Միջազգային շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումները

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արդի հայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի քննությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով ժամանակակից մամուլի խոսքի բառապաշարը, քերականական կառուցվածքը, շարահյուսական միջոցները, ոճական դրսևորումները և լեզվական զարգացման միտումները։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մամուլի լեզուն հասարակական հաղորդակցության կարևորագույն ձևերից է և անմիջականորեն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, մշակութային ու տնտեսական կյանքը։ Այդ պատճառով մամուլի հրապարակումները ոչ միայն տեղեկատվություն են փոխանցում, այլև ակտիվորեն մասնակցում են լեզվական նորմերի ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը ժամանակակից մամուլի բառապաշարի քննությունն է։ Մամուլում գործածվող բառերն ու արտահայտությունները հաճախ արագ արձագանքում են հասարակական կյանքի նոր երևույթներին, ինչի հետևանքով լեզվում առաջանում են նորաբանություններ, նոր տերմիններ և նախկինում սահմանափակ գործածություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ։ Հատկապես նկատելի են քաղաքականության, տնտեսության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, միջազգային հարաբերությունների և հասարակական կյանքի այլ ոլորտների բառապաշարի ներթափանցումը մամուլի խոսք։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ օտարաբանությունների, փոխառությունների և դրանց հայերեն համարժեքների գործածությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ներգործում ժամանակակից գրական հայերենի բառապաշարի վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մամուլի լեզվի և գրական լեզվի նորմի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Մամուլը մի կողմից պետք է հետևի գրական լեզվի ընդունված կանոններին, իսկ մյուս կողմից հաճախ ձգտում է լինել արագ, արտահայտիչ և ընթերցողին հասանելի։ Այս հանգամանքը կարող է հանգեցնել խոսակցական տարրերի, նորաձև արտահայտությունների, օտար լեզուներից փոխառված կառուցվածքների և ոչ ստանդարտ ձևերի ներթափանցմանը լրագրողական խոսք։ Նման երևույթների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մամուլի լեզվի նորմատիվ և հաղորդակցական պահանջների փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել վերնագրերի լեզուն։ Ժամանակակից մամուլի վերնագիրը ոչ միայն տեղեկություն է հաղորդում նյութի բովանդակության մասին, այլև ունի ընթերցողի ուշադրությունը գրավելու և հետաքրքրություն առաջացնելու գործառույթ։ Այդ պատճառով վերնագրերում հաճախ կիրառվում են կարճ, դինամիկ, պատկերավոր և երբեմն արտահայտչական լեզվական կառույցներ։ Վերնագրերի շարահյուսական կառուցվածքը, բառապաշարը, փոխաբերությունները, հարցական և հրամայական ձևերը կարող են դիտարկվել որպես ժամանակակից լրագրողական ոճի բնորոշ առանձնահատկություններ։ Կարևոր է նաև մամուլի լեզվի շարահյուսական կողմը։ Լրագրողական տեքստերում կարող են զուգակցվել ինչպես պարզ ու կարճ, այնպես էլ բարդ և բազմաբաղադրիչ նախադասություններ։ Տարբեր կառուցվածքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված է նյութի ժանրով, հաղորդակցական նպատակով և նախատեսված լսարանով։ Տեղեկատվական նյութերում գերակշռում է հակիրճ ու փաստական շարադրանքը, մինչդեռ վերլուծական, հրապարակախոսական կամ մեկնաբանական նյութերում ավելի հաճախ կիրառվում են բարդ շարահյուսական կառույցներ, պատճառահետևանքային կապեր և գնահատողական արտահայտություններ։ Մամուլի լեզվի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև արտահայտչականությունը։ Լրագրողական խոսքը հաճախ օգտագործում է փոխաբերություններ, համեմատություններ, դարձվածքներ, հռետորական հարցեր, հակադրություններ և այլ ոճական միջոցներ՝ նյութը առավել ազդեցիկ և հիշվող դարձնելու համար։ Այդ միջոցների գործածությունը հատկապես բնորոշ է հրապարակախոսական և վերլուծական նյութերին, որտեղ հեղինակը ոչ միայն ներկայացնում է փաստերը, այլև փորձում է ձևավորել դրանց որոշակի ընկալում։ Այս հանգամանքը մամուլի լեզուն դարձնում է միաժամանակ տեղեկատվական և ազդեցության գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել նաև տարբեր ժանրերի լեզվական տարբերությունները։ Լուրի, հարցազրույցի, վերլուծական հոդվածի, ակնարկի, մեկնաբանության և հրապարակախոսական նյութի լեզվական կառուցվածքը նույնը չէ։ Յուրաքանչյուր ժանր ունի իր հաղորդակցական նպատակները և, համապատասխանաբար, բառապաշարի, շարահյուսության ու ոճական միջոցների ընտրության առանձնահատկությունները։ Ժանրային տարբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ժամանակակից մամուլի լեզվի ներքին կառուցվածքի մասին։ Առանձին կարևորություն ունի մամուլի լեզվի ազդեցությունը հասարակության խոսքային մշակույթի վրա։ Լայն տարածում ունեցող լրատվամիջոցները կարող են նպաստել որոշ բառերի և արտահայտությունների տարածմանը, նոր լեզվական ձևերի ամրապնդմանը կամ, հակառակը, գրական նորմից շեղումների բազմացմանը։ Այդ պատճառով մամուլի լեզվի որակը կարևոր է ոչ միայն լրագրության, այլև ամբողջ հասարակության լեզվական մշակույթի տեսանկյունից։ Լրագրողական խոսքի բարձր մշակույթը կարող է նպաստել գրական հայերենի զարգացմանն ու պահպանմանը, մինչդեռ անփույթ կամ սխալ գործածությունը կարող է արագ տարածվել լայն լսարանի շրջանում։ Ժամանակակից մամուլի լեզվի ուսումնասիրության մեջ կարևոր է նաև էլեկտրոնային լրատվամիջոցների ազդեցությունը։ Թվային միջավայրի տարածումը փոխել է լրագրողական հաղորդակցության արագությունը, կառուցվածքը և լեզվական ձևերը։ Առցանց հրապարակումները հաճախ ունեն ավելի կարճ և դինամիկ կառուցվածք, իսկ վերնագրերն ու տեքստերը կարող են ձևավորվել նաև որոնողական համակարգերի, սոցիալական ցանցերի և ընթերցողների վարքագծի ազդեցությամբ։ Այս պայմաններում մամուլի լեզվում կարող են ավելի արագ տարածվել խոսակցական և նորաստեղծ ձևեր, ինչպես նաև այլ լեզուներից անմիջականորեն փոխանցված բառեր ու արտահայտություններ։ Ուսումնասիրության արժեքը նաև այն է, որ մամուլի լեզուն կարող է ծառայել որպես ժամանակակից հայերենի փոփոխությունների դիտարկման կարևոր աղբյուր։ Մամուլի մեծածավալ և բազմաժանր նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու բառապաշարի նորացմանը, քերականական ձևերի գործածության փոփոխություններին, նոր ոճական միտումների առաջացմանը և լեզվական նորմի նկատմամբ հասարակական վերաբերմունքի փոփոխությանը։ Այս առումով մամուլի լեզվի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն լրագրագիտության, այլև ժամանակակից հայերենի զարգացման գործընթացները հասկանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է արդի հայ մամուլի լեզուն որպես կենդանի, փոփոխվող և հասարակական գործընթացների նկատմամբ զգայուն լեզվական համակարգ։ Այն համադրում է բառագիտական, քերականական, շարահյուսական և ոճական դիտարկումները՝ բացահայտելու ժամանակակից լրագրողական խոսքի հիմնական առանձնահատկությունները, դրա զարգացման միտումները և գրական հայերենի հետ փոխհարաբերությունները։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, լրագրողներին, խմբագիրներին, ոճաբաններին, հաղորդակցության մասնագետներին, բանասերներին և ժամանակակից հայոց լեզվի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է ընդհանուր անզգայացման սկզբնական փուլում գլխուղեղի կենսաէլեկտրական ակտիվության և սրտի ռիթմի փոփոխականության դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ երկու անզգայացնող դեղամիջոցների համակցված կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում կենտրոնական և վեգետատիվ նյարդային համակարգերի ֆունկցիոնալ արձագանքների փոխկապակցված գնահատումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս բնութագրել օրգանիզմում անզգայացման ձևավորման ընթացքում տեղի ունեցող նեյրոֆիզիոլոգիական և սրտանոթային փոփոխությունները։ Գլխուղեղի կենսաէլեկտրական ակտիվությունը դիտարկվում է որպես կենտրոնական նյարդային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի կարևոր ցուցանիշ, որի փոփոխությունների վերլուծությունը կարող է արտացոլել գիտակցության մակարդակի, նյարդային ցանցերի ակտիվության և անզգայացման խորության հետ կապված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆիկ ռիթմերի հարաբերակցության և դրանց ժամանակային փոփոխությունների գնահատմանը։ Սրտի ռիթմի փոփոխականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բնութագրել վեգետատիվ կարգավորման առանձնահատկությունները և սիմպաթիկ ու պարասիմպաթիկ ազդեցությունների հարաբերակցության փոփոխությունները։ Երկու ցուցանիշների համատեղ դիտարկումը կարևոր է, քանի որ անզգայացման ընթացքում կենտրոնական նյարդային համակարգի փոփոխությունները կարող են ուղեկցվել սրտանոթային կարգավորման վերակազմավորմամբ։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է ցուցանիշների դինամիկան մինչև անզգայացման մեկնարկը և դրա ձևավորման տարբեր փուլերում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բնորոշ ֆունկցիոնալ փոփոխությունները և դրանց ժամանակային փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անհատական արձագանքների տարբերություններին, քանի որ անզգայացնող միջոցների նկատմամբ նյարդային և սրտանոթային համակարգերի արձագանքը կարող է պայմանավորված լինել մի շարք ֆիզիոլոգիական ու կլինիկական գործոններով։ Կարևորվում է նաև ոչ ինվազիվ ֆունկցիոնալ մոնիթորինգի նշանակությունը՝ որպես անզգայացման ընթացքում օրգանիզմի վիճակի համալիր գնահատման միջոց։ Աշխատանքը կենտրոնացած է դեղամիջոցների համակցված ազդեցության ֆիզիոլոգիական բնութագրման վրա և չի սահմանափակվում միայն առանձին հեմոդինամիկական ցուցանիշների գնահատմամբ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է անեսթեզիոլոգիայի, նյարդաֆիզիոլոգիայի, էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆիայի և սրտի ռիթմի վերլուծության մոտեցումները՝ նպաստելով ընդհանուր անզգայացման ինդուկցիայի ընթացքում կենտրոնական ու վեգետատիվ կարգավորման փոփոխությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Linguistics

