Իրավունքի և պետության տեսություն

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկացի նշանավոր դրամատուրգ Թենեսի Ուիլյամսի ստեղծագործության և 1930–1960-ական թվականների ամերիկյան թատերագրության զարգացման փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Ուիլյամսի դրամատուրգիական ժառանգությունն է՝ դիտարկված իր ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային, գեղագիտական և գրական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են XX դարի կեսերի ամերիկյան հասարակության փոփոխությունները, սոցիալական հակասությունները, անհատի և հասարակության հարաբերությունները, ընտանեկան ճգնաժամերը, միայնության զգացումը և ամերիկյան երազանքի հակասական կողմերը արտացոլվել դրամատուրգի ստեղծագործություններում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան թատրոնի զարգացման այն փուլին, երբ ավանդական թատերական ձևերը աստիճանաբար փոխակերպվում էին, իսկ դրամատուրգները ձգտում էին բեմականացնել մարդու ներաշխարհը, հոգեբանական բարդությունները և ժամանակակից հասարակության հակասությունները։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել Ուիլյամսի դրամաների թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, կերպարների հոգեբանական կառուցվածքը, ընտանեկան և սոցիալական հարաբերությունների ներկայացումը, ինչպես նաև հիշողության, ցանկության, միայնության, օտարացման և իրականությունից փախուստի մոտիվները։ Կարևորվում է նաև նրա ստեղծագործության լեզվական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ խորհրդանիշների, պատկերային համակարգի, երկխոսության, բեմական արտահայտչամիջոցների և հոգեբանական դրամատիզմի կիրառությունը։ Ուիլյամսի դրամատուրգիան դիտարկվում է ամերիկյան թատրոնի ընդհանուր զարգացման ֆոնին՝ համադրելով այն նույն ժամանակաշրջանի այլ հեղինակների ստեղծագործական որոնումների և դրամատուրգիական նորարարությունների հետ։ Այդ համատեքստում հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպիսի ազդեցություն են ունեցել եվրոպական դրամատուրգիայի ավանդույթները, հատկապես հոգեբանական և սիմվոլիստական թատրոնի սկզբունքները, ամերիկյան դրամատուրգիայի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև 1930-ականների սոցիալական ու քաղաքական միջավայրին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների հասարակական փոփոխություններին, հետպատերազմյան Ամերիկայի մշակութային մթնոլորտին և 1950–1960-ական թվականներին ձևավորված նոր գեղագիտական միտումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի Ուիլյամսի ստեղծագործության և ամերիկյան թատրոնի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ նրա դրամաները նպաստեցին ամերիկյան բեմի թեմատիկ և հոգեբանական հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են քննարկվել նաև նրա պիեսների բեմական առանձնահատկությունները, կերպարների դերասանական մեկնաբանության հնարավորությունները և դրամատուրգիական կառուցվածքի ազդեցությունը թատերական ներկայացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է նաև ամերիկյան գրականության մեջ անհատի ներաշխարհի և սոցիալական միջավայրի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է դրամատուրգիական ստեղծագործությունը միաժամանակ հանդես գալ որպես անձնական հոգեբանական փորձառության արտահայտություն և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական իրականության քննադատական արտացոլում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, թատերագետներին, ամերիկագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, դրամատուրգիայի հետազոտողներին, արվեստաբաններին, ուսանողներին և XX դարի ամերիկյան մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Թենեսի Ուիլյամսի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես 1930–1960-ական թվականների ամերիկյան թատերագրության զարգացման կարևոր երևույթ՝ բացահայտելով նրա դրամատուրգիայի թեմատիկ, գաղափարական, հոգեբանական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները և ցույց տալով դրա նշանակությունը ժամանակակից ամերիկյան թատրոնի ձևավորման գործընթացում։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի ոճաբանության հիմնական սկզբունքներին, ոճական համակարգին և լեզվական արտահայտչական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում է ոճաբանության էությունը՝ որպես լեզվաբանական գիտակարգ, որը ուսումնասիրում է խոսքի արտահայտչական ձևերը, դրանց կիրառության ոլորտները և հաղորդակցական