Արդի արևելահայերենի ուսումնական քերականական բառարան

Literature

Այս գիրքը նվիրված է Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական ստեղծագործության խորքային փիլիսոփայական և աշխարհայացքային քննությանը՝ հատկապես էկզիստենցիալիզմի գաղափարների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարդու գոյության, ազատության, ընտրության, պատասխանատվության, միայնության, կյանքի իմաստի որոնման, մահվան և մարդկային արժանապատվության խնդիրներն են, որոնք Սարոյանի պիեսներում հաճախ արտահայտվում են ոչ միայն հերոսների խոսքի ու գործողությունների, այլև նրանց ներքին հակասությունների և աշխարհին ունեցած վերաբերմունքի միջոցով։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է Սարոյանը դրամատուրգիական կերպարների միջոցով ներկայացնում մարդուն որպես գոյաբանական անորոշության մեջ հայտնված անհատի, որը փորձում է հասկանալ իր տեղը աշխարհում և սեփական կյանքի արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Սարոյանի ստեղծագործություններում նույնիսկ տխրության, անհուսության, օտարման կամ մահվան թեմաների առկայության պայմաններում պահպանվում է կյանքի հանդեպ հավատը, մարդկային շփման անհրաժեշտությունը և բարության նկատմամբ վստահությունը։ Այս տեսանկյունից նրա դրամատուրգիան միաժամանակ կարող է ընկալվել և՛ որպես մարդու գոյության ողբերգական կողմերի ուսումնասիրություն, և՛ որպես կյանքի իմաստը մարդկային հարաբերությունների, սիրո, կարեկցանքի, ազատության ու ստեղծագործական ինքնարտահայտման միջոցով վերագտնելու փորձ։ Աշխատության մեջ էկզիստենցիալ գաղափարները դիտարկվում են ոչ թե որպես Սարոյանի ստեղծագործության վրա մեխանիկորեն կիրառվող փիլիսոփայական համակարգ, այլ որպես այն մտավոր և գեղարվեստական հարցադրումների շրջանակ, որոնց հետ նրա հերոսները մշտապես բախվում են։ Քննության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց երկխոսություններին, կոնֆլիկտներին և դրամատիկական իրավիճակներին, որոնց միջոցով բացահայտվում է մարդու ազատության և սահմանափակվածության հակասությունը։ Սարոյանի հերոսները հաճախ կանգնած են ընտրության առաջ, սակայն նրանց ընտրությունները պայմանավորված են ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև սեփական խղճով, հիշողություններով, վախերով, ցանկություններով և պատասխանատվության զգացումով։ Այդ պատճառով նրանց վարքագիծը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու էկզիստենցիալիստական այն հիմնահարցը, թե որքանով է մարդն ազատ իր որոշումների մեջ և որքանով է ինքն անձամբ պատասխանատու իր գոյության ձևի համար։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև միայնության և օտարման թեմաներին։ Սարոյանի դրամատուրգիական աշխարհում մարդը կարող է շրջապատված լինել այլ մարդկանցով, բայց միևնույն ժամանակ ներքուստ մնալ միայնակ և չհասկացված։ Սակայն այդ մեկուսացումը վերջնական դատավճիռ չէ․ հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը և մարդկային մտերմությունը հաճախ դառնում են այն ուժերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հաղթահարելու գոյաբանական դատարկության զգացումը։ Կարևոր է նաև մահվան թեմայի մեկնաբանությունը, քանի որ մահը Սարոյանի մոտ հաճախ ոչ միայն կյանքի ավարտի փաստ է, այլև կյանքի արժեքը գիտակցելու միջոց։ Մահվան գիտակցումը մարդուն ստիպում է ավելի սուր ընկալել ժամանակի սահմանափակությունը, հարաբերությունների կարևորությունը և սեփական գոյության իմաստը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ Սարոյանի դրամատուրգիան դիտարկում է ոչ միայն ազգային, մշակութային կամ կենսագրական առանձնահատկությունների տեսանկյունից, այլև համամարդկային փիլիսոփայական խնդիրների շրջանակում։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս նոր տեսանկյունից հասկանալու Սարոյանի հերոսների ներաշխարհը, նրանց հակասական վարքագիծը և կյանքի հանդեպ հաճախ միաժամանակ ողբերգական ու լավատեսական վերաբերմունքը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ուսանողներին, Սարոյանի ստեղծագործության ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են գրականության միջոցով անդրադառնալ մարդու գոյության և կյանքի իմաստի հիմնարար հարցերին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է անգլիական դասական արձակի և հայ գրականության միջև ձևավորված գրական առնչությունների, փոխազդեցությունների և գեղարվեստական ընդհանրությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անգլիական