Բյուջեն որպես տնտեսական կատեգորիա, ՀՀ Պետական բյուջե

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջրային ռեսուրսների կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման տնտեսական, ինստիտուցիոնալ, բնապահպանական և կազմակերպական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ջրի սահմանափակ պաշարների կայուն և նպատակային օգտագործման, տարբեր սպառողների միջև դրանց բաշխման, ջրային համակարգերի պահպանության և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման խնդիրներն են։ Ջրային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման, գյուղատնտեսության, բնակչության ջրամատակարարման, արդյունաբերության, էներգետիկայի և բնական էկոհամակարգերի պահպանության համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող բնական պաշար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի օգտագործման առանձնահատկություններին, դրանց քանակական ու որակական վիճակի գնահատմանը և ջրօգտագործման տարբեր ուղղությունների միջև հավասարակշռության ապահովմանը։ Քննվում են կառավարման ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, պատասխանատու մարմինների գործառույթների համակարգումը, ջրօգտագործման կարգավորման տնտեսական ու վարչական գործիքները և որոշումների ընդունման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական ապահովումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջրային ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակի և արդյունավետության խնդիրը, քանի որ տեղափոխման ու բաշխման ընթացքում ջրի կորուստները կարող են նվազեցնել հասանելի պաշարների օգտագործման արդյունավետությունը։ Հետազոտվում են ոռոգման համակարգերի արդիականացման, ջրի հաշվառման բարելավման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների տարածման և սպառման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների որակի պահպանմանը, աղտոտման կանխարգելմանը, կեղտաջրերի կառավարմանը և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության պահանջներին։ Դիտարկվում է նաև կլիմայական փոփոխականության և երաշտային ժամանակաշրջանների հնարավոր ազդեցությունը ջրային պաշարների հասանելիության վրա, ինչը մեծացնում է երկարաժամկետ պլանավորման և ռիսկերի կառավարման նշանակությունը։ Կարևորվում է գետավազանային կառավարման մոտեցումը, որի շրջանակում ջրային համակարգը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված բնական և տնտեսական ամբողջություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրի տնտեսական արժեքի, ծառայությունների ֆինանսավորման, սակագնային մեխանիզմների և ջրօգտագործողների պատասխանատվության հարցերին՝ միաժամանակ հաշվի առնելով ջրի սոցիալական ու բնապահպանական նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարևորում է տվյալների հավաքագրման, մշտադիտարկման և թվային կառավարման գործիքների զարգացումը՝ որպես հիմնավորված որոշումների ընդունման նախապայման։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ջրային տնտեսության, բնապահպանական կառավարման, բնական ռեսուրսների տնտեսագիտության և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջրային պաշարների պահպանության, արդյունավետ բաշխման և երկարաժամկետ կայուն օգտագործման բարելավման հնարավորությունները։

Medicine

Աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հարավ-արևմտյան շրջաններում համաճարակաբանական իրավիճակի տարածական առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և բնակչության հիգիենիկ ու հակահամաճարակային անվտանգության ապահովման արդյունավետ համակարգերի հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում բժշկական աշխարհագրության և համաճարակաբանության փոխկապակցված մոտեցումն է, որի միջոցով հիվանդությունների տարածվածությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես տարածքի բնական, սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական, կենցաղային և սանիտարահիգիենիկ պայմանների հետ կապված երևույթ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարածաշրջանի բնակավայրերի աշխարհագրական դիրքը, բնակչության խտությունը և տեղաբաշխումը, կլիմայական ու բնական պայմանները, ջրային ռեսուրսները, բնակարանային և կոմունալ ենթակառուցվածքների վիճակը, խմելու ջրի ապահովվածությունը, սննդի պահպանման և օգտագործման պայմանները, ինչպես նաև առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն տարածքային գոտիները, որտեղ բնակչությունը կարող է առավել խոցելի լինել վարակիչ հիվանդությունների առաջացման կամ տարածման նկատմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակիչ հիվանդությունների տարածման օրինաչափություններին և դրանց հնարավոր կապին շրջակա միջավայրի ու բնակչության կենսապայմանների հետ։ Համաճարակաբանական աշխարհագրության տեսանկյունից կարևոր է ոչ միայն հիվանդությունների ընդհանուր տարածվածության գնահատումը, այլև դրանց տարածական և ժամանակային փոփոխությունների բացահայտումը, հնարավոր օջախների առանձնացումը և ռիսկային տարածքների քարտեզագրումը։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել կանխարգելիչ միջոցառումների ավելի նպատակային կազմակերպմանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը բնակչության հիգիենիկ և հակահամաճարակային անվտանգության համակարգի ուսումնասիրությունն է։ Այդ համակարգը ենթադրում է վարակիչ հիվանդությունների վաղ հայտնաբերում, համաճարակաբանական հսկողություն, հիվանդությունների կանխարգելում, սանիտարական կանոնների պահպանում, շրջակա միջավայրի գործոնների վերահսկողություն, անհրաժեշտ ախտահանիչ միջոցառումների իրականացում և բնակչության հիգիենիկ իրազեկվածության բարձրացում։ Հայաստանի սանիտարահամաճարակային անվտանգության իրավական համակարգում ևս ընդգծվում են հիվանդությունների կանխարգելումը, շրջակա միջավայրի առողջացումը, սանիտարական նորմերի պահպանումը, պետական հիգիենիկ և հակահամաճարակային հսկողությունը և բնակչության առողջության վրա միջավայրի գործոնների ազդեցության գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ջրամատակարարման և ջրահեռացման համակարգերի, բնակավայրերի սանիտարական վիճակի, կենցաղային թափոնների հեռացման, սննդի անվտանգության և բժշկական սպասարկման հետ կապված գործոնները, քանի որ դրանց թերությունները կարող են նպաստել վարակիչ հիվանդությունների տարածմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բնակչության հիգիենիկ կրթությունը․ տեղեկատվության տարածումը, անձնական և հասարակական հիգիենայի կանոնների ուսուցումը և հիվանդությունների կանխարգելման վերաբերյալ իրազեկումը կարող են էապես նպաստել համաճարակաբանական ռիսկերի նվազեցմանը։ Պաշտոնական սանիտարահամաճարակային մոտեցումներում հիգիենիկ գիտելիքների տարածումը նույնպես դիտարկվում է որպես բնակչության անվտանգության ապահովման բաղադրիչ։ Աշխատանքը կարող է ներառել համաճարակաբանական ցուցանիշների վիճակագրական վերլուծություն, հիվանդությունների տարածական բաշխման համեմատություն, ռիսկի գործոնների գնահատում և տարբեր շրջանների միջև համաճարակաբանական իրավիճակի համադրում։ Այդ տվյալների հիման վրա հնարավոր է մշակել տարածքային ռիսկի գնահատման չափանիշներ և առաջարկություններ՝ կանխարգելիչ միջոցառումների առաջնահերթությունները որոշելու համար։ Հատկապես կարևոր է տարբերակել բնակչության ընդհանուր հիգիենիկ անվտանգության և արտակարգ իրավիճակներում հակահամաճարակային պատրաստվածության խնդիրները, քանի որ բնական աղետները, բնակչության տեղաշարժերը, ենթակառուցվածքների վնասումը կամ առողջապահական համակարգի ծանրաբեռնվածությունը կարող են փոխել վարակիչ հիվանդությունների տարածման ռիսկը։ Ժամանակակից հանրային առողջապահական փորձը ցույց է տալիս, որ ճգնաժամային և հակամարտությունից տուժած միջավայրերում անհրաժեշտ է պահպանել համաճարակաբանական զգոնությունը և ապահովել առողջապահական, հումանիտար ու այլ կառույցների համակարգված համագործակցությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների մշակման մեջ, որոնք կարող են օգտագործվել բնակչության առողջության տարածքային գնահատման, վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման, հիգիենիկ պայմանների բարելավման և հակահամաճարակային միջոցառումների պլանավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է համաճարակաբանության, բժշկական աշխարհագրության, հիգիենայի և հանրային առողջապահության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ուսումնասիրվող տարածքի համաճարակաբանական առանձնահատկությունները, գնահատել բնակչության առողջության վրա ազդող հիմնական ռիսկային գործոնները և հիմնավորել դրանց նվազեցման ու բնակչության հիգիենիկ-հակահամաճարակային անվտանգության բարձրացման առավել արդյունավետ ուղղությունները։

Economics

Գիրքը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում տնտեսական աճի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տնտեսական զարգացման գործընթացների առանձնահատկությունները, շուկայական հարաբերությունների ձևավորման ազդեցությունը, կառուցվածքային փոփոխությունները և կայուն տնտեսական աճի հասնելու հիմնական նախադրյալները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է մակրոտնտեսական քաղաքականության, ներդրումների, արտադրության արդյունավետության բարձրացման, զբաղվածության, արտաքին տնտեսական կապերի և մրցունակության դերը երկրի տնտեսական զարգացման գործում։ Ներկայացվում են անցումային փուլում առաջացող հիմնական մարտահրավերները, դրանց պատճառները և հնարավոր լուծումները՝ հիմնված տեսական մոտեցումների ու գործնական վերլուծությունների վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև օգտակար է բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով և անցումային տնտեսությունների զարգացման առանձնահատկություններով։

Political Science

Ռազմական կոմունիզմ-ը տնտեսական և քաղաքական համակարգ էր, որը կիրառվեց Խորհրդային Ռուսաստանում քաղաքացիական պատերազմի տարիներին՝ մոտավորապես 1918–1921 թվականներին, երբ բոլշևիկյան իշխանությունը փորձում էր ապահովել պետության գոյությունը պատերազմական պայմաններում։ Այս քաղաքականության հիմնական նպատակն էր կենտրոնացնել բոլոր տնտեսական ռեսուրսները պետության ձեռքում՝ բանակի և քաղաքացիական պատերազմի կարիքները բավարարելու համար։ Այդ ընթացքում իրականացվեց արտադրության պետականացում, մասնավոր ձեռնարկությունների վերացում, հացահատիկի հարկադիր հավաքագրում գյուղացիներից և ապրանքափոխանակության սահմանափակումներ՝ գրեթե վերացնելով ազատ շուկան։ Աշխատուժը նույնպես ենթարկվում էր խիստ վերահսկողության, իսկ աշխատավարձերի փոխարեն հաճախ կիրառվում էր նատուրալ բաշխման համակարգ։ Թեև այս քաղաքականությունը օգնեց բոլշևիկներին հաղթել քաղաքացիական պատերազմում, այն առաջացրեց ծանր տնտեսական ճգնաժամ, արտադրության անկում, սով և սոցիալական դժգոհություն։ Հետագայում այն փոխարինվեց Նոր տնտեսական քաղաքականությամբ (ՆԷՊ), որը վերականգնեց մասնավոր հատվածի որոշ տարրեր և շուկայի սահմանափակ գործունեություն՝ տնտեսությունը կայունացնելու նպատակով։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի և Վրաստանի միջև տնտեսական համագործակցության զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ երկկողմ տնտեսական կապերը դիտարկելով Հարավային Կովկասի տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների և միջազգային տնտեսական հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկու երկրների միջև տնտեսական փոխգործակցության առկա մակարդակը, դրա զարգացման հիմնական ուղղությունները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և հետագա ընդլայնման հնարավորությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսությունների առանձնահատկությունները, աշխարհագրական դիրքը, տնտեսական ներուժը և միմյանց նկատմամբ ունեցած փոխլրացնող հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրին, ապրանքաշրջանառության դինամիկային, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքին, առևտրային կապերի զարգացմանը և փոխադարձ տնտեսական կախվածության մակարդակին։ Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչներից է տրանսպորտային և տարանցիկ համագործակցությունը, քանի որ Վրաստանի տարածքով Հայաստանի համար ապահովվում է կապ Սև ծովի նավահանգիստների և միջազգային շուկաների հետ։ Այդ պատճառով աշխատանքում էական տեղ է հատկացվում ճանապարհային և երկաթուղային հաղորդակցություններին, բեռնափոխադրումներին, լոգիստիկ համակարգերի զարգացմանը, սահմանային անցակետերի արդյունավետությանը և տարածաշրջանային տրանսպորտային միջանցքների օգտագործման հնարավորություններին։ Առանձին ուղղություն է էներգետիկ համագործակցությունը, որի շրջանակում ուսումնասիրվում են էլեկտրաէներգիայի փոխանակման, էներգետիկ ենթակառուցվածքների զարգացման և տարածաշրջանային էներգետիկ ծրագրերի իրականացման հնարավորությունները։ Կարևորվում է նաև ներդրումային համագործակցությունը՝ Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսություններում փոխադարձ ներդրումների, համատեղ ձեռնարկությունների ստեղծման և երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի իրականացման տեսանկյունից։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են այն ոլորտները, որտեղ երկու երկրների տնտեսական ներուժը կարող է փոխլրացվել՝ նպաստելով համատեղ արտադրության, ծառայությունների մատուցման և նոր շուկաների յուրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջության զարգացմանը, քանի որ երկու երկրների աշխարհագրական մոտիկությունը, պատմամշակութային կապերը և բնական ռեսուրսները ստեղծում են փոխադարձ զբոսաշրջային հոսքերի ավելացման և համատեղ զբոսաշրջային ծրագրերի իրականացման բարենպաստ պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև գյուղատնտեսության, սննդի արդյունաբերության, առևտրի, ծառայությունների և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության ոլորտներում համագործակցության հնարավորությունները։ Հեռանկարային ուղղություններից է բարձր տեխնոլոգիաների և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտը, որտեղ համագործակցության խորացումը կարող է նպաստել նորարարական ծրագրերի, թվային ծառայությունների և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև մաքսային և սահմանային ընթացակարգերի կատարելագործումը, քանի որ ապրանքների և ծառայությունների տեղաշարժի վարչական խոչընդոտների նվազեցումը կարող է նպաստել առևտրաշրջանառության աճին և գործարար կապերի ակտիվացմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է տնտեսական համագործակցության զարգացման վրա ազդող ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին գործոնները՝ ներառյալ տարածաշրջանային քաղաքական և տնտեսական իրավիճակը, միջազգային շուկաների փոփոխությունները, ենթակառուցվածքների վիճակը, ներդրումային միջավայրը և տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում տարածաշրջանային խաղաղության և կայունության գործոնին, քանի որ կանխատեսելի և անվտանգ միջավայրը կարևոր պայման է երկարաժամկետ ներդրումների, տարանցիկ առևտրի և խոշոր ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման համար։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են բացահայտվել համագործակցության հիմնական խոչընդոտները՝ շուկաների սահմանափակ ծավալը, տրանսպորտային ծախսերը, ենթակառուցվածքային որոշ խնդիրներ, արտաքին շուկաների անկայունությունը, վարչական ընթացակարգերը և տարածաշրջանային աշխարհաքաղաքական ռիսկերը։ Միաժամանակ գնահատվում են տնտեսական կապերի ընդլայնման հնարավորությունները՝ առևտրի դիվերսիֆիկացման, նոր ներդրումների ներգրավման, տարանցիկ ներուժի արդյունավետ օգտագործման, զբոսաշրջության զարգացման, էներգետիկ փոխգործակցության և տեխնոլոգիական համագործակցության միջոցով։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, երկկողմ առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնման, ներդրումային ծրագրերի մշակման և համատեղ տնտեսական նախաձեռնությունների առաջնահերթությունների որոշման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, գործարարներին, ներդրումային ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը Հայաստանի և Վրաստանի տնտեսական հարաբերությունները ներկայացնում է որպես փոխշահավետ և բազմաոլորտ համագործակցության զարգացման կարևոր ուղղություն՝ ընդգծելով արտաքին առևտրի, ներդրումների, տրանսպորտի, էներգետիկայի, զբոսաշրջության, գյուղատնտեսության և բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտներում առկա ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործման անհրաժեշտությունը և այդ համագործակցության նշանակությունը տարածաշրջանային տնտեսական կապերի խորացման համար։

Biology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հիպոթալամիկ պրոլինով հարուստ պեպտիդների, կարդիոակտիվ գլիկոպրոտեինների և օձերի թույների ազդեցության ուսումնասիրությանը նեյրոդեգեներատիվ գործընթացների պայմաններում, որոնք առաջանում են տրավմատիկ կամ տոքսիկ ազդեցությունների հետևանքով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել նշված կենսաբանական ակտիվ նյութերի հնարավոր պաշտպանիչ ազդեցությունը նյարդային հյուսվածքի վրա և պարզել դրանց ազդեցության հետ կապված կենսաքիմիական ու ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նյարդային բջիջների վնասման գործընթացները, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունները, օքսիդատիվ սթրեսը, նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը և վնասումից հետո տեղի ունեցող վերականգնողական կամ հարմարվողական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենսաակտիվ միացությունների համեմատական ազդեցությանը՝ դրանց հնարավոր նեյրոպրոտեկտոր հատկությունները բացահայտելու և նյարդային համակարգի վնասման դեպքում արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել փորձարարական մոդելների կիրառում, կենսաքիմիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն, ինչպես նաև վնասված նյարդային հյուսվածքի ֆունկցիոնալ փոփոխությունների գնահատում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև տարբեր ծագում ունեցող ակտիվ նյութերի ազդեցության հնարավոր մեխանիզմների բացահայտումը և դրանց փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը նեյրոդեգեներացիայի գործընթացների հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ նեյրոկենսաբանության և նեյրոֆարմակոլոգիայի հիմնարար հետազոտությունների համար՝ նպաստելով նյարդային հյուսվածքի վնասման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը և ապագայում նեյրոպրոտեկտոր ազդեցությամբ նոր կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրմանը։