Հովսեփի պատմությունը

Գրականություն

Այս վեպը Րաֆֆու ամենահայտնի պատմավեպերից է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարական ու հոգեբանական զարգացումը՝ ընդգրկելով ինչպես անհատական ճակատագրեր, այնպես էլ պատմական լայն համատեքստ։ Ստեղծագործության կենտրոնում են այն կերպարները, որոնք տարբեր ճանապարհներով գալիս են դեպի ազգային ինքնագիտակցության և պայքարի գաղափարը՝ ձևավորելով «կայծերի» խորհրդանշական պատկեր, որոնք աստիճանաբար վերածվում են հավաքական շարժման կրակի։ Րաֆֆին վեպում համադրում է պատմական իրականությունը, գաղափարական հռետորաբանությունը և գեղարվեստական դրամատիզմը՝ ստեղծելով ուժեղ հայրենասիրական շնչով լցված երկ, որտեղ ընդգծվում են ազատության, արդարության և ազգային արժանապատվության գաղափարները։ Կերպարները հաճախ կանգնած են բարոյական ու քաղաքական բարդ ընտրությունների առաջ, իսկ նրանց ներքին պայքարը արտացոլում է ամբողջ ժողովրդի հոգեբանական վիճակը օտար տիրապետության պայմաններում։ Լեզուն հարուստ է պատկերավորությամբ, հուզական լարվածությամբ և հրապարակախոսական ուժեղ շեշտադրումներով, ինչը վեպին տալիս է և՛ գեղարվեստական, և՛ գաղափարական ազդեցություն։

