Ֆինանսական հաշվառում

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ուսուցչի մասնագիտական գործունեության արդյունավետությունն ապահովող մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորման տեսական, մեթոդաբանական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից կրթական պահանջների համատեքստում։ Մանկավարժական ձեռնահասությունը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված մասնագիտական գիտելիքների, կարողությունների, հմտությունների, արժեքային դիրքորոշումների և անձնային որակների ամբողջական համակարգ, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցչին նպատակային կազմակերպել ուսուցման ու դաստիարակության գործընթացը, արձագանքել սովորողների տարբեր կարիքներին և գնահատել սեփական գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում առանձնացվում են առարկայական, մեթոդական, հոգեբանամանկավարժական, հաղորդակցական, տեղեկատվական, հետազոտական և կազմակերպական կարողությունները՝ ուսումնասիրելով դրանց փոխազդեցությունն ուսուցչի մասնագիտական կայացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուսանողակենտրոն և կարողունակությունների վրա հիմնված կրթական մոտեցումներին, որոնց պայմաններում ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիք փոխանցողի, այլև սովորողի ճանաչողական գործունեությունը կազմակերպող, ուղղորդող և աջակցող մասնագետի դերում։ Կարևորվում են դասի նպատակների սահմանման, ուսումնական բովանդակության ընտրության, արդյունավետ մեթոդների կիրառման, սովորողների առաջընթացի գնահատման և հետադարձ կապի կազմակերպման կարողությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև տարբեր կրթական կարիքներ և ուսուցման տեմպեր ունեցող սովորողների հետ աշխատանքի կազմակերպումը՝ ընդգծելով տարբերակված և ներառական մանկավարժական մոտեցումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է թվային ձեռնահասության զարգացումը, քանի որ ժամանակակից ուսուցիչը պետք է կարողանա նպատակային ընտրել և կիրառել թվային կրթական ռեսուրսները՝ դրանք համապատասխանեցնելով ուսումնական խնդիրներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մանկավարժական հաղորդակցությանը, ուսուցիչ–աշակերտ համագործակցությանը, դասարանում դրական սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի ձևավորմանը և մասնագիտական էթիկային։ Մանկավարժական ռեֆլեքսիան դիտարկվում է որպես մասնագիտական զարգացման կարևոր մեխանիզմ, որի միջոցով ուսուցիչը վերլուծում է սեփական փորձը, բացահայտում ուժեղ և կատարելագործման ենթակա կողմերը և վերանայում կիրառվող մեթոդները։ Կարևորվում է նաև սկզբնական մասնագիտական պատրաստության և հետագա շարունակական զարգացման փոխկապակցվածությունը՝ վերապատրաստումների, ինքնակրթության, փորձի փոխանակման, մասնագիտական համայնքներում համագործակցության և հետազոտական գործունեության միջոցով։ Աշխատությունը մանկավարժական ձեռնահասության ձևավորումը ներկայացնում է որպես շարունակական և բազմաբաղադրիչ գործընթաց, որը զարգանում է տեսական գիտելիքի, գործնական փորձի, ինքնագնահատման և կրթական փոփոխություններին հարմարվելու փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի մանկավարժական կրթության և ուսուցիչների մասնագիտական զարգացման համար՝ նպաստելով ժամանակակից դպրոցի պահանջներին համապատասխան մասնագետի պատրաստման ու շարունակական կատարելագործման համակարգային մոտեցումների ձևավորմանը։

Law

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Technology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ստրինգերներով ամրացված թիթեղային կառուցվածքների լարվածա-դեֆորմացիոն վիճակի ուսումնասիրությանը և ամրության հաշվարկի արդյունավետ մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարակ թիթեղների մեխանիկական վարքագիծը արտաքին բեռնվածությունների ազդեցության տակ, ինչպես նաև ամրացնող տարրերի (ստրինգերների) ներդրման արդյունքում առաջացող կոշտության և կայունության փոփոխությունները։ Աշխատությունում կիրառվում են կառուցվածքային մեխանիկայի և վերջավոր տարրերի մեթոդի մոտեցումներ՝ նպատակ ունենալով գնահատել լարումների բաշխումը, դեֆորմացիաների ինտենսիվությունը և տեղային անկայունության երևույթները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մոդելների ճշգրտությանը, ամրացման օպտիմալ սխեմաների ընտրությանը և նյութատարածության նվազեցման հնարավորություններին՝ պահպանելով անհրաժեշտ ամրության պաշարները։ Քննարկվում են նաև ինժեներական կիրառությունները ավիաշինության, նավաշինության և մեքենաշինության ոլորտներում՝ ընդգծելով նման կառուցվածքների արդյունավետությունը թեթև և բարձր ամրության համակարգերի նախագծման մեջ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի կոտրվածքների բուժման ընթացքում միջծնոտային ֆիքսացիայի համար վակուումային եղանակով պատրաստված կափաների կիրառման գիտական հիմնավորմանը և կլինիկական արդյունավետության գնահատմանը։ Գրքում ներկայացվում են դիմածնոտային տրավմաների դասակարգումը, բուժման ավանդական և ժամանակակից մեթոդները, ինչպես նաև միջծնոտային ֆիքսացիայի դերը ոսկրային հյուսվածքների ճիշտ միաձուլման ապահովման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է վակուումային տեխնոլոգիայով պատրաստվող կափաների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առավելությունները՝ ընդգծելով դրանց ճշգրտությունը, անհատական հարմարեցման բարձր աստիճանը և հիվանդի համար ավելի հարմարավետ կիրառումը։ Աշխատության մեջ համեմատվում են տարբեր ֆիքսացիոն մեթոդների արդյունավետությունը, բարդությունների հաճախականությունը և վերականգնման ժամանակահատվածները՝ կլինիկական և փորձարարական տվյալների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հիգիենիկ պահանջներին, նյութերի ընտրությանը և բուժման ընթացքում հիվանդների ռեաբիլիտացիայի կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է դիմածնոտային վիրաբույժների, օրթոպեդ-ստոմատոլոգների և տրավմատոլոգների համար՝ նպաստելով ստորին ծնոտի կոտրվածքների բուժման մեթոդների կատարելագործմանը և կլինիկական արդյունքների բարելավմանը։

