ՀՀ պետական բյուջեւ ծախսերի կառավարման մեթոդական հիմնական մոտեցումները ծրագրային բյուջետավորման սկզբունքներով

Technology

Գիրքը նվիրված է հաճարի թեփհանման տեխնոլոգիայի կատարելագործման և մշակման մեքենաների բանող օրգանների պարամետրերի գիտական հիմնավորման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են հացահատիկային մշակաբույսերի, մասնավորապես հաճարի, հետբերքահավաքային մշակման գործընթացները, թեփահանման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և սարքավորումների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հեղինակը վերլուծում է թեփհանման գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ հատիկի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, աշխատանքային օրգանների կառուցվածքը, շարժման ռեժիմները, մշակման ուժային ազդեցությունները և տեխնոլոգիական պարամետրերը։ Գրքում ներկայացվում են նորարարական մոտեցումներ՝ ուղղված մեքենաների արտադրողականության բարձրացմանը, էներգածախսի նվազեցմանը, մշակվող հումքի որակի պահպանմանը և պատրաստի արտադրանքի ելքի ավելացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանող օրգանների երկրաչափական չափերի, արագության, բեռնվածության և փոխազդեցության պայմանների հիմնավորմանը՝ հաշվի առնելով տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ կազմակերպման պահանջները։ Աշխատությունը ներառում է տեսական վերլուծություններ, փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական մեքենաների նախագծման և կատարելագործման գործընթացներում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության մասնագետների, ագրոտեխնիկների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հացահատիկի մշակման տեխնոլոգիաներով և գյուղատնտեսական սարքավորումների արդյունավետության բարձրացմամբ։