Academic English: Theory & Practice (A guide for students in higher education) աշխատությունը բարձրագույն կրթության ուսանողների համար նախատեսված ակադեմիական անգլերենի ուսումնական ձեռնարկ է, որը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վարժությունները՝ նպատակ ունենալով զարգացնել ակադեմիական գրավոր և բանավոր հաղորդակցման հմտությունները, այն բացատրում է ակադեմիական ոճի հիմնական առանձնահատկությունները՝ ձևական լեզու, օբյեկտիվություն, հստակ կառուցվածք և գիտական փաստարկման տրամաբանություն, գիրքը ներառում է ակադեմիական էսսեների, հետազոտական աշխատանքների, ամփոփումների և ներկայացումների պատրաստման ուղեցույցներ, ինչպես նաև անդրադառնում է մեջբերումների ճիշտ կիրառմանը և ակադեմիական ազնվության կանոններին, միաժամանակ տրամադրելով գործնական վարժություններ բառապաշարի ընդլայնման և գրավոր խոսքի կատարելագործման համար, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համալսարանական ուսանողների և գիտական գրավոր խոսք սովորողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

Informatics

Այս աշխատությունը վերաբերում է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման (EDA – Electronic Design Automation) գործընթացների զուգահեռացման միջոցների մշակման և ուսումնասիրության խնդիրներին՝ ընդգծելով բարձր արտադրողական հաշվարկների, ալգորիթմների օպտիմալացման և միկրոէլեկտրոնային նախագծման փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և վերլուծել այն մեթոդները, որոնք թույլ են տալիս արագացնել բարդ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման փուլերը՝ օգտագործելով զուգահեռ հաշվարկային ճարտարապետություններ և բազմամիջուկ համակարգեր։ Ուսումնասիրվում են նախագծման հիմնական փուլերը՝ տրամաբանական սինթեզ, տեղաբաշխում (placement), կապակցում (routing) և ստուգում, ինչպես նաև դրանց հաշվարկային բարդությունը և զուգահեռացման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմների դեկոմպոզիցիային, տվյալների զուգահեռ մշակմանը և բաշխված հաշվարկային համակարգերի կիրառմանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել նախագծման ժամանակը և բարձրացնել արդյունավետությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է տարբեր ծրագրային և ապարատային մոտեցումներ՝ GPU-ների օգտագործում, կլաստերային հաշվարկներ և բազմամշակիչ համակարգեր, ինչպես նաև դրանց ինտեգրման խնդիրները EDA գործիքների մեջ։ Միաժամանակ վերլուծվում են կատարողականության գնահատման չափանիշները և տարբեր զուգահեռացման ռազմավարությունների համեմատական արդյունավետությունը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է միկրոէլեկտրոնիկայի և հաշվարկային ինժեներիայի ոլորտում՝ նպաստելով ինտեգրալ սխեմաների նախագծման գործընթացների արագացման և ավտոմատացման նոր մեթոդների զարգացմանը։

Culture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Սեֆևյան թագավորության ժամանակաշրջանում ձևավորված և զարգացած զարդանախշային արվեստի առանձնահատկություններին, դրա գեղարվեստական լեզվին, խորհրդանշական իմաստներին և կիրառման ոլորտներին։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է Սեֆևյան արվեստի ընդհանուր պատմամշակութային համատեքստը՝ ընդգծելով այն պայմանները, որոնք նպաստել են զարդանախշերի բարձր գեղագիտական մակարդակի ձևավորմանը ճարտարապետության, ձեռագրական արվեստի, գորգագործության, խեցեգործության և կիրառական արվեստի այլ ճյուղերում։ Հեղինակը վերլուծում է զարդանախշերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, երկրաչափական և բուսական մոտիվների համադրությունները, ինչպես նաև դրանց խորհրդանշական բովանդակությունը՝ կապված իսլամական արվեստի պատկերագրական ավանդույթների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պալատական և կրոնական ճարտարապետության մեջ կիրառվող դեկորատիվ համակարգերին, որոնցում զարդանախշը ոչ միայն գեղարվեստական, այլև գաղափարական և հոգևոր նշանակություն ունի։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է Սեֆևյան զարդանախշային ավանդույթների ազդեցությանը տարածաշրջանային արվեստի զարգացման վրա՝ ընդգծելով մշակութային փոխազդեցությունները և ոճական շարունակականությունը։ Հետազոտությունը արժեքավոր է արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ճարտարապետների և կիրառական արվեստի մասնագետների համար։