Literature

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Եվգինե» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է կնոջ ճակատագրի, սիրո և հասարակական միջավայրի բախումը։ Կենտրոնական կերպարը՝ Եվգինեն, ապրում է այնպիսի պայմաններում, որտեղ անձնական զգացմունքները հաճախ սահմանափակվում են սոցիալական կարծիքով, նյութական հաշվարկներով և շրջապատի ճնշումներով։ Շիրվանզադեն նրա կերպարի միջոցով բացահայտում է կնոջ ներքին ապրումները, հոգեբանական տառապանքները և այն դժվար ընտրությունները, որոնց նա բախվում է սիրո ու պարտականության, զգացմունքի ու հասարակական պահանջների միջև։ Ստեղծագործությունը նաև քննադատում է այն հասարակական բարքերը, որտեղ կնոջ ազատությունը սահմանափակված է և նրա ճակատագիրը հաճախ որոշվում է ոչ թե անձնական կամքով, այլ արտաքին պայմաններով՝ ընդգծելով մարդու երջանկության ու հասարակության կոշտ կանոնների հակասությունը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է անիզոտրոպ նյութերից պատրաստված շերտերի և թիթեղների ազատ ու հարկադրական տատանումների տեսական և հաշվարկային ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով նյութի մեխանիկական հատկությունների ուղղությունից կախվածությունը և կառուցվածքային տարրերի երկրաչափական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում բարակ մարմինների դինամիկական վարքի մաթեմատիկական նկարագրությունն է, սեփական հաճախականությունների և տատանման ձևերի որոշումը, ինչպես նաև արտաքին պարբերական ազդեցությունների պայմաններում առաջացող հարկադրական տատանումների բնութագրերի գնահատումը։ Քննվում են անիզոտրոպ առաձգականության հիմնական հարաբերակցությունները և դրանց կիրառումը շերտերի ու թիթեղների շարժման հավասարումների ձևավորման ժամանակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի առաձգական բնութագրերի, անիզոտրոպիայի ուղղությունների, կառուցվածքային տարրի չափերի, հաստության և եզրային պայմանների ազդեցությանը սեփական տատանումների սպեկտրի վրա։ Հարկադրական տատանումների ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է արտաքին դինամիկական բեռնավորման հաճախականության և համակարգի սեփական հաճախականությունների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ռեզոնանսային երևույթների առաջացման պայմանները և դրանց ազդեցությունը տատանումների ամպլիտուդների վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ամրացման պայմանների համեմատական վերլուծությունը, քանի որ եզրերի ամրացման բնույթը կարող է էականորեն փոխել համակարգի դինամիկական արձագանքը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել անալիտիկ, մոտավոր և թվային մեթոդներ՝ համապատասխան դիֆերենցիալ հավասարումների լուծման և հաճախականային բնութագրերի որոշման համար։ Դիտարկվում են նաև օրթոտրոպ և առավել ընդհանուր անիզոտրոպ նյութերից պատրաստված տարրերի միջև տարբերությունները՝ պարզաբանելով նյութական կառուցվածքի ազդեցությունը տատանողական գործընթացների վրա։ Ստացված օրինաչափությունները կարող են նշանակություն ունենալ կոմպոզիտային և շերտավոր կառուցվածքների դինամիկական հաշվարկման, մեքենաշինական ու շինարարական տարրերի նախագծման և անցանկալի ռեզոնանսային վիճակների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության տեսության, կառուցվածքային մեխանիկայի, տատանումների տեսության և կիրառական մաթեմատիկայի մոտեցումները՝ անիզոտրոպ շերտերի ու թիթեղների դինամիկական վարքի օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։