Հանրային ծառայողների նյութական խթանման կատարելագործման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Economics

Կորպորատիվ կառավարման ժամանակակից մոդելներին նվիրված տնտեսագիտական և կառավարման ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են ընկերությունների կառավարման համակարգերի հիմնական սկզբունքները, կառուցվածքը և զարգացման արդի միտումները։ Գրքում բացատրվում է, որ կորպորատիվ կառավարումը վերաբերում է այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով ընկերությունների ղեկավարությունը, բաժնետերերը և շահագրգիռ կողմերը (stakeholders) փոխազդում են՝ ապահովելով կազմակերպության արդյունավետ, թափանցիկ և պատասխանատու գործունեությունը։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են կորպորատիվ կառավարման հիմնական մոդելները՝ անգլոսաքսոնական (բաժնետերակենտրոն), եվրոպական (համակողմանի շահառուների մոտեցում), ինչպես նաև ճապոնական մոդելը՝ իրենց առանձնահատկություններով, վերահսկման մեխանիզմներով և կառավարման մշակույթով։ Հեղինակը անդրադառնում է տնօրենների խորհրդի դերին, ներքին վերահսկողության համակարգերին, կորպորատիվ էթիկային և թափանցիկության պահանջներին, որոնք կարևոր են ներդրողների վստահության ձևավորման համար։ Գրքում նաև վերլուծվում են ժամանակակից մարտահրավերները՝ գլոբալիզացիա, ֆինանսական շուկաների անկայունություն և կորպորատիվ սկանդալների կանխարգելում։ Աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել խորքային պատկերացում ժամանակակից կորպորատիվ կառավարման համակարգերի վերաբերյալ և դրանց կիրառության մասին իրական բիզնես միջավայրում։

