Դեղաբանական ու դեղագործական տերմինները ժամանակակից հայերենում

Geography

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարաբնակեցման համակարգի ձևավորման, տարածական կազմակերպման, զարգացման առանձնահատկությունների և առկա հիմնախնդիրների համակողմանի աշխարհագրական ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է երկրի բնակավայրերի տարածքային բաշխվածությանը, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի փոխհարաբերություններին, բնակչության տեղաբաշխման և տարածքային շարժունակության գործընթացներին, ինչպես նաև տարբեր տարածաշրջանների սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են տարաբնակեցման համակարգի ձևավորման վրա ազդող բնական, պատմական, ժողովրդագրական, տնտեսական և սոցիալական գործոնները, դրանց ազդեցությունը բնակավայրերի զարգացման դինամիկայի և տարածքային կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքայինացման գործընթացներին, խոշոր և փոքր քաղաքների զարգացման առանձնահատկություններին, գյուղական բնակավայրերի առջև ծառացած խնդիրներին, բնակչության արտահոսքին, միգրացիոն տեղաշարժերին և ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև տարածքային անհավասարության պատճառները, բնակավայրերի գործառութային տարբերությունները, ենթակառուցվածքների և ծառայությունների հասանելիության մակարդակը, ինչպես նաև բնակավայրերի միջև տնտեսական ու սոցիալական կապերի ձևավորումը։ Վերլուծության արդյունքում բացահայտվում են երկրի տարաբնակեցման համակարգի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրներն ու սահմանափակումները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը Հայաստանի տարածքային զարգացման հեռանկարների վրա։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես տարածքային քաղաքականության, տարածաշրջանային զարգացման, քաղաքաշինության և բնակավայրերի համաչափ զարգացման տեսանկյունից, քանի որ ներկայացված ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել բնակչության և բնակավայրերի տարածական կազմակերպման վերաբերյալ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրության, ժողովրդագրության, քաղաքաշինության, տարածքային կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է ներդրումային միջավայրի և ձեռնարկությունների ներդրումային վարքագծի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պղնձամոլիբդենային արդյունաբերության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն տնտեսական, ֆինանսական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական գործոններն են, որոնք ազդում են ձեռնարկությունների կողմից ներդրումային որոշումների կայացման վրա։ Աշխատությունում ներդրումային միջավայրը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված պայմանների ամբողջություն, որը ներառում է տնտեսական կայունությունը, հարկային և մաքսային քաղաքականությունը, իրավական դաշտը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, ենթակառուցվածքները, պետական կարգավորման արդյունավետությունը, շուկաների վիճակը և ներդրողների վստահությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պղնձամոլիբդենային արդյունաբերության առանձնահատկություններին, քանի որ հանքարդյունաբերության այս ճյուղը բնութագրվում է կապիտալատար արտադրությամբ, երկարաժամկետ ներդրումային ցիկլերով, միջազգային հումքային շուկաների գների փոփոխականությամբ և տեխնոլոգիական ու բնապահպանական նշանակալի պահանջներով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ձեռնարկությունների ներդրումային վարքագիծը պայմանավորող հիմնական շարժառիթները, այդ թվում՝ արտադրական հզորությունների ընդլայնումը, տեխնոլոգիական վերազինումը, ծախսերի նվազեցումը, արտադրողականության բարձրացումը, նոր հանքավայրերի յուրացումը և միջազգային մրցունակության ապահովումը։ Կարևորվում է նաև ներդրումային ռիսկերի գնահատումը, քանի որ պղնձի և մոլիբդենի միջազգային գների տատանումները, փոխարժեքային փոփոխությունները, ֆինանսավորման արժեքը, քաղաքական և կարգավորող անորոշությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ ներդրումային ծրագրերի իրականացման վրա։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել ինչպես ներքին, այնպես էլ օտարերկրյա ներդրումների դերը ոլորտի զարգացման գործում, ինչպես նաև պետության կողմից իրականացվող տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի ներդրումների արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով ոչ միայն ֆինանսական արդյունքները, այլև արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, աշխատատեղերի ստեղծումը, արտահանման ներուժի ընդլայնումը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության նվազեցումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել պղնձամոլիբդենային արդյունաբերության ձեռնարկությունների գործունեության ցուցանիշների վերլուծություն, ներդրումային գործընթացների համեմատական գնահատում և ներդրումային վարքագծի վրա ազդող գործոնների բացահայտում։ Այդ հիմքի վրա հնարավոր է մշակել ներդրումային միջավայրի բարելավման և ձեռնարկությունների ներդրումային ակտիվության խթանման ուղղություններ՝ ներառյալ ֆինանսական հասանելիության բարձրացումը, իրավական և հարկային կայունության ապահովումը, ներդրումային ռիսկերի նվազեցումը, տեխնոլոգիական նորարարությունների խրախուսումը և պետական-մասնավոր համագործակցության զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ներդրումային քաղաքականության մասնագետներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հանքարդյունաբերության ոլորտի հետազոտողներին և տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ներդրումային միջավայրի ազդեցությունը ձեռնարկությունների վարքագծի վրա և բացահայտել այն պայմանները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել Հայաստանի պղնձամոլիբդենային արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացմանը, ներդրումային ակտիվության աճին և երկարաժամկետ մրցունակության բարձրացմանը։

