Կիսահաղորդիչային լազերներ

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի շարահյուսական համակարգում անվանաբայական բաղադրյալ ստորոգյալի կառուցվածքային, քերականական և իմաստային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ստորոգյալի այս տեսակի կազմության սկզբունքները, դրա բաղադրիչների փոխհարաբերությունները և նախադասության կառուցվածքում ունեցած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանգույցի և անվանական բաղադրիչի քերականական դերին, դրանց արտահայտման միջոցներին, ձևաբանական առանձնահատկություններին և համաձայնության դրսևորումներին։ Վերլուծվում են գոյականով, ածականով, դերանունով, թվականով և անվանական արժեք ունեցող այլ միավորներով արտահայտված ստորոգելիական բաղադրիչների կիրառությունները։ Քննարկվում են նաև անվանաբայական բաղադրյալ ստորոգյալի ժամանակային, եղանակային և դիմային հարաբերությունների արտահայտման միջոցները, ինչպես նաև դրա տարբերակման հարցերը ստորոգյալի այլ կառուցվածքային տեսակներից։ Լեզվական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այս շարահյուսական միավորի կառուցվածքային բազմազանությունը և նրա դերը ժամանակակից հայերենի նախադասության կազմակերպման մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի շարահյուսությամբ, քերականությամբ և լեզվական կառուցվածքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է գերբարձր հաճախականության տիրույթի ազդանշանների օպտիկական մշակման սարքերի հետազոտությանը և դրանց հիման վրա համապատասխան համակարգերի նախագծմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել օպտիկական և գերբարձր հաճախականության տեխնոլոգիաների համակցման հնարավորությունները, բացահայտել ազդանշանների փոխանցման և մշակման ժամանակ առաջացող հիմնական ֆիզիկական ու տեխնիկական խնդիրները և մշակել համակարգային լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել ազդանշանների արդյունավետ, արագ և հնարավորինս ճշգրիտ մշակում։ Թեմայի հիմքում ընկած է օպտիկական տեխնոլոգիաների կիրառումը այնպիսի ազդանշանների հետ աշխատելու համար, որոնց հաճախականությունը շատ բարձր է, և որոնց մշակման ավանդական էլեկտրոնային միջոցները կարող են հանդիպել արագագործության, թողունակության, կորուստների կամ էլեկտրամագնիսական համատեղելիության սահմանափակումների։ Օպտիկական մոտեցումները հնարավորություն են տալիս օգտագործելու լույսի բարձր հաճախականությունը, լայն թողունակությունը և զուգահեռ մշակման ներուժը՝ գերբարձր հաճախականության համակարգերի բնութագրերը բարելավելու նպատակով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է օպտիկական ազդանշանների ձևավորման, մոդուլացման, փոխանցման, փոխակերպման և մշակման համար օգտագործվող սարքերի ուսումնասիրությունը։ Կարող են դիտարկվել օպտիկական մոդուլյատորներ, ֆոտոդետեկտորներ, լազերային աղբյուրներ, օպտիկական ֆիլտրեր, ինտերֆերոմետրիկ հանգույցներ և այլ օպտոէլեկտրոնային բաղադրիչներ։ Յուրաքանչյուր սարքի աշխատանքի սկզբունքի, հիմնական տեխնիկական պարամետրերի և կիրառման սահմանափակումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել համակարգի կոնկրետ խնդրին առավել համապատասխան կառուցվածքային լուծումները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գերբարձր հաճախականության ազդանշանների օպտիկական փոխակերպմանը։ Էլեկտրական ազդանշանի օպտիկական կրիչի վրա մոդուլացումը հնարավորություն է տալիս այն փոխանցել օպտիկական միջավայրով և իրականացնել որոշակի գործողություններ՝ առանց ամբողջական էլեկտրոնային մշակման անհրաժեշտության։ Հետադարձ ֆոտոէլեկտրական փոխակերպման միջոցով ստացվում է մշակված էլեկտրական ազդանշան, ինչը թույլ է տալիս օպտիկական բաղադրիչները ինտեգրել ավանդական ռադիոհաճախականային համակարգերի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ազդանշանի