Culture

Այս մատենագիտական տեղեկատուն նվիրված է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակությունների համակարգված ներկայացմանը և ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության ապահովմանը։ Այն նպատակ ունի մեկտեղել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող հրատարակությունների մասին տեղեկությունները՝ ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին հնարավորություն տալով հետևելու նոր գրականության առաջացմանն ու շրջանառությանը։ Տեղեկատուի շրջանակում կարող են ընդգրկվել արվեստագիտությանը, գրականությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և մշակութային կյանքի այլ ոլորտներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, հոդվածներ, կատալոգներ և այլ հրատարակություններ։ Նյութերի մատենագիտական նկարագրությունը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել համապատասխան հրատարակությունները և դրանք օգտագործել մասնագիտական, գիտական, կրթական կամ տեղեկատվական նպատակներով։ Հատուկ նշանակություն ունի ընթացիկ տեղեկատուի պարբերական բնույթը, քանի որ այն ապահովում է տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրականության վերաբերյալ տեղեկատվության օպերատիվ հավաքագրում և փոխանցում։ Աշխատությունը կարող է արտացոլել ինչպես Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը, այնպես էլ արվեստի առանձին ճյուղերի զարգացմանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը և հայ մշակույթի գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը վերաբերող հրատարակությունները։ Մատենագիտական նյութի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և հնարավորություն է տալիս հետազոտողին արագորեն կողմնորոշվել համապատասխան թեմատիկ գրականության շրջանակում։ Տեղեկատուն արժեքավոր է նաև գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման տեսանկյունից, քանի որ կարող է օգտագործվել մատենագիտական հարցումների, գրականության ընտրության, թեմատիկ ցուցակների կազմման և հետազոտական աշխատանքների տեղեկատվական ապահովման համար։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնական աղբյուրագիտական հիմք մշակույթի և արվեստի պատմության տարբեր հարցերի ուսումնասիրության ժամանակ՝ միաժամանակ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտամշակութային ակտիվությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, երաժշտագետների, թատրոնի և կինոյի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Բրիտանիայի հասարակական-քաղաքական և մտավոր կյանքի կարևոր ուղղություններից մեկի ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի առաջին քառորդն ընդգրկող ժամանակաշրջանում։ Հետազոտության կենտրոնում աստիճանական սոցիալական բարեփոխումների գաղափարների ձևավորումն է, դրանց տարածումը բրիտանական մտավորականության շրջանում և փոխազդեցությունը ժամանակի քաղաքական, տնտեսական ու փիլիսոփայական գաղափարների հետ։ Քննվում են արդյունաբերական հասարակության զարգացման հետևանքով առաջացած սոցիալական խնդիրները, աշխատանքի և կապիտալի հարաբերությունները, աղքատության, սոցիալական անհավասարության, կրթության և հանրային կառավարման շուրջ ծավալված բանավեճերը, որոնք նպաստեցին նոր հասարակական հայեցակարգերի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ֆաբիանյան ընկերության գործունեությանը և դրա հետ կապված մտավորականների գաղափարներին, որոնք սոցիալական փոփոխությունները հիմնականում պատկերացնում էին աստիճանական օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ճանապարհով։ Ուսումնասիրվում են շարժման գաղափարական կապերը սոցիալիզմի տարբեր ուղղությունների, լիբերալ բարեփոխականության, տնտեսական մտքի և պետական կառավարման վերաբերյալ ժամանակակից պատկերացումների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայտնի ֆաբիանների հրապարակախոսական, գիտական և հասարակական գործունեության վերլուծությունը՝ ցույց տալով մտավոր գաղափարների և գործնական քաղաքական քննարկումների փոխազդեցությունը։ Դիտարկվում է նաև շարժման կապը բրիտանական աշխատավորական քաղաքականության ձևավորման, սոցիալական օրենսդրության շուրջ բանավեճերի և հանրային քաղաքականության նոր պատկերացումների տարածման հետ՝ առանց այդ ազդեցությունը ներկայացնելու որպես միակ գործոն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծրագրային փաստաթղթեր, քաղաքական և տնտեսական աշխատություններ, պարբերական մամուլ, հրապարակային բանավեճեր և մտավորականների նամակագրություն։ Ժամանակաշրջանի ինտելեկտուալ միջավայրը ներկայացվում է որպես տարբեր գաղափարական ուղղությունների մրցակցության և փոխազդեցության դաշտ, որտեղ քննարկվում էին պետության դերը, հասարակական բարեկեցությունը, սեփականությունը, ժողովրդավարական մասնակցությունը և սոցիալական արդարության գաղափարը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքական մտքի պատմության, սոցիալական պատմության և գաղափարների պատմության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու բրիտանական բարեփոխական սոցիալիզմի ձևավորումն ու տեղը տվյալ ժամանակաշրջանի մտավոր կյանքում։

Management

Ղեկավարի դերերն ու գործառույթները կառավարման համակարգում վերաբերում են այն հիմնական պարտականություններին և վարքագծային դերերին, որոնք իրականացվում են կազմակերպության նպատակների արդյունավետ իրականացման համար։ Ղեկավարը հանդիսանում է կառավարման առանցքային օղակ, որը միավորում է պլանավորումը, կազմակերպումը, մոտիվացիան և վերահսկողությունը՝ ապահովելով կազմակերպության ամբողջական և համակարգված աշխատանքը։ Ըստ կառավարման տեսության՝ ղեկավարը կատարում է երեք հիմնական դերային խումբ՝ միջանձնային, տեղեկատվական և որոշումային դերեր։ Միջանձնային դերերում նա հանդես է գալիս որպես առաջնորդ, թիմի ղեկավար և կապող օղակ աշխատակիցների միջև՝ ապահովելով համագործակցություն և աշխատանքային կարգապահություն։ Տեղեկատվական դերերում ղեկավարը հավաքում, մշակում և փոխանցում է տեղեկատվություն՝ հանդես գալով որպես տեղեկատվության տարածող և ներկայացնող։ Որոշումային դերերում նա զբաղվում է խնդիրների լուծմամբ, ռեսուրսների բաշխմամբ, բանակցություններով և նոր հնարավորությունների բացահայտմամբ։ Կառավարման հիմնական գործառույթները ներառում են պլանավորում (նպատակների սահմանում և ռազմավարության մշակում), կազմակերպում (ռեսուրսների և աշխատանքի բաշխում), ղեկավարում (աշխատակիցների մոտիվացում և ուղղորդում) և վերահսկում (արդյունքների գնահատում և շտկող գործողություններ)։ Այս գործառույթների արդյունավետ իրականացումը ապահովում է կազմակերպության կայուն զարգացում, արտադրողականության բարձրացում և նպատակների հաջող իրականացում։