Literature

Սա բանասիրական և ժողովրդական բանահյուսության ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայոց իրապատում հեքիաթների ժանրային և տիպաբանական համակարգի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են իրապատում հեքիաթների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, սյուժետային մոդելները, կերպարային համակարգը և պատմողական ձևերը՝ դրանց համեմատական դիտարկմամբ հայկական բանահյուսության մյուս ժանրերի հետ։ Վերլուծվում են հեքիաթների տիպաբանական դասակարգումները, տարածքային և տեղական տարբերակները, ինչպես նաև պատմական-մշակութային գործոնների ազդեցությունը դրանց ձևավորման և զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրապատում և ֆանտաստիկ տարրերի փոխհարաբերությանը, ժողովրդական մտածողության արտահայտման ձևերին և հեքիաթների լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է նաև բանահյուսական նյութի փոխանցման ավանդույթը, նրա պահպանման ու վերափոխման գործընթացները ժամանակի ընթացքում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանահյուսագիտության, տիպաբանության և մշակութաբանական ուսումնասիրությունների ոլորտներում՝ նպաստելով հայ ժողովրդական հեքիաթների գիտական համակարգմանն ու վերլուծությանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի առաջին կեսին Արևելյան Շիրակի պատմական և ժողովրդագրական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանի բնակչության կազմի, բնակավայրերի համակարգի, ժողովրդագրական շարժերի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների փոխկապակցված վերլուծությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական և վարչատարածքային փոփոխությունների ազդեցությունն է բնակչության թվաքանակի, տեղաբաշխման և բնակավայրերի զարգացման վրա։ Քննվում են գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությունը, բնակավայրերի տարածական բաշխումը, ընտանիքների և տնտեսությունների վերաբերյալ պատմական տվյալները, ինչպես նաև բնակչության բնական շարժի ու տեղաշարժերի հնարավոր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատերազմների, սահմանային փոփոխությունների, գաղթերի և վերաբնակեցումների ժողովրդագրական հետևանքներին՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել վարչական հաշվառումները, մարդահամարային և հարկային բնույթի նյութերը, եկեղեցական փաստաթղթերը, տեղագրական նկարագրությունները, ճանապարհորդական տեղեկությունները և ժամանակաշրջանին վերաբերող այլ վավերագրեր։ Տարբեր ծագում ունեցող աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս քննադատաբար գնահատել թվային տվյալները և վերականգնել բնակչության կազմի ու բնակեցման պատկերը հնարավորինս ամբողջական ձևով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բնակավայրերի պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրությունը՝ դրանց անվանումների, վարչական պատկանելության, բնակչության և տնտեսական նշանակության փոփոխությունների դիտարկմամբ։ Ժողովրդագրական գործընթացները կապվում են նաև գյուղատնտեսության, արհեստների, առևտրի, հողօգտագործման և հաղորդակցության ուղիների զարգացման հետ, քանի որ տնտեսական պայմանները կարող էին ազդել բնակչության տեղաբաշխման և բնակավայրերի կենսունակության վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև տարածաշրջանի էթնաժողովրդագրական պատկերը՝ խուսափելով առանձին վիճակագրական տվյալները պատմական համատեքստից դուրս մեկնաբանելուց։ Ժամանակագրական մոտեցումը նպաստում է XIX դարի սկզբի և հաջորդ տասնամյակների ժողովրդագրական իրավիճակների համեմատությանը և փոփոխությունների հիմնական միտումների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմագիտության, պատմական ժողովրդագրության, աղբյուրագիտության և պատմական աշխարհագրության մեթոդները՝ Արևելյան Շիրակի բնակչության ու բնակավայրերի զարգացման բազմակողմ պատկերը վերականգնելու նպատակով։

