Հովսեփի պատմությունը

Finance

Ֆինանսների էությունը պայմանավորված է հասարակության մեջ ձևավորվող տնտեսական հարաբերություններով, որոնք կապված են դրամական միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման հետ, և դրանք առաջանում են պետության, ձեռնարկությունների և բնակչության միջև եկամուտների ու ծախսերի շարժի գործընթացում, հատկապես այն փուլում, երբ ապրանքային արտադրությունն ու դրամական շրջանառությունը դառնում են տնտեսության հիմնական կազմակերպման ձևը, ինչի արդյունքում ֆինանսները հանդես են գալիս որպես պետության և տնտեսության կառավարման կարևոր գործիք։ Ֆինանսների ծագումը կապված է ապրանքադրամական հարաբերությունների զարգացման, պետության առաջացման և հարկային համակարգերի ձևավորման հետ, երբ անհրաժեշտություն է առաջացել կենտրոնացված դրամական միջոցների ստեղծման՝ պետական կարիքների, ռազմական, սոցիալական և վարչական ծախսերի ֆինանսավորման համար։ Դրամաշրջանառությունը ներկայացնում է տնտեսության մեջ փողի շարունակական շարժը՝ ապրանքների և ծառայությունների փոխանակման, աշխատավարձերի վճարման, հարկերի հավաքագրման և վարկային հարաբերությունների միջոցով, և այն կարող է լինել կանխիկ և անկանխիկ ձևերով, որտեղ ժամանակակից տնտեսություններում գերակշռում է անկանխիկ դրամաշրջանառությունը՝ բանկային համակարգի և էլեկտրոնային վճարումների զարգացման շնորհիվ։ Դրամի շրջապտույտի արագությունը ցույց է տալիս, թե միջին հաշվով մեկ դրամային միավորը քանի անգամ է օգտագործվում որոշակի ժամանակահատվածում ապրանքների և ծառայությունների փոխանակման համար, և այն կարևոր մակրոտնտեսական ցուցանիշ է, որը ազդում է գների մակարդակի, գնաճի և տնտեսական ակտիվության վրա։ Դրամի արագության աճը սովորաբար վկայում է տնտեսական ակտիվության բարձրացման կամ գնաճային ճնշումների մասին, իսկ դրա նվազումը կարող է ցույց տալ տնտեսական դանդաղում կամ փողի նկատմամբ պահանջարկի աճ։ Ընդհանուր առմամբ, ֆինանսները, դրամաշրջանառությունը և դրամի շրջապտույտի արագությունը միասին ձևավորում են տնտեսության ֆինանսական համակարգի հիմնական մեխանիզմները, որոնք ապահովում են ռեսուրսների բաշխումն ու տնտեսական գործընթացների կայունությունը։

