Արժեթղթերի առաջնային շուկայի ձևավորման և զարգացման ուղիները ՀՀ-ում

Literature

Այս նյութը վերաբերում է միջգրադարանային աբոնեմենտի (interlibrary loan) համակարգի կազմակերպման և գործառնական սկզբունքների ներկայացմանը՝ շեշտադրելով գրադարանների միջև համագործակցության կարևորությունը տեղեկատվական ռեսուրսների փոխանակման և ընթերցողների պահանջների արագ բավարարման գործընթացում։ Միջգրադարանային աբոնեմենտը դիտարկվում է որպես գրադարանային սպասարկման արդյունավետ ձև, որը հնարավորություն է տալիս մեկ գրադարանում բացակայող փաստաթղթերը, գրքերը կամ գիտական նյութերը ձեռք բերել այլ գրադարաններից՝ ապահովելով գիտելիքի հասանելիության ընդլայնում և տեղեկատվական հավասարության բարձրացում։ Նյութում առանձնացվում են ծառայության կազմակերպման հիմնական փուլերը՝ հարցման ձևակերպում, աղբյուր գրադարանի ընտրություն, նյութերի փոխանցում, օգտագործման պայմանների վերահսկում և վերադարձի ընթացակարգ։ Միաժամանակ ընդգծվում են ծառայության արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ պայմանները՝ միասնական կատալոգներ, արագ հաղորդակցման միջոցներ, հստակ կանոնակարգ և գրադարանների միջև կայուն համագործակցային ցանց։ Այս համակարգը դիտարկվում է որպես կարևոր գործիք գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության շրջանառության ապահովման համար։

