Բուսաբանություն

Chemistry

Այս աշխատությունը վերաբերում է աղմուկի ազդեցության պայմաններում փորձարարական կենդանիների հյուսվածքներում ընթացող օքսիդատիվ գործընթացների և կառուցվածքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև բեդիտինի կիրառման պաշտպանական և բուժական ազդեցության գնահատմանը՝ ընդգծելով փորձարարական պաթոֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի և շրջակա միջավայրի ազդեցության բժշկության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել բարձր ինտենսիվության աղմուկի քրոնիկական ազդեցության հետևանքով օրգանիզմում զարգացող օքսիդատիվ սթրեսի մակարդակը և դրա ազդեցությունը տարբեր հյուսվածքների մորֆոլոգիական և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են ազատ ռադիկալային պրոցեսների ակտիվացումը, լիպիդային պերօքսիդացիայի մակարդակի բարձրացումը, հակաօքսիդանտային համակարգի ճնշումը, ինչպես նաև բջջային և ենթաբջջային կառուցվածքների՝ հատկապես լյարդի, սրտամկանի և նյարդային հյուսվածքի վնասման աստիճանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում աղմուկային սթրեսի ազդեցության պայմաններում հյուսվածքներում զարգացող դեգեներատիվ և դիստրոֆիկ փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց կապին ֆունկցիոնալ խանգարումների հետ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է բեդիտինի՝ որպես դեղաբանական միջամտության միջոցի, ազդեցությունը օքսիդատիվ սթրեսի նվազեցման, հակաօքսիդանտային պաշտպանական համակարգի ակտիվացման և հյուսվածքների վերականգնման գործընթացների խթանման վրա։ Միաժամանակ վերլուծվում են փորձարարական տվյալները՝ հյուսվածքաբանական, կենսաքիմիական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների համեմատական գնահատմամբ։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է փորձարարական բժշկության և շրջակա միջավայրի պաթոֆիզիոլոգիայի ոլորտում՝ նպաստելով աղմուկային սթրեսի կենսաբանական ազդեցությունների ավելի խորքային հասկացմանը և պաշտպանիչ դեղաբանական միջոցների զարգացմանը։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է գրագիտության ուսուցման տեսական հիմքերին և գործնական կիրառությանը՝ ներկայացնելով գրավոր խոսքի յուրացմանն ուղղված համակարգված ուսումնական մոտեցում։ Վերնագրում տեսական և գործնական բաղադրիչների համադրումը ցույց է տալիս, որ գիրքը նախատեսված է ոչ միայն գրագիտության սկզբունքները բացատրելու, այլև դրանք վարժությունների և ուսումնական առաջադրանքների միջոցով ամրապնդելու համար։ Նոր մեթոդի հիշատակումը մատնանշում է ուսուցման կազմակերպման որոշակի նորացված եղանակի կիրառություն, որը կարող էր նպատակ ունենալ դասավանդման ընթացքը դարձնելու ավելի հաջորդական, հասկանալի և արդյունավետ։ Գրագիտության ուսուցումը ներառում է գրավոր նշանների ճանաչումը, հնչյունների ու տառերի փոխհարաբերության ըմբռնումը, բառերի կազմությունը, ընթերցանության զարգացումը և գրավոր արտահայտվելու կարողության ձևավորումը։ Նման դասագրքերը կարևոր դեր են ունեցել կրթության տարածման, ուսուցման մեթոդների կատարելագործման և տարրական գիտելիքների համակարգված փոխանցման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժության պատմությամբ, գրագիտության դասավանդման եղանակներով և հայալեզու ուսումնական գրականության զարգացմամբ զբաղվողներին։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին կրթական նպատակները ձևակերպվում և ներկայացվում ուսումնական ձեռնարկներում, ինչպես էր համադրվում բացատրական նյութը գործնական աշխատանքի հետ և ինչ տեղ էր հատկացվում սովորողի ինքնուրույն վարժանքներին։