Linguistics

Издание представляет собой краткое литературное или лексикографическое произведение, посвящённое слову «ножичек» как уменьшительно-ласкательной форме русского слова «нож», в котором рассматриваются его семантические оттенки, особенности употребления в разговорной и художественной речи, а также стилистическая функция подобных уменьшительных форм в русском языке; внимание уделяется тому, как такие слова отражают эмоциональную окраску высказывания, бытовой контекст и традиции языковой выразительности, а также их роль в фольклоре и литературе как средства создания образности и характеристик предметного мира.

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բառապաշարի այն շերտի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը, որը ներառում է արհեստներով, մասնագիտացված ձեռքի աշխատանքով և ավանդական արտադրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց անվանումները։ Հետազոտության առանցքում այդ բառերի ծագումը, կազմությունը, իմաստային զարգացումը, պատմական գործածությունը և հայերենի բառակազմական համակարգում ունեցած տեղն են։ Արհեստավորներին բնորոշող անվանումները դիտարկվում են որպես լեզվի պատմության և ժողովրդի նյութական ու սոցիալական մշակույթի փոխկապակցվածությունն արտացոլող բառային միավորներ, քանի որ դրանց ձևավորումը սերտորեն կապված է տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածված արհեստների, աշխատանքի բաժանման և քաղաքային ու գյուղական տնտեսական կյանքի զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանումների բառակազմական կառուցվածքին՝ պարզելով, թե ինչ արմատների, ածանցների և այլ ձևաբանական միջոցների օգնությամբ են հայերենում ստեղծվել մասնագիտություն կամ զբաղմունք ցույց տվող բառերը։ Քննվում են բնիկ հայկական կազմությունները, ինչպես նաև պատմական լեզվական շփումների հետևանքով հայերեն ներթափանցած փոխառությունները և դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու իմաստային հարմարեցման առանձնահատկությունները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նույն կամ մոտ արհեստը նշանակող տարբեր անվանումների տարածքային, ժամանակագրական և ոճական տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և բարբառների նյութի համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել առանձին բառերի գործածության շարունակականությանը, փոփոխությանը կամ աստիճանական դուրսմղմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հոմանիշային հարաբերությունները, բազմիմաստությունը և այն դեպքերը, երբ մասնագիտություն նշանակող բառը ժամանակի ընթացքում ձեռք է բերել լրացուցիչ սոցիալական կամ փոխաբերական իմաստներ։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում այն անվանումները, որոնք կապված են պատմականորեն տարածված, սակայն հետագայում վերացած կամ էապես փոփոխված արհեստների հետ, քանի որ այդ բառերը լեզվական տվյալներից բացի տեղեկություններ են պահպանել ավանդական կենցաղի և արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Նյութի աղբյուր կարող են ծառայել բառարանները, մատենագրական երկերը, վիմագրությունները, արխիվային փաստաթղթերը, ազգագրական նյութերը, գեղարվեստական գրականությունը և բարբառային գրանցումները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը համադրում է բառագիտության, բառակազմության, ստուգաբանության և պատմական լեզվաբանության մոտեցումները՝ միաժամանակ բացահայտելով լեզվի ու նյութական մշակույթի միջև կապերը և նպաստելով հայերենի մասնագիտական ու պատմական բառապաշարի առավել ամբողջական նկարագրությանը։