1-ое дополнение к каталогу библиотеки Эриванской гимназии

Culture

Այս հրատարակությունը մասնագիտացված մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը և այդպիսով ընթերցողներին, գիտնականներին, մասնագետներին ու գրադարաններին ապահովել տվյալ ոլորտում ընթացիկ հրատարակությունների մասին արագ և կառուցակարգված տեղեկատվությամբ։ Հրատարակությունը կազմվել է Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից, որը նման տեղեկատուն հրապարակում էր պարբերաբար՝ յուրաքանչյուր ամիս։ Պաշտոնական նախաբանում նշվում է, որ ցանկում ներառվում էին մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հայերեն և ռուսերեն լեզուներով գրադարան նոր մուտք գործած գրքերի, ինչպես նաև հանրապետությունում հրատարակվող ամսագրերի և թերթերի հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Նյութերի ընդգրկման այս սկզբունքը հրատարակությունը դարձնում է ոչ թե որևէ առանձին մշակութաբանական կամ արվեստագիտական թեմայի վերաբերյալ վերլուծական աշխատություն, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական գործիք, որի միջոցով հնարավոր էր հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառներում ստեղծվող ու շրջանառվող գրականությանը։ Հատկապես արժեքավոր է նյութերի դասակարգման համակարգը․ տեղեկությունները դասավորվել են ըստ տասնորդական դասակարգման սխեմայի, իսկ յուրաքանչյուր բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորված են այբբենական կարգով՝ նախ հայերեն, ապա ռուսերեն լեզուներով։ Յուրաքանչյուր գրառման սկզբնամասում նշվել է նաև գրքի գրադարանային շիֆրը, ինչը պետք է հեշտացներ համապատասխան հրատարակության որոնումը և օգտագործումը գրադարանային ֆոնդերում։ Կարևոր առանձնահատկություն է նաև նյութերի համարակալման շարունակականությունը․ հերթական համարները մի թողարկումից մյուսը շարունակվել են ամբողջ տարվա ընթացքում։ Այս կառուցվածքը թույլ էր տալիս տեղեկատուն օգտագործել որպես տարվա ընթացքում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ընթացիկ հաշվառման ամբողջական համակարգ, այլ ոչ թե որպես միմյանցից անկախ առանձին մատենագիտական ցանկերի շարք։ Մատենագիտական տարեգրքի տվյալները ցույց են տալիս, որ հրատարակությունը շարունակաբար ընդգրկվել է Հայաստանի գրադարանային և մատենագիտական պարբերականների համակարգում․ օրինակ՝ արձանագրված են 1987–1989 թվականների մի շարք համարներ, որոնց ծավալը տարբեր թողարկումներում տատանվել է մոտավորապես 14-ից 55 էջի սահմաններում։ Հայաստանի ազգային գրադարանի էլեկտրոնային կատալոգում պահպանվել են նաև ավելի ուշ տարիների թողարկումների մատենագիտական գրառումներ, այդ թվում՝ 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1989 և 1990 թվականների համարներ, ինչը վկայում է հրատարակության երկարատև պարբերական բնույթի մասին։ Հրատարակության բովանդակային արժեքը հատկապես մեծ է ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական տեղեկատվական միջավայրը վերականգնելու տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրողին պարզել, թե տվյալ ժամանակահատվածում ինչ գրքեր, հոդվածներ և այլ նյութեր էին հասանելի կամ մուտք գործում հանրապետության խոշոր գրադարանային ֆոնդեր, ինչ թեմաներ էին ներկայացված մշակույթի և արվեստի ոլորտներում և ինչպիսի տեղեկատվական հոսքեր էին ձևավորվում հայերեն ու ռուսերեն հրատարակությունների միջոցով։ Այդ պատճառով այն կարող է դիտարկվել նաև որպես խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրման օժանդակ սկզբնաղբյուր։ Միաժամանակ տեղեկատուն արժեքավոր է գրադարանագիտության և մատենագիտության պատմության համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր խորհրդային շրջանում կազմակերպվում ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության հավաքագրումը, դասակարգումը և տարածումը։ Հրատարակության կառուցվածքը վկայում է, որ դրա հիմնական հասցեատերերը եղել են ոչ միայն ակադեմիական հետազոտողները, այլև գրադարանները, մասնագետները, մշակույթի և արվեստի ոլորտով հետաքրքրվող կազմակերպություններն ու ընթերցողների ավելի լայն շրջանակները։ Ընդհանուր առմամբ, սա կարևոր տեղեկատու աղբյուր է խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական հրատարակչական դաշտը ուսումնասիրելու համար։ Այն արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ մեկ համակարգում ամփոփում է տարբեր տեսակի հրատարակությունների մասին մատենագիտական տվյալներ և հնարավորություն է տալիս ժամանակագրական ու թեմատիկ կտրվածքով հետևել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության զարգացմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մշակույթի պատմությամբ, արվեստագիտությամբ, գրականությամբ, գրադարանագիտությամբ, մատենագիտությամբ և խորհրդային Հայաստանի մտավոր ու հրատարակչական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և գրադարանային մասնագետների համար։

