«Իրավաստեղծ գործունեության հիմնահարցերը Հայաստանի երրորդ հանրապետությունում /1990-2000 թթ. /

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է հանքային և օրգանական պարարտանյութերի կիրառման տնտեսա-էկոլոգիական արդյունավետության ուսումնասիրմանը գարնանացան գարու ցանքերում՝ Ապարանի տարածաշրջանի բնական և կլիմայական պայմաններում։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր տեսակի և կիրառման եղանակների պարարտանյութերի ազդեցությունը գարու աճի, զարգացման, բերքատվության և արտադրանքի որակի վրա՝ միաժամանակ հաշվի առնելով դրանց օգտագործման տնտեսական շահավետությունն ու շրջակա միջավայրի պահպանության պահանջները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հողի ագրոքիմիական հատկությունները, սննդատարրերի ապահովվածությունը, գարնանացան գարու կենսաբանական առանձնահատկությունները և տվյալ տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանները, որոնք էական նշանակություն ունեն պարարտացման համակարգի արդյունավետության համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հանքային և օրգանական պարարտանյութերի տարբեր չափաքանակների և համակցությունների ազդեցությանը բույսերի սնուցման, վեգետացիոն գործընթացների, հասկերի ձևավորման, հատիկի քանակի և զանգվածի, ինչպես նաև ընդհանուր բերքատվության վրա։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված արդյունքների տնտեսական գնահատումը՝ հաշվի առնելով պարարտանյութերի ձեռքբերման և կիրառման ծախսերը, լրացուցիչ ստացված բերքը, արտադրանքի ինքնարժեքը, շահույթը և ներդրված միջոցների արդյունավետությունը։ Միաժամանակ աշխատանքը դիտարկում է պարարտանյութերի օգտագործման բնապահպանական կողմը, քանի որ սննդատարրերի ոչ ճիշտ չափաքանակով կամ անհավասարակշռված կիրառումը կարող է հանգեցնել հողի բերրիության փոփոխության, սննդատարրերի կորստի, ջրային և հողային ռեսուրսների աղտոտման և ագրոէկոհամակարգերի կայունության նվազման։ Օրգանական պարարտանյութերի կիրառման ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է հողի օրգանական նյութի պահպանման և վերականգնման, հողի կառուցվածքի բարելավման ու երկարաժամկետ բերրիության ապահովման տեսանկյունից, մինչդեռ հանքային պարարտանյութերի արդյունավետ օգտագործումը հնարավորություն է տալիս բույսերին ավելի արագ ապահովել անհրաժեշտ սննդատարրերով։ Աշխատության կարևոր եզրահանգումներից մեկը կարող է լինել այն, որ տնտեսական բարձր արդյունքը և բնապահպանական անվտանգությունը պետք է դիտարկվեն միասնական համակարգում՝ ընտրելով այնպիսի պարարտացման տեխնոլոգիա, որը կապահովի բավարար և կայուն բերքատվություն՝ նվազագույն անհարկի ծախսերով և շրջակա միջավայրի վրա հնարավորինս փոքր բացասական ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ Ապարանի տարածաշրջանի և նմանատիպ հողակլիմայական պայմաններ ունեցող տարածքների ֆերմերների, գյուղատնտեսական մասնագետների, ագրոնոմների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ նպաստելով գարու արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և ռեսուրսների ավելի рационալ օգտագործմանը։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական աշխատությունը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականության համակարգված ցանկ՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողներին և մասնագետներին ոլորտային տեղեկատվության ամբողջական ու հարմարավետ հասանելիությամբ։ Հրատարակությունում ընդգրկված են մշակութաբանությանը, արվեստագիտությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային ժառանգությանը և հարակից բնագավառներին վերաբերող գրքեր, գիտական ուսումնասիրություններ, հոդվածների ժողովածուներ և այլ նյութեր։ Նյութերը դասակարգված և ներկայացված են մատենագիտական սկզբունքներով՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել թեմատիկ ուղղություններում և օգտվել համապատասխան աղբյուրներից։ Աշխատությունը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության, գիտական հետազոտությունների, կրթական գործընթացների և գրադարանային-տեղեկատվական գործունեության համար։ Այն նախատեսված է արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մշակույթի ու արվեստի ոլորտում նոր հրատարակությունների ուսումնասիրությամբ։

