Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության իրական հատվածի մոդելավորումը և էկոնոմետրիկական հետազոտումը

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արժեթղթերի շուկայի պետական կարգավորման համակարգի զարգացմանն ու կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով ֆինանսական շուկայի ժամանակակից պահանջները և համաշխարհային փորձը։ Նյութում վերլուծվում են գործող օրենսդրական և կարգավորիչ մեխանիզմները, շուկայի վերահսկման արդյունավետության, թափանցելիության և ներդրողների պաշտպանության գործոնները։ Աշխատությունը ընդգծում է պետական մարմինների, ֆինանսական կազմակերպությունների և մասնավոր հատվածի փոխկապակցվածությունը՝ շուկայի կայունությունն ապահովելու համար, ինչպես նաև առաջարկում է նորարարական մոտեցումներ՝ ռիսկերի կառավարում, հաղորդակցության թափանցիկություն և ինֆորմացիոն հոսքերի բարելավում։ Նյութում ներկայացվում են նաև գնահատականներ շուկայի ֆինանսական ինստիտուտների գործունեության, արժեթղթերի առքուվաճառքի ընթացակարգերի և վերահսկողության մեխանիզմների արդյունավետության վերաբերյալ, ինչը թույլ է տալիս մշակել ռազմավարություններ՝ պետական կարգավորման համակարգի կատարելագործման և շուկայի մրցունակության բարձրացման ուղղությամբ։

Literature

Դեմիրճյան. Երկեր (գիրք երկրորդ)-ը Դերենիկ Դեմիրճյանի գրական ժառանգության երկրորդ հատորն է, որը ներկայացնում է հեղինակի արձակ ստեղծագործությունների, պատմվածքների և տարբեր գեղարվեստական գործերի ընտրանի՝ ընդգրկելով նրա գրական մտածողության հասուն շրջանը, աշխատությունում առանձնանում են մարդու ներաշխարհի խորքային վերլուծությունները, սոցիալական հարաբերությունների և ժամանակի հասարակական իրականության գեղարվեստական պատկերումները, ինչպես նաև լեզվաոճական հարստությունը, որը բնորոշ է Դեմիրճյանի արձակին, միաժամանակ դիտարկվում են ազգային կյանքի, բարոյական արժեքների և մարդկային ճակատագրերի բազմաշերտ խնդիրները, որոնք հեղինակը ներկայացնում է ռեալիստական և հոգեբանական խորությամբ, այս հատորը կարևոր է Դեմիրճյանի ստեղծագործական զարգացման ամբողջական պատկերն ըմբռնելու համար և ընդգծում է նրա դերը հայ դասական արձակի ձևավորման ու զարգացման գործընթացում։

Agriculture

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին նվիրված նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների իրազեկվածությունը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության վերաբերյալ։ Ցանկում ներառված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման և ոլորտի այլ կարևոր ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են գիտական նոր ձեռքբերումները և գործնական կիրառման արդիական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել և ընտրել անհրաժեշտ գրականությունը գիտահետազոտական, կրթական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի ներկայացմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Law

Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Համո Սահյանի պոետիկայի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա քնարերգության գեղարվեստական ինքնատիպությունը, թեմատիկ ու գաղափարական առանձնահատկությունները, լեզվաոճական համակարգը և բանաստեղծական մտածողության հիմնական դրսևորումները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Սահյանի ստեղծագործական աշխարհի այն բնորոշ գծերն են, որոնց շնորհիվ նրա պոեզիան առանձնանում է բնության, հայրենի հողի, մարդու ներաշխարհի, հիշողության, ժամանակի և գոյության թեմաների յուրօրինակ մեկնաբանությամբ։ Հեղինակը դիտարկում է բնության և մարդու փոխհարաբերությունը որպես բանաստեղծական աշխարհի առանցքային սկզբունք՝ ցույց տալով, թե ինչպես են բնապատկերները վերածվում հոգեբանական և փիլիսոփայական իմաստների կրողների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքին, պատկերային համակարգին, փոխաբերություններին, խորհրդանիշներին, կրկնություններին, հնչերանգին և ռիթմական կազմակերպմանը, ինչպես նաև ժողովրդական խոսքի ու ազգային լեզվամտածողության տարրերի կիրառությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Սահյանի քնարական հերոսի ներաշխարհը, նրա վերաբերմունքը հայրենիքի, մարդու և ժամանակի նկատմամբ, ինչպես նաև բանաստեղծի կողմից պարզ ու անմիջական խոսքի միջոցով խորքային գաղափարներ արտահայտելու եղանակները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է նաև հեղինակի ստեղծագործական լեզվի և ավանդական ու նորարարական պոետական միջոցների փոխհարաբերության քննությունը, որի միջոցով ներկայացվում է Սահյանի տեղն ու նշանակությունը հայ նորագույն քնարերգության մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ և տեսությամբ զբաղվող մասնագետների, գրականագետների, լեզվաբանների, դասախոսների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել Համո Սահյանի ստեղծագործությունը խորությամբ ուսումնասիրող ընթերցողներին։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է գվատեմալացի նշանավոր գրող Միգել Անխել Աստուրիասի ստեղծագործական ուղու և գրական մտածողության զարգացման փուլերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է հեղինակի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորումը, ստեղծագործական մեթոդի փոփոխությունները և նրա արձակի թեմատիկ ու ոճական զարգացումը՝ լատինաամերիկյան գրականության պատմական և մշակութային համատեքստում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Աստուրիասի հետաքրքրությունը մայաների մշակույթի, առասպելաբանության, բանահյուսության և բնիկ ժողովուրդների աշխարհընկալման նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործություններում բնիկ մշակութային ավանդույթները միավորվում են ժամանակակից գրական ձևերի հետ՝ ստեղծելով իրականության ընկալման յուրահատուկ գեղարվեստական համակարգ։ Աստուրիասի ստեղծագործության մեջ կարևոր դեր ունեն նաև Լատինական Ամերիկայի սոցիալական հակասությունները, քաղաքական բռնությունը, գաղութային ժառանգությունը, սոցիալական անհավասարությունը և բնիկ բնակչության խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հետևել այն ճանապարհին, որով հեղինակի վաղ շրջանի ստեղծագործական որոնումները աստիճանաբար վերածվում են ինքնատիպ գեղարվեստական մեթոդի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել «Գվատեմալական առասպելներ» ժողովածուին, որտեղ մայաների բանահյուսական և առասպելական նյութը վերաիմաստավորվում է ժամանակակից գրականության լեզվով, ինչպես նաև «Պարոն Նախագահ» վեպին, որտեղ քաղաքական բռնապետության թեման ստանում է ընդհանրացված և խորհրդանշական բնույթ։ Աստուրիասի ստեղծագործական ժառանգության մեջ քաղաքական, սոցիալական և մշակութային խնդիրները հաճախ միահյուսվում են առասպելական մտածողության, երազային պատկերների, բանահյուսական մոտիվների և լեզվական փորձարարության հետ։ Նրա արձակը կարևոր դեր է ունեցել լատինաամերիկյան մոգական ռեալիզմի ձևավորման և տարածման գործում, թեև նրա գրականությունը չի սահմանափակվում միայն այդ ուղղության շրջանակներով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել հեղինակի տարբեր ստեղծագործական շրջանները՝ բացահայտելով թեմաների, կերպարների, պատմողական տեխնիկայի, լեզվական արտահայտչամիջոցների և իրականության պատկերման եղանակների փոփոխությունները։ Կարևոր է նաև եվրոպական գրական փորձի և լատինաամերիկյան բնիկ մշակութային ավանդույթի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հենց այդ համադրությունն է ձևավորում Աստուրիասի գեղարվեստական աշխարհի առանձնահատուկ բնույթը։ Նրա ստեղծագործության մեջ իրական և առասպելական աշխարհների սահմանները հաճախ միտումնավոր աղոտանում են՝ հնարավորություն տալով պատմական և սոցիալական իրականությունը ներկայացնել ոչ միայն փաստագրական, այլև խորհրդանշական ու առասպելական մակարդակներում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Աստուրիասի միջազգային գրական հեղինակությանը և նրա տեղին XX դարի համաշխարհային գրականության մեջ․ նրա ստեղծագործական ժառանգությունը հետագայում դիտարկվել է որպես լատինաամերիկյան գրականության կարևորագույն երևույթներից մեկը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս Աստուրիասի գրականությունը դիտարկել ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների պարզ ամբողջություն, այլ շարունակական զարգացման գործընթաց՝ գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական փոխակերպումներով։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, իսպանախոս գրականության մասնագետներին, համաշխարհային և համեմատական գրականություն ուսումնասիրողներին, լատինաամերիկյան մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև XX դարի գրականության և մոգական ռեալիզմի առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Ի. Լ. Հակոբյանի այս աշխատանքը 25 էջանոց ատենախոսություն է, պաշտպանված 2012 թվականին, իսկ մատենագիտությունը ներառում է 32 անուն աղբյուր։