Agriculture

Սույն ձեռնարկը նվիրված է գյուղատնտեսական գրականության պրոպագանդային և դրա կազմակերպմանը գրադարաններում՝ ընդգծելով տեղեկատվության մատչելիության, համակարգվածության և օգտվողի հետաքրքրությունների ապահովման կարևորությունը։ Աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսական գրականության տեսակները, պահպանումն ու դասակարգման առանձնահատկությունները, պրոպագանդայի պատրաստման մեթոդները և դրանց ինտեգրումը գրադարանային ֆոնդերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մետատվյալների կազմմանը, տեղեկատու-կատալոգների, ցուցակների և տեղեկատվական աղյուսակների պատրաստմանը՝ օգտվողներին նյութերի արագ և արդյունավետ հասանելիություն ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը ընդգրկում է նաև տեղեկատվության պրոպագանդայի մեթոդական մոտեցումները, գրադարանային գիտության և գյուղատնտեսության միջդասակարգային կապերը, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման ուղիները։ Ձեռնարկը կարևոր է գրադարանավարների, տեղեկատվական մասնագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գրականության արդյունավետ մատչելիության ապահովմանը և գիտելիքների փոխանցման օպտիմալացմանը։

History

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Արցախի և Ուտիքի պատմաաշխարհագրական ու վիմագրագիտական ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանների պատմական զարգացման, բնակավայրերի աշխարհագրության, մշակութային ժառանգության և արձանագրական նյութի համակողմանի քննության միջոցով։ Հետազոտության հիմքում պատմական սկզբնաղբյուրների, տեղագրական տվյալների, հուշարձանների և վիմական արձանագրությունների համադրված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այս տարածքների պատմական և մշակութային գործընթացների վերաբերյալ։ Աշխատանքում պատմաաշխարհագրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանների բնակավայրերի տեղադրությունը, բնական սահմանները, ճանապարհային և տնտեսական կապերը, վարչատարածքային փոփոխությունները և բնակեցման առանձնահատկությունները տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Աշխարհագրական միջավայրի և պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային զարգացման ընթացքը հասկանալու համար։ Հետազոտության առանցքային աղբյուրագիտական ուղղություններից է վիմագրության ուսումնասիրությունը։ Քարե հուշարձանների, եկեղեցիների, վանական համալիրների, խաչքարերի, գերեզմանաքարերի և այլ կառույցների վրա պահպանված արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են, որոնք կարող են տեղեկություններ հաղորդել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի, անձանց, տոհմերի, իշխանական և հոգևոր կառույցների, շինարարական գործունեության, նվիրատվությունների և պատմական իրադարձությունների մասին։ Աշխատանքում վիմական արձանագրությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին գրություններ, այլև որպես պատմական միջավայրի մաս, որի համատեքստային ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել դրանց ստեղծման ժամանակաշրջանի և նպատակի վերաբերյալ լրացուցիչ տվյալներ։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է արձանագրությունների ընթերցումը, վերծանումը, թվագրումը և գիտական մեկնաբանությունը։ Վիմագրական նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել գրության լեզվական և ուղղագրական առանձնահատկությունները, տառաձևերը, արձանագրության տեղադրությունը, հուշարձանի կառուցվածքը և պահպանվածության աստիճանը։ Էպիգրաֆիկ տվյալների