Անդրանիկ գիրք 2 - Համբարցում Կարապետյան

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է լրագրային տեքստի կառուցվածքային առանձնահատկությունները հաղորդակցական լեզվաոճաբանության տեսանկյունից՝ ժամանակակից անգլալեզու մամուլի փաստական նյութի հիման վրա՝ ընդգծելով տեղեկատվության կազմակերպման, լեզվական միջոցների և հաղորդակցական ռազմավարությունների փոխկապակցվածությունը։ Նշվում է, որ լրագրային տեքստը կառուցվածքային առումով բնութագրվում է հստակ հիերարխիկ կազմակերպմամբ, որտեղ վերնագիրը, ենթավերնագիրը և առաջատար պարբերությունը (lead) ապահովում են հիմնական տեղեկատվության արագ փոխանցումը, իսկ հիմնական մարմինը զարգացնում է փաստական նյութը՝ պահպանելով տրամաբանական հաջորդականություն։ Վերլուծվում է, որ ժամանակակից անգլալեզու մամուլում կարևոր դեր են խաղում տեղեկատվության սեղմ և դինամիկ ներկայացման ձևերը, ինչպես նաև նախադասությունների պարզ կառուցվածքը, որն ուղղված է ընթերցողի արագ ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդակցական նպատակադրմանը, որտեղ լրագրային տեքստը միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, ազդեցական և մեկնաբանողական գործառույթներ՝ կախված ժանրային ենթատեսակից (նորություն, վերլուծություն, մեկնաբանություն)։ Նշվում է նաև, որ լեզվաոճական միջոցները՝ չեզոք բառապաշարը, գնահատական արտահայտությունները, մեջբերումները և փաստական հղումները, նպաստում են տեքստի վստահելիության և հաղորդակցական արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից անգլալեզու լրագրային տեքստը կառուցվածքային և հաղորդակցական բազմաշերտ համակարգ է, որը համադրում է տեղեկատվության ճշգրտությունը և ազդեցության ապահովման լեզվական միջոցները։

Other Subjects

Այս նյութը վերաբերում է 1977 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսներին արձանագրված հիշարժան իրադարձությունների ժամանակագրական ամփոփմանը՝ ընդգծելով միջազգային քաղաքական, սոցիալական և մշակութային գործընթացների հիմնական զարգացումները տվյալ ժամանակահատվածում։ Աշխատանքը սովորաբար կառուցվում է որպես փաստագրական բնույթի հավաքածու, որտեղ ներկայացվում են տարբեր երկրներում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձություններ՝ պետական մակարդակի քաղաքական փոփոխություններ, միջազգային հարաբերությունների դինամիկա, տնտեսական գործընթացներ, ինչպես նաև գիտության, տեխնոլոգիայի և մշակույթի ոլորտներում գրանցված նշանակալի դեպքեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրադարձություններին, որոնք ազդեցություն են ունեցել համաշխարհային քաղաքական հավասարակշռության, տարածաշրջանային կայունության կամ հասարակական շարժումների զարգացման վրա։ Նյութում ընդգծվում է նաև տեղեկատվության համաժամանակյա ներկայացման կարևորությունը, որը թույլ է տալիս տեսնել տարբեր երկրներում ընթացող գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Ընդհանուր առմամբ, նման ժամանակագրական ամփոփումները ծառայում են որպես պատմական հիշողության համակարգման գործիք՝ օգնելով ուսումնասիրողներին վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի համաշխարհային զարգացումների ընդհանուր պատկերը և դրանց փոխադարձ ազդեցությունները։