Technology

Տրանսպորտային ճարտարագիտության և երթևեկության կազմակերպման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ճանապարհային ուղեբաժանքներում լուսացուցային կարգավորման փուլային անցումների օպտիմալ սխեմաների մշակման, տեսական հիմնավորման և գործնական կիրառման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տրանսպորտային ու հետիոտնային հոսքերի կազմակերպման առանձնահատկությունները, լուսացույցների աշխատանքի փուլերի հաջորդականությունը և դրանց տևողությունների ընտրության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երթևեկության ինտենսիվության, տրանսպորտային հոսքերի ուղղությունների, թողունակության և սպասման ժամանակի փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են փուլային անցումների տարբեր սխեմաներ և դրանց արդյունավետության գնահատման մեթոդները՝ երթևեկության հապաղումների ու խցանումների նվազեցման և ուղեբաժանքի թողունակության բարձրացման տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև լուսացուցային կարգավորման օպտիմալացման համար մաթեմատիկական մոդելների, հաշվարկային մեթոդների և երթևեկության տվյալների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու ճանապարհային պայմաններին և տրանսպորտային հոսքերի բնութագրերին համապատասխան կարգավորման արդյունավետ սխեմաների ընտրությունն ու ներդրումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տրանսպորտային համակարգերի նախագծման, ճանապարհային երթևեկության կազմակերպման և քաղաքային տրանսպորտի կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Informatics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է վերջավոր դաշտերի վրա անբերվելի և նորմալ բազմանդամների կառուցման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վերջավոր դաշտերի հանրահաշվական կառուցվածքն է և այնպիսի բազմանդամների կառուցման մեթոդների բացահայտումը, որոնք ունեն հատուկ և կարևոր հատկություններ։ Անբերվելի բազմանդամը տվյալ դաշտի վրա չի ներկայացվում ավելի ցածր աստիճանի ոչ հաստատուն բազմանդամների արտադրյալի տեսքով և կարևոր դեր ունի վերջավոր դաշտերի ընդլայնումների կառուցման գործում։ Նման բազմանդամների միջոցով հնարավոր է ստանալ ավելի մեծ վերջավոր դաշտեր և ուսումնասիրել դրանց տարրերի հանրահաշվական հատկությունները։ Նորմալ բազմանդամների ուսումնասիրությունը կապված է նորմալ հիմքերի գաղափարի հետ, երբ բազմանդամի արմատների համապատասխան տարրերը կարող են ձևավորել վերջավոր դաշտի ընդլայնման նորմալ հիմք։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է այս երկու հատկությունների համատեղ ուսումնասիրությունը և այնպիսի բազմանդամների կառուցման խնդիրը, որոնք միաժամանակ բավարարում են անբերվելիության և նորմալության պահանջներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել վերջավոր դաշտերի կառուցման ընդհանուր սկզբունքները, բազմանդամների աստիճանի և դաշտի բնութագրի ազդեցությունը, ինչպես նաև անհրաժեշտ և բավարար պայմանները, որոնց միջոցով հնարավոր է ստուգել տվյալ բազմանդամի անբերվելիությունն ու նորմալությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել կառուցման ալգորիթմներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ոչ միայն ապացուցել համապատասխան բազմանդամների գոյությունը, այլև գործնականորեն գտնել դրանք որոշակի վերջավոր դաշտերի և աստիճանների համար։ Նման մեթոդների մշակման ընթացքում կարևոր են բազմանդամների գործոնացման, արմատների հատկությունների, դաշտային ընդլայնումների և Ֆրոբենիուսի ավտոմորֆիզմի հետ կապված արդյունքները։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև հաշվարկային մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է արդյունավետորեն որոնել և ստուգել պահանջվող հատկություններով բազմանդամներ։ Թվային և ալգորիթմական մեթոդների կիրառումը հատկապես կարևոր է մեծ աստիճանի բազմանդամների կամ մեծ հզորությամբ վերջավոր դաշտերի դեպքում, երբ ուղղակի ստուգումը կարող է պահանջել զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նաև դրա բազմաթիվ կիրառություններով։ Վերջավոր դաշտերի և հատուկ հատկություններով բազմանդամների տեսությունը լայնորեն կիրառվում է կոդավորման տեսության, կրիպտոգրաֆիայի, թվային հաղորդակցության, սխալների հայտնաբերման և ուղղման համակարգերի, ինչպես նաև հաշվողական հանրահաշվի տարբեր խնդիրներում։ Նորմալ հիմքերը հատկապես օգտակար են վերջավոր դաշտերի տարրերի արդյունավետ ներկայացման և որոշ հանրահաշվական գործողությունների իրականացման համար։ Աշխատանքը միավորում է վերացական հանրահաշվի, թվերի տեսության, վերջավոր դաշտերի տեսության և ալգորիթմական մաթեմատիկայի խնդիրները՝ կենտրոնանալով հատուկ կառուցվածք ունեցող բազմանդամների գոյության, կառուցման և հատկությունների վրա։ Այն կարող է հետաքրքրել հանրահաշվաբաններին, թվերի տեսաբաններին, կիրառական մաթեմատիկոսներին, կրիպտոգրաֆիայի և կոդավորման մասնագետներին, ինչպես նաև վերջավոր դաշտերի և հաշվողական հանրահաշվի խնդիրներով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ տեսական արդյունքները կապում է կոնկրետ կառուցման մեթոդների հետ՝ հնարավորություն տալով վերջավոր դաշտերի վրա պահանջվող հատկություններով բազմանդամների ստացումը դիտարկել ոչ միայն որպես գոյության խնդիր, այլև որպես արդյունավետ ալգորիթմական գործընթաց։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է 1683 թվականին հայերեն գրառմամբ պահպանված Վերսալի նկարագրության ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է բացառիկ արժեք ունեցող պատմամշակութային աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել XVII դարի վերջին Ֆրանսիայի արքունական միջավայրի, Վերսալի պալատական համալիրի և այնտեղ այցելած հայերի դիտարկումների մասին։ Աշխատության