պարամետրերի փոփոխությունը փոխանցման և մշակման տարբեր փուլերում։ Կարևոր են ամպլիտուդի և փուլի փոփոխությունները, հաճախականային բնութագրերը, աղմուկի մակարդակը, ազդանշան-աղմուկ հարաբերակցությունը, դինամիկ տիրույթը, ոչ գծային աղավաղումները և օպտիկական ու էլեկտրոնային բաղադրիչների ներդրած կորուստները։ Այս պարամետրերի համատեղ գնահատումը հնարավորություն է տալիս որոշելու ամբողջ համակարգի արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա առավել խոցելի հանգույցները։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև օպտիկական ֆիլտրացման և հաճախականային ընտրության մեթոդների ուսումնասիրություն։ Օպտիկական տիրույթում իրականացվող ֆիլտրացումը կարող է կիրառվել անհրաժեշտ հաճախականային բաղադրիչների առանձնացման, անցանկալի ազդանշանների ճնշման կամ ազդանշանի սպեկտրի ձևավորման համար։ Նման մոտեցումները կարող են հատկապես օգտակար լինել այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է բարձր արագությամբ իրականացնել ազդանշանների ընտրություն կամ նախնական մշակում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է համակարգերի նախագծման մեթոդաբանությունը։ Սարքերի առանձին ուսումնասիրությունից բացի անհրաժեշտ է դիտարկել դրանց փոխկապակցված աշխատանքը և որոշել համակարգի կառուցվածքը՝ ելնելով պահանջվող ֆունկցիոնալությունից։ Նախագծման ընթացքում կարող են հաշվի առնվել ազդանշանի հաճախականային տիրույթը, պահանջվող թողունակությունը, մշակման արագությունը, թույլատրելի կորուստները, աղմուկը, չափերը, էներգիայի սպառումը և համակարգի աշխատանքի կայունությունը։ Կարող են մշակվել նաև մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելներ, որոնց միջոցով հնարավոր է նախապես գնահատել նախագծվող համակարգի վարքագիծը տարբեր աշխատանքային պայմաններում։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել օպտիկական և ռադիոհաճախականային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, ընտրել օպտիմալ պարամետրեր և նվազեցնել փորձարարական նախագծման ընթացքում առաջացող սխալների ու ծախսերի հավանականությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի համակարգի կայունության և հուսալիության ապահովումը։ Օպտիկական աղբյուրների պարամետրերի տատանումները, ջերմաստիճանի փոփոխությունները, բաղադրիչների ոչ գծայինությունը և արտաքին ազդեցությունները կարող են ազդել ազդանշանի որակի վրա։ Այդ պատճառով նախագծման ժամանակ կարող են դիտարկվել կայունացման, կալիբրացման և սխալների նվազեցման համապատասխան մեթոդներ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև օպտիկական մշակման համակարգերի կիրառման հնարավոր ոլորտները։ Դրանք կարող են ընդգրկել ռադարային և կապի համակարգեր, ազդանշանների արագ փոխանցում ու ֆիլտրացում, չափիչ տեխնիկա, լայնաշերտ հաղորդակցություն և այլ կիրառություններ, որտեղ անհրաժեշտ է գերբարձր հաճախականության ազդանշանների արագ ու արդյունավետ մշակում։ Օպտիկական և էլեկտրոնային տեխնոլոգիաների համակցումը կարող է հնարավորություն տալ ստեղծելու հիբրիդային համակարգեր, որոնք համատեղում են երկու տեխնոլոգիական մոտեցումների առավելությունները։ Հետազոտության արդյունքների գնահատման համար կարող են օգտագործվել փորձարարական չափումներ և մոդելավորման արդյունքներ։ Նախագծված հանգույցների և համակարգերի փորձարկումը հնարավորություն է տալիս ստուգելու տեսական հաշվարկների համապատասխանությունը իրական աշխատանքային պայմաններին և բացահայտելու տեխնիկական սահմանափակումները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա կարող են առաջարկվել սարքերի կառուցվածքային կատարելագործումներ և համակարգի պարամետրերի օպտիմալացման եղանակներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է օպտոէլեկտրոնիկայի, գերբարձր հաճախականության տեխնիկայի, կապի համակարգերի և ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել օպտիկական տեխնոլոգիաների միջոցով բարձր հաճախականությամբ ազդանշանների մշակման արդյունավետ եղանակները և դրանց հիման վրա նախագծել համապատասխան համակարգեր։ Թեման ունի կարևոր գիտատեխնիկական նշանակություն, քանի որ օպտիկական ազդանշանների մշակման տեխնոլոգիաների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի լայնաշերտ, արագագործ, ճշգրիտ և հուսալի գերբարձր հաճախականության համակարգերի ստեղծմանը։