Բնապահպանություն

«Շիկահող» արգելոցը Հայաստանի Հանրապետության կարևորագույն բնապահպանական տարածքներից մեկն է, որը գտնվում է Սյունիքի մարզում և առանձնանում է իր հարուստ կենսաբազմազանությամբ ու յուրահատուկ բնական պայմաններով։ Այն ստեղծվել է բնության պահպանության, հազվագյուտ բուսական և կենդանական տեսակների պաշտպանության, ինչպես նաև բնական էկոհամակարգերի պահպանման նպատակով։ Արգելոցը համարվում է Հայաստանի ամենաանտառապատ և խոնավ տարածքներից մեկը, որտեղ պահպանվել են հին անտառների արժեքավոր հատվածներ։ Այստեղ տարածված են կաղնու, հաճարենու, բոխու և այլ ծառատեսակների խիտ անտառներ, որոնք կարևոր դեր ունեն շրջակա միջավայրի հավասարակշռության պահպանման գործում։ «Շիկահող» արգելոցը հայտնի է նաև իր հարուստ կենդանական աշխարհով, որտեղ հանդիպում են բազմաթիվ վայրի կենդանիներ, թռչուններ և սողուններ, որոնցից շատերը գրանցված են Կարմիր գրքում։ Արգելոցի տարածքում բնակվում են արջեր, գայլեր, լուսաններ, վայրի այծեր և տարբեր տեսակի թռչուններ, որոնք պահպանվում են հատուկ վերահսկողության պայմաններում։ Բնության այս տարածքը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն Հայաստանի, այլ նաև ամբողջ տարածաշրջանի էկոլոգիական համակարգի համար, քանի որ այն նպաստում է մաքուր օդի, ջրային պաշարների և բնական հավասարակշռության պահպանմանը։ «Շիկահողը» նաև գիտական և կրթական մեծ արժեք ունի, քանի որ այստեղ իրականացվում են բնապահպանական ուսումնասիրություններ, կենդանական ու բուսական աշխարհի հետազոտություններ և բնության պահպանությանը նվիրված ծրագրեր։ Արգելոցի բնական միջավայրը գրավում է նաև զբոսաշրջիկների և բնասերների ուշադրությունը, սակայն տարածքում գործում են հատուկ սահմանափակումներ, որպեսզի չվնասվի բնության բնական վիճակը։ Մարդու տնտեսական գործունեությունը, անտառահատումները, որսագողությունը և շրջակա միջավայրի աղտոտումը կարող են վտանգ ներկայացնել արգելոցի էկոհամակարգի համար, ուստի կարևոր է բնապահպանական օրենքների պահպանումը և բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքը։ «Շիկահող» արգելոցը համարվում է Հայաստանի բնական հարստություններից մեկը և կարևոր դեր ունի երկրի բնապահպանական անվտանգության, կենսաբազմազանության պահպանման և ապագա սերունդների համար բնության արժեքների փոխանցման գործում։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը նվիրված է փիլիսոփայության և գիտական իմացության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գիտության զարգացման գործում փիլիսոփայական մտածողության ստեղծագործական ներուժին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փիլիսոփայությունը գիտության համար միայն արդեն ձևավորված գիտելիքի մեկնաբանման միջոց չէ, այլ կարող է հանդես գալ որպես նոր հարցադրումների, գաղափարների, տեսական մոտեցումների և հետազոտական ուղղությունների ձևավորման կարևոր գործոն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են գիտական իմացության բնույթը, կառուցվածքը, զարգացման օրինաչափությունները և այն մեթոդաբանական ու աշխարհայացքային նախադրյալները, որոնց միջոցով հնարավոր է գիտական նորարարության առաջացումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փիլիսոփայական վերլուծության այն հնարավորություններին, որոնք նպաստում են գիտական հասկացությունների վերաիմաստավորմանը, առկա տեսությունների քննադատական գնահատմանը և նոր տեսական լուծումների որոնմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական մտածողությանը՝ որպես գիտական հետազոտության անբաժանելի բաղադրիչի, և դրա կապին