Քրեական իրավունք

Economics

Վերազգային կորպորացիաների (ՏՆԿ-ների) ծագումն ու զարգացումը կապված է համաշխարհային տնտեսության գլոբալացման գործընթացի հետ։ Վերազգային կորպորացիաները այն խոշոր ընկերություններն են, որոնք գործում են միաժամանակ մի քանի երկրներում՝ ունենալով գլխամաս և մասնաճյուղեր տարբեր պետություններում։ Դրանց ծագումը հիմնականում կապված է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արդյունաբերական զարգացման, միջազգային առևտրի ընդլայնման և կապիտալի արտահանման հետ։ XX դարի երկրորդ կեսից, հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, գլոբալիզացիա-ի խորացման արդյունքում վերազգային կորպորացիաները արագ զարգացան՝ դառնալով համաշխարհային տնտեսության հիմնական դերակատարներից։ Դրանք ընդլայնեցին իրենց գործունեությունը արտադրության, ֆինանսների, տեխնոլոգիաների և ծառայությունների ոլորտներում՝ ստեղծելով գլոբալ մատակարարման շղթաներ։ Այսօր վերազգային կորպորացիաները մեծ ազդեցություն ունեն երկրների տնտեսությունների վրա՝ նպաստելով ներդրումներին, տեխնոլոգիական փոխանցմանը և աշխատատեղերի ստեղծմանը, սակայն միաժամանակ առաջացնում են նաև մրցակցության անհավասարություն և տնտեսական կախվածություն զարգացող երկրների համար։

History

Այս աշխատությունը ներկայացնում է համառոտ ուսումնասիրություն «ամքար» հասկացության և դրա պատմական նշանակության վերաբերյալ՝ անդրադառնալով հայկական հասարակության մեջ արհեստավորների մասնագիտական միավորումների ձևավորմանը, գործունեությանը և սոցիալական դերին։ Նյութում քննարկվում են ամքարական կազմակերպությունների կառուցվածքը, ներքին կանոնակարգերը, մասնագիտական ավանդույթները և վարպետների, աշակերտների ու ենթավարպետների միջև ձևավորված հարաբերությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել արհեստների զարգացման, մասնագիտական գիտելիքների փոխանցման և արտադրական մշակույթի պահպանման գործում։ Առանձնացվում է նաև ամքարների նշանակությունը քաղաքային կյանքի, առևտրի, տնտեսական կազմակերպման և համայնքային ինքնակառավարման համակարգերում, ինչպես նաև նրանց մասնակցությունը բարեգործական, կրթական և հասարակական նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են ամքարական ավանդույթները նպաստել հայկական արհեստագործության և քաղաքային մշակույթի զարգացմանը՝ ներկայացնելով թեմայի պատմական և մշակութային համատեքստի համառոտ, սակայն բովանդակալից վերլուծություն։

Technology

Монография рассматривает принципы построения и функционирования приемников прямого преобразования в современных телекоммуникационных системах, включая теоретические основы гомодинного приема, особенности схемотехники, влияние фазовых шумов и смещения нуля на качество сигнала, а также методы подавления паразитных составляющих и улучшения чувствительности; подробно анализируются архитектуры радиоприемных трактов для цифровых и аналоговых систем связи, вопросы интеграции таких приемников в микросхемы, а также практические аспекты их применения в мобильной и беспроводной связи, включая стандарты связи нового поколения и требования к энергоэффективности и компактности устройств.