համադրումը պատմական աղբյուրների հետ հնարավորություն է տալիս ճշտել անձնանունների, տեղանունների, թվականների և իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեղանունների ուսումնասիրությունը։ Պատմական և ժամանակակից տեղանունների համադրությունը կարող է օգնել նույնականացնելու հին բնակավայրերը, վարչական միավորները, գետերը, լեռնային տարածքները և այլ աշխարհագրական օբյեկտներ։ Տեղանունների ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է այն դեպքերում, երբ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող անվանումները կարող են ունենալ տարբեր ձևեր կամ ժամանակի ընթացքում ենթարկվել փոփոխությունների։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածաշրջանների եկեղեցական և վանական ժառանգությանը։ Ճարտարապետական հուշարձանների և դրանց արձանագրությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու շինարարական ավանդույթները, հովանավորների և պատվիրատուների շրջանակը, հոգևոր կենտրոնների դերը և դրանց կապերը շրջակա բնակավայրերի ու հասարակական կառույցների հետ։ Հուշարձանների արձանագրական նյութը կարող է լրացնել կամ ճշգրտել պատմագիտական աղբյուրների տվյալները՝ հատկապես տեղական պատմության ուսումնասիրության դեպքում։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև աղբյուրների համադրական քննությունը։ Վիմագրական տեղեկությունները կարող են համադրվել մատենագրական աղբյուրների, քարտեզների, տեղագրական նկարագրությունների, հնագիտական նյութերի և այլ փաստական տվյալների հետ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել առանձին աղբյուրների սահմանափակումների ազդեցությունը և ձևավորել պատմական գործընթացների ավելի հիմնավորված մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է հուշարձանների պահպանության խնդիրը։ Պատմական արձանագրությունները և դրանց կրող հուշարձանները մշակութային ժառանգության կարևոր մաս են, իսկ բնական ազդեցությունները, ժամանակի ընթացքում առաջացած վնասվածքները և մարդկային միջամտությունը կարող են վտանգել դրանց պահպանվածությունը։ Այդ պատճառով վիմագրական նյութի փաստագրումը, լուսանկարումը, չափագրումը, թվայնացումը և գիտական հրատարակումը կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես պատմագիտական հետազոտության, այնպես էլ ժառանգության պահպանության համար։ Աշխատանքը կարող է նաև նպաստել Արցախի և Ուտիքի պատմական աշխարհագրության ավելի մանրամասն քարտեզագրմանը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում բնակավայրերի և հուշարձանների տեղադրության վերաբերյալ տվյալների համակարգման միջոցով։ Այդպիսի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարածաշրջանի պատմությունը ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների հաջորդականության, այլև տարածքային կազմակերպման, բնակեցման և մշակութային միջավայրի զարգացման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է պատմագիտության, պատմական աշխարհագրության, վիմագրագիտության, հնագիտության և հայագիտության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով համակարգել Արցախի և Ուտիքի վերաբերյալ պատմական ու արձանագրական նյութը և դրա հիման վրա բացահայտել տարածաշրջանների պատմամշակութային զարգացման առանձնահատկությունները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել պատմաբանների, հայագետների, հնագետների, վիմագրագետների, մշակութային ժառանգության մասնագետների և Արցախի ու Ուտիքի պատմությամբ ու հայկական հուշարձանների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Literature