հիմքում ընկած նյութը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ այն ստեղծվել է ժամանակակից հայի կողմից և հայերենով՝ այն ժամանակաշրջանում, երբ Վերսալը դեռևս գտնվում էր իր ընդարձակման և արքունական կենտրոնի վերածվելու գործընթացում։ Հետազոտության առարկան հրապարակվել է Հովսեփ Օրբելու կողմից 1921 թվականին և ներառվել է «Известия Российской академии истории материальной культуры» պարբերականի առաջին հատորում, որտեղ այն զբաղեցնում է 391–399-րդ էջերը։ Աղբյուրը հատկապես հետաքրքիր է Ֆրանսիայի և հայերի պատմական կապերի տեսանկյունից։ 1683 թվականի փետրվարի 2-ին հայկական պատվիրակություն է ընդունվել Վերսալի և Սեն-Կլու պալատներում, ինչը ցույց է տալիս, որ այդ ժամանակաշրջանում հայ գործիչներն արդեն կարող էին անմիջականորեն առնչվել Ֆրանսիայի արքունական միջավայրին։ Հայերեն գրառման առանձնահատկությունն այն է, որ այն պարզապես ճարտարապետական օբյեկտի չոր նկարագրություն չէ․ այն դիտողի հայացքով ներկայացված վկայություն է, որտեղ եվրոպական արքունական մշակույթը ընկալվում և նկարագրվում է հայերեն լեզվամշակութային միջավայրի շրջանակում։ Այդ պատճառով նյութը արժեքավոր է միաժամանակ մի քանի գիտակարգերի համար։ Պատմաբանի համար այն տեղեկություն է XVII դարի Ֆրանսիայի, Լյուդովիկոս XIV-ի ժամանակաշրջանի արքունական կյանքի և Վերսալի զարգացման վերաբերյալ, իսկ լեզվաբանի համար՝ վաղ աշխարհաբարին ու ժամանակի հայերեն գրավոր լեզվին առնչվող նյութ, որը կարող է ցույց տալ օտար իրականության, տեղանունների և մշակութային հասկացությունների հայերեն փոխանցման եղանակները։ Հովսեփ Օրբելու հրապարակումը հետագայում հենց այդ պատճառով գնահատվել է որպես կարևոր պատմական և լեզվաբանական նյութ պարունակող ուսումնասիրություն։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նկարագրության կառուցվածքի և բովանդակության վերլուծությունը։ Վերսալի պալատական միջավայրը XVII դարում եվրոպական միապետական մշակույթի ամենանշանավոր կենտրոններից էր, և դրա մասին հայերեն ժամանակակից վկայության առկայությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն պալատի ֆիզիկական տեսքը, այլև այն տպավորությունը, որ այն թողնում էր օտարազգի այցելուների վրա։ Նկարագրության մեջ արտացոլված մանրամասները կարող են վերաբերել շինությունների ճոխությանը, ներքին հարդարմանը, արքունական կենցաղին, պարտեզներին, հանդիսավոր միջավայրին և պալատական տարածքի կազմակերպմանը։ Այսպիսի տեղեկությունները հատկապես արժեքավոր են, քանի որ դրանք լրացնում են պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների շրջանակը՝ ներկայացնելով նույն երևույթը հայկական դիտորդի տեսանկյունից։ Լեզվաբանական առումով աղբյուրը հետաքրքիր է նաև օտար անունների ու հասկացությունների հայերենացման պատճառով։ XVII դարի հայերեն գրավոր լեզուն իր մեջ համադրում էր գրաբարյան ավանդույթը, միջին հայերենից ժառանգված տարրերը և կենդանի խոսակցական լեզվի ազդեցությունը։ Ֆրանսիական տեղանունների, անձնանունների և մշակութային հասկացությունների փոխանցումը կարող է ցույց տալ, թե հայ հեղինակներն ինչպիսի լեզվական միջոցներով էին նկարագրում եվրոպական իրականությունը։ Այդ պատճառով նյութը կարող է օգտագործվել հայերենի պատմական բառապաշարի, օտար բառերի փոխառության, տառադարձության և թարգմանական գործելակերպի ուսումնասիրության համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ նյութը պահպանվել և ուսումնասիրվել է մի քանի ձեռագրային կամ գրավոր օրինակների համադրման միջոցով։ Հրատարակության հիմքում ընկած հետազոտական աշխատանքը նախատեսում էր տարբեր օրինակների համեմատություն, լեզվական անկանոնությունների և աղավաղումների ուղղում, ինչպես նաև տարբեր ընթերցումների ներկայացում, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել առավել վստահելի քննադատական բնագիր։ Այս մոտեցումը կարևոր է, քանի որ պատմական ձեռագրային աղբյուրներում հնարավոր են արտագրական սխալներ, լեզվական փոփոխություններ և հետագա միջամտություններ, իսկ դրանց համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ վերականգնել սկզբնական տեքստը։ Աշխատության արժեքը մեծ է նաև հայկական սփյուռքի և եվրոպական մշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ XVII դարում հայ վաճառականները, հոգևորականները և մտավորականները ակտիվորեն ներգրավված էին եվրոպական տարբեր քաղաքների առևտրական և մշակութային կյանքում։ Ֆրանսիայի հետ հայկական կապերի մասին տեղեկությունները ցույց են տալիս, որ հայերի ներկայությունը այնտեղ միայն տնտեսական գործունեությամբ չէր սահմանափակվում, այլ կարող էր ներառել դիվանագիտական, մշակութային և հասարակական շփումներ։ Այս համատեքստում 1683 թվականի գրառումը կարող է դիտարկվել որպես հայ-ֆրանսիական վաղ հարաբերությունների անմիջական վկայություն։ Աշխատության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն միավորում է պատմական աղբյուրագիտությունը, հայագիտությունը, լեզվաբանությունը և եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությունը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր XVII դարի հայ ընթերցողին կամ դիտորդին ներկայացվում Ֆրանսիայի արքունական աշխարհը, ինչպես էին հայերենում արտահայտվում նոր մշակութային երևույթները և ինչպիսի պատկերացում էր ձևավորվում եվրոպական քաղաքական ու մշակութային կենտրոնների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XVII դարի հայ-եվրոպական մշակութային շփումների, հայերեն պատմագրական և ուղեգրական գրության, Վերսալի վաղ շրջանի պատմության և ժամանակի հայերեն լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն պատճառով, որ եվրոպական արքունական իրականությունը ներկայացնում է ոչ թե միայն պաշտոնական ֆրանսիական աղբյուրների, այլ հայկական գրավոր վկայության միջոցով։

