Սպառողական վարկի կառավարման հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

History

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի օգնության գերմանական միության Ֆրանկֆուրտի կոմիտեի գործունեությանը 1896–1919 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով նրա դերը որպես եվրոպական մարդասիրական նախաձեռնություն, որը նպատակ ուներ աջակցել Օսմանյան կայսրության հայ բնակչությանը և արձագանքել հայկական համայնքների նկատմամբ իրականացվող բռնություններին, տեղահանություններին և սոցիալական ճգնաժամերին։ Կոմիտեն ձևավորվել է Գերմանիայում գործող հայանպաստ շրջանակների և միջազգային մարդասիրական շարժումների ազդեցության ներքո և գործել է որպես կազմակերպված օգնության համակարգ, որը կապեր էր պահպանում ինչպես տեղական հայ համայնքների, այնպես էլ միջազգային բարեգործական կառույցների հետ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկ պանկրեատիտով և ենթաստամոքսային գեղձի ինկրետորային ֆունկցիայի խանգարումներով հիվանդների ախտորոշման և բուժման ալգորիթմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության կլինիկական դրսևորումները, ենթաստամոքսային գեղձի էնդոկրին գործունեության փոփոխությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը քրոնիկ բորբոքային գործընթացի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդների համալիր հետազոտությանը, ախտորոշիչ չափանիշների ընտրությանը, հիվանդության ընթացքի և ֆունկցիոնալ խանգարումների գնահատմանը, ինչպես նաև բուժական մոտեցումների տարբերակմանը՝ կախված հիվանդի վիճակից և հայտնաբերված փոփոխություններից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ախտորոշման և բուժման հաջորդական քայլերի համակարգումը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բժշկական օգնության արդյունավետությունը և նվազեցնել հնարավոր բարդությունների առաջացման ռիսկը։ Քննարկվում են ենթաստամոքսային գեղձի ինկրետորային խանգարումների հայտնաբերման, նյութափոխանակային ցուցանիշների վերահսկման և բուժման արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել քրոնիկ պանկրեատիտի տարբեր կլինիկական դրսևորումների ավելի ամբողջական գնահատմանը և հիվանդների անհատականացված բուժման ռազմավարությունների մշակմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գաստրոէնտերոլոգների, թերապևտների, էնդոկրինոլոգների, կլինիկական բժիշկների, բժշկական հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1513–1973 թվականներին հրատարակված հայկական օրացույցների և տարեցույցների համապարփակ մատենագիտական ցանկը՝ ընդգրկելով տարբեր ժամանակաշրջանների, աշխարհագրական կենտրոնների և հրատարակչական ավանդույթների արժեքավոր նյութերը։ Հավաքագրված և համակարգված տվյալները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու հայկական տպագրության, մշակութային կյանքի, կրթության, գիտության և հասարակական մտքի զարգացման կարևոր աղբյուրներից մեկը՝ բացահայտելով օրացույցների և տարեցույցների բովանդակային, պատմական և մատենագիտական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունն ընդգրկում է հրատարակությունների վերաբերյալ նկարագրական տեղեկություններ, դասակարգված մատենագիտական գրառումներ և որոնողական արժեք ունեցող տվյալներ, որոնք նպաստում են հետագա գիտական ուսումնասիրություններին։ Այն կարևոր տեղեկատու է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, արխիվագետների, մշակութաբանների, գրքագիտության ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև հայկական տպագիր ժառանգությամբ հետաքրքրվող բոլոր ընթերցողների համար։

Psychology

Այս աշխատանքը նվիրված է անձի հոգեբանական որակների դինամիկ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը կառավարչական գործունեության մասնագիտական զարգացման ընթացքում, որտեղ դիտարկվում է, թե ինչպես են ձևավորվում և զարգանում առաջնորդական կարողությունները, որոշումների կայացման առանձնահատկությունները և միջանձնային հաղորդակցման հմտությունները։ Հեղինակը վերլուծում է այն հիմնական հոգեբանական բաղադրիչները, որոնք պայմանավորում են կառավարչի արդյունավետ գործունեությունը՝ ներառյալ ինքնակարգավորումը, սթրեսակայունությունը, պատասխանատվության զգացումը, մոտիվացիոն կառուցվածքը և հուզական ինտելեկտը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական փորձի կուտակման ընթացքում անձի արժեքային համակարգի վերափոխմանը և առաջնորդական ոճի ձևավորմանը՝ ընդգծելով, որ կառավարչական կարողությունները զարգանում են ոչ միայն գիտելիքների, այլ նաև անձնային որակների էվոլյուցիայի արդյունքում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է կազմակերպչական միջավայրի ազդեցությունը մասնագիտական աճի վրա՝ ներառյալ թիմային փոխազդեցությունները, կազմակերպչական մշակույթը և կառավարման համակարգերի պահանջները, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել անձի զարգացման ընթացքը։ Ներկայացվում են կառավարչական պատրաստման հոգեբանական մոդելներ, որոնք ընդգծում են շարունակական ուսուցման, ինքնավերլուծության և փորձառության վրա հիմնված զարգացման կարևորությունը։ Շեշտվում է, որ կառավարչի արդյունավետությունը պայմանավորված է հոգեբանական որակների համալիր և շարունակական ձևավորմամբ, որը թույլ է տալիս հարմարվել փոփոխվող կազմակերպչական միջավայրին և ապահովել կայուն ղեկավարում։

