Ընկալված իրավական աղբյուրները միջնադարյան Հայաստանում (III-XIII դդ.)

Տնտեսագիտություն

Սա տնտեսագիտական և դրամավարկային քաղաքականության ոլորտին պատկանող հետազոտություն է, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում կարճաժամկետ տոկոսադրույքների կառավարման հիմնախնդիրներին և դրանց ազդեցությանը ֆինանսական կայունության ու տնտեսական ակտիվության վրա, որտեղ ուսումնասիրվում է կենտրոնական բանկի դրամավարկային գործիքակազմի կիրառումը, տոկոսադրույքների փոխանցման մեխանիզմը ֆինանսական շուկաներին և դրանց ազդեցությունը վարկավորման, ներդրումների ու գնաճի վրա, աշխատանքը նաև անդրադառնում է շուկայի անկայունության, սպասումների ձևավորման և արտաքին տնտեսական շոկերի պայմաններում տոկոսադրույքային քաղաքականության արդյունավետության սահմանափակումներին, միաժամանակ ներկայացվում են քաղաքականության հնարավոր կատարելագործման ուղիներ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել կանխատեսելիությունը, ուժեղացնել դրամավարկային փոխանցման մեխանիզմը և ապահովել ավելի կայուն մակրոտնտեսական միջավայր։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին (1918–1920 թթ.) պետական անվտանգության համակարգի ստեղծման և գործունեության պատմությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը կարևոր և բարդ փուլ էր հայ ժողովրդի համար, քանի որ նորաստեղծ պետությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առաջ։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչպես ձևավորվեց անվտանգության համակարգը՝ սկսած սկզբնական կազմակերպչական քայլերից մինչև դրա գործառույթների հստակեցումը։ Աշխատության մեջ լուսաբանվում են պետական կառույցների ստեղծման գործընթացը, անվտանգության մարմինների դերը երկրի կայացման գործում, ինչպես նաև նրանց առջև ծառացած խնդիրները։ Գրքում քննարկվում են մի շարք կարևոր հարցեր․ պետական անվտանգության մարմինների ձևավորման նախադրյալները կառույցների կազմակերպական կառուցվածքը և գործառույթները ներքին սպառնալիքները (ապստամբություններ, անկայունություն, քաղաքական պայքար) արտաքին վտանգները և հետախուզական գործունեությունը անվտանգության համակարգի դերը պետականության պահպանման գործում Հեղինակը օգտագործում է պատմական փաստաթղթեր, արխիվային նյութեր և ժամանակակիցների վկայություններ՝ ստեղծելով գիտականորեն հիմնավորված և հավաստի պատկեր։ Աշխատության մեջ նաև փորձ է արվում գնահատել այդ համակարգի արդյունավետությունը և դրա ազդեցությունը Հայաստանի պետականության ամրապնդման վրա։ Այս ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ այն բացահայտում է, թե ինչպես է նորաստեղծ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն կարողացել ձևավորել անվտանգության մեխանիզմներ ծանր քաղաքական և ռազմական պայմաններում։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը՝ «Քաղաքացիական պաշտպանություն», հեղինակը Ալտունին Ա.Տ., հանդիսանում է ուսումնական և մեթոդական ձեռնարկ, որը նվիրված է քաղաքացիական պաշտպանության համակարգի տեսական հիմքերին, կազմակերպման սկզբունքներին և գործնական կիրառմանը։ Այն ներկայացնում է քաղաքացիական պաշտպանության նպատակներն ու խնդիրները՝ ուղղված բնակչության, նյութական արժեքների և ենթակառուցվածքների պաշտպանությանը խաղաղ և արտակարգ իրավիճակներում։ Գրքում մանրամասն բացատրվում են վտանգների հիմնական տեսակները՝ բնական, տեխնածին և ռազմական բնույթի, ինչպես նաև դրանց ազդեցության կանխարգելման և նվազեցման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված քաղաքացիական պաշտպանության կառավարման համակարգին, ազդարարման և նախազգուշացման միջոցներին, տարհանման կազմակերպմանը, անհատական և կոլեկտիվ պաշտպանական միջոցների կիրառմանը։ Ներառված են նաև փրկարարական և վթարավերականգնողական աշխատանքների կազմակերպման