Culture

Գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությանը և կրկեսի տեսության հիմնարար հարցերի վերլուծությանը։ Աշխատանքի առանցքում կրկեսային արվեստի կառուցվածքային, գեղարվեստական և արտահայտչական առանձնահատկությունների բացահայտումն է, ինչպես նաև հայկական կրկեսի ձևավորման, զարգացման և ազգային արվեստի համակարգում ունեցած դերի ուսումնասիրությունը։ Կրկեսը բեմական արվեստի յուրահատուկ տեսակ է, որտեղ միավորվում են մարմնի պլաստիկան, ակրոբատիկան, ձեռնածությունը, հավասարակշռության արվեստը, ծաղրածուական կատարումը, երաժշտությունը, տեսողական ձևավորումը և դրամատուրգիական կազմակերպումը։ Այդ բաղադրիչների փոխկապակցվածությունն է ձևավորում կրկեսային ներկայացման ամբողջական գեղարվեստական կերպարը։ Ձևաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձին ուսումնասիրել ներկայացման կառուցվածքային տարրերը, համարների տեսակները, կատարողական տեխնիկան, բեմական տարածությունը, ռիթմը, շարժման լեզուն, դերակատարի կերպարը և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կրկեսի տեսական հասկացությունների համակարգումը։ Կարող են քննարկվել կրկեսային համարի կառուցվածքը, ժանրային առանձնահատկությունները, կատարողական հնարքները, ռիսկի և վարպետության հարաբերակցությունը, ֆիզիկական գործողության վերածումը գեղարվեստական արտահայտության, ինչպես նաև զվարճանքի և արվեստի փոխհարաբերությունը։ Կրկեսային արվեստի առանձնահատկությունն այն է, որ կատարողի ֆիզիկական կարողությունը ինքնին վերածվում է գեղարվեստական նյութի, իսկ տեխնիկական բարդությունը հաճախ միահյուսվում է կերպարային և դրամատուրգիական լուծումների հետ։ Հայկական կրկեսի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են համընդհանուր կրկեսային ավանդույթները համադրվել ազգային մշակութային առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր կարող են լինել հայկական բեմական մշակույթի, երաժշտական ավանդույթների, հումորի, կերպարային մտածողության և կատարողական դպրոցի ազդեցությունները կրկեսային արվեստի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն պատմական և մշակութային պայմաններին, որոնց ներքո ձևավորվել և զարգացել է հայկական կրկեսը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև կրկեսային արտիստի մասնագիտությունը և կատարողական դպրոցի ձևավորման գործընթացը։ Կրկեսային արվեստը պահանջում է երկարատև մասնագիտական պատրաստվածություն, ֆիզիկական բարձր պատրաստվածություն, շարժումների ճշգրտություն, տարածական կողմնորոշում և բեմական արտահայտչականություն։ Այդ պատճառով կատարողի վարպետությունը ձևավորվում է տեխնիկական ուսուցման և գեղարվեստական մտածողության համադրման արդյունքում։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև հանդիսատեսի գործոնը։ Կրկեսային ներկայացման ազդեցությունը մեծապես պայմանավորված է անմիջական հաղորդակցությամբ, զարմանքի, հումորի, վտանգի և հուզական լարվածության ստեղծմամբ։ Հանդիսատեսի արձագանքը հաճախ դառնում է ներկայացման գեղարվեստական ռիթմի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրկեսի և թատրոնի, պարի, երաժշտության ու այլ բեմական արվեստների փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով դրանց միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ժամանակակից կրկեսային արվեստի զարգացման համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել ավանդական համարների վերաիմաստավորումը, նոր բեմական տեխնոլոգիաների կիրառումը, դրամատուրգիական ամբողջական ներկայացումների ձևավորումը և կրկեսային արտահայտչամիջոցների ընդլայնումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի կրկեսը դիտարկել ոչ միայն որպես զվարճանքի ձև, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական համակարգ՝ իր ժանրերով, արտահայտչամիջոցներով, կատարողական լեզվով և տեսական օրինաչափություններով։ Հայ կրկեսային արվեստի ձևաբանական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ազգային կրկեսի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, զարգացման ընթացքի և հայկական մշակույթի ընդհանուր համակարգում նրա ունեցած նշանակության մասին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է կադաստրի ոլորտում բազային երկրատեղեկատվական համակարգի ձևավորման, գործնական ներդրման և պետական կառավարման ու տեղական ինքնակառավարման համակարգերում դրա կիրառման արդյունավետության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածական և կադաստրային տվյալների միասնական տեղեկատվական միջավայրի ստեղծումն է, որը հնարավորություն է տալիս հավաքագրել, համակարգել, պահպանել, թարմացնել, վերլուծել և քարտեզագրական ձևով ներկայացնել անշարժ գույքի, հողային ռեսուրսների, վարչատարածքային միավորների և տարածքային ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տվյալները։ Քննվում են համակարգի կառուցվածքային և գործառական բաղադրիչները, տարածական տվյալների բազաների նախագծման սկզբունքները, թվային քարտեզագրության հնարավորությունները և տարբեր տեղեկատվական շտեմարանների փոխգործունակության ապահովման հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կադաստրային տվյալների ճշգրտությանը, ամբողջականությանը, արդիականությանը և միասնականացմանը, քանի որ այդ հատկանիշներն ուղղակիորեն պայմանավորում են տեղեկատվական համակարգի գործնական արժեքը կառավարչական որոշումների ընդունման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են պետական կառավարման մարմինների և համայնքների տեղեկատվական պահանջները՝ տարածքային պլանավորման, հողօգտագործման, անշարժ գույքի հաշվառման, համայնքային ենթակառուցվածքների կառավարման և այլ գործառույթների իրականացման համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր գերատեսչությունների միջև տարածական տեղեկատվության փոխանակման կազմակերպումը և կրկնվող տվյալների ստեղծման նվազեցումը։ Դիտարկվում են նաև համակարգի ներդրման կազմակերպական, տեխնիկական և իրավական նախադրյալները, տվյալների հասանելիության ու պաշտպանության հարցերը, ինչպես նաև տեղեկատվության պարբերական թարմացման մեխանիզմների նշանակությունը։ Արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները կապվում են տվյալների ստանդարտացման, թվայնացման, տեղեկատվական հոսքերի ավտոմատացման, միասնական դասակարգիչների կիրառման և կառավարման տարբեր մակարդակների միջև տեղեկատվական փոխգործակցության կատարելագործման հետ։ Երկրատեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը կարող է նպաստել տարածքային երևույթների տեսողական ներկայացմանը, տարածական վերլուծությունների իրականացմանը և որոշումների հիմնավորման համար անհրաժեշտ տեղեկատվության արագ ստացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գեոինֆորմատիկայի, կադաստրի, տարածական տվյալների կառավարման և հանրային կառավարման մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկրատեղեկատվական համակարգերը որպես պետական ու համայնքային կառավարման տեղեկատվական ապահովման կարևոր գործիք։