Other Subjects

«Our little Armenian cousin» ստեղծագործությունը, ըստ իր բովանդակային բնույթի, պատկանում է մանկական կամ ընտանեկան ուղղվածությամբ պատմողական գրականության, որտեղ կենտրոնական գաղափարը փոքր հայ երեխայի կամ ընտանիքի միջոցով հայկական ինքնության, մշակույթի և ավանդույթների ներկայացումն է արտասահմանյան կամ բազմամշակութային միջավայրում։ Ստեղծագործության մեջ սովորաբար շեշտվում են ընտանիքային կապերի, ազգային ինքնության պահպանման, հիշողության և մշակութային ժառանգության փոխանցման թեմաները՝ պարզ և հասկանալի լեզվով ներկայացված մանկական ընթերցողի համար։ Պատմության կառուցվածքում հաճախ ընդգրկվում են առօրյա իրավիճակներ, որտեղ փոքր հերոսը ծանոթանում է հայկական սովորույթներին, լեզվին, սննդին, տոնական ավանդույթներին և ընտանիքի պատմությանը՝ այդ ամենը կապելով իր անձնական աճի և ինքնաճանաչման գործընթացի հետ։ Նման ստեղծագործությունները նպատակ ունեն ոչ միայն զվարճացնել, այլև կրթել՝ ձևավորելով մշակութային ինքնագիտակցություն և կապ սփյուռքի և հայրենիքի միջև, միաժամանակ խթանելով հանդուրժողականություն և այլ մշակույթների նկատմամբ հետաքրքրություն։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Արևմտյան Հայաստանի և Օսմանյան կայսրության հայկական բնակավայրերի պատմական, քաղաքական, սոցիալական և ազգային խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է այն ժամանակաշրջանի իրադարձություններին ու գործընթացներին, երբ հայաբնակ նահանգների բնակչությունը գտնվում էր Օսմանյան իշխանության ներքո, իսկ հայկական հարցը աստիճանաբար վերածվում էր միջազգային քաղաքականության կարևոր խնդրի։ Ուսումնասիրության առանցքում Արևմտյան Հայաստանի վարչական, ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական իրավիճակն է, հայ բնակչության իրավական ու հասարակական դրությունը, տեղական իշխանությունների քաղաքականությունը, ինչպես նաև եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի վերաբերմունքը հայկական հարցին։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում այն պայմաններին, որոնցում ապրում էր հայ բնակչությունը, այդ թվում՝ հարկային ծանրաբեռնվածությանը, վարչական կամայականություններին, հողային հարաբերություններին, անվտանգության խնդիրներին և քրդական ու այլ տեղական ուժերի հետ փոխհարաբերություններին։ Այս հարցերի ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես էին 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին կուտակվում այն սոցիալ-քաղաքական հակասությունները, որոնք հետագայում հանգեցրին ավելի լայն ճգնաժամերի։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է նաև հայկական ազգային-ազատագրական շարժումների ձևավորման և զարգացման համատեքստը։ Հայ մտավորականության, հասարակական կազմակերպությունների և քաղաքական շրջանակների գործունեությունը կապված էր ոչ միայն ազգային իրավունքների պաշտպանության, այլև կրթության, մշակույթի, ինքնակազմակերպման և բարեփոխումների պահանջների հետ։ Այդ պահանջները հատկապես սրվեցին այն պայմաններում, երբ Օսմանյան կայսրության արևելյան նահանգներում հայ բնակչությունը բախվում էր անապահովության և վարչական անարդարության խնդիրներին։ Հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացը նույնպես առանցքային տեղ է զբաղեցնում թեմայի շրջանակում։ 1878 թվականի Բեռլինի պայմանագրից հետո Օսմանյան կայսրության հայկական նահանգներում բարեփոխումների իրականացման հարցը դարձավ եվրոպական դիվանագիտության օրակարգի մաս, սակայն նախատեսված բարեփոխումների իրականացումը մնաց սահմանափակ և անկատար։ Այս հանգամանքը հետագայում խորացրեց հայկական հասարակության հիասթափությունը և նպաստեց ազգային հարցի ավելի սուր քաղաքականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև 1890-ականների զանգվածային բռնությունների և հայ բնակչության դեմ իրականացված հալածանքների պատմական համատեքստը հասկանալու համար։ Այդ իրադարձությունները հանգեցրին մարդկային մեծ կորուստների, բնակչության տեղահանությունների և հայկական համայնքների սոցիալ-տնտեսական կյանքի ծանր խաթարման։ 20-րդ դարի սկզբի քաղաքական փոփոխությունները, հատկապես 1908 թվականի Երիտթուրքական հեղափոխությունը, որոշ ժամանակ ստեղծեցին բարեփոխումների և հավասարության ակնկալիքներ, սակայն հետագա զարգացումները ցույց տվեցին, որ հայերի անվտանգության և քաղաքական իրավունքների հարցը շարունակում էր մնալ չլուծված։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին իրավիճակը կտրուկ փոխվեց, և Օսմանյան կայսրության հայ բնակչությունը ենթարկվեց զանգվածային տեղահանությունների և կոտորածների, որոնք պատմագիտության մեջ բնորոշվում են որպես Հայոց ցեղասպանություն։ Արևմտյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրությունը, հետևաբար, անմիջականորեն կապված է նաև այդ աղետի պատճառների, ընթացքի և հետևանքների հետ։ Թեմայի կարևորությունը չի սահմանափակվում միայն քաղաքական պատմությամբ․ այն ներառում է նաև հայկական բնակչության մշակութային կյանքը, եկեղեցական և կրթական հաստատությունները, քաղաքային ու գյուղական համայնքների կառուցվածքը, տնտեսական գործունեությունը և ազգային ինքնության պահպանման ձևերը։ Այս տեսանկյունից Արևմտյան Հայաստանը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ պատմական տարածք, որտեղ հայերի երկարատև ներկայությունը արտահայտվել է բնակավայրերի, եկեղեցիների, վանքերի, դպրոցների, արհեստների և մշակութային ավանդույթների միջոցով։ Աշխատանքը կարող է կարևոր լինել նաև հայկական հարցի և մեծ տերությունների քաղաքականության փոխկապակցվածությունը հասկանալու համար։ Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և եվրոպական այլ պետությունների քաղաքական շահերը հաճախ խաչվում էին Օսմանյան կայսրության տարածքային ամբողջականության պահպանման, տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման և հայերի բարենորոգումների պահանջների հետ։ Այդ պատճառով հայկական հարցը միաժամանակ ազգային, ներքին քաղաքական և միջազգային դիվանագիտական խնդիր էր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը արժեքավոր է Արևմտյան Հայաստանի պատմական իրավիճակի, հայ բնակչության սոցիալական և քաղաքական դրության, հայկական հարցի միջազգայինացման և 19-րդ դարի վերջի ու 20-րդ դարի սկզբի ողբերգական իրադարձությունների նախադրյալների ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, հայկական հարցով, միջազգային հարաբերություններով և Հայոց ցեղասպանության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Culture

