Կրթություն գաղղիերեն լեզվի ընթերցման ի պետքս հայոց

Other Subjects

Նյութը վերաբերում է 2020 թվականի սեպտեմբերի 28-ին հրապարակված լրատվական անդրադարձին, որը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ հայկական և ադրբեջանական ուժերի միջև ռազմական գործողությունների երկրորդ օրվա զարգացումները։ Հոդվածում արձանագրվում է, որ մարտերը սկսվել էին սեպտեմբերի 27-ին և հաջորդ օրը շարունակվել՝ հանգեցնելով զինվորականների ու քաղաքացիական անձանց շրջանում զոհերի և վիրավորների մասին հաղորդումների։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հակամարտող կողմերը իրար էին մեղադրում ռազմական գործողությունների սրման և քաղաքացիական բնակավայրերի նկատմամբ գործողությունների մեջ, ուստի պատերազմի սկզբնական փուլում տարածվող տեղեկությունների մի մասը ներկայացվում էր կողմերի պաշտոնական հայտարարությունների հիման վրա և պահանջում էր անկախ հաստատում։ Նյութում իրադարձությունները ներկայացվում են Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ երկարատև հակամարտության պատմական և աշխարհաքաղաքական համատեքստում՝ հիշատակելով նախորդ տասնամյակների ռազմական բախումները, 1994 թվականի հրադադարը և 2016 թվականի լարվածության խոշոր սրացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային արձագանքին․ տարբեր պետություններ և միջազգային դերակատարներ կոչ էին անում անհապաղ դադարեցնել ռազմական գործողությունները և հակամարտության կարգավորումը վերադարձնել քաղաքական ու դիվանագիտական հարթություն։ Անդրադարձում ներկայացվում է նաև տարածաշրջանային պետությունների դերակատարության հարցը՝ ցույց տալով, որ Հարավային Կովկասում ռազմական էսկալացիան դիտարկվում էր ավելի լայն միջազգային հարաբերությունների և անվտանգության համակարգի շրջանակում։ Քննարկվում է Թուրքիայի քաղաքական աջակցությունը Ադրբեջանին, Ռուսաստանի հետաքրքրվածությունը տարածաշրջանային կայունության պահպանմամբ, ինչպես նաև այլ միջազգային դերակատարների՝ բանակցությունները վերսկսելու կոչերը։ Տարածաշրջանի ռազմավարական նշանակությունը ներկայացվում է նաև էներգետիկ ենթակառուցվածքների համատեքստում, քանի որ Հարավային Կովկասով անցնող հաղորդակցական և էներգետիկ ուղիները կարևոր նշանակություն ունեն տարածաշրջանից դուրս գտնվող շուկաների համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ոչ միայն հաղորդում է ռազմական գործողությունների երկրորդ օրվա հիմնական զարգացումների մասին, այլև դրանք տեղադրում է պատմական հակամարտության, միջազգային դիվանագիտության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական նշանակության ավելի լայն շրջանակում՝ արտացոլելով պատերազմի սկզբնական փուլում առկա անորոշությունը, հակադիր պաշտոնական հայտարարությունները և ռազմական գործողությունները հնարավորինս արագ դադարեցնելու միջազգային կոչերը։