Political Science

Cours de civilisation française et arménienne-ը լեզվամշակութային և կրթական ուղղվածության ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ֆրանսերեն սովորողների և ֆրանս-հայ մշակութային միջավայրի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար, աշխատությունում ներկայացվում են Ֆրանսիայի և Հայաստանի քաղաքակրթական հիմնական առանձնահատկությունները՝ պատմություն, մշակույթ, հասարակական կյանք, ավանդույթներ և ժամանակակից զարգացումներ, միաժամանակ ընդգրկվում են լեզվական և հաղորդակցական վարժություններ, որոնք օգնում են զարգացնել ֆրանսերեն ընթերցման և հասկանալու հմտությունները մշակութային թեմաների համատեքստում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային համեմատություններին՝ արժեքային համակարգեր, կրթական ավանդույթներ, պետական կառույցներ և հասարակական վարքագիծ, աշխատությունը նաև ծառայում է որպես լեզվամշակութային կամուրջ՝ նպաստելով երկու երկրների քաղաքակրթությունների փոխըմբռնմանը և ֆրանսերեն լեզվի կիրառմանը իրական հաղորդակցական իրավիճակներում։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1909–1918 թվականներին Օսմանյան կայսրության Ադանայի նահանգում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների, զանգվածային հետապնդումների և սեփականազրկման քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է 1909 թվականի Ադանայի դեպքերի նախադրյալների և հետևանքների, ինչպես նաև հետագա տարիներին տարածաշրջանի հայ համայնքների սոցիալական, տնտեսական և ժողովրդագրական վիճակի փոփոխությունների վրա։ Քննության են առնվում Օսմանյան կայսրության ներքաղաքական զարգացումները, երիտթուրքական իշխանության քաղաքականությունը, ազգային և կրոնական հարաբերությունների սրացումը, ինչպես նաև այն վարչական ու քաղաքական մեխանիզմները, որոնք ազդել են հայ բնակչության անվտանգության և սեփականության իրավունքների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրականացված տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության քաղաքականության ազդեցությանը Ադանայի նահանգի հայ համայնքների վրա։ Ուսումնասիրվում են բնակչության տեղահանման, համայնքների կազմալուծման, գույքի բռնագրավման, անշարժ և շարժական ունեցվածքի փոխանցման ու յուրացման գործընթացները՝ դրանք դիտարկելով պետական քաղաքականության և տեղական վարչական գործելակերպի համատեքստում։ Կարևորվում է հայերին պատկանող տների, հողերի, ձեռնարկությունների, արհեստանոցների, առևտրական հաստատությունների, կրթական և կրոնական կառույցների ճակատագրի ուսումնասիրությունը, քանի որ տնտեսական ունեզրկումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական կորուստ, այլև որպես համայնքային կյանքի շարունակականությունը խաթարող գործոն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել օսմանյան պաշտոնական փաստաթղթեր, դիվանագիտական զեկուցագրեր, ժամանակակից մամուլի հրապարակումներ, հուշագրություններ, վկայություններ և վիճակագրական տվյալներ՝ իրադարձությունների ընթացքն ու հետևանքները համադրելու նպատակով։ Առանձին նշանակություն ունի ժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատել հայ բնակչության թվաքանակի, բնակավայրերի կառուցվածքի և տարածաշրջանի էթնիկական պատկերի փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային արձագանքներին, օտարերկրյա դիվանագիտական ներկայացուցիչների և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդած տեղեկություններին։ 1909 թվականի իրադարձությունների և 1915 թվականից սկսված համատարած հալածանքների միջև կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բռնության քաղաքականության զարգացման փուլերը և հասկանալ, թե ինչպես փոխվեցին հայ համայնքների գոյության պայմանները մեկ տասնամյակի ընթացքում։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է Կիլիկիայի հայության պատմության, Հայոց ցեղասպանության, սեփականազրկման քաղաքականության և Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի սոցիալ-քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ և կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, հայագետների, ուսանողների և նորագույն շրջանի հայոց պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է փակ (կոպիտ՝ փակ/փակ եղանակով իրականացվող) հետին վիտրեկտոմիայի կիրառմանը հետտրավմատիկ և դիաբետիկ ծագման ապակենման մարմնի ախտահարումների դեպքում՝ ընդգծելով վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկությունները և հետվիրահատական բարդությունների կանխարգելման միջոցները։ Հեղինակը վերլուծում է ապակենման մարմնի կառուցվածքային փոփոխությունները շաքարային դիաբետի և աչքի վնասվածքների հետևանքով, ներառյալ արյունազեղումները, ֆիբրոզ փոփոխությունները և ցանցաթաղանթի ձգողական շերտազատման զարգացման ռիսկերը։ Գրքում դիտարկվում են փակ վիտրեկտոմիայի հիմնական փուլերը՝ մուտքի ձևավորում, ապակենման մարմնի հեռացում, էնդոլազերային բուժում և ներքին տամպոնադա՝ սիլիկոնային յուղի կամ գազային խառնուրդների կիրառմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդությունների կանխարգելմանը՝ ներվիրահատական արյունահոսության վերահսկում, էնդոֆթալմիտի կանխարգելում, ներակնային ճնշման կարգավորում և ցանցաթաղանթի կրկնակի շերտազատման ռիսկի նվազեցում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև վիրահատական արդյունքների վրա ազդող գործոնները՝ հիվանդության փուլ, ուղեկցող պաթոլոգիաներ և վիրաբույժի տեխնիկական փորձը։ Աշխատությունը ընդգծում է վիտրեորետինալ վիրաբուժության կարևորությունը տեսողության պահպանման և վերականգնման գործում բարդ ակնային պաթոլոգիաների դեպքում։ Այն օգտակար է ակնաբույժների, վիտրեորետինալ վիրաբույժների և կլինիկական հետազոտողների համար։

Literature

Հայ հին թարգմանական գրականություն-ը գրականագիտական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ միջնադարյան թարգմանական դպրոցի ձևավորումն ու զարգացումը՝ ընդգրկելով այն կարևոր փուլը, երբ հայերենը դարձավ միջազգային գիտական, աստվածաբանական և փիլիսոփայական գրականության փոխանցման հիմնական լեզուներից մեկը, աշխատությունում վերլուծվում են հունարենից, ասորերենից և այլ լեզուներից կատարված թարգմանությունները, դրանց ընտրության սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և մշակութային ազդեցությունը, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ թարգմանական գրականությունը ոչ միայն փոխանցել է օտար գիտելիք, այլ նաև ձևավորել է հայերեն գիտական ոճը, հարստացրել բառապաշարը և զարգացրել փիլիսոփայական ու աստվածաբանական մտածողությունը, միաժամանակ քննարկվում են թարգմանիչների դերը որպես մշակութային միջնորդների, նրանց ստեղծագործական մոտեցումները և բնագրերի հետ ունեցած հարաբերությունը, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայ հին թարգմանական գրականությունը եղել է ոչ միայն փոխառության գործընթաց, այլ նաև ինքնուրույն մշակութային երևույթ, որը մեծապես նպաստել է հայ միջնադարյան մտավոր կյանքի զարգացմանը և ազգային գրական ավանդույթի ձևավորմանը։