Other Subjects

Մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի այս հրատարակությունը նոր լույս տեսած գրքերի վերաբերյալ տեղեկատվական բյուլետեն է, որն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների, լեզվաբանության, գրականագիտության, պատմության և պատմագրության ոլորտներին առնչվող հրատարակությունները։ Բյուլետենի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և գրադարանային մասնագետներին տեղեկացնել համապատասխան գիտական ու հասարակագիտական գրականության նորույթների մասին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր գիտակարգերի շրջանակներում հրատարակված մենագրությունների, գիտական ժողովածուների, ուսումնասիրությունների, տեղեկատու և այլ մասնագիտական աշխատությունների մատենագիտական ներկայացմանը։ Հրատարակության շրջանակներում կարող են ընդգրկվել գրքերի հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակության վայրի, տարեթվի, հրատարակչության և ծավալի վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչպես նաև դրանց բովանդակությունը բնութագրող համառոտ նկարագրություններ։ Դիտարկվող թեմատիկ ուղղությունները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու հասարակական մտքի, լեզվաբանական հետազոտությունների, գրականագիտական ուսումնասիրությունների և պատմագիտական աշխատությունների հրատարակչական զարգացումներին։ Բյուլետենը նպաստում է գիտական տեղեկատվության տարածմանը, մասնագիտական գրականության որոնման դյուրացմանը և տարբեր ոլորտների հետազոտողների տեղեկատվական պահանջմունքների բավարարմանը։ Այն կարող է կիրառվել գրադարանային հավաքածուների համալրման, մատենագիտական ցանկերի կազմման, թեմատիկ գրականության ընտրության և գիտահետազոտական աշխատանքների աղբյուրագիտական հիմքի ձևավորման նպատակներով։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, հասարակագիտական և հումանիտար գիտությունների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու «Այրվող այգեստաններ» վեպի քննադատական ընկալմանն ու գրականագիտական գնահատականներին՝ ներկայացնելով ստեղծագործության շուրջ ձևավորված տարբեր տեսակետների և մեկնաբանությունների համադրական ուսումնասիրություն։ Ուսումնասիրության կենտրոնում վեպի գեղարվեստական արժեքի, գաղափարական բովանդակության, պատմական իրադարձությունների ներկայացման և հեղինակային դիրքորոշման վերաբերյալ քննադատական մոտեցումներն են։ Հեղինակը դիտարկում է, թե տարբեր ժամանակաշրջանների գրական քննադատությունն ինչպես է գնահատել ստեղծագործության թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների համակարգը, պատմական իրականության ու գեղարվեստական երևակայության հարաբերակցությունը և հեղինակի կիրառած պատկերային ու լեզվական միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեպի նկատմամբ հակասական վերաբերմունքի պատճառներին՝ կապված ազգային պատմության և հիշողության, ողբերգական իրադարձությունների պատկերման, կերպարների մեկնաբանության և ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների հետ։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վեպի քննադատական գնահատականները պայմանավորված են ոչ միայն նրա գրական արժանիքներով, այլև այն պատմամշակութային և հասարակական միջավայրով, որտեղ տարբեր ընթերցողներ ու քննադատներ անդրադարձել են ստեղծագործությանը։ Գրականագիտական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են Մահարու արձակի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, պատմողական սկզբունքները, հումորի և ողբերգականի համադրությունը, ինչպես նաև պատմական անցյալի գեղարվեստական վերակերտման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վեպը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գեղարվեստական ստեղծագործություն, այլև որպես հայ գրականության մեջ պատմական հիշողության, ինքնության և անցյալի վերաիմաստավորման կարևոր օրինակ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, քննադատներին, հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և Գուրգեն Մահարու ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Religion

Այս հրատարակությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր և ուխտագնացության գրականության այն շրջանակին, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել, մեծարել և հոգևոր իմաստով արժևորել Երուսաղեմի սրբավայրերը։ Վերնագրում գործածված «գովասանաց» բառը մատնանշում է գովաբանական բնույթ ունեցող շարադրանք կամ խոսք, իսկ «տետրակ» բառը տվյալ համատեքստում նշանակում է փոքրածավալ գիրք կամ առանձին գրավոր աշխատություն։ «Տնօրինական սուրբ ուխտատեղիք» արտահայտությունը վերաբերում է քրիստոնեական հավատքի համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող այն վայրերին, որոնք կապված են Հիսուս Քրիստոսի երկրային կյանքի, գործունեության, չարչարանքների, խաչելության և հարության ավանդության հետ։ Այսպիսի սրբավայրերը քրիստոնեական ավանդույթում ընկալվում են որպես Ավետարանի կարևոր իրադարձությունների հիշատակման վայրեր և դարեր շարունակ