Culture

Գիտական աշխատանքը նվիրված է 1901-1910 թվականներին Անդրկովկասում հայ երաժշտական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման հիմնական ուղղություններն են, երաժշտական կրթության և կատարողական արվեստի կազմակերպումը, համերգային կյանքը, երգչախմբային շարժումը, երաժշտական խմբերի գործունեությունը, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև հայ երաժիշտների ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ XX դարի սկզբին Անդրկովկասը, հատկապես Թիֆլիսը և Բաքուն, հայ մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էին։ Այս քաղաքներում գործող դպրոցները, մշակութային ընկերությունները, թատրոնները, երաժշտական խմբերը և պարբերականները նպաստում էին հայկական երաժշտական մշակույթի տարածմանն ու մասնագիտական զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այդ միջավայրի ազդեցությունը հայ երաժշտական կյանքի կազմակերպման և ազգային երաժշտական ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Կարևոր ուղղություններից է երաժշտական կրթության զարգացումը։ Դարասկզբին երաժշտական գիտելիքների տարածման, երգեցողության և գործիքային կատարողականության ուսուցման, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստության ընդլայնման գործընթացները նպաստում էին երաժշտական մշակույթի հանրայնացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ երաժշտական դպրոցների, ուսումնական խմբակների, մասնավոր դասավանդման և այլ կրթական նախաձեռնությունների գործունեությանը՝ գնահատելով դրանց դերը երիտասարդ երաժիշտների և կատարողների ձևավորման գործում։ Առանձին կարևորություն ունի երգչախմբային մշակույթի զարգացումը։ Հայ երգչախմբերը ոչ միայն կատարողական կոլեկտիվներ էին, այլև ազգային մշակույթի տարածման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական և հոգևոր երգերի, ինչպես նաև հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումը նպաստում էր ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանմանը և նոր սերնդին փոխանցմանը։ Երգչախմբային գործունեությունը նաև հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներգրավվել մշակութային կյանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է համերգային կյանքի վերլուծությունը։ Համերգները, երաժշտական երեկոները և մշակութային այլ միջոցառումները ձևավորում էին երաժշտական հաղորդակցության միջավայր, որտեղ ներկայացվում էին ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործություններ, այնպես էլ եվրոպական և ռուսական երաժշտության նմուշներ։ Այդ գործընթացը նպաստում էր հայ երաժշտական մշակույթի՝ համաշխարհային երաժշտական գործընթացների հետ կապերի ընդլայնմանը և կատարողական չափանիշների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թատրոնի և երաժշտության փոխհարաբերությանը։ Անդրկովկասի հայ թատերական կյանքում երաժշտությունը կարևոր դեր ուներ՝ ուղեկցելով բեմական ներկայացումները և ձևավորելով դրանց գեղարվեստական մթնոլորտը։ Թատրոնի, օպերային և երաժշտական ներկայացումների զարգացումը նպաստում էր ինչպես կատարողական արվեստի, այնպես էլ երաժշտական լսարանի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հայ կոմպոզիտորների և երաժիշտների գործունեությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում ազգային երաժշտական լեզվի զարգացման, ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման ու մշակման և մասնագիտական կոմպոզիտորական ավանդույթի ձևավորման գործընթացները ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հայ երաժշտական մշակույթի ներկայացուցիչները միաժամանակ ձգտում էին պահպանել ազգային ինքնատիպությունը և այն ներգրավել ժամանակակից մասնագիտական երաժշտության զարգացման ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Կարևոր աղբյուր կարող են լինել ժամանակաշրջանի հայկական պարբերականները, որոնք լուսաբանում էին համերգները, երաժշտական իրադարձությունները, կատարողների գործունեությունը և մշակութային կյանքի խնդիրները։ Մամուլի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն կոնկրետ երաժշտական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև հասկանալ հասարակության վերաբերմունքը երաժշտության, կատարողական արվեստի և ազգային մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև երաժշտական կազմակերպությունների և մշակութային ընկերությունների գործունեությունը։ Դրանք կարևոր դեր էին կատարում համերգների կազմակերպման, երաժշտական կրթության, երգչախմբերի ստեղծման, ստեղծագործությունների տարածման և մշակութային կապերի ընդլայնման գործում։ Նման կազմակերպությունների գործունեությունը վկայում է, որ երաժշտական կյանքը աստիճանաբար դառնում էր ավելի կազմակերպված և ինստիտուցիոնալացված։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմը հայ երաժշտական կյանքի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունն է։ Երաժշտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում հաճախ ընկալվում էր ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես ազգային մշակույթի պահպանման և հասարակական համախմբման միջոց։ Ժողովրդական երգի հավաքագրումն ու մշակումը, հոգևոր երաժշտության պահպանումը և ազգային թեմատիկայով ստեղծագործությունների տարածումը նպաստում էին մշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1901-1910 թվականների Անդրկովկասի հայ երաժշտական կյանքը որպես բազմաշերտ մշակութային գործընթաց, որի մեջ փոխկապակցված էին երաժշտական կրթությունը, կատարողական արվեստը, ստեղծագործական գործունեությունը, երգչախմբային շարժումը, թատրոնը, մամուլը և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XX դարի սկզբի հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատելու այդ ժամանակաշրջանի նշանակությունը հետագա ազգային մասնագիտական երաժշտության ձևավորման ու զարգացման գործում։

