Կապի ձեռնարկությունների ինվեստիցիոն գործունեության կարգավորումը, ներդրումային քաղաքականության հիմնախնդիրները

Management

Գիրքը ուսումնասիրում է կառավարման ապարատի բյուրոկրատացման գործընթացը՝ բացահայտելով պետական և կազմակերպական կառույցներում վարչական համակարգերի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության վրա դրանց ազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են բյուրոկրատիայի էությունը, դրա պատմական ձևավորումը և Մաքս Վեբերի դասական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից վարչական համակարգերում բյուրոկրատական մեխանիզմների դերը։ Հեղինակը քննարկում է կառավարման ապարատի աճի, որոշումների ընդունման բարդացման, վարչական ընթացակարգերի բազմացման և ձևականացման խնդիրները, որոնք կարող են ազդել կառավարման արդյունավետության և ճկունության վրա։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բյուրոկրատացման դրական և բացասական կողմերին՝ վերահսկողության ապահովում, կարգապահություն և կայունություն մի կողմից, իսկ մյուս կողմից՝ դանդաղություն, անարդյունավետություն և նորարարության սահմանափակում։ Ներկայացվում են նաև պետական կառավարման բարեփոխումների, ապակենտրոնացման, թվայնացման և կառավարման արդիականացման ուղիները՝ որպես բյուրոկրատական համակարգի կատարելագործման միջոցներ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել վարչական համակարգերի աշխատանքի և բյուրոկրատացման ազդեցության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պետական կառավարման, մենեջմենթի և սոցիալական գիտությունների ոլորտների մասնագետների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեխնոպարկերի զարգացման փորձի ներդրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տեխնոլոգիական, տնտեսական և ինովացիոն զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տեխնոպարկերի՝ որպես գիտության, կրթության, ձեռնարկատիրության և նորարարության փոխգործակցությունն ապահովող կառույցների ձևավորման ու արդյունավետ գործունեության հնարավորություններն են։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի տնտեսության արդիականացման տեսանկյունից, քանի որ տեխնոպարկերը կարող են նպաստել գիտելիքահենք արտադրության զարգացմանը, նոր տեխնոլոգիաների ստեղծմանը և առևտրայնացմանը, նորարարական ձեռնարկությունների ձևավորմանը, ներդրումների ներգրավմանը և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների զբաղվածության ընդլայնմանը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում տեխնոպարկերի գործունեության միջազգային փորձին և դրա՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխանեցման հնարավորություններին։ Միաժամանակ վերլուծվում են այն տնտեսական, կազմակերպական, իրավական, ֆինանսական և ենթակառուցվածքային խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել նման կառույցների արդյունավետ ստեղծմանն ու զարգացմանը։ Կարևորվում է համալսարանների, գիտահետազոտական կազմակերպությունների, մասնավոր հատվածի և պետական կառավարման մարմինների համագործակցությունը, քանի որ տեխնոպարկի արդյունավետությունը մեծապես կախված է գիտելիքի ստեղծման, տեխնոլոգիական մշակումների և շուկայի պահանջների միջև կապի ձևավորումից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման, ձեռնարկատիրական միջավայրի զարգացման, տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների ստեղծման, մասնագետների պատրաստման և գիտական արդյունքների գործնական կիրառության խնդիրներին։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով տեխնոպարկերի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկրի տնտեսական և գիտատեխնիկական ներուժը, բացահայտելու առկա հնարավորություններն ու սահմանափակումները և մշակելու զարգացման առավել նպատակահարմար ուղղություններ։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ տեխնոպարկերի ճիշտ կազմակերպված համակարգը կարող է նպաստել տարածաշրջանային տնտեսական ակտիվության բարձրացմանը, նորարարական բիզնեսի խթանմանը և մրցունակ արտադրանքի ստեղծմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, նորարարության և տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև պետական ու մասնավոր կառույցների ներկայացուցիչներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը քննարկում է տեխնոպարկերի զարգացման և համապատասխան փորձի Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրման հնարավորությունները՝ բացահայտելով դրա հիմնական հիմնախնդիրները և առաջարկելով դրանց հաղթահարման ու արդյունավետ ինովացիոն միջավայրի ձևավորման գիտագործնական մոտեցումներ։