Պատմություն

Սա պատմաքաղաքական և միջազգային հարաբերությունների ոլորտին պատկանող հետազոտություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և United Kingdom-ի միջև միջպետական հարաբերությունների զարգացմանը 1991–2005 թվականների ընթացքում, որտեղ վերլուծվում է հետխորհրդային շրջանում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորումը, դիվանագիտական կապերի հաստատումն ու ամրապնդումը, ինչպես նաև երկկողմ համագործակցության հիմնական ուղղությունները, ներառյալ քաղաքական երկխոսությունը, տնտեսական և ներդրումային հարաբերությունները, կրթական ու մշակութային ծրագրերը, աշխատանքը ընդգրկում է նաև միջազգային կազմակերպություններում համագործակցության շրջանակները և Մեծ Բրիտանիայի դիրքորոշումը տարածաշրջանային գործընթացների նկատմամբ, միաժամանակ դիտարկվում է արտաքին քաղաքական շահերի համադրման և փոքր պետության դիվանագիտական ռազմավարության ձևավորման փորձը նոր միջազգային համակարգում, ինչը թույլ է տալիս գնահատել հարաբերությունների դինամիկան և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի արտաքին քաղաքականության զարգացման վրա։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական կառավարման համակարգի գործառութային բարեփոխումների արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կառավարման գործող մեխանիզմների հիմնախնդիրները և առաջարկել դրանց կատարելագործման արդյունավետ մոտեցումներ։ Հետազոտության շրջանակում պետական կառավարման համակարգը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ինստիտուտների, գործառույթների, ընթացակարգերի և կառավարչական գործընթացների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է լիազորությունների հստակ բաշխմամբ, պետական մարմինների միջև համակարգված համագործակցությամբ, մարդկային ռեսուրսների որակով և որոշումների կայացման արդյունավետությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառավարման մարմինների գործառույթների հստակեցմանը և կրկնվող կամ փոխկապակցված լիազորությունների տարանջատմանը, քանի որ դրանց անհստակությունը կարող է հանգեցնել կառավարման գործընթացների դանդաղեցման, պատասխանատվության սահմանների անորոշության և ռեսուրսների ոչ արդյունավետ օգտագործման։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքականությունների մշակման և իրականացման, ռազմավարական պլանավորման, կատարողականի գնահատման, պետական ծառայության զարգացման և հանրային ծառայությունների որակի բարելավման խնդիրները։ Կարևորվում է արդյունքահեն կառավարման անցումը, որի դեպքում պետական մարմինների գործունեությունը գնահատվում է ոչ միայն իրականացված գործողությունների և ընթացակարգերի, այլև դրանց արդյունքում ստացված չափելի արդյունքների հիման վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է պետական ծառայողների մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, արդյունավետ կատարողականի գնահատման համակարգերի ներդրումը, արժանիքների վրա հիմնված առաջխաղացման ապահովումը և պետական ծառայության գրավչության բարձրացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև կառավարման թվայնացման և էլեկտրոնային ծառայությունների ընդլայնման հնարավորությունները, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունումը, գործընթացների ավտոմատացումը և պետական մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակման բարելավումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում թափանցիկության, հաշվետվողականության, բարեվարքության և հանրային մասնակցության մեխանիզմների կատարելագործմանը, քանի որ արդյունավետ պետական կառավարումը ենթադրում է ոչ միայն արագ և որակյալ որոշումների ընդունում, այլև հանրության նկատմամբ պատասխանատու և հաշվետու գործելակերպ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պետական ֆինանսների արդյունավետ կառավարմանը, ծրագրային բյուջետավորմանը և պետական ռեսուրսների բաշխման ու օգտագործման արդյունքայնության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել գործառույթների օպտիմալացման, կառավարման գործընթացների պարզեցման, պետական մարմինների համագործակցության ամրապնդման, թվային կառավարման զարգացման, մարդկային ռեսուրսների կառավարման կատարելագործման և կատարողականի գնահատման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի Հանրապետությունում ավելի արդյունավետ, ճկուն, քաղաքացիակենտրոն, թափանցիկ և հաշվետու պետական կառավարման համակարգի ձևավորման համար՝ նպաստելով պետական քաղաքականությունների իրականացման որակի և հանրային ծառայությունների արդյունավետության բարձրացմանը։

Ֆիզիկա

Բարձրամոլեկուլային միացությունների ֆիզիկա աշխատությունը գիտահետազոտական և ուսումնական բնույթի ձեռնարկ է, որը նվիրված է պոլիմերների և բարձրամոլեկուլային միացությունների ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը, այն ներկայացնում է այդ նյութերի կառուցվածք–հատկություն կապը՝ ընդգրկելով մակրոմոլեկուլների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց կոնֆորմացիոն վարքը, ջերմադինամիկական և մեխանիկական հատկությունները, ինչպես նաև լուծույթներում և պինդ վիճակում նրանց վարքագիծը, գիրքը անդրադառնում է պոլիմերային շղթաների շարժունակությանը, ամորֆ և բյուրեղային վիճակների ձևավորմանը, վիսկոէլաստիկությանը և ֆազային անցումներին, միաժամանակ ներկայացնելով փորձարարական և տեսական մեթոդներ, որոնք կիրառվում են բարձրամոլեկուլային համակարգերի ուսումնասիրության մեջ, ներառյալ սպեկտրոսկոպիկ և միկրոսկոպիկ տեխնիկաները, և ընդգծում է այդ գիտելիքների կիրառական նշանակությունը նյութագիտության, պլաստմասսաների արդյունաբերության և կենսաբժշկական նյութերի մշակման ոլորտներում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Armenia-ում կաթնամթերային ենթահամալիրի զարգացման հիմնախնդիրներին և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիներին։ Գրքում վերլուծվում է կաթնամթերքի արտադրության շղթայի ամբողջական կառուցվածքը՝ սկսած կաթի արտադրությունից մինչև վերամշակում, պահպանում և շուկա դուրսբերում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ոլորտի արտադրողականության մակարդակը, տեխնոլոգիական հագեցվածությունը, գյուղացիական տնտեսությունների դերը և վերամշակող ձեռնարկությունների կարողությունները՝ ընդգծելով արտադրական շղթայի թույլ օղակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության ծրագրերին, ներդրումային միջավայրին, սուբսիդավորման մեխանիզմներին և գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են նաև որակի վերահսկման, սանիտարական ստանդարտների, մրցունակության բարձրացման և արտահանման ներուժի ընդլայնման խնդիրները։ Աշխատությունը առաջարկում է տնտեսական արդյունավետության բարձրացման ուղիներ՝ հիմնված տեխնոլոգիական արդիականացման, կառավարման բարելավման և շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման վրա։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, գյուղատնտեսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման աշխատակիցների և սննդարդյունաբերության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։