սկզբունքները, բնակչության պատրաստվածության բարձրացման մեթոդները և անվտանգության մշակույթի ձևավորման հարցերը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, քաղաքացիական պաշտպանության և փրկարար ծառայությունների աշխատակիցների, ինչպես նաև արտակարգ իրավիճակների ոլորտով հետաքրքրված մասնագետների համար՝ նպաստելով տեսական գիտելիքների ամրապնդմանը և գործնական կարողությունների զարգացմանը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից էլեկտրոնային և ինտեգրալ համակարգերի մուտք/ելք հանգույցների աշխատանքային ռեժիմների կայունության բարձրացմանը, դրանց էլեկտրական բնութագրերի բարելավմանը և արտաքին ու ներքին խանգարող գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության ապահովման միջոցների մշակմանն ու հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն սխեմատեխնիկական և կառուցվածքային լուծումներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբեր աշխատանքային պայմաններում պահպանել ազդանշանների պահանջվող մակարդակները, նվազեցնել անցումային գործընթացների բացասական ազդեցությունը, սահմանափակել գերլարումների և հոսքային ծանրաբեռնվածությունների հետևանքները և բարձրացնել ամբողջ էլեկտրոնային համակարգի հուսալիությունը։ Մուտք/ելք հանգույցները ինտեգրալ սխեմայի և արտաքին միջավայրի միջև հիմնական կապող օղակներից են, ուստի դրանց աշխատանքի կայունությունը մեծապես պայմանավորում է տվյալների փոխանցման ճշգրտությունը, տարբեր սարքերի էլեկտրական համատեղելիությունը և համակարգի ընդհանուր աշխատունակությունը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հանգույցների էլեկտրական ռեժիմների ուսումնասիրության վրա։ Դրանց աշխատանքը կարող է բնութագրվել մուտքային և ելքային լարման մակարդակներով, հոսքային բեռնվածությամբ, ազդանշանի փոփոխման արագությամբ, բեռնային ունակությամբ, էներգասպառմամբ և անցումային գործընթացների տևողությամբ։ Այս պարամետրերից որևէ մեկի անբարենպաստ փոփոխությունը կարող է ազդել ազդանշանի ամբողջականության վրա և հանգեցնել տրամաբանական մակարդակների սխալ ճանաչման։ Հետևաբար կայունացման միջոցների մշակումը պահանջում է հանգույցի աշխատանքը դիտարկել տարբեր հնարավոր ռեժիմներում՝ հաշվի առնելով ինչպես անվանական, այնպես էլ սահմանային պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սնուցման լարման տատանումների ազդեցությանը։ Ինտեգրալ համակարգերում աշխատանքային լարումների նվազեցումը նպաստում է էներգասպառման սահմանափակմանը, սակայն միաժամանակ կարող է փոքրացնել տրամաբանական մակարդակների միջև թույլատրելի պաշարը և բարձրացնել սխեմայի զգայունությունը խանգարումների նկատմամբ։ Սնուցման ցանցում առաջացող կարճաժամկետ անկումները, բարձրացումները կամ աղմուկային բաղադրիչները կարող են փոխել հանգույցների աշխատանքային կետերը և ազդել ազդանշանների ձևավորման վրա։ Այդ պատճառով հետազոտվում են սնուցման կայունացման, տեղային զտման, համապատասխան պաշտպանական տարրերի և սխեմատեխնիկական փոխհատուցման մեխանիզմների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է տեխնոլոգիական պարամետրերի շեղումների ազդեցության գնահատումը։ Կիսահաղորդչային տարրերի իրական արտադրության ընթացքում տրանզիստորների և այլ բաղադրիչների բնութագրերը կարող են որոշակի սահմաններում տարբերվել նախագծային անվանական արժեքներից։ Այդ տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել տեխնոլոգիական գործընթացի բնական տատանումներով և հանգեցնել շեմային լարումների, հաղորդականության, մակաբույծ պարամետրերի ու արագագործության փոփոխությունների։ Մուտք/ելք հանգույցների կայուն նախագծումը պահանջում է, որ սխեման պահպանվի աշխատունակ ոչ միայն պարամետրերի անվանական արժեքների, այլև թույլատրելի շեղումների դեպքում։ Այդ նպատակով կարող են իրականացվել սահմանային ռեժիմների և վիճակագրական