History

Новая история стран Европы и Америки XVI–XIX века աշխատությունը պատմագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է Եվրոպայի և Ամերիկայի նոր պատմության հիմնական փուլերը XVI–XIX դարերում՝ ընդգրկելով քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական խորը փոխակերպումները, այն վերլուծում է Վերածննդի և Ռեֆորմացիայի ազդեցությունը եվրոպական հասարակությունների վրա, աբսոլյուտիզմի ձևավորումը, բուրժուական հեղափոխությունները, ինչպես նաև արդյունաբերական հեղափոխության սկիզբը և դրա հետևանքները, գիրքը անդրադառնում է նաև ԱՄՆ-ի անկախության պատերազմին, Լատինական Ամերիկայի ազատագրական շարժումներին և ազգային պետությունների ձևավորման գործընթացներին, միաժամանակ քննարկելով միջազգային հարաբերությունների փոփոխությունները, գաղութային համակարգի ընդլայնումը և Եվրոպայի քաղաքական քարտեզի վերաձևավորումը, ներկայացնելով այս շրջանը որպես ժամանակակից աշխարհակարգի ձևավորման հիմնարար փուլ։

Technology

Այս թեման վերաբերում է շենքերի ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացման մեթոդների մշակմանը և էներգաարդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ջերմային էներգիայի սպառման նվազեցումն է՝ միաժամանակ ապահովելով ներքին միջավայրի հարմարավետ ջերմաստիճանային պայմաններ և համակարգի կայուն աշխատանք։ Ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացումը ներառում է ջերմային բեռնվածության ճշգրիտ հաշվարկ, սարքավորումների ճիշտ ընտրություն, ջերմափոխանակման գործընթացների արդյունավետ կառավարում և ավտոմատացված կարգավորման համակարգերի կիրառում։ Կարևոր դեր ունի նաև շենքի ջերմամեկուսացման մակարդակը, քանի որ արտաքին ջերմային կորուստների նվազեցումը ուղղակիորեն ազդում է էներգաարդյունավետության վրա։ Էներգախնայողության բարձրացման մեթոդներից են նաև խելացի կառավարման համակարգերի ներդրումը, վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների օգտագործումը, ինչպես նաև ջերմային ռեժիմի դինամիկ կարգավորումը՝ կախված արտաքին ջերմաստիճանից և օգտագործման ինտենսիվությունից։ Բացի տեխնիկական լուծումներից, կարևոր է նաև էներգիայի օգտագործման մոնիթորինգը և համակարգի աշխատանքային ռեժիմների մշտական վերլուծությունը՝ կորուստները նվազեցնելու նպատակով։ Այսպիսով, ջեռուցման համակարգերի օպտիմալացման խնդիրները պահանջում են համալիր մոտեցում, որտեղ համադրվում են ինժեներական հաշվարկները, ավտոմատացումը և էներգետիկ քաղաքականության սկզբունքները՝ ապահովելով ինչպես տնտեսական, այնպես էլ էկոլոգիական արդյունավետություն։