History

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգային վարչության ենթակայությամբ գործող վարկա-խնայողական դրամարկղի կանոնադրությունը՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի տեղական ֆինանսական և վարչական համակարգի կազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանի վարկային հաստատությունների գործունեության, դրանց իրավական կարգավիճակի և ֆինանսական գործառնությունների ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրության միջոցով կարելի է պատկերացում կազմել դրամարկղի ստեղծման նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության կամ ավանդատուների հետ հարաբերությունների, դրամական միջոցների ձևավորման և վարկավորման պայմանների մասին։ Հատուկ նշանակություն ունեն այն դրույթները, որոնք սահմանում են դրամարկղի վարչական մարմինների լիազորությունները, պաշտոնատար անձանց պարտականությունները, հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության կարգը։ Փաստաթուղթը կարող է տեղեկություններ պարունակել նաև խնայողությունների ներգրավման, փոխառությունների տրամադրման, տոկոսադրույքների, վճարումների, պարտավորությունների ապահովման և վարկերի վերադարձման հետ կապված ընթացակարգերի վերաբերյալ։ Դրա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին կազմակերպվում փոքրածավալ վարկային և խնայողական հարաբերությունները նահանգային մակարդակում և ինչ դեր էին դրանք կատարում տեղական տնտեսական կյանքում։ Պատմական համատեքստում նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ելիզավետպոլի նահանգը բազմազգ և բազմամշակութային տարածաշրջան էր, ուստի ֆինանսական հաստատությունների գործունեությունը կարելի է դիտարկել տեղական հասարակության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքի և տնտեսական կապերի զարգացման շրջանակում։ Կանոնադրությունը կարող է օգտագործվել վարչական պատմության, տնտեսական հարաբերությունների, ֆինանսական հաստատությունների ձևավորման և Ռուսական կայսրության ծայրամասային նահանգներում վարկային համակարգի զարգացման ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթային բնույթը հնարավորություն է տալիս հետազոտողին ուսումնասիրել ոչ միայն տեսական տնտեսական գործընթացները, այլև դրանք կարգավորող կոնկրետ իրավական նորմերն ու վարչական մեխանիզմները։ Այն արժեքավոր նյութ է նաև ֆինանսական իրավունքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչ սկզբունքներով էին կարգավորվում դրամարկղի ներքին կառավարումը, դրամական միջոցների տնօրինումը և հաճախորդների կամ անդամների հետ ֆինանսական հարաբերությունները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, տնտեսագետներին, ֆինանսների և բանկային գործի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, իրավաբաններին, աղբյուրագետներին և XIX–XX դարերի Կովկասի սոցիալ-տնտեսական պատմությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։

Technology

Այս աշխատանքը նվիրված է մեխանիկական գործողության պոմպ-սրսկիչի մշակմանը, դրա կառուցվածքային լուծումների ընտրությանը և հիմնական տեխնիկական պարամետրերի հիմնավորմանը։ Հետազոտության նպատակն է ստեղծել այնպիսի սարք, որը մեխանիկական ուժի միջոցով կապահովի աշխատանքային հեղուկի անհրաժեշտ ճնշումը և դրա արդյունավետ, հավասարաչափ ու նպատակային ցողումը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են պոմպ-սրսկիչի կառուցվածքային հիմնական տարրերը, դրանց փոխազդեցությունը և աշխատանքի սկզբունքը, ինչպես նաև հեղուկի մղման և սրսկման գործընթացի վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոմպի արտադրողականությանը, աշխատանքային ճնշմանը, հեղուկի ծախսին, սրսկման շառավղին կամ հեռավորությանը, վարդակի բնութագրերին, տարողության չափերին և մեխանիկական շարժաբերության արդյունավետությանը։ Կատարվում է սարքի հիմնական հանգույցների հաշվարկ և հիմնավորում՝ հաշվի առնելով նախատեսվող աշխատանքային պայմանները, նյութերի մեխանիկական հատկությունները, կառուցվածքի ամրությունը, հուսալիությունը և օգտագործման հարմարավետությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև սրսկման հավասարաչափության ապահովումը, քանի որ այն անմիջականորեն ազդում է սարքի կիրառական արդյունավետության վրա։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել տարբեր կառուցվածքային տարբերակներ և դրանց համեմատական առավելությունները՝ նպատակ ունենալով ընտրել տեխնիկապես և տնտեսապես նպատակահարմար լուծում։ Մշակվող սարքը կարող է կիրառություն ունենալ գյուղատնտեսության, այգեգործության, բույսերի խնամքի, ախտահանման և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է հեղուկների վերահսկվող ցողում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միտված է պոմպ-սրսկիչի կառուցվածքի կատարելագործմանը և դրա աշխատանքային պարամետրերի այնպիսի հիմնավորմանը, որը կապահովի սարքի արդյունավետությունը, հուսալիությունը, շահագործման պարզությունը և տարբեր աշխատանքային պայմաններում կայուն աշխատանքը։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Psychology

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է կազմակերպության կադրային պլանավորման հոգեբանական առանձնահատկություններին՝ հիմնվելով աշխատակիցների կարիերային կողմնորոշումների վրա՝ կենտրոնական բանկի օրինակով։ Աշխատությունը վերլուծում է աշխատուժի կառավարման գործընթացում հոգեբանական գործոնների դերը, մասնավորապես՝ անձի մոտիվացիայի, մասնագիտական արժեքների, ինքնաիրացման ձգտումների և կարիերային ակնկալիքների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կարիերային կողմնորոշումների տիպաբանությանը, դրանց համապատասխանեցմանը կազմակերպության ռազմավարական նպատակներին, ինչպես նաև մարդկային ռեսուրսների զարգացման և պահպանումի մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև կազմակերպչական միջավայրի, առաջնորդության ոճերի և աշխատանքային բավարարվածության փոխազդեցությունը՝ որպես արդյունավետ կադրային պլանավորման կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատությունը կարևոր է կազմակերպչական հոգեբանների, HR մասնագետների և կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար՝ նպաստելով մարդկային ռեսուրսների ռազմավարական կառավարման և աշխատակիցների ներուժի արդյունավետ օգտագործման կատարելագործմանը։