արձակի նշանակալի ավանդույթների ընկալումն ու տարածումը հայկական գրական միջավայրում, դրանց ազդեցության հնարավոր դրսևորումները հայ հեղինակների ստեղծագործական մտածողության, թեմատիկ ընտրության և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր գրական ստեղծագործություններում հանդիպող գաղափարական, թեմատիկ, ժանրային և ոճական զուգահեռները՝ ուշադրություն դարձնելով կերպարների կառուցման, սյուժեի կազմակերպման, պատմողական տեխնիկայի և հասարակական միջավայրի պատկերման առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրական թարգմանություններին՝ որպես երկու մշակույթների միջև կապերի ձևավորման և անգլիական դասական գրականության հայկական ընթերցողական միջավայր ներթափանցման կարևոր միջոցի։ Քննարկվում են նաև գրական ստեղծագործությունների ընդունման և մեկնաբանման առանձնահատկությունները, թարգմանական ընտրությունները և դրանց դերը հայ գրական գործընթացում։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են տարբեր ազգային գրական ավանդույթներում հանդիպող ընդհանուր թեմաներն ու դրանց ինքնատիպ գեղարվեստական արտահայտությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի և հասարակության հարաբերություններին, բարոյական ընտրության, սոցիալական հակասությունների, մարդկային բնավորության և հասարակական փոփոխությունների պատկերման գրական եղանակներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայ-անգլիական գրական կապերի պատմության, մշակութային փոխազդեցության և համաշխարհային գրական փորձի յուրացման գործընթացների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, համեմատական գրականագիտության մասնագետների, հայ և անգլիական գրականության ուսումնասիրողների, թարգմանաբանների, բանասերների և ուսանողների համար։

Informatics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է արագ փոխակերպման ալգորիթմների մշակմանը Ուոլշ–Ադամարի փոխակերպման համար՝ նախապես տրված սեղմման գործակցի սահմանափակման պայմաններում, ընդգծելով ազդանշանների թվային մշակման և տեղեկատվության կոմպրեսիայի ժամանակակից մոտեցումները։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես կարելի է օպտիմալացնել փոխակերպման հաշվարկային բարդությունը՝ նվազեցնելով անհրաժեշտ գործողությունների քանակը՝ միաժամանակ պահպանելով վերականգնման որակի ընդունելի մակարդակ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ենթաբազային կառուցվածքների ընտրությանը, արագ հաշվարկման բիթային ալգորիթմներին և սեղմման գործակցի նախապես սահմանված արժեքի ազդեցությանը սպեկտրալ ներկայացման վրա։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է այս մեթոդների կիրառությունը պատկերների, ձայնային և բազմաչափ ազդանշանների մշակման ոլորտներում՝ հատկապես իրական ժամանակի համակարգերում, որտեղ կարևոր են արագագործությունն ու ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Միաժամանակ դիտարկվում են ալգորիթմների կայունության, վերականգնման սխալների և տարբեր աղմկային պայմաններում արդյունավետության հարցերը։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Culture

Այս աշխատությունը նվիրված է հայազգի նշանավոր ջութակահար և մանկավարժ Իվան Կալամյանի կյանքին, մասնագիտական գործունեությանը և երաժշտական մանկավարժության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Նա ծնվել է 1903 թվականին Թավրիզում և իր մասնագիտական կրթությունը ստացել է Մոսկվայում և Փարիզում՝ ծանոթանալով ջութակի ռուսական և ֆրանսիական կատարողական դպրոցների ավանդույթներին։ Նրա մասնագիտական ձևավորման ընթացքում ձեռք բերած գիտելիքներն ու փորձը հետագայում հիմք դարձան սեփական մանկավարժական սկզբունքների մշակման համար։ 1937 թվականին տեղափոխվելով Միացյալ Նահանգներ՝ նա շարունակեց իր գործունեությունը որպես կատարող, սակայն առավել մեծ ճանաչում ձեռք բերեց որպես ջութակի նշանավոր մանկավարժ։ Նա դասավանդել է Կուրտիսի երաժշտական ինստիտուտում և Ջուլիարդի դպրոցում՝ պատրաստելով բարձրակարգ երաժիշտների մի քանի սերունդ։ Նրա ուսուցման մեթոդաբանության հիմքում տեխնիկական կատարելության և երաժշտական արտահայտչականության համադրությունն էր։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ձախ և աջ ձեռքերի ճիշտ աշխատանքին, ինտոնացիային, աղեղի կառավարմանը, ռիթմական ճշգրտությանը, հնչերանգի ձևավորմանը և կատարողական ազատությանը։ Միաժամանակ նա կարևորում էր յուրաքանչյուր ուսանողի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ ձգտելով ոչ թե բոլոր աշակերտներին նույն կերպ ուսուցանել, այլ բացահայտել նրանց ուժեղ կողմերն ու զարգացնել անհատական կատարողական ներուժը։ Նրա աշակերտների թվում էին միջազգային ճանաչում ունեցող բազմաթիվ ջութակահարներ, որոնցից են Իցհակ Պերլմանը, Պինկաս Ցուկերմանը, Կյուն-Վա Չունգը, Մայքլ Ռաբինը և այլ նշանավոր երաժիշտներ։ Նրանց հաջողությունները մեծապես նպաստեցին Կալամյանի մանկավարժական դպրոցի միջազգային հեղինակության ամրապնդմանը։ Նրա մասնագիտական ժառանգության կարևոր մասը կազմում են ջութակի կատարողական տեխնիկային և ուսուցման մեթոդաբանությանը նվիրված աշխատությունները, որոնք նշանակալի տեղ են զբաղեցնում ջութակի մանկավարժական գրականության մեջ։ Կալամյանի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա միավորում էր տարբեր ազգային կատարողական դպրոցների լավագույն ավանդույթները՝ դրանք վերածելով միասնական և գործնական մանկավարժական համակարգի։ Նրա գործունեությունը կարևոր դեր ունեցավ XX դարի ջութակի կատարողական արվեստի և երաժշտական կրթության զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական ձևավորումը, մանկավարժական սկզբունքները, աշակերտների հետ աշխատանքը և միջազգային ազդեցությունը՝ ցույց տալով նրա ներդրումը ժամանակակից ջութակի դպրոցի զարգացման մեջ։ Նրա ժառանգությունը նշանակալի է նաև հայ երաժշտական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը ներկայացնում է հայազգի երաժշտի կարևոր ներդրումը համաշխարհային կատարողական արվեստի և երաժշտական մանկավարժության մեջ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի ալվեոլային ելունի ատրոֆիկ փոփոխությունների պայմաններում դենտալ իմպլանտացիայի կիրառման հնարավորությունների փորձարարական և կլինիկական հիմնավորմանը՝ ոսկրամատրիքսային փոխպատվաստանյութերի համակցված օգտագործմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն դեպքերի վրա, երբ ոսկրային հյուսվածքի ծավալի նվազումը սահմանափակում է իմպլանտների տեղադրման հնարավորությունները և պահանջում է ոսկրային հիմքի վերականգնման կամ լրացման համապատասխան մոտեցումների կիրառում։ Քննության են առնվում ալվեոլային ոսկրի կառուցվածքային և ձևաբանական փոփոխությունները, ատրոֆիայի աստիճանի գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև իմպլանտացիայի արդյունավետության վրա ազդող անատոմիական և կենսաբանական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոսկրամատրիքսային փոխպատվաստանյութերի հատկություններին, դրանց ինտեգրմանը շրջակա հյուսվածքների հետ և նոր ոսկրային հյուսվածքի ձևավորման գործընթացում ունեցած հնարավոր նշանակությանը։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում են փոխպատվաստված նյութի և բնական ոսկրի փոխազդեցությունը, վերականգնողական գործընթացների ընթացքը և ձևավորվող հյուսվածքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կլինիկական մասում դիտարկվում են հիվանդների հետազոտման, ոսկրային հյուսվածքի վիճակի գնահատման, իմպլանտացիայի արդյունքների և հետագա դիտարկման տվյալները՝ առաջարկվող մոտեցման արդյունավետությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են իմպլանտի կայունության, ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման և օսեոինտեգրման գործընթացների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բուժման արդյունքների վրա ազդող տեղային և ընդհանուր գործոնները։ Հետազոտությունը համադրում է փորձարարական տվյալները և կլինիկական դիտարկումները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոսկրային անբավարարության պայմաններում իմպլանտաբանական վերականգնման կենսաբանական հիմքերի մասին։ Առանձին նշանակություն ունի ոսկրային ծավալի վերականգնման և իմպլանտային բուժման փուլերի փոխհամաձայնեցումը, որը դիտարկվում է երկարաժամկետ ֆունկցիոնալ արդյունքների ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է ատրոֆիկ փոփոխությունների դեպքում վերականգնողական ստոմատոլոգիայի և իմպլանտոլոգիայի մոտեցումների գիտական գնահատմանը՝ ներկայացնելով ոսկրային փոխպատվաստման և դենտալ իմպլանտացիայի համակցված կիրառման հնարավորությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ստոմատոլոգիայի, դենտալ իմպլանտոլոգիայի, բերանի և դիմածնոտային վիրաբուժության, ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման և կլինիկական մորֆոլոգիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։