տրամաբանության, ինտուիցիայի, վերացարկման, կանխադրույթների ու աշխարհայացքային դիրքորոշումների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև գիտության և փիլիսոփայության պատմական փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ բազմաթիվ գիտական գաղափարների ձևավորումը կապված է եղել ավելի լայն փիլիսոփայական հարցադրումների և պատկերացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննարկվել գիտական գիտելիքի սահմանները, օբյեկտիվության և ճշմարտության խնդիրները, մեթոդաբանական ընտրության նշանակությունը, ինչպես նաև նոր գիտելիքի ստեղծման գործընթացում քննադատական մտածողության դերը։ Հատուկ նշանակություն ունի միջգիտակարգային մոտեցումը, քանի որ ժամանակակից գիտության բազմաթիվ խնդիրներ պահանջում են տարբեր գիտակարգերի միջև կապերի հաստատում և հասկացությունների նոր համադրություններ։ Այս տեսանկյունից փիլիսոփայական մտածողությունը կարող է նպաստել գիտական խնդիրների ոչ ստանդարտ ձևակերպմանը և նոր հետազոտական հեռանկարների բացահայտմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայությամբ, գիտության մեթոդաբանությամբ, իմացաբանությամբ և գիտական ստեղծագործականության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փիլիսոփայությունը որպես գիտական իմացության զարգացման ակտիվ և ստեղծագործական բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա դերը գիտելիքի սահմանների ընդլայնման, նոր գաղափարների ձևավորման և գիտական մտածողության մեթոդաբանական խորացման գործում։

Մենեջմենթ

Գիրքը բացատրում է, որ մենեջմենթը նպատակաուղղված գործընթաց է, որը ներառում է պլանավորում, կազմակերպում, ղեկավարում և վերահսկում։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է արդյունավետ օգտագործել ռեսուրսները և հասնել կազմակերպության նպատակներին։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև ղեկավարի դերը, նրա հմտությունները, ինչպես նաև թիմի կառավարման և որոշումների ընդունման կարևորությունը։ Քննարկվում են կազմակերպության կառուցվածքը, մոտիվացիան և աշխատակիցների փոխհարաբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը տալիս է մենեջմենթի մասին հիմնարար գիտելիքներ և ցույց է տալիս, թե ինչպես կազմակերպել արդյունավետ կառավարման գործընթաց։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցության հետևանքով առաջացող վնասների տնտեսական գնահատման մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնապահպանական վնասը տնտեսական արժեքով արտահայտելու խնդիրն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բնապահպանական քաղաքականության, այնպես էլ տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ ՀՀ գործող կարգավորումներով հնարավոր տնտեսական վնասի գնահատումն իրականացվում է շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մասնավորապես հողային, ջրային և մթնոլորտային ռեսուրսների նկատմամբ ազդեցությունների հաշվարկման միջոցով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդ գնահատման մեթոդների տեսական հիմքերը, կիրառվող ցուցանիշները, հաշվարկային գործակիցները և դրանց համապատասխանությունը ժամանակակից բնապահպանական տնտեսագիտության պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է բնության և բնական ռեսուրսների նկատմամբ պատճառված վնասը ներկայացնել ոչ միայն ֆիզիկական չափումներով, այլև դրամական արտահայտությամբ՝ հաշվի առնելով ռեսուրսների տնտեսական արժեքը, վերականգնման ծախսերը, էկոհամակարգային ծառայությունների կորուստը և հասարակության վրա առաջացող անուղղակի հետևանքները։ Գործող համակարգում տնտեսական վնասի հաշվարկները հիմնականում կապվում են շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների վրա ազդեցության հետ, ինչն էլ ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել որպես մեթոդաբանական կատարելագործման անհրաժեշտություն։ Կարևոր ուղղություն է գնահատման համակարգի համալիրացումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն նախագծերի դեպքում, որոնց ազդեցությունը տարածվում է մեկից ավելի բնական ռեսուրսների վրա կամ առաջացնում է երկարաժամկետ և կուտակային հետևանքներ։ ՀՀ-ում շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատման ժամանակ արդեն իսկ պահանջվում է հաշվի առնել ազդեցության տարածական և ժամանակային բնույթը, դրա հավանականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և այլ առկա կամ կանխատեսվող ազդեցությունների հետ հնարավոր գումարային ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել տնտեսական գնահատման մեջ ավելի լայնորեն կիրառել կանխատեսման, ռիսկերի գնահատման, ծախս-օգուտ վերլուծության և էկոհամակարգային ծառայությունների տնտեսական գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ուղղակի և անուղղակի վնասները, քանի որ շրջակա միջավայրի վատթարացումը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն բնական ռեսուրսի վրա, այլև բնակչության առողջության, գյուղատնտեսական արտադրողականության, ենթակառուցվածքների և համայնքների տնտեսական գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննարկվել նաև վնասի գնահատման ժամանակակից տվյալների բազաների և թվային գործիքների կիրառումը, ինչը հնարավորություն կտա բարձրացնել հաշվարկների ճշգրտությունը, համադրելիությունը և թափանցիկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման մեթոդաբանության համապատասխանեցումը շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման ժամանակակից գործընթացներին։ ՀՀ-ում ՇՄԱԳ-ի նոր ուղեցույցները ներառում են գնահատման փուլերը, մեթոդաբանությունը, գործիքները և մշտադիտարկման գործընթացները, իսկ նախագծային փաստաթղթերում նախատեսվում է նաև շրջակա միջավայրի հնարավոր տնտեսական և բնապահպանական վնասների գնահատում։ Աշխատությունում կարող է հիմնավորվել նաև տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական գնահատման անհրաժեշտությունը․ օրինակ՝ նախագծի այլընտրանքային տեխնոլոգիաների, տեղակայման տարբերակների կամ գործունեությունից հրաժարվելու տարբերակի համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ լուծումն է առավել արդյունավետ ոչ միայն տնտեսական, այլև էկոլոգիական տեսանկյունից։ ՀՀ ՇՄԱԳ մեթոդական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում է այլընտրանքների էկոլոգատնտեսական վերլուծության միջոցով առավել բարենպաստ տարբերակի ընտրության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ գնահատելով, թե որքանով են սահմանված վճարները և փոխհատուցումները իրականում արտացոլում բնապահպանական վնասի ամբողջական տնտեսական արժեքը։ Կարևոր է, որ փոխհատուցումը չսահմանափակվի միայն ֆինանսական վճարմամբ, այլ անհրաժեշտության դեպքում ներառի ռեկուլտիվացիա, վերականգնողական միջոցառումներ, աղտոտման կանխարգելում և էկոհամակարգերի վերականգնում։ ՀՀ գործող մեթոդաբանության մեջ, օրինակ, հողային վնասների դեպքում նախատեսվում է նաև ռեկուլտիվացիայի միջոցով հատուցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է կայանալ այնպիսի կատարելագործված մեթոդաբանության առաջարկման մեջ, որը թույլ կտա ավելի ճշգրիտ գնահատել բնապահպանական վնասը, համադրել տարբեր ոլորտների ազդեցությունները, ապահովել տնտեսական և բնապահպանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և ստացված արդյունքները կիրառել պետական քաղաքականության ու ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, բնապահպաններին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, էկոլոգիական փորձաքննության մասնագետներին և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շրջակա միջավայրի վնասի տնտեսական գնահատումը դարձնել ավելի ամբողջական, գիտականորեն հիմնավորված և գործնական կիրառելի՝ ՀՀ տնտեսական զարգացման և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները միասնական գնահատման համակարգում համադրելու միջոցով։