նպատակները։ Հեղինակը անդրադառնում է հայերեն լեզվի ոճական շերտերին՝ խոսակցական, գրական, գիտական, պաշտոնական և գեղարվեստական ոճերին՝ բացատրելով դրանց առանձնահատկությունները և կիրառման կանոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվական արտահայտչամիջոցներին՝ փոխաբերություն, համեմատություն, մակդիր, հակադրություն և այլ ոճական հնարքներ, որոնք հարստացնում են խոսքը և բարձրացնում նրա արտահայտչական ուժը։ Գրքում քննարկվում է նաև ոճի և մտքի փոխկապակցվածությունը, խոսքի ճշգրտության, հստակության և արտահայտչականության կարևորությունը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Վերլուծվում են նաև հայ գրական լեզվի զարգացման փուլերը և ոճական համակարգի ձևավորման պատմական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական լեզվաբանական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով լեզվաբանների, ուսուցիչների, ուսանողների և հայոց լեզվով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է գիտակցության հոսքի (stream of consciousness) խոսքայնացման եղանակները գեղարվեստական տեքստում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով The Sound and the Fury և As I Lay Dying վեպերին։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ցույց տալն է, թե ինչպես է հեղինակային խոսքը վերածվում ներքին մենախոսության, հիշողությունների, ընկալումների և ասոցիատիվ մտածողության բազմաշերտ հոսքի՝ քանդելով ավանդական սյուժետային և շարադրանքային կառուցվածքները։ Ֆոլքների ստեղծագործություններում գիտակցության հոսքը դրսևորվում է տարբեր տեխնիկական միջոցներով՝ ժամանակի ոչ գծային կազմակերպմամբ, նախադասությունների սինտակտիկ խախտումներով, կետադրության նվազագույն կիրառմամբ և տարբեր պատմող ձայների միահյուսմամբ, որոնք միասին ստեղծում են հոգեբանական խորության և ընկալման անմիջականության տպավորություն։ «Շառաչ և ցասում» վեպում առանձնահատուկ դեր ունի բազմապատմող կառուցվածքը, որտեղ նույն իրադարձությունները ներկայացվում են տարբեր գիտակցական մակարդակներից՝ բացահայտելով հերոսների ներքին հակասությունները և ընկալման սուբյեկտիվությունը։ «Երբ ես մեռնում էի» վեպում գիտակցության հոսքը ավելի ընդգծված է բազմաձայնության և ներքին մենախոսությունների միջոցով, որոնք հաճախ համակցվում են հումորային, ողբերգական և աբսուրդային տարրերի հետ՝ ստեղծելով հոգեբանական և գոյաբանական խորքային շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ գիտակցության հոսքի խոսքայնացումը Ֆոլքների մոտ ոչ միայն տեխնիկական հնարք է, այլև աշխարհի ընկալման յուրահատուկ մոդել, որը թույլ է տալիս բացահայտել մարդու ներաշխարհի բարդությունն ու բազմաձայնությունը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը «Հայ-մոլդավական գրական կապեր 1945–1980» թեմայով մատենագիտական ցանկ է, որը նպատակ ունի համակարգված կերպով ներկայացնել այդ ժամանակահատվածում հայ և մոլդավական (ռումինալեզու մոլդովական) գրականությունների միջև առկա փոխառնչությունները, թարգմանական շարժումները, գրական ազդեցությունները և համատեղ ուսումնասիրությունները։ Նմանատիպ մատենագիտական հրատարակությունները սովորաբար ծառայում են որպես գիտական տեղեկատվության կազմակերպված աղբյուր՝ ընդգրկելով թե՛ գրական ստեղծագործություններ, թե՛ դրանց վերաբերյալ քննադատական հոդվածներ, թարգմանություններ, ուսումնասիրություններ և գրականագիտական վերլուծություններ։ Ցանկում ընդգրկված նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հայ և մոլդավական գրողների փոխադարձ հետաքրքրությունների, թեմատիկ և գաղափարական համընկնումների, ինչպես նաև խորհրդային մշակութային տարածքում ձևավորված գրական կապերի զարգացման մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանական գործունեությանը, որի միջոցով իրականացվել է երկու ժողովուրդների գրական ժառանգության փոխադարձ ճանաչում և տարածում։ Աշխատությունը կարևոր դեր ունի գրականագիտության և համեմատական ուսումնասիրությունների ոլորտում՝ նպաստելով միջմշակութային կապերի, գրական փոխազդեցությունների և պատմական զարգացումների համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այն նաև ծառայում է որպես օգտակար հղումային աղբյուր հետազոտողների համար՝ ապահովելով տվյալ ժամանակաշրջանի գրական գործընթացների ամբողջական քարտեզագրում։

Մանկավարժություն

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում գործնական աշխատանքների ճիշտ կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և արդյունավետ կիրառման եղանակներին։ Այն ընդգծում է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև գործնական հմտությունների զարգացման վրա՝ խնդիրների լուծման, տրամաբանական մտածողության և մոդելավորման միջոցով։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր տեսակի գործնական առաջադրանքներ, դասի կազմակերպման ձևեր, խմբային և անհատական աշխատանքի մեթոդներ, ինչպես նաև գնահատման մոտեցումներ, որոնք օգնում են չափել սովորողների առաջընթացը։ Ընդհանուր առմամբ ձեռնարկը նպատակ ունի բարձրացնել մաթեմատիկայի ուսուցման արդյունավետությունը՝ ուսուցումը դարձնելով ավելի կիրառական, հետաքրքիր և սովորողների համար հասկանալի։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն մասնագիտական կրթության ոլորտում որակի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում բարձրագույն կրթության որակի հասկացության, դրա գնահատման չափանիշների և կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ուսումնասիրությունն է՝ հաշվի առնելով կրթական համակարգի զարգացման, աշխատաշուկայի պահանջների փոփոխության և մասնագիտական կրթության նկատմամբ հասարակության ու գործատուների աճող ակնկալիքների պայմանները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների կրթական գործընթացի կազմակերպման, կրթական ծրագրերի մշակման և կատարելագործման, դասավանդման մեթոդների, ուսանողների գնահատման, դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացման և կրթական արդյունքների գնահատման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին և արտաքին որակի ապահովման համակարգերին, դրանց արդյունավետությանը և բուհերի կառավարման ընդհանուր համակարգում դրանց դերին։ Կարևորվում է նաև կրթության որակի և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանության հարցը, քանի որ ժամանակակից բարձրագույն կրթության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ուսանողների կողմից տեսական գիտելիքների յուրացմամբ, այլև նրանց գործնական հմտությունների, քննադատական մտածողության, մասնագիտական և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթական ծրագրերի արդիականացման, գործատուների և մասնագիտական կառույցների հետ համագործակցության, ուսանողների կարծիքների և հետադարձ կապի կիրառման, ինչպես նաև շրջանավարտների զբաղվածության ցուցանիշների միջոցով կրթական արդյունքների գնահատման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասախոսական ներուժի կառավարման խնդիրը, ներառյալ մասնագիտական վերապատրաստումը, գիտահետազոտական գործունեության խթանումը, դասավանդման նորարարական մեթոդների կիրառումը և դասախոսների աշխատանքի գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել նյութատեխնիկական բազայի, թվային կրթական միջավայրի, տեղեկատվական ռեսուրսների և ուսանողների կրթական ու սոցիալական աջակցության ազդեցությունը կրթության որակի վրա։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել նաև բուհերի ինքնավարության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման թափանցիկությունը, որակի մշակույթի ձևավորումը և տարբեր շահակիցների՝ ուսանողների, դասախոսների, գործատուների և պետական կառավարման մարմինների ներգրավվածությունը որակի ապահովման գործընթացներում։ Հիմնախնդիրների լուծման համատեքստում կարող են առաջարկվել որակի գնահատման և մշտադիտարկման մեխանիզմների կատարելագործում, կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում, թվային գործիքների արդյունավետ օգտագործում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացում, գործնական ուսուցման ընդլայնում և բուհերի ու աշխատաշուկայի կապերի ամրապնդում։ Կարևոր է նաև որակի կառավարման համակարգը դիտարկել ոչ միայն որպես վերահսկողական մեխանիզմ, այլ որպես շարունակական բարելավման գործընթաց, որի նպատակն է բարձրացնել կրթական արդյունքների արդյունավետությունը և ուսանողների մրցունակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բուհերի ղեկավարների, կրթության կառավարման մասնագետների, դասախոսների, որակի ապահովման պատասխանատուների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և կրթության ոլորտի ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ բարձրագույն մասնագիտական կրթության ոլորտում որակի կառավարման առկա խնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների և փոխկապակցվածության մասին՝ առաջարկելով համակարգային լուծումներ, որոնք կարող են նպաստել կրթության արդյունավետության, մրցունակության, թափանցիկության և շարունակական բարելավման բարձրացմանը։