Այս փոքրածավալ հրատարակությունը պատկանում է այն գրականության շրջանակին, որի վերնագիրը կենտրոնանում է ընտանիքի ներսում ձևավորվող հարաբերությունների և քույր ու եղբայր կապի վրա։ Եղբայրության և քույրության թեման կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընտանեկան ու դաստիարակչական գրականության մեջ, քանի որ հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու փոխադարձ սիրո, հոգատարության, վստահության, համագործակցության և պատասխանատվության արժեքներին։ Նմանատիպ ստեղծագործությունները հաճախ նպատակ ունեն ընթերցողին ներկայացնելու ընտանեկան հարաբերությունների նշանակությունը և ցույց տալու, թե ինչպես են ուշադրությունն ու փոխօգնությունը նպաստում մարդկանց միջև ամուր կապերի ձևավորմանը։ Ընտանեկան միջավայրը երեխայի բնավորության և բարոյական պատկերացումների ձևավորման առաջին կարևոր տարածքներից է, որտեղ սովորում են հարգել ուրիշների զգացմունքները, կիսել պարտականությունները, աջակցել հարազատներին և հաշտվել տարաձայնություններից հետո։ Այսպիսի թեմաներով գրականությունը կարող է ծառայել ինչպես հաճելի ընթերցանության, այնպես էլ դաստիարակչական նպատակների՝ խրախուսելով բարությունը, համբերությունը, ազնվությունը և մերձավորների նկատմամբ ուշադիր վերաբերմունքը։ XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ ընտանիքին, երեխաների վարքին և բարոյական դաստիարակությանը վերաբերող երկերը կարևոր դեր են ունեցել կրթական գաղափարների տարածման և ընթերցանության մշակույթի զարգացման գործում։ Դրանք կարող էին նախատեսված լինել երիտասարդ ընթերցողների, ընտանիքների կամ կրթական միջավայրի համար՝ նպաստելով գրականության միջոցով արժեքների փոխանցմանը։ Մոսկվայում լույս տեսած այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն տպագիր մանկական և ընտանեկան գրականության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, XIX դարի դաստիարակչական գաղափարներով և ընտանեկան հարաբերությունների գեղարվեստական ներկայացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Փոքրածավալ գրքերը ևս կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատմական գրադարանային հավաքածուներում, քանի որ արտացոլում են տարբեր ժամանակաշրջաններում ընթերցանության համար ընտրված թեմաները, գրական նախասիրությունները և կրթական նպատակները։ Միաժամանակ, միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության սյուժեն, հերոսների բնավորությունները, հեղինակի անունը կամ այն հանգամանքը, թե գիրքն ուղղակիորեն նախատեսված է եղել երեխաների համար։ Հետևաբար, բովանդակության առավել մանրամասն բնութագրումը պահանջում է բնագրի ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես ընտանեկան հարաբերությունների թեմային առնչվող հայերեն գրական ժառանգության նմուշ, որի վերնագիրը շեշտադրում է եղբոր և քրոջ փոխհարաբերությունների կարևորությունը և հնարավորություն է տալիս այն դասակարգելու ընտանեկան ու բարոյադաստիարակչական գրականության շրջանակում։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետականության երեք ժամանակաշրջաններում նախաքննություն իրականացնող մարմինների ձևավորման, կազմակերպական կառուցվածքի, իրավական կարգավիճակի և գործունեության զարգացման պատմական ընթացքի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում նախաքննության ինստիտուտի զարգացումը դիտարկվում է Առաջին Հանրապետության, Խորհրդային Հայաստանի և Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության պետական ու իրավական համակարգերի փոփոխությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջաններում կիրառված կառավարման և քրեական դատավարության մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում նախաքննության մարմինների ստեղծման իրավական նախադրյալները, նրանց իրավասությունների շրջանակը, ենթակայության սկզբունքները, կազմակերպական կառուցվածքը և փոխհարաբերությունները դատախազության, ոստիկանության, դատարանների ու իրավապահ համակարգի մյուս կառույցների հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Առաջին Հանրապետության տարիներին նորաստեղծ պետական համակարգում քրեական հետապնդման և նախնական քննության կազմակերպման խնդիրներին, համապատասխան իրավական հաստատությունների ձևավորմանը և նախկին իրավակարգից ժառանգված մեխանիզմների վերափոխմանը։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են պետական և դատավարական համակարգի փոփոխությունները, նախաքննության կենտրոնացված կառավարման առանձնահատկությունները, քննիչների իրավական կարգավիճակի զարգացումը և քրեական դատավարության օրենսդրության ազդեցությունը նախաքննական գործունեության կազմակերպման վրա։ Հետխորհրդային փուլում ուշադրությունը կենտրոնացվում է անկախ պետականության պայմաններում իրավապահ համակարգի վերակազմավորման, նոր օրենսդրական հիմքերի ստեղծման, մասնագիտացված քննչական կառույցների ձևավորման և նախաքննության ինստիտուցիոնալ ինքնուրույնության զարգացման գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են տարբեր տարիներին իրականացված իրավական և կառուցվածքային բարեփոխումները, դրանց նպատակները և ազդեցությունը քրեական գործերի քննության կազմակերպման արդյունավետության վրա։ Կարևորվում են քննիչի դատավարական ինքնուրույնության, օրինականության ապահովման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, դատախազական վերահսկողության և դատական վերահսկողության հետ կապված հիմնահարցերը։ Երեք պատմական փուլերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել նախաքննության համակարգում պահպանված իրավական ավանդույթները, էական փոփոխությունները և ժամանակակից համակարգի ձևավորման վրա ազդեցություն ունեցած պատմական գործոնները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև Հայաստանի իրավապահ համակարգի ինստիտուցիոնալ պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ նախաքննության մարմինների զարգացումը ներկայացվում է պետական կառավարման, օրենսդրության և քրեական արդարադատության ընդհանուր վերափոխումների հետ փոխկապակցված։ Պատմաիրավական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր ժամանակաշրջանների փորձը, բացահայտել համակարգի զարգացման օրինաչափությունները և առավել ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից նախաքննական համակարգի ձևավորման հիմքերի մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, քննիչների, քրեական դատավարության և իրավունքի պատմության մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։