահպանելով իր ազգային և մշակութային հիմքը։ Բանահյուսական տարրերի և հեղինակային երևակայության համադրումը հատկապես նկատելի է կերպարների կառուցման մեջ։ Լեգենդային հերոսները կարող են ունենալ առասպելական կամ խորհրդանշական բնույթ, սակայն նրանց ապրումները հաճախ խորապես մարդկային են։ Նրանք սիրում են, տառապում են, կորցնում են, ընտրություն են կատարում և պայքարում են իրենց ճակատագրի դեմ։ Այդ պատճառով ընթերցողը նրանց ընկալում է ոչ միայն որպես լեգենդի հերոսներ, այլև որպես մարդու ընդհանրացված կերպարներ։ Կարևոր դեր ունի նաև բնության պատկերումը։ Իսահակյանի լեգենդներում բնությունը հաճախ կապված է մարդկային զգացմունքների և իրադարձությունների հետ։ Բնապատկերները կարող են ընդգծել պատմության ողբերգականությունը, սիրո քնքշությունը կամ հերոսի ներքին վիճակը։ Բնությունն այս դեպքում պարզապես գործողությունների միջավայր չէ, այլ գեղարվեստական աշխարհի ակտիվ բաղադրիչ, որը հաճախ ձեռք է բերում խորհրդանշական իմաստ։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև լեզվի և ոճի առանձնահատկություններին։ Լեգենդների լեզուն միավորում է ժողովրդական խոսքի պարզությունն ու բանաստեղծական պատկերավորությունը։ Հեղինակը հաճախ օգտագործում է կրկնություններ, խորհրդանշական պատկերներ, հակադրություններ և երաժշտական կառուցվածքներ, որոնք ստեղծագործություններին հաղորդում են հեքիաթային և առասպելական մթնոլորտ։ Միաժամանակ լեզվի պարզությունը չի նշանակում գաղափարների պարզեցում․ կարճ ու հասանելի պատմությունների ներքո հաճախ թաքնված են մարդու գոյության և ճակատագրի վերաբերյալ խորքային հարցադրումներ։ Չափածո և արձակ լեգենդների համեմատությունը ցույց է տալիս, որ ժանրային ձևի փոփոխությունը փոխում է նաև գեղարվեստական արտահայտության հնարավորությունները։ Չափածոն ավելի մեծ տեղ է տալիս ռիթմին, հնչերանգին և զգացմունքի խտացված արտահայտությանը, մինչդեռ արձակը հնարավորություն է տալիս ավելի ազատ զարգացնելու պատմությունը և խորացնելու կերպարների ու իրավիճակների նկարագրությունը։ Սակայն երկու ձևերի հիմքում էլ պահպանվում է նույն ստեղծագործական սկզբունքը՝ ժողովրդական նյութի միջոցով անդրադառնալ համամարդկային արժեքներին և մարդու հոգևոր աշխարհի խնդիրներին։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ավետիք Իսահակյանի լեգենդները կարևոր տեղ են զբաղեցնում նրա ստեղծագործական ժառանգության մեջ՝ միավորելով բանահյուսական ավանդույթը, բանաստեղծական երևակայությունը, հոգեբանական խորությունը և փիլիսոփայական մտածողությունը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս տեսնելու, թե ինչպես կարող է հին լեգենդային նյութը նոր կյանք ստանալ անհատական հեղինակի մշակմամբ և վերածվել սիրո, կորստի, մահվան, հավատարմության և մարդկային հոգու անմահության մասին համամարդկային խոսքի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականությամբ, բանահյուսությամբ, լեգենդի ժանրով և Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ օգնելով բացահայտել նրա չափածո և արձակ լեգենդների ներքին ընդհանրություններն ու գեղարվեստական տարբերությունները։