Psychology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է երաժշտության հոգեբանության՝ որպես հոգեբանական գիտության առանձին բնագավառի ձևավորման, զարգացման և տեսամեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում երաժշտության և մարդու հոգեկան աշխարհի փոխազդեցության հիմնախնդիրն է՝ հաշվի առնելով երաժշտության ընկալման, զգացմունքային ազդեցության, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, մտածողության և ստեղծագործական գործունեության հոգեբանական առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է երաժշտության նկատմամբ հոգեբանական հետաքրքրությունը աստիճանաբար ձևավորվել որպես ինքնուրույն գիտական ուղղություն և ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխվել երաժշտական փորձառության, երաժշտական գործունեության և մարդու հոգեկան գործընթացների փոխհարաբերության վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատության տեսական հատվածում կարող են դիտարկվել երաժշտության հոգեբանության զարգացման հիմնական փուլերը, դրա կապերը ընդհանուր հոգեբանության, արվեստի հոգեբանության, փիլիսոփայության, գեղագիտության, մանկավարժության և երաժշտագիտության հետ, ինչպես նաև այն գիտական մոտեցումները, որոնց հիման վրա ձևավորվել են ոլորտի հիմնական հասկացություններն ու տեսությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական ընկալման հոգեբանական մեխանիզմներին, քանի որ երաժշտությունը մարդու կողմից ընկալվում է ոչ միայն որպես ձայնային կառուցվածքների հաջորդականություն, այլև որպես հուզական և իմաստային փորձառություն։ Այս համատեքստում կարևոր են երաժշտական հնչյունների, ռիթմի, մեղեդու, տեմբրի, ներդաշնակության և այլ արտահայտչամիջոցների ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը մարդու հուզական արձագանքների և սուբյեկտիվ փորձի հետ։ Աշխատության տեսամեթոդաբանական հիմքերը ներառում են այն սկզբունքների և հետազոտական մոտեցումների վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել երաժշտության ազդեցությունը հոգեկան գործընթացների և անձի վրա։ Կարող են քննարկվել դիտարկման, հոգեբանական փորձի, հարցման, հոգեֆիզիոլոգիական չափումների, գործունեության արդյունքների վերլուծության և այլ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները երաժշտական փորձառության ուսումնասիրման ընթացքում։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել երաժշտության ազդեցության օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ բաղադրիչները, քանի որ նույն երաժշտական նյութը տարբեր մարդկանց մոտ կարող է առաջացնել տարբեր հուզական և հոգեբանական արձագանքներ՝ պայմանավորված անհատական փորձով, տարիքով, մշակութային միջավայրով, երաժշտական պատրաստվածությամբ և անձնային առանձնահատկություններով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև երաժշտական ընդունակությունների, երաժշտական գործունեության և ստեղծագործականության հոգեբանական հիմքերին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվում և զարգանում երաժշտական լսողությունը, ռիթմի զգացողությունը, երաժշտական հիշողությունը և կատարողական կամ ստեղծագործական հմտությունները։ Աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ երաժշտության հոգեբանությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես երաժշտության ազդեցության նկարագրություն, այլև որպես ինքնուրույն գիտական բնագավառ՝ իր ուսումնասիրության առարկայով, հասկացությունների համակարգով, տեսական մոտեցումներով և մեթոդաբանական գործիքակազմով։ Այն կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, երաժշտագետներին, մանկավարժներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, արվեստի հոգեբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև երաժշտության ընկալման և մարդու հոգեկան գործունեության փոխհարաբերությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու ասպիրանտներին։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտության հոգեբանության գիտական զարգացման տրամաբանությունը հասկանալու և ոլորտի հետագա տեսական ու փորձարարական ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ մեթոդաբանական հիմքերը պատկերացնելու տեսանկյունից։

Linguistics

Այս թեման վերաբերում է Հրանտ Մաթևոսյանի արձակի լեզվական կառուցվածքի բազմաշերտությանը, որտեղ բառապաշարը չի սահմանափակվում միայն պատկերավորման միջոց լինելով, այլ դառնում է գաղափարական, հոգեբանական և ոճական ամբողջ համակարգի կրողը։ Նրա արձակում առանձնանում են մի քանի բառապաշարային շերտեր՝ առաջինը գյուղական-ժողովրդական խոսակցական շերտն է, որը ձևավորում է իրականության անմիջական, բնական և կենդանի զգացողություն՝ հաճախ օգտագործելով բարբառային երանգներ, առօրյա խոսքի կառուցվածքներ և պարզ, բայց ծանրաբեռնված իմաստային միավորներ։ Երկրորդը՝ գրական-ստանդարտ շերտն է, որը ապահովում է պատմողական հստակություն և կառուցվածքային կարգավորում, սակայն Մաթևոսյանի մոտ այն հաճախ խառնվում է խոսակցական տարրերի հետ՝ ստեղծելով յուրահատուկ հիբրիդային ոճ։ Երրորդը՝ փիլիսոփայական և ընդհանրական բառապաշարն է, որտեղ լեզուն բարձրանում է վերացական մակարդակ՝ արտահայտելով մարդու, ժամանակի, բնության և գոյության մասին ընդհանրական մտքեր, որոնք հաճախ ունեն հզոր էքզիստենցիալ երանգավորում։ Բացի այդ, նրա արձակում նկատելի է պատկերավոր-մետաֆորիկ շերտը, որտեղ բառերը ձեռք են բերում խորհրդանշական արժեք և ստեղծում բազմիմաստ պատկերներ՝ բնության, մարդու ներաշխարհի և սոցիալական հարաբերությունների միջև կապեր հաստատելով։ Այս շերտերի համադրությունը ստեղծում է առանձնահատուկ ոճական արժեք․ լեզուն դառնում է ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև մտածողության ձև, որտեղ յուրաքանչյուր բառ կրում է թե՛ հուզական, թե՛ իմաստաբանական ծանրաբեռնվածություն, իսկ ամբողջ տեքստը ձեռք է բերում խորքային փիլիսոփայական և գեղարվեստական հնչեղություն։