Law

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի երրորդ հանրապետության կայացման առաջին տասնամյակում իրավաստեղծ գործունեության ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությունը։ Հեղինակը վերլուծում է անկախ պետականության հաստատման պայմաններում օրենսդրական համակարգի ձևավորման գործընթացը, իրավական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը և նոր իրավակարգի ստեղծման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են սահմանադրական զարգացման, պետական իշխանության ճյուղերի փոխհարաբերությունների, իրավական ակտերի մշակման և ընդունման սկզբունքները, ինչպես նաև օրենսդրության ներդաշնակեցման և իրավական համակարգի արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային ժամանակաշրջանում ծագած իրավաքաղաքական մարտահրավերներին, իրավական պետության կառուցման գաղափարախոսությանը, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդմանը և միջազգային իրավական չափանիշներին համապատասխան ազգային օրենսդրության ձևավորմանը։ Հետազոտությունն ընդգրկում է 1990–2000 թվականների պետականաշինական փորձը՝ բացահայտելով իրավաստեղծ գործընթացների տեսական և գործնական կողմերը, դրանց ազդեցությունը հանրային կառավարման, իրավակարգի կայացման և պետական ինստիտուտների զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի իրավական ու քաղաքական զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Mathematics

Տեսական ֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պլազմային միջավայրում միկրոդաշտերի ձևավորման օրինաչափությունների և պլազմային կառուցվածքների դինամիկական վարքի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում լիցքավորված մասնիկների փոխազդեցությունների հետևանքով առաջացող տեղային էլեկտրական դաշտերը, դրանց վիճակագրական բնութագրերը և ազդեցությունը պլազմայի ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնիկների տարածական բաշխման, կոլեկտիվ երևույթների, խտության տատանումների և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների դերին միկրոդաշտերի ձևավորման գործընթացում։ Վերլուծվում են պլազմային կառուցվածքների առաջացման, կայունության և ժամանակային փոփոխությունների տեսական մեխանիզմները, ինչպես նաև տարբեր արտաքին ու ներքին գործոնների ազդեցությունը դրանց դինամիկայի վրա։ Քննարկվում են համապատասխան ֆիզիկական գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման, վիճակագրական մեթոդների և տեսական մոդելավորման կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները պլազմայում տեղի ունեցող միկրոսկոպիկ և կոլեկտիվ գործընթացների փոխկապակցվածության ու բարդ կառուցվածքների ձևավորման ֆիզիկական հիմքերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պլազմայի ֆիզիկայի, տեսական ֆիզիկայի և վիճակագրական ֆիզիկայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել 11-14-րդ դարերում Կիլիկիա տարածաշրջանում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին, և ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ Armenia-ի բնակչության մի մասը սելջուկյան արշավանքների և քաղաքական ճնշումների հետևանքով տեղափոխվել է այդ տարածք։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմքում կանգնած էր հայ իշխանական տների և ռազմաքաղաքական առաջնորդների գործունեությունը, որոնք աստիճանաբար ստեղծեցին ինքնուրույն պետական համակարգ, իսկ հետագայում այն վերածվեց թագավորության՝ հայտնի որպես Cilician Armenia։ Այս պետությունը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ համագործակցելով խաչակիրների հետ, ինչպես նաև պայքարելով Բյուզանդիայի, սելջուկների և այլ ուժերի դեմ։ Կիլիկիան դարձել էր տնտեսական և մշակութային զարգացած կենտրոն, որտեղ զարգացել են առևտուրը, ծովային կապերը և հայկական միջնադարյան մշակույթը՝ ձեռագրերի արվեստը, ճարտարապետությունը և իրավական համակարգը։ Մայրաքաղաքներն էին Տարսոնը, Սիսը և այլ քաղաքներ, որոնք դարձել էին քաղաքական և մշակութային կենտրոններ։ Կիլիկյան Հայաստանը նաև կարևոր դեր է ունեցել որպես միջնորդ Արևելքի և Արևմուտքի միջև՝ հատկապես խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանում, ինչը նպաստել է նրա միջազգային կապերի ընդլայնմանը։ Սակայն 14-րդ դարում ներքին թուլացման, արտաքին հարձակումների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետևանքով Կիլիկյան հայկական թագավորությունը կորցրեց իր անկախությունը և վերջնականապես անկում ապրեց։ Ընդհանուր առմամբ, Կիլիկյան Հայաստանը համարվում է հայկական պետականության կարևոր փուլերից մեկը, որը շարունակել է հայկական պետական և մշակութային ավանդույթները նոր աշխարհագրական և քաղաքական պայմաններում։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։