History

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826–1828) կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էր Հարավային Կովկասի պատմության մեջ, որի արդյունքում զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզում և հատկապես Հայ ժողովրդի պատմության մեջ։ Պատերազմը սկսվեց այն պատճառով, որ Պարսկաստանը փորձեց վերականգնել իր ազդեցությունը Կովկասում և վերադարձնել նախկինում Ռուսաստանին անցած տարածքները։ Սակայն ռազմական գործողությունների ընթացքում ռուսական բանակը հաջողություններ գրանցեց և աստիճանաբար առաջացավ դեպի Արևելյան Հայաստանի տարածքներ։ Պատերազմի ավարտը ամրագրվեց Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828)-ով, որով Պարսկաստանը ստիպված եղավ զիջել Ռուսաստանին Արևելյան Հայաստանի հիմնական հատվածները՝ ներառյալ Երևանի և Նախիջևանի խանությունները։ Այս գործընթացը հանգեցրեց Արևելյան Հայաստանի միացմանը Ռուսական կայսրությանը, ինչը դարձավ հայ ժողովրդի պատմության կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը։ Ռուսական իշխանության հաստատումը տարածաշրջանում բերեց վարչական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդեց հայ բնակչության անվտանգության և տեղաշարժերի վրա։ Միաժամանակ սկսվեց հայերի վերաբնակեցման գործընթաց Պարսկաստանից դեպի նոր միացված տարածքներ, ինչը նպաստեց տարածաշրջանում հայ բնակչության թվի աճին։ Այս իրադարձությունները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման վրա և կարևոր դեր ունեցան ազգային ինքնագիտակցության զարգացման մեջ։

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնման գործընթացին արժեթղթերի շուկայում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ ուսումնասիրելով ֆինանսական միջնորդության համակարգի զարգացման միտումները, շուկայի խորացման հնարավորությունները և կարգավորող միջավայրի ազդեցությունը։ Հեղինակը վերլուծում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների՝ բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և ներդրումային կազմակերպությունների դերը կապիտալի շուկայի կայունության և արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է, որ ՀՀ արժեթղթերի շուկան զարգացող շուկայի բնույթ ունի, որտեղ ինստիտուցիոնալ ներդրողների մասնակցության աստիճանը դեռևս սահմանափակ է, սակայն կենսաթոշակային բարեփոխումների և ֆինանսական համակարգի արդիականացման արդյունքում աստիճանաբար աճում է նրանց ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտադիր կենսաթոշակային ֆոնդերի ներդրումային քաղաքականությանը, որոնք դարձել են երկարաժամկետ կապիտալի հիմնական աղբյուրներից մեկը և նպաստում են պետական պարտատոմսերի և կորպորատիվ արժեթղթերի պահանջարկի աճին։ Վերլուծվում են նաև շուկայի զարգացման խոչընդոտները՝ ներառյալ կապիտալի շուկայի ցածր իրացվելիությունը, ֆինանսական գործիքների սահմանափակ բազմազանությունը և ներդրումային մշակույթի ոչ բավարար զարգացվածությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են պետական կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, որոնք ուղղված են ներդրողների պաշտպանության, շուկայի թափանցիկության և ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ առաջարկվում են նաև զարգացման ուղղություններ՝ ինստիտուցիոնալ ներդրողների դերի մեծացում, ֆինանսական գործիքների ընդլայնում և կապիտալի շուկայի ինտեգրում միջազգային ֆինանսական համակարգերին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ինստիտուցիոնալ ներդրողների գործունեության ընդլայնումը որպես կարևոր գործոն Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի զարգացման և ֆինանսական համակարգի խորացման համար։