բնույթի մոդելավորումներ։ Առանձին նշանակություն ունի ջերմաստիճանի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Կիսահաղորդչային սարքերի էլեկտրական բնութագրերը կախված են ջերմաստիճանից, իսկ ինտեգրալ սխեմայի շահագործման ընթացքում այն կարող է փոփոխվել ինչպես արտաքին միջավայրի, այնպես էլ սեփական էներգասպառման հետևանքով։ Ջերմաստիճանի փոփոխությունները կարող են ազդել տրանզիստորների արագագործության, հոսքերի, շեմային պարամետրերի և արտահոսքային բաղադրիչների վրա։ Հետևաբար մուտք/ելք հանգույցների նախագծման ժամանակ կարևոր է գնահատել դրանց աշխատանքը նախատեսվող ջերմաստիճանային ամբողջ միջակայքում և մշակել լուծումներ, որոնց դեպքում հիմնական բնութագրերը մնում են թույլատրելի սահմաններում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բեռնվածության ազդեցության գնահատումը։ Ելքային հանգույցը կարող է աշխատել տարբեր տեսակի արտաքին բեռների հետ, և բեռի ունակային, դիմադրական կամ համակցված բնույթը կարող է էապես փոխել անցումային գործընթացները։ Մեծ ունակային բեռը կարող է երկարացնել ազդանշանի աճման և նվազման ժամանակը, իսկ մեծ հոսքային պահանջը՝ բարձրացնել ելքային տարրերի ծանրաբեռնվածությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ընտրել ելքային աստիճանի այնպիսի կառուցվածք և չափային հարաբերակցություններ, որոնք ապահովում են պահանջվող արագագործությունն ու հուսալիությունը՝ առանց անհարկի էներգասպառման։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազդանշանի ամբողջականությանը։ Բարձր արագությամբ թվային համակարգերում մուտք/ելք հաղորդուղիները այլևս չեն կարող միշտ դիտարկվել որպես իդեալական հաղորդիչներ։ Միջմիացումների մակաբույծ դիմադրությունները, ունակությունները և ինդուկտիվությունները կարող են առաջացնել ազդանշանի ձևի աղավաղումներ, արտացոլումներ, անցումային գերլարումներ և հարակից հաղորդագծերի միջև փոխազդեցություններ։ Նման երևույթները կարող են սահմանափակել տվյալների փոխանցման առավելագույն արագությունը և նվազեցնել սխեմայի աղմկակայունությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ելքային դիմադրության համաձայնեցման, ազդանշանի ճակատի կառավարման և հաղորդուղիների պարամետրերի օպտիմալացման միջոցները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աղմկակայունության ուսումնասիրությունը։ Մուտքային հանգույցները պետք է կարողանան ճիշտ տարբերակել տրամաբանական վիճակները նաև այն պայմաններում, երբ օգտակար ազդանշանին գումարվում են էլեկտրական խանգարումներ։ Աղմկային պաշարի մեծացումը կարող է իրականացվել համապատասխան շեմային մակարդակների ընտրության, հիստերեզիսային բնութագրերի, զտման կամ այլ սխեմատեխնիկական միջոցների միջոցով։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել, որ կայունության բարձրացումը չափազանց չնվազեցնի հանգույցի արագագործությունը։ Այսպիսով նախագծման խնդիրը հաճախ ունի բազմաչափ բնույթ, որտեղ անհրաժեշտ է միաժամանակ հավասարակշռել արագությունը, կայունությունը, մակերեսը և էներգասպառումը։ Առանձին ուղղություն է էլեկտրաստատիկ ազդեցություններից պաշտպանության ուսումնասիրությունը։ Մուտք/ելք հանգույցները արտաքին միջավայրի հետ անմիջական կապի պատճառով կարող են ավելի զգայուն լինել կարճատև բարձր լարման ազդեցությունների նկատմամբ։ Պաշտպանական կառուցվածքները պետք է սահմանափակեն վտանգավոր լարումները և հոսքերը՝ կանխելով հիմնական ֆունկցիոնալ տարրերի վնասումը։ Միաժամանակ պաշտպանական տարրերն ունեն սեփական մակաբույծ պարամետրերը, որոնք կարող են ազդել արագագործության և ազդանշանի որակի վրա։ Հետևաբար դրանց նախագծումը պահանջում է պաշտպանական ունակության և ֆունկցիոնալ բնութագրերի միջև հավասարակշռություն։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարբեր լարման տիրույթներում աշխատող սխեմաների փոխկապակցման խնդիրը։ Ժամանակակից ինտեգրալ համակարգի տարբեր բլոկներ կարող են աշխատել տարբեր սնուցման լարումներով, ինչի հետևանքով մուտք/ելք հանգույցները պետք է ապահովեն տրամաբանական մակարդակների անվտանգ և հուսալի փոխակերպում։ Անհամապատասխան լարման մակարդակները կարող են առաջացնել ոչ միայն տրամաբանական սխալներ, այլև որոշ տարրերի էլեկտրական գերբեռնվածություն։ Այդ պատճառով մակարդակների փոխակերպման և պաշտպանական սխեմաների ուսումնասիրությունը կարևոր ուղղություն է աշխատանքային ռեժիմների կայունացման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում էներգասպառմանը։ Մուտք/ելք հանգույցների էներգետիկ ծախսերը կարող են զգալի լինել հատկապես բարձր հաճախականությամբ և մեծ բեռնային ունակությամբ աշխատող համակարգերում։ Դինամիկ էներգասպառումը կապված է բեռների պարբերական լիցքավորման և լիցքաթափման հետ, իսկ ստատիկ բաղադրիչը՝ տարբեր արտահոսքային ու կայուն հոսքերի հետ։ Կայունացման միջոցների ներդրումը չպետք է հանգեցնի էներգասպառման անհամաչափ մեծացման, ուստի առաջարկվող սխեմատեխնիկական տարբերակները գնահատվում են նաև էներգաարդյունավետության տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է արագագործության և հուսալիության միջև փոխզիջման ուսումնասիրությունը։ Ավելի արագ ազդանշանային անցումները կարող են բարձրացնել տվյալների փոխանցման արագությունը, սակայն միաժամանակ ուժեղացնել անցումային աղմուկները, սնուցման ցանցի տատանումները և հաղորդագծերի միջև փոխազդեցությունը։ Դանդաղեցված անցումները կարող են բարելավել որոշ կայունության ցուցանիշներ, բայց սահմանափակել համակարգի արտադրողականությունը։ Հետևաբար կարող են մշակվել կառավարվող ելքային աստիճաններ, որոնց բնութագրերը համապատասխանեցվում են տվյալ կիրառության պահանջներին։ Առանձին նշանակություն ունի սխեմատեխնիկական մոդելավորումը։ Նախագծման փուլում հնարավոր է ուսումնասիրել հանգույցների աշխատանքը տարբեր սնուցման լարումների, ջերմաստիճանների, տեխնոլոգիական շեղումների և բեռնվածությունների դեպքում՝ առանց ֆիզիկական նմուշի յուրաքանչյուր տարբերակը պատրաստելու անհրաժեշտության։ Ժամանակային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ազդանշանների անցումային բնութագրերը, իսկ հաստատված ռեժիմների հաշվարկը՝ հանգույցների աշխատանքային կետերը և հոսքային բաշխումները։ Պարամետրային ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է որոշել, թե որ կառուցվածքային կամ էլեկտրական պարամետրերն են առավել մեծ ազդեցություն ունենում կայունության վրա։ Կարևորվում է նաև վիճակագրական մոդելավորման կիրառումը։ Տեխնոլոգիական արտադրության ընթացքում բաղադրիչների պարամետրերը ունեն որոշակի տարածում, ուստի միայն մի քանի սահմանային տարբերակների ստուգումը միշտ չէ, որ տալիս է սխեմայի իրական հուսալիության ամբողջական պատկերը։ Վիճակագրական փորձարկումները հնարավորություն են տալիս գնահատել նախագծի զգայունությունը պատահական շեղումների նկատմամբ և հայտնաբերել այն պարամետրերը, որոնք կարող են դառնալ արտադրական ելքի կամ աշխատանքի կայունության սահմանափակող գործոններ։ Այս տվյալների հիման վրա հնարավոր է կատարել սխեմայի կառուցվածքային կամ չափային օպտիմալացում։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև մուտքային շեմերի կայունացման միջոցները։ Մուտքային ազդանշանի ճիշտ ճանաչումը կախված է այն մակարդակներից, որոնց դեպքում սխեման փոխում է տրամաբանական վիճակը։ Եթե այդ շեմերը չափազանց զգայուն են սնուցման, ջերմաստիճանի կամ տեխնոլոգիական շեղումների նկատմամբ, նվազում է ամբողջ հանգույցի աղմկակայունությունը։ Համապատասխան սխեմատեխնիկական լուծումների միջոցով հնարավոր է սահմանափակել շեմային մակարդակների փոփոխությունները և բարձրացնել տարբեր աշխատանքային պայմաններում տրամաբանական վիճակների ճանաչման հուսալիությունը։ Առանձին ուղղություն է ելքային հոսքային հնարավորությունների կայունացումը։ Ելքային աստիճանը պետք է կարողանա կառավարել նախատեսված բեռը՝ պահպանելով տրամաբանական մակարդակները և թույլատրելի ջերմային ռեժիմը։ Տրանզիստորների չափերի, կառավարման սխեմաների և պաշտպանական սահմանափակումների ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել անհրաժեշտ հոսքային ունակություն։ Միաժամանակ պետք է կանխել կարճատև կամ երկարատև գերբեռնվածությունների պատճառով տարրերի վնասումը, ինչի համար կարող են ուսումնասիրվել հոսքի սահմանափակման և պաշտպանական անջատման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մակաբույծ պարամետրերի ազդեցության գնահատումը։ Ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական նախագծումից հետո միջմիացումների և տարրերի իրական կառուցվածքը ստեղծում է լրացուցիչ դիմադրություններ ու ունակություններ, որոնք կարող են զգալիորեն փոխել նախնական սխեմատեխնիկական հաշվարկների արդյունքները։ Հետևաբար աշխատանքային ռեժիմների վերջնական գնահատումը նպատակահարմար է իրականացնել ֆիզիկական կառուցվածքից արդյունահանված պարամետրերի հաշվառմամբ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է բարձր արագությամբ հանգույցների դեպքում, որտեղ նույնիսկ համեմատաբար փոքր մակաբույծ ազդեցությունները կարող են փոխել ազդանշանի ժամանակային բնութագրերը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել էլեկտրոնային սխեմաների տեսական վերլուծությունը, համակարգչային մոդելավորումը, պարամետրային և վիճակագրական հաշվարկները, ֆիզիկական նախագծման արդյունքների գնահատումը և փորձարարական չափումները։ Առաջարկվող կայունացման միջոցների արդյունավետությունը կարող է գնահատվել սկզբնական և կատարելագործված սխեմաների բնութագրերի համեմատությամբ՝ դիտարկելով աշխատանքային լարման տիրույթը, արագագործությունը, աղմկակայունությունը, էներգասպառումը, բեռնային ունակությունը և տեխնոլոգիական շեղումների նկատմամբ զգայունությունը։ Նման բազմագործոն գնահատումը հնարավորություն է տալիս ընտրել այն լուծումները, որոնք ապահովում են ոչ թե մեկ առանձին ցուցանիշի առավելագույն արժեքը, այլ համակարգի ընդհանուր աշխատանքի պահանջվող հավասարակշռությունը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ինտեգրալ սխեմաների արտաքին ինտերֆեյսների հուսալիության բարձրացման անհրաժեշտությամբ։ Մուտք/ելք հանգույցի աշխատանքի խանգարումը կարող է սահմանափակել նույնիսկ ճիշտ նախագծված ներքին ֆունկցիոնալ բլոկների օգտագործումը, ուստի այդ հանգույցների կայունությունը կարևոր է ամբողջ համակարգի համար։ Մշակված մեթոդները և սխեմատեխնիկական միջոցները կարող են կիրառվել թվային ինտեգրալ սխեմաների, միկրոկառավարիչների, հիշողության սարքերի, հաղորդակցական ինտերֆեյսների և այլ էլեկտրոնային համակարգերի նախագծման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մուտք/ելք ինտերֆեյսների աշխատանքային ռեժիմների կայունության ապահովման համալիր ուսումնասիրություն՝ միավորելով սխեմատեխնիկական նախագծման, ազդանշանի ամբողջականության, սնուցման կայունության, տեխնոլոգիական շեղումների, ջերմաստիճանային ազդեցությունների, պաշտպանական համակարգերի, էներգասպառման և հուսալիության խնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի, թվային համակարգերի և էլեկտրոնային սարքերի հուսալիության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, նախագծող ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պետության պարտքային քաղաքականության ազդեցության ուսումնասիրությանը տնտեսական աճի վրա՝ համադրելով տեսական մոտեցումները և գործնական կիրառությունները։ Գրքում վերլուծվում են պետական պարտքի ձևավորման աղբյուրները, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և սպասարկման մեխանիզմները՝ դիտարկելով դրանց ազդեցությունը մակրոտնտեսական կայունության և տնտեսական զարգացման դինամիկայի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր տնտեսական տեսությունների մոտեցումները պետական պարտքի և տնտեսական աճի փոխկապակցվածության վերաբերյալ՝ ներառյալ քեյնսյան, նեոկլասիկական և ժամանակակից էնդոգեն աճի մոդելները։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքներին, երբ պետական պարտքը կարող է խթանել տնտեսական աճը՝ ներդրումների ֆինանսավորման և ենթակառուցվածքների զարգացման միջոցով, ինչպես նաև այն ռիսկերին, երբ պարտքի բարձր մակարդակը կարող է սահմանափակել տնտեսական ներուժը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է նաև Հայաստանի Հանրապետության օրինակով իրականացված վերլուծություն՝ գնահատելով պարտքային բեռի կառուցվածքը, արտաքին և ներքին պարտքի հարաբերակցությունը և դրանց ազդեցությունը տնտեսական ցուցանիշների վրա։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման մասնագետների, ուսանողների և մակրոտնտեսական քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է համաշխարհային դրամատուրգիայի նշանավոր ողբերգություններից մեկի վերաբերյալ արևմտյան գրականագիտական մտքի ձևավորման և զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված մեկնաբանական ուղղությունները, քննադատական մոտեցումները և տեսական բանավեճերը։ Հետազոտության առանցքում ստեղծագործության գլխավոր կերպարի բնույթի, գործողությունների շարժառիթների, ներքին հակասությունների, բարոյական ընտրության, վրեժի, իշխանության, մահվան, ճշմարտության և մարդկային ինքնության խնդիրների վերաբերյալ գրականագիտական մեկնաբանությունների համադրումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր գրականագիտական դպրոցներ ինչպես են բացատրել գլխավոր հերոսի վարքագիծը և գործողության հետաձգման խնդիրը՝ այն կապելով հոգեբանական, փիլիսոփայական, բարոյագիտական, պատմամշակութային կամ դրամատուրգիական գործոնների հետ։ Քննվում են ռոմանտիկական, հոգեբանական, ձևապաշտական, նոր քննադատական, հոգեվերլուծական, կառուցվածքաբանական, հետկառուցվածքաբանական, նոր պատմական, ֆեմինիստական և մշակութաբանական ընթերցումների առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կերպարային համակարգի ուսումնասիրությունը՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն գլխավոր հերոսին, այլև նրա շրջապատի կերպարների գործառույթներին, նրանց միջև ձևավորվող հակադրություններին և ողբերգության գաղափարական կառուցվածքում ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև լեզվի, մենախոսությունների, խորհրդանշական պատկերների, թատերականության և «թատրոն թատրոնի մեջ» սկզբունքի վերաբերյալ մեկնաբանությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության տեքստային պատմությանը և տարբեր խմբագրական տարբերակների ուսումնասիրության նշանակությանը, քանի որ տեքստաբանական հարցերը կարող են ազդեցություն ունենալ առանձին տեսարանների և կերպարների մեկնաբանության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բեմական ընթերցումների և գրականագիտական մեկնաբանությունների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են թատերական ներկայացումները նպաստել ստեղծագործության նոր իմաստային շերտերի բացահայտմանը։ Տարբեր ժամանակաշրջանների քննադատական մոտեցումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևել նաև արևմտյան գրականագիտության մեթոդաբանական փոփոխություններին՝ հեղինակակենտրոն մեկնաբանություններից դեպի տեքստի, ընթերցողի, մշակութային միջավայրի, գենդերի և իշխանական հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է մեկ դասական դրամատիկական ստեղծագործության մեկնաբանությունների բազմազան պատմությունը՝ այն դիտարկելով որպես գրականագիտական տեսությունների զարգացման և փոփոխվող մշակութային ընկալումների արտահայտման կարևոր դաշտ։