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1966 թվականին Հայկական ՍՍՀ շրջանային (մասսայական) գրադարանների աշխատանքի արդյունքների և ընդհանուր գործունեության վերլուծությանը՝ ընդգծելով խորհրդային Հայաստանի գրադարանային համակարգի կազմակերպման, մշակութային-կրթական դերի և ընթերցողական սպասարկման զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել շրջանային գրադարանների աշխատանքային ցուցանիշները, դրանց նյութատեխնիկական բազայի վիճակը, կադրային ապահովվածությունը և բնակչության գրադարանային սպասարկման արդյունավետությունը տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են գրքային ֆոնդերի համալրման աղբյուրները, ընթերցողների թվի աճը, գրադարանային միջոցառումների կազմակերպումը՝ գրական երեկոներ, քննարկումներ, ցուցահանդեսներ, ինչպես նաև գրադարանների համագործակցությունը կրթական հաստատությունների և մշակութային կենտրոնների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական և շրջանային գրադարանների դերին բնակչության գրագիտության բարձրացման, գաղափարական դաստիարակության և գիտելիքների տարածման գործընթացում՝ խորհրդային մշակութային քաղաքականության համատեքստում։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է գրադարանային աշխատանքի պլանավորման և հաշվետվության համակարգը, մեթոդական ղեկավարման ձևերը և կենտրոնացված կառավարման ազդեցությունը տեղական գրադարանների գործունեության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են ոլորտի հիմնական խնդիրները՝ գրքային ֆոնդերի սահմանափակություն, մասնագիտական կադրերի պակաս, տեխնիկական ապահովման ոչ բավարար մակարդակ և դրանց բարելավման հնարավոր ուղիները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է գրադարանագիտության և մշակութային պատմության համար՝ ներկայացնելով 1960-ականների Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման պատկերը։

History

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և Թուրքիայի Հանրապետության ձևավորման նախաշեմին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և կոտորածների պատմական ներկայացմանը և դրա շուրջ ձևավորված պատմագիտական ու քաղաքական մեկնաբանություններին։ Նյութում վերլուծվում են այն իրադարձությունները, որոնք կապված են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակաշրջանի հետ, երբ պետական քաղաքականության, ռազմական գործողությունների և տեղական վարչական կառույցների համադրությամբ իրականացվել են լայնածավալ տեղահանություններ և մարդկային մեծ կորուստներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր պատմագիտական դպրոցների մոտեցումներին՝ մի կողմից փաստագրական աղբյուրների, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ականատեսների վկայությունների վրա հիմնված ուսումնասիրություններին, մյուս կողմից՝ պաշտոնական պետական մեկնաբանություններին և դրանց միջև առկա հակասություններին։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է հիշողության քաղաքականության, միջազգային ճանաչման գործընթացների և պատմական իրադարձությունների գնահատման շուրջ շարունակվող գիտական և քաղաքական բանավեճերի նշանակությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես են այս իրադարձությունները ազդեցություն ունեցել հայ համայնքների ձևավորման վրա սփյուռքում և միջազգային հարաբերություններում պատմական արդարության հարցերի քննարկման վրա։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է բազմակի օբյեկտներից կազմված մոդելների վերաբերյալ վարկածների ստուգման և դրանց նույնականացման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ համակարգերն են, որոնց նկարագրության համար անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ փոխկապակցված օբյեկտներ, դրանց հատկությունները, վարքագիծը և փոխազդեցությունները։ Նման համակարգերի մոդելավորման ժամանակ կարևոր խնդիր է որոշել, թե առաջարկվող մոդելը որքանով է համապատասխանում իրական տվյալներին, արդյոք դրա հիմքում դրված վարկածները հիմնավորված են, և որքան վստահությամբ կարելի է նույնականացնել ուսումնասիրվող օբյեկտներն ու դրանց բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են վարկածների ձևավորման, ստուգման և համեմատության մեթոդները, ինչպես նաև բազմակի օբյեկտների նույնականացման գործընթացում անորոշության, աղմուկի և տվյալների ոչ լիարժեքության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման հուսալիության գնահատմանը, քանի որ բարդ համակարգերում տարբեր օբյեկտներ կարող են ունենալ նմանատիպ հատկություններ կամ փոխկապակցված վարքագիծ, ինչը դժվարացնում է դրանց տարանջատումը և ճիշտ դասակարգումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելներ, հավանականային մոտեցումներ, որոշումների ընդունման մեթոդներ, օպտիմալացման ալգորիթմներ և հաշվողական տեխնոլոգիաներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ստացվող արդյունքների վստահելիությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև այնպիսի չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք թույլ կտան գնահատել վարկածների ճշմարտացիության աստիճանը և ընտրել առավել համապատասխան մոդելը՝ հիմնվելով առկա դիտարկումների ու փորձարարական տվյալների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ համակարգերի կամ բազմաբաղադրիչ օբյեկտների ավտոմատացված ճանաչում, դասակարգում և վիճակի գնահատում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել տեխնիկական համակարգերի ախտորոշման, կառավարման, ռոբոտատեխնիկայի, պատկերների և ազդանշանների մշակման, խելացի համակարգերի ու որոշումների աջակցման ծրագրային լուծումների մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգերի տեսության և նույնականացման մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, տվյալների վերլուծաբաններին, ծրագրավորողներին, արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։