Physics

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է կիսահաղորդչային լազերները՝ որպես ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի և լազերային տեխնոլոգիաների կարևորագույն ուղղություններից մեկը, որը լայն կիրառություն ունի կապի համակարգերում, բժշկության մեջ, արդյունաբերությունում և տեղեկատվական տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքում բացատրվում է կիսահաղորդչային լազերների աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքը, որը հիմնված է էլեկտրոնների և անցքերի վերամիավորման ընթացքում լուսային ճառագայթման՝ լազերային արտանետման վրա։ Ներկայացվում է, որ այս սարքերում ակտիվ միջավայրը կիսահաղորդիչ նյութերն են, օրինակ՝ գալիումի արսենիդը, որոնցում էլեկտրական հոսանքի ազդեցությամբ ստեղծվում է ինվերս բնակեցում և տեղի է ունենում խթանված ճառագայթում։ Ռեֆերատում քննարկվում են կիսահաղորդչային լազերների հիմնական տեսակները՝ հոմոէպիտաքսային և հետերոկառուցվածքային լազերներ, ինչպես նաև դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և արդյունավետության բարձրացման մեխանիզմները։ Բացատրվում է նաև դրանց առավելությունները՝ փոքր չափսեր, բարձր արդյունավետություն, ցածր էներգասպառում և հեշտ ինտեգրում միկրոէլեկտրոնային համակարգերում, ինչպես նաև որոշ սահմանափակումներ՝ ջերմային կայունության և ճառագայթի որակի հետ կապված։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում կիրառություններին՝ օպտիկական կապի օպտիկամանրաթելային համակարգերում, սկաներներում, լազերային տպիչներում, բժշկական ախտորոշման և բուժման սարքերում, ինչպես նաև սենսորային տեխնոլոգիաներում։ Նշվում է նաև, որ կիսահաղորդչային լազերները հանդիսանում են ժամանակակից տեխնոլոգիական զարգացման հիմքային բաղադրիչներից մեկը՝ նպաստելով արագ և արդյունավետ տվյալների փոխանցման ու բարձր ճշգրտությամբ սարքավորումների ստեղծմանը։

Literature

Այս աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի առաջին կեսի գերմանական փիլիսոփայական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների և պոետիկայի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Թոմաս Մանի ստեղծագործություններին։ Գերմանական փիլիսոփայական վեպը տվյալ շրջանում ձևավորվել է որպես ինտելեկտուալ արձակի յուրահատուկ տեսակ, որտեղ գեղարվեստական պատմությունը սերտորեն միահյուսվում է փիլիսոփայական մտորումների, պատմական վերլուծության և հոգեբանական խորքային դիտարկումների հետ։ Այս ժանրը բնորոշվում է գաղափարական բազմաշերտությամբ, խորհրդանշական մտածողությամբ և մարդու գոյաբանական խնդիրների կենտրոնականությամբ՝ անդրադառնալով ժամանակի, մշակույթի, արվեստի և քաղաքակրթության ճգնաժամային ընկալումներին։ Թոմաս Մանի վեպերում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում «կուլտուր-փիլիսոփայական մոդելավորման» սկզբունքները, որտեղ կերպարները հաճախ հանդես են գալիս որպես գաղափարների կրողներ, իսկ սյուժեն կառուցվում է ոչ թե միայն իրադարձությունների, այլ մտավոր գործընթացների զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր են նաև երաժշտական կառուցվածքի, իռոնիայի, բազմաձայնության և ինտելեկտուալ խորհրդանշանների կիրառումը, որոնք ձևավորում են բարդ պոետիկ համակարգ։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև ժանրային սահմանների ընդլայնման խնդիրները, վեպի և էսսեի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև հեղինակի աշխարհայացքի ազդեցությունը գեղարվեստական ձևի վրա։ Այսպիսով, աշխատանքը բացահայտում է գերմանական փիլիսոփայական վեպի զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և Թոմաս Մանի ստեղծագործական ժառանգության դերը XX դարի եվրոպական արձակի ձևավորման գործընթացում։

Literature

Աշխատությունը ուսումնասիրում է Կոնստանտին Բալմոնտի ստեղծագործական ժառանգությունը ռուս-հայկական մշակութային երկխոսության համատեքստում՝ բացահայտելով նրա պոեզիայի գեղարվեստական առանձնահատկությունները, գաղափարական ուղղվածությունը և ազդեցությունը տարբեր ազգային գրական ավանդույթների վրա։ Վերլուծվում են Բալմոնտի ստեղծագործություններում դրսևորվող սիմվոլիստական պատկերային համակարգը, լեզվական երաժշտականությունը և հոգեբանական նրբերանգները, ինչպես նաև դրանց ընկալումը հայ գրական միջավայրում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռուսական սիմվոլիզմի և հայ պոեզիայի փոխազդեցության գործընթացներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գաղափարական և գեղագիտական մոտեցումները տեղափոխվել և վերաիմաստավորվել տարբեր մշակութային համակարգերում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է հայ հեղինակների արձագանքը Բալմոնտի ստեղծագործությանը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես միջմշակութային կապերի կարևոր օղակ և եվրոպական մոդեռնիստական մտածողության տարածող։