Կենսաբանություն

Կենսաքիմիական և բուսաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է որոշ բույսերից կենսաբանորեն ակտիվ մետաբոլիտների անջատման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բուսական հումքում առկա երկրորդային մետաբոլիտների հայտնաբերման, առանձնացման, մաքրման և բնութագրման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր դասերի բնական միացությունների քիմիական կազմին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և կենսաբանական ակտիվությանը։ Վերլուծվում են բուսական նյութից նպատակային բաղադրիչների ստացման մեթոդները, դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների որոշման և կենսաբանական ազդեցության գնահատման հնարավորությունները։ Քննարկվում են ուսումնասիրվող մետաբոլիտների հակամանրէային, հակաօքսիդանտային կամ այլ կենսաբանական հատկությունների բացահայտման մոտեցումները՝ կախված առանձնացված միացությունների բնույթից։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է բույսերի կենսաքիմիական ներուժի գնահատմանը և բնական ծագման կենսաակտիվ նյութերի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Ստացված տվյալները կարող են նշանակություն ունենալ բնական միացությունների հետագա հետազոտության և դրանց հնարավոր կիրառական ուղղությունների որոշման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բուսաքիմիայի, կենսաքիմիայի, դեղագիտության և բնական միացությունների քիմիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հիմնական դպրոցում սովորողների էկոլոգիական կրթության և դաստիարակության կազմակերպման տեսական ու գործնական հիմնահարցերին։ Գրքում ներկայացվում են բնապահպանական գիտելիքների ձևավորման, էկոլոգիական մտածողության զարգացման և բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի դաստիարակման արդյունավետ մեթոդներն ու մանկավարժական մոտեցումները։ Քննարկվում են ուսումնական գործընթացում էկոլոգիական կրթության բովանդակությունը, դասավանդման ժամանակակից մեթոդները, արտադասարանական գործունեության դերը և սովորողների բնապահպանական մշակույթի ձևավորման պայմանները։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական ծրագրերում էկոլոգիական բաղադրիչի ներդրման հնարավորությունները և ներկայացնում գործնական առաջարկություններ՝ շրջակա միջավայրի պահպանության արժեքների ամրապնդման համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, բնագիտության ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և էկոլոգիական կրթության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի փիլիսոփա Ռիչարդ Ռորտիի փիլիսոփայական հայացքների քննական և մեթոդաբանական վերլուծությանը։ Քննության են առնվում նրա մտածողության ձևավորման գաղափարական աղբյուրները, պրագմատիստական ավանդույթի հետ ունեցած կապերը և ժամանակակից արևմտյան փիլիսոփայության համատեքստում նրա մոտեցումների առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ճշմարտության, գիտելիքի, լեզվի, իրականության և ճանաչողության վերաբերյալ նրա պատկերացումները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ավանդական իմացաբանական մոտեցումների վերաիմաստավորմանը։ Դիտարկվում է լեզվի դերը մարդկային փորձի նկարագրման և աշխարհի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործընթացում, ինչպես նաև փիլիսոփայական բառապաշարների պատմական ու մշակութային պայմանավորվածության խնդիրը։ Քննարկվում են օբյեկտիվության, հիմնավորման և գիտելիքի համընդհանուր հիմքերի վերաբերյալ Ռորտիի քննադատական մոտեցումները, դրանց տեսական նախադրյալներն ու փիլիսոփայական հետևանքները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում նոր պրագմատիզմի, հակահիմնարարության, հեգնանքի, համերաշխության և ազատական հասարակության վերաբերյալ նրա գաղափարների ուսումնասիրությանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև փիլիսոփայության դերի և նշանակության վերաբերյալ նրա ըմբռնմանը, ըստ որի փիլիսոփայական մտածողությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես վերջնական ճշմարտությունների որոնում, այլև որպես տարբեր գաղափարների, նկարագրությունների և մշակութային ավանդույթների միջև շարունակական երկխոսություն։ Համեմատական դիտարկման միջոցով բացահայտվում են նրա մոտեցումների ուժեղ և վիճահարույց կողմերը, ինչպես նաև դրանց շուրջ ձևավորված տեսական բանավեճերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու Ռորտիի փիլիսոփայական ժառանգության և ժամանակակից պրագմատիզմի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայության, իմացաբանության, լեզվի փիլիսոփայության և ժամանակակից մտքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է թանգարանի՝ որպես տեղեկատվական-հաղորդակցական համակարգի դիտարկմանը, որտեղ այն հանդես է գալիս ոչ միայն որպես մշակութային ժառանգության պահպանման ինստիտուտ, այլ նաև որպես գիտելիքի փոխանցման, հանրային կրթության և հաղորդակցման բազմաֆունկցիոնալ միջավայր։ Վերլուծվում են թանգարանի հիմնական գործառույթները՝ հավաքագրման, պահպանման, ուսումնասիրության, մեկնաբանման և հանրայնացման գործընթացները, որոնք միասին ձևավորում են տեղեկատվության կազմակերպված շրջանառության համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ժամանակակից թանգարանը վերածվում է ինտերակտիվ հաղորդակցական հարթակի, որտեղ այցելուն այլևս պասիվ դիտորդ չէ, այլ ակտիվ մասնակից՝ ներգրավված ցուցադրությունների ընկալման և մեկնաբանման գործընթացում։ ՀՀ թանգարանների օրինակով քննարկվում են թվայնացման գործընթացները, էքսպոզիցիոն նոր տեխնոլոգիաների կիրառումը, վիրտուալ ցուցադրությունների զարգացումը և կրթական ծրագրերի ընդլայնումը, որոնք նպաստում են թանգարանային հաղորդակցության արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքում նաև վերլուծվում են թանգարանների զարգացման հեռանկարները՝ կապված թվային հարթակների ինտեգրման, միջազգային համագործակցության ընդլայնման և այցելուների փորձի անհատականացման հետ։ Ընդգծվում է, որ թանգարանը ժամանակակից հասարակության մեջ կատարում է ոչ միայն մշակութային հիշողության պահպանման, այլ նաև սոցիալական երկխոսության, ինքնության ձևավորման և կրթական շարունակականության կարևոր դեր, ինչի արդյունքում այն վերածվում է դինամիկ տեղեկատվական համակարգի։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և եվրոպական կառույցների միջև հարաբերությունների ձևավորման, զարգացման և համագործակցության հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է անկախությունից հետո եվրոպական քաղաքական, տնտեսական և իրավական համակարգերի հետ փոխգործակցության ընդլայնման գործընթացների, դրանց նպատակների և երկրի արտաքին քաղաքականության մեջ ունեցած նշանակության վրա։ Քննության են առնվում եվրոպական կազմակերպությունների և հաստատությունների հետ քաղաքական երկխոսության ձևավորումը, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդմանն ուղղված նախաձեռնությունները, իրավական և կառավարման բարեփոխումները, մարդու իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների զարգացումը և հասարակական հաստատությունների կատարելագործմանն աջակցող ծրագրերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տնտեսական համագործակցությանը՝ դիտարկելով առևտրային հարաբերությունների զարգացումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, ձեռնարկատիրության խթանումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և տարբեր ոլորտներում իրականացվող տեխնիկական ու ֆինանսական աջակցության ծրագրերը։ Ուսումնասիրվում են նաև կրթության, գիտության, մշակույթի, երիտասարդական քաղաքականության, շրջակա միջավայրի պահպանության, տարածաշրջանային զարգացման և հասարակական կազմակերպությունների մասնակցության ոլորտներում իրականացվող նախաձեռնությունները։ Եվրոպական կառույցների հետ համագործակցությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին հարաբերությունների ուղղություն, այլև որպես ներքին բարեփոխումների և պետական կառավարման համակարգի զարգացման վրա ազդեցություն ունեցող գործոն։ Կարևորվում է համապատասխան ծրագրերի դերը օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների իրականացման, մասնագիտական կարողությունների զարգացման և եվրոպական փորձի կիրառման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև համագործակցության տարբեր փուլերին, պայմանագրային և քաղաքական շրջանակների փոփոխություններին ու այն հանգամանքներին, որոնք ազդել են Հայաստանի և եվրոպական գործընկերների հարաբերությունների խորության և առաջնահերթությունների վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են տարածաշրջանային քաղաքական միջավայրի, անվտանգության խնդիրների և արտաքին տնտեսական պայմանների ազդեցությունը համագործակցության զարգացման վրա։ Հիմնական ծրագրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց նպատակները, իրականացման մեխանիզմները և նշանակությունը երկրի հասարակական ու տնտեսական վերափոխումների համար։ Աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական ուղղության, միջազգային կազմակերպությունների հետ փոխգործակցության և եվրոպական ինտեգրման գործընթացների առանձնահատկությունների համակարգված ընկալման տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, եվրոպագիտության, պետական կառավարման և Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։