Medicine

Այս աշխատանքը նվիրված է օրթոդոնտիկ անշարժ սարքերով բուժման ընթացքում ատամների կարիեսի կանխարգելման խնդիրներին, որոնք առանձնահատուկ կարևորություն ունեն, քանի որ բրեկետային համակարգերը դժվարացնում են բերանի խոռոչի հիգիենան և ստեղծում են նպաստավոր պայմաններ ատամնափառի կուտակման և միկրոօրգանիզմների ակտիվացման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են կարիեսի առաջացման հիմնական ռիսկային գործոնները օրթոդոնտիկ բուժման ժամանակ՝ ներառյալ սննդային սովորությունները, հիգիենայի պահպանման մակարդակը, թքարտադրության առանձնահատկությունները և սարքերի կառուցվածքային ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելիչ միջոցառումների համալիրին՝ ճիշտ ատամների մաքրման տեխնիկայի ուսուցում, ֆտոր պարունակող միջոցների օգտագործում, պրոֆեսիոնալ հիգիենիկ մաքրումներ, հակաբակտերիալ ողողումներ և սննդակարգի վերահսկում։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև նորագույն կանխարգելիչ մոտեցումները, որոնք նպատակ ունեն նվազեցնել սպիտակ բծերի և կարիեսային ախտահարումների առաջացումը բուժման ընթացքում։ Այսպիսով, կարիեսի կանխարգելումը օրթոդոնտիկ բուժման ժամանակ դիտարկվում է որպես բուժման արդյունավետության և ատամների առողջության պահպանման կարևոր բաղադրիչ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Գրիգոր Նարեկացու լեզվական ստեղծագործության մեջ բառային նորաբանությունների ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային առանձնահատկությունների և գեղարվեստական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հեղինակի ստեղծած կամ նրա գրական լեզվում առանձնահատուկ կիրառություն ստացած բառային միավորներն են, որոնց միջոցով ընդլայնվել են միջնադարյան հայերենի արտահայտչական հնարավորությունները և ձևավորվել ինքնատիպ բանաստեղծական բառապաշար։ Քննվում են նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակները՝ բառաբարդումը, ածանցումը, գոյություն ունեցող բառային հիմքերի նոր համադրությունները և լեզվական տարբեր միջոցների ստեղծագործական օգտագործումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորաբանությունների իմաստային կառուցվածքին՝ պարզելու, թե ինչպես են դրանց միջոցով արտահայտվում հոգևոր ապրումները, մարդու ներաշխարհը, բարոյական ինքնաքննությունը, աստվածաբանական պատկերացումները և վերացական հասկացությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև բառային նորարարության կապը հեղինակի պատկերավոր մտածողության հետ, քանի որ բազմաթիվ նոր կազմություններ ոչ միայն անվանում են որոշակի հասկացություններ, այլև հանդես են գալիս որպես գեղարվեստական պատկեր ստեղծող միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նորաբանությունների ոճական արժեքի վերլուծությունը՝ դրանց հուզական, արտահայտչական, խորհրդանշական և բանաստեղծական գործառույթների բացահայտմամբ։ Դիտարկվում են բառային միավորների ներքին կառուցվածքը, բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունները, համատեքստային նշանակությունները և դրանց կապը գրաբարի բառակազմական համակարգի ընդհանուր օրինաչափությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կատարվել նորաբանությունների դասակարգում ըստ կազմության եղանակի, իմաստային խմբերի և գործառական նշանակության, ինչպես նաև համեմատություն ժամանակաշրջանի այլ գրավոր աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան բառամթերքի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն հարցին, թե հեղինակի լեզվական նորարարությունները ինչպիսի հետագա ազդեցություն կարող էին ունենալ հայ գրական լեզվի, հոգևոր գրականության և բանաստեղծական խոսքի զարգացման վրա։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն հեղինակի անհատական լեզվաոճական համակարգի, այլև միջնադարյան հայերենի բառակազմական ներուժի մասին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական բառագիտության, բառակազմության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ Նարեկացու լեզվական նորարարության առանձնահատկությունները համակարգված բացահայտելու նպատակով։

History

Աշխատությունը նվիրված է Աքեմենյան տերության վարչատարածքային կազմակերպման համակարգի, դրա ձևավորման սկզբունքների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հսկայական տարածքներ ընդգրկող բազմազգ պետության կառավարումը դիտարկվում է կենտրոնական իշխանության և տեղական վարչական միավորների փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սատրապությունների համակարգին, դրանց տարածքային սահմաններին, կառավարման առանձնահատկություններին և կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննվում է սատրապների դերը՝ որպես արքայական իշխանությունը տարբեր երկրամասերում ներկայացնող բարձրաստիճան պաշտոնյաների, ինչպես նաև նրանց վարչական, հարկային և քաղաքական գործառույթների շրջանակը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր ժողովուրդներ և պատմական երկրամասեր ընդգրկող տերության կառավարումը պահանջում էր կենտրոնացված վերահսկողության և տեղական կառավարման ձևերի համադրություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարչական բաժանման և հարկային համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին տարածքներից ստացվող հարկերն ու տուրքերը կարևոր նշանակություն ունեին պետական կառավարման և ռազմական համակարգի գործունեության համար։ Քննվում են նաև արքայական ճանապարհների, հաղորդակցության և պետական ծառայությունների նշանակությունը կենտրոնի ու հեռավոր վարչական շրջանների միջև կապի պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վարչական միավորների սահմանների և ավելի վաղ գոյություն ունեցած քաղաքական ու աշխարհագրական կազմավորումների հարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով էին նոր կառավարման համակարգում պահպանվում տեղական ավանդույթները։ Ուսումնասիրվում են վարչական համակարգի վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող արքայական արձանագրությունները, հին հեղինակների հաղորդումները և այլ պատմական ու հնագիտական աղբյուրներ՝ հաշվի առնելով դրանց բնույթի և տեղեկատվական հնարավորությունների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի դիրքի ուսումնասիրությունը տերության վարչական կառուցվածքում՝ այն դիտարկելով ընդհանուր կայսերական համակարգի համատեքստում։ Վարչատարածքային կազմակերպումը քննվում է նաև որպես տարբեր լեզուներ, մշակույթներ և տնտեսական համակարգեր ունեցող բնակչության նկատմամբ պետական իշխանություն իրականացնելու միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր կազմակերպվում կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը հեռավոր երկրամասերի նկատմամբ, ինչ դեր էին կատարում տեղական իշխանական և վարչական կառույցները և ինչպես էին համադրվում կայսերական ու տարածաշրջանային կառավարման սկզբունքները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հին Իրանի պետական համակարգի, այլև Հին Արևելքի կայսերական կառավարման ձևերի, վարչական ինստիտուտների և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։