Իրավունքի և պետության տեսություն

Математика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ծալման տիպի որոշ ոչ գծային ինտեգրալային և ինտեգրո-դիֆերենցիալ հավասարումների լուծելիության հիմնախնդիրների տեսական ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ժամանակակից մաթեմատիկական մեթոդներ և վերլուծական մոտեցումներ, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են նման հավասարումների գոյության, միարժեքության, կայունության և լուծումների վարքագծի պայմանները։ Հեղինակը դիտարկում է ֆունկցիոնալ անալիզի, օպերատորների տեսության, ինտեգրալային ձևափոխությունների և ոչ գծային վերլուծության գործիքների կիրառումը՝ բացահայտելով տարբեր դասերի հավասարումների հատկությունները և դրանց լուծման արդյունավետ մեթոդները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև տեսական արդյունքների կիրառելիությունը մաթեմատիկական ֆիզիկայի, մեխանիկայի, կառավարման տեսության, ինժեներական մոդելավորման և այլ կիրառական գիտությունների խնդիրներում, որտեղ նման հավասարումները կարևոր դեր ունեն բարդ դինամիկական համակարգերի նկարագրման գործում։ Գրքում ներկայացված են մաթեմատիկական ապացույցներ, թեորեմներ, օժանդակ լեմմաներ և օրինակներ, որոնք նպաստում են ուսումնասիրվող խնդիրների առավել խորքային ըմբռնմանը և հետագա գիտական հետազոտությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, կիրառական մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և ինժեներական գիտությունների ոլորտների գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար, ովքեր զբաղվում են ինտեգրալային հավասարումների և ոչ գծային մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությամբ։

Социология

Համակեցությունը հասարակության մեջ մարդկանց և խմբերի միջև խաղաղ, համագործակցային և հարգալից հարաբերություններ հաստատելու և պահպանելու ունակությունն է, որը հիմնված է փոխադարձ հանդուրժողականության, իրավունքի, բարոյական արժեքների և ընդհանուր սոցիալական նորմերի վրա: Այն ընդգրկում է միջանձնային փոխգործակցությունը, կոնֆլիկտների խուսափումը կամ հաշտեցումը, համատեղ նպատակների հասնելու ձգտումը և տարբեր մշակութային, կրոնական կամ սոցիալական տարբերություններում համագործակցելու կարողությունը: Համակեցությունը հանդիսանում է հասարակական կայունության և զարգացման կարևոր հիմք, քանի որ այն նպաստում է վստահության, համագործակցության և միասնության ձևավորմանը, ինչպես նաև նպաստում է անհատական և հավաքական բարօրությանը: Ներկայ ժամանակներում համակեցությունը հատկապես կարևոր է բազմազգ, բազմամշակութային և տեխնոլոգիապես ինտեգրված հասարակություններում, որտեղ մարդկանց փոխադարձ հարգանքը և հանդուրժողականությունը կարևոր դեր են խաղում խաղաղության, սոցիալական արդարության և համընդհանուր զարգացման ապահովման գործում:

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության (ԼՂՀ) հարկային ռազմավարության ձևավորման և իրականացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով հարկային համակարգի դերը պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական զարգացման խթանման և ֆինանսական կայունության պահպանման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է հարկային քաղաքականության հիմնական ուղղությունները՝ ուղղակի և անուղղակի հարկերի կառուցվածքը, հարկային բեռի բաշխումը և հարկային վարչարարության արդյունավետությունը։ Գրքում դիտարկվում են հարկային ռազմավարության ձևավորման վրա ազդող գործոնները՝ տնտեսության կառուցվածք, արտադրողականություն, ներդրումային միջավայր և սոցիալ-տնտեսական պայմաններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային օրենսդրության կատարելագործման, հարկային արտոնությունների կիրառման և հարկային կարգապահության բարձրացման հարցերին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային փորձը՝ փոքր և զարգացող տնտեսություններում կիրառվող հարկային մոդելների համեմատական վերլուծությամբ։ Աշխատությունը ընդգծում է արդյունավետ հարկային ռազմավարության նշանակությունը տնտեսական աճի խթանման և պետական ֆինանսների կայունացման գործում։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, ֆինանսիստների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

Химия

Նանոտեխնոլոգիան գիտության և տեխնոլոգիայի միջդիսցիպլինար ուղղություն է, որը ուսումնասիրում և կիրառում է նյութերի կառուցվածքը և հատկությունները նանոմաշտաբում՝ սովորաբար 1-ից մինչև 100 նանոմետր չափերի սահմաններում։ Այս մակարդակում նյութերը կարող են դրսևորել այնպիսի ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական հատկություններ, որոնք զգալիորեն տարբերվում են իրենց մակրոմասշտաբային վիճակից, ինչի շնորհիվ հնարավոր է ստեղծել նոր նյութեր և սարքեր՝ բարձր արդյունավետությամբ և յուրահատուկ գործառույթներով։ Նանոտեխնոլոգիան լայն կիրառություն ունի բժշկության մեջ՝ դեղերի նպատակային հասցման, ախտորոշման և բուժման նոր մեթոդների ստեղծման համար, էլեկտրոնիկայում՝ ավելի փոքր, արագ և էներգախնայող սարքերի մշակման համար, ինչպես նաև էներգետիկայում, բնապահպանությունում և նյութագիտությունում։ Նանոմասնիկների և նանոկառուցվածքների միջոցով հնարավոր է բարելավել նյութերի ամրությունը, հաղորդունակությունը, հակաբակտերիալ հատկությունները և այլ կարևոր բնութագրեր։ Չնայած իր մեծ հնարավորություններին՝ նանոտեխնոլոգիան առաջացնում է նաև որոշ ռիսկեր, մասնավորապես՝ մարդու առողջության և շրջակա միջավայրի վրա նանոմասնիկների հնարավոր ազդեցության հետ կապված, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է մանրակրկիտ հետազոտություն և վերահսկում։ Այսպիսով, նանոտեխնոլոգիան հանդիսանում է ժամանակակից գիտության արագ զարգացող ուղղություն, որը մեծապես նպաստում է տեխնոլոգիական առաջընթացին և նորարարական լուծումների ստեղծմանը տարբեր ոլորտներում։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի հայ թատրոնի զարգացման պատմությանը՝ առանցքային ուշադրություն դարձնելով Ազնիվ Հրաչյայի բեմական գործունեությանը և նրա ստեղծագործական անհատականության ձևավորմանը։ Դերասանուհու գործունեության սկզբնական շրջանը դիտարկվում է արևմտահայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի կայացման գործընթացների համատեքստում, երբ հայկական բեմարվեստում միաժամանակ տեղի էին ունենում խաղացանկային, գեղագիտական և դերասանական արվեստին վերաբերող էական փոփոխություններ։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է այն անցումային ժամանակաշրջանը, երբ պատմահայրենասիրական ողբերգությունների կողքին աստիճանաբար տարածվում էին արևմտաեվրոպական ռոմանտիկական դրաման և հետագայում նաև քաղքենիական մելոդրաման՝ դերասաններին առաջադրելով կերպարի մեկնաբանման և բեմական արտահայտչականության նոր պահանջներ։ Ազնիվ Հրաչյայի ստեղծագործական ուղու ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էր անհատական դերասանական արվեստը փոխկապակցվում ժամանակաշրջանի թատերական ընդհանուր զարգացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դերասանուհու խաղաոճի ձևավորմանը, դերերի ընտրությանը, կերպարների մեկնաբանման առանձնահատկություններին և տարբեր դրամատիկական ժանրերում նրա բեմական հնարավորությունների դրսևորմանը։ Միաժամանակ քննության է առնվում XIX դարի երկրորդ կեսի հայկական թատերական միջավայրը, որի զարգացման գործում կարևոր դեր ունեին վառ ստեղծագործական անհատականությունները։ Այս տեսանկյունից դերասանական անհատականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման առանձին բաղադրիչ, այլև որպես ազգային բեմարվեստի գեղարվեստական ուղղությունների ձևավորման նշանակալի գործոն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արևմտաեվրոպական դրամատուրգիայի ազդեցությանը հայկական թատրոնի խաղացանկի և դերասանական մշակույթի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին նոր դրամատիկական ձևերն ու կերպարային համակարգերը յուրացվում հայկական բեմում։ Կարևորվում են թատերական քննադատության, ժամանակաշրջանի մամուլի, հուշագրական նյութերի և այլ պատմական աղբյուրների հնարավորությունները դերասանական արվեստի վերականգնման ու գնահատման համար։ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտում 2020 թվականին հրատարակված 22 էջանոց սեղմագիրը ներկայացնում է թատերագիտական հետազոտության հիմնական խնդիրները, մոտեցումները և գիտական ուղղվածությունը՝ Ազնիվ Հրաչյայի ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկելով XIX դարի երկրորդ կեսի հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի պատմական ու գեղարվեստական զարգացման լայն համապատկերում։

Литература

Այս ակնարկը վերաբերում է Միքայել Նալբանդյանի կյանքի և գործունեության ընդհանուր բնութագրին՝ ընդգծելով նրա դերը որպես XIX դարի հայ հասարակական մտքի, հեղափոխական գաղափարների և գրական-լուսավորական շարժման կարևորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Նալբանդյանը ձևավորվել է Ռուսական կայսրության հայկական միջավայրում՝ միաժամանակ ներգրավված լինելով եվրոպական լուսավորական և դեմոկրատական գաղափարների ազդեցության ոլորտում, որոնք զգալիորեն ազդել են նրա աշխարհայացքի և քաղաքական դիրքորոշումների վրա։ Նրա գործունեությունը բնութագրվում է ազգային ինքնագիտակցության բարձրացման, սոցիալական արդարության պահանջների և հակաֆեոդալական ու հակապետական քննադատական մոտեցումների համադրությամբ, ինչը նրան դարձնում է հայ առաջադիմական մտքի զարգացման առանցքային կերպար։