Հայաստան-Վրաստան տնտեսական համագործակցության զարգացման հեռանկարները

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պարաթիրեոիդ հորմոնի ազդեցության ուսումնասիրությանը նյարդային համակարգի գործունեության և օրգանիզմի ընդհանուր ինտեգրատիվ վիճակի վրա՝ փորձարարական հետազոտությունների հիման վրա։ Ուսումնասիրվում է հորմոնի ազդեցությունը ուղեղի կապտավուն բծի նեյրոնների ակտիվության, նյարդային կարգավորման մեխանիզմների և ֆիզիոլոգիական գործընթացների փոխկապակցվածության վրա։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են էնդոկրին և նյարդային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, հորմոնալ կարգավորման դերը վարքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ձևավորման գործընթացներում, ինչպես նաև օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման մեխանիզմները։ Հետազոտությունը ներկայացնում է փորձարարական տվյալների վերլուծություն, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ հորմոնների ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության վրա և բացահայտել նեյրոէնդոկրին փոխհարաբերությունների նշանակությունը կենդանի օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, կենսաբանության և բժշկական գիտությունների ոլորտների մասնագետներին ու հետազոտողներին։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է խոճկորների աճի և զարգացման, ինչպես նաև խոզերի բտման արդյունավետության ուսումնասիրմանը՝ ամարանտի խոտալյուր պարունակող կերախառնուրդների կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ամարանտի բուսական հումքի սննդային ներուժը և պարզել, թե դրա ներառումը կերաբաժնում ինչպես է ազդում կենդանիների աճի ինտենսիվության, կենդանի զանգվածի ավելացման, կերի օգտագործման արդյունավետության և բտման արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր կերակրման սխեմաներ՝ ամարանտի խոտալյուրի տարբեր չափաբաժինների կիրառմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս որոշելու դրա օգտագործման առավել նպատակահարմար մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խոճկորների աճի և զարգացման հիմնական ցուցանիշներին՝ կենդանի զանգվածի փոփոխությանը, օրական միջին քաշաճին, աճի տեմպերին և կերի ծախսին մեկ միավոր քաշաճի հաշվով։ Քննարկվում են նաև կենդանիների ֆիզիոլոգիական վիճակի, ախորժակի և կերային ռացիոնի յուրացման հետ կապված առանձնահատկությունները։ Խոզերի բտման արդյունավետության գնահատման ընթացքում կարևոր նշանակություն են ստանում բտման տևողությունը, վերջնական կենդանի զանգվածը, քաշաճի ինտենսիվությունը, կերի փոխակերպման ցուցանիշները և ստացված արտադրանքի տնտեսական արդյունավետությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ամարանտի խոտալյուրի սննդային արժեքին, դրա պարունակած սպիտակուցների, վիտամինների, հանքային նյութերի և այլ կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների նշանակությանը կենդանիների կերակրման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ավանդական կերային բաղադրիչների մասնակի փոխարինման հնարավորության գնահատումը տեղական բուսական կերային ռեսուրսով, ինչը կարող է նպաստել կերային բազայի ընդլայնմանը և անասնաբուծական արտադրության ինքնարժեքի նվազեցմանը։ Փորձարարական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ամարանտի խոտալյուրի կիրառման կենսաբանական և տնտեսական նպատակահարմարությունը և մշակելու դրա օգտագործման վերաբերյալ գործնական առաջարկություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր լինել խոզաբուծության արտադրողականության բարձրացման, կենդանիների լիարժեք կերակրման կազմակերպման և կերային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբույժներին, անասնաբույծներին, կերակրման մասնագետներին, գյուղատնտեսներին, գիտաշխատողներին, խոզաբուծական տնտեսությունների մասնագետներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Գիրքը կենտրոնանում է 1920–1921 թվականների քաղաքական և ռազմական զարգացումների վրա՝ հատկապես Լոռու շրջանի շուրջ ծագած հակամարտության և դրա լուծման ձևերի վրա։ Հիմնական բովանդակությունը․ Հայ-վրացական հակասություններ Սահմանային վեճեր և քաղաքական լարվածություն երկու հանրապետությունների միջև։ Ռազմական բախումներ (1920 թ.) Լոռու և հարակից շրջաններում տեղի ունեցած զինված հակամարտություններ։ Լոռու չեզոք գոտի ստեղծում Միջազգային միջնորդությամբ ձևավորված ժամանակավոր չեզոք տարածք՝ հակամարտությունը կարգավորելու նպատակով։ Դիվանագիտական գործընթացներ Բանակցություններ, արտաքին ուժերի ազդեցություն և ժամանակավոր խաղաղության հաստատում։ Խորհրդայնացման համատեքստ Հարաբերությունների փոփոխություն՝ Հայաստանի և Վրաստանի խորհրդայնացման գործընթացների ֆոնին։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը հայ բժիշկ և հասարակական գործիչ Բարունակ բեյ Ֆերուհխանի (1824–1868) ուղեգրական երկն է, որը հիմնված է 1847 թվականին Կոստանդնուպոլսից դեպի Բաղդադ կատարած ճանապարհորդության ընթացքում նրա դիտարկումների և գրառումների վրա։ Հեղինակը ճանապարհին անցնում է Փոքր Ասիայի և պատմական Հայաստանի տարբեր շրջաններով՝ ներկայացնելով իր այցելած բնակավայրերը, դրանց աշխարհագրական առանձնահատկությունները, բնակչության կենցաղը, սովորույթները և հասարակական կյանքը։ Գիրքը պարունակում է պատմական, տեղագրական և ազգագրական տեղեկություններ հայկական գավառների, գյուղերի ու քաղաքների, տեղի բնակչության զբաղմունքների, ավանդույթների և առօրյա կյանքի վերաբերյալ։ Հեղինակի դիտարկումները արժեքավոր են նաև 19-րդ դարի կեսերին Օսմանյան կայսրության արևելյան տարածքներում տիրող պայմանների և հայ բնակչության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Որպես բժիշկ՝ Ֆերուհխանը հետաքրքրվում էր նաև մարդկանց կենսապայմաններով և առողջապահական հարցերով, իսկ նրա ուղեգրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այդ ժամանակաշրջանի ճանապարհորդական պայմանների ու տարածաշրջանի բնակավայրերի առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատությունը հրատարակվել է հեղինակի մահից հետո՝ 1876 թվականին, Արմաշում՝ Չարխափան Սուրբ Աստվածածնի վանքի տպարանում, և բաղկացած է 260 էջից։ Այն կարևոր սկզբնաղբյուր է պատմական Հայաստանի աշխարհագրության, հայ ազգագրության, Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջանների պատմության և 19-րդ դարի հայ ուղեգրական գրականության ուսումնասիրության համար։

Գրականություն

Աշխարհագրական գիտելիքների ուսուցմանն ու տարածմանն ուղղված այս աշխատությունը պատկանում է աշխարհը, նրա բնական միջավայրը և բնակեցված տարածքները ճանաչելու համար նախատեսված ուսումնական գրականության շարքին։ Վերնագրում գործածված «ընթացք» բառը մատնանշում է գիտելիքների համակարգված և հաջորդական ներկայացման սկզբունքը, իսկ «աշխարհիս» ձևը վերաբերում է աշխարհին՝ որպես ուսումնասիրության առարկայի։ Աշխարհագրության դասընթացի հիմնական նշանակությունն աշխարհը ճանաչելու համար անհրաժեշտ գիտելիքների փոխանցումն է՝ նպաստելով Երկրի, նրա տարածքների, բնակավայրերի և բնական ու հասարակական երևույթների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Աշխարհագրությունը, որպես գիտելիքի բնագավառ, ուսումնասիրում է Երկրի մակերևույթը, բնական պայմանների բազմազանությունը, բնակչության տեղաբաշխումը, երկրների ու տարածաշրջանների առանձնահատկությունները և մարդու ու շրջակա միջավայրի փոխազդեցությունը։ Այդ գիտելիքների համակարգված յուրացումը կարևոր է տարածական մտածողության զարգացման, աշխարհագրական օբյեկտների փոխհարաբերությունները հասկանալու և շրջակա աշխարհի մասին տեղեկությունները համադրելու համար։ Դասընթացային բնույթի նման աշխատությունները սովորաբար նպատակ ունեն աշխարհագրական հասկացությունները ներկայացնել մատչելի ու հաջորդական ձևով՝ ընթերցողին ծանոթացնելով աշխարհը նկարագրելու և տարբեր տարածքներ համեմատելու սկզբունքներին։ Աշխարհագրական կրթությունը նաև նպաստում է մարդու աշխարհայացքի ընդլայնմանը՝ հնարավորություն տալով ճանաչելու տարբեր երկրների ու ժողովուրդների գոյության պայմանները, բնական միջավայրերի բազմազանությունը և մարդկային հասարակությունների զարգացման վրա աշխարհագրական գործոնների ազդեցությունը։ Այսպիսի ուսումնական գրականության կարևոր առանձնահատկություններից է գիտելիքների կազմակերպված ներկայացումը, որի միջոցով առանձին փաստերն ու տեղեկությունները միավորվում են ավելի լայն աշխարհագրական պատկերացման մեջ։ Աշխարհի մասին գիտելիքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղանունների կամ տարածքների մասին տեղեկությունների ամբողջություն, այլև որպես բնության և հասարակության միջև կապերը հասկանալու միջոց։ Աշխատության պատմամշակութային նշանակությունը հատկապես հետաքրքրական է 19-րդ դարի հայ կրթական կյանքի համատեքստում, երբ աշխարհագրական գիտելիքների տարածումը կարևոր տեղ էր զբաղեցնում աշխարհիկ կրթության զարգացման և ուսումնական գրականության ընդլայնման գործընթացում։ Այդ ժամանակաշրջանում աշխարհագրությունը նպաստում էր սովորողների մտահորիզոնի ընդլայնմանը, տարբեր ժողովուրդների ու երկրների մասին տեղեկությունների յուրացմանը և աշխարհի վերաբերյալ ավելի համակարգված պատկերացումների ձևավորմանը։ Հայերենով աշխարհագրական դասընթացների հրատարակումը կարևոր էր նաև մայրենի լեզվով գիտելիք փոխանցելու հնարավորությունների ընդլայնման տեսանկյունից՝ նպաստելով հայերեն կրթական բառապաշարի զարգացմանն ու գիտական տեղեկությունների տարածմանը։ Կոստանդնուպոլիսը հայ տպագրության և կրթական կյանքի նշանակալի կենտրոններից էր, որտեղ ստեղծված ու հրատարակված ուսումնական գրքերը ծառայում էին կրթության տարածմանը և տարբեր գիտակարգերի մատչելիացմանը։ Այս միջավայրում լույս տեսած աշխարհագրական աշխատությունները կարևոր դեր կարող էին ունենալ աշխարհագրության՝ որպես ուսումնական առարկայի զարգացման, աշխարհաճանաչողության խթանման և գիտելիքների համակարգված մատուցման գործում։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ աշխարհագրական գրականության պատմությամբ, 19-րդ դարի մանկավարժությամբ, գիտելիքի տարածման եղանակներով և հայալեզու ուսումնական գրքերի զարգացմամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտագործվել տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական հետաքրքրությունների, աշխարհագրական գիտելիքների դասավանդման ավանդույթների և գիտահանրամատչելի գրականության ձևավորման ուսումնասիրության մեջ։ Ընթերցողական առումով աշխատության արժեքը կապված է աշխարհը ճանաչելու, տարածական մտածողությունը զարգացնելու և տարբեր աշխարհագրական երևույթների միջև կապերը հասկանալու կրթական նպատակի հետ։ Որպես պատմական ուսումնական հրատարակություն՝ այն ներկայացնում է հայերենով գիտելիքի փոխանցման ավանդույթի կարևոր ուղղություններից մեկը և արտացոլում աշխարհագրական կրթության նշանակությունը մտավոր զարգացման, աշխարհաճանաչողության ու կրթական մշակույթի ձևավորման գործում։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է փորձագիտական գիտելիքների և մասնագետների կողմից կիրառվող որոշումների ընդունման մարտավարությունների ձևական ներկայացման մոդելների մշակմանը, ինչպես նաև դրանց ծրագրային իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի տեղեկատվական և տրամաբանական կառուցվածքների ստեղծման վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս համակարգչային միջավայրում հնարավորինս համարժեք ներկայացնել փորձագետի դատողությունների հաջորդականությունը, ընտրության սկզբունքները, իրավիճակների գնահատման չափանիշները և որոշումների ընդունման գործընթացը։ Քննության են առնվում փորձագիտական համակարգերի գիտելիքների բազայի ձևավորման, գիտելիքների ներկայացման, կանոնների և տրամաբանական կապերի նկարագրման, ինչպես նաև տարբեր իրավիճակներում համապատասխան ռազմավարության ընտրության խնդիրները։ Կարևորվում է իրական փորձագիտական գործունեության առանձնահատկությունների ձևականացումը, քանի որ մասնագետի որոշումները հաճախ հիմնված են ոչ միայն հստակ սահմանված տվյալների, այլև կուտակված փորձի, մասնագիտական գնահատականների և փոխկապակցված պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում են փորձագիտական մարտավարությունների ներկայացման տարբեր մոդելների կառուցման սկզբունքները, դրանց ճկունությունը, ամբողջականությունը և կիրառելիությունը տարբեր խնդիրների լուծման ժամանակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մոդելների ծրագրային իրականացմանը, տվյալների և գիտելիքների կազմակերպմանը, տրամաբանական եզրահանգումների իրականացման մեխանիզմներին և օգտագործողի ու համակարգի միջև փոխգործակցության կազմակերպմանը։ Ծրագրային բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս ստուգել առաջարկվող մոդելների գործնական կիրառելիությունը, իրականացնել տարբեր իրավիճակների համակարգչային մշակում և համեմատել համակարգի ստացած արդյունքները փորձագիտական գնահատականների հետ։ Կարևորվում են նաև ծրագրային համակարգի ընդլայնելիության և նոր գիտելիքների ավելացման հնարավորությունները, որոնք անհրաժեշտ են կիրառական միջավայրի փոփոխություններին համապատասխան համակարգը զարգացնելու համար։ Մոդելավորման և ծրագրային իրականացման համադրումը նպաստում է մարդկային մասնագիտական փորձի համակարգմանն ու մեքենայական մշակման համար հասանելի ձևով ներկայացմանը։ Հետազոտությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ որոշումների աջակցման համակարգերի, գիտելիքահեն ծրագրային միջոցների և ինտելեկտուալ տեղեկատվական համակարգերի նախագծման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արհեստական բանականության, համակարգչային գիտության, փորձագիտական համակարգերի, գիտելիքների ներկայացման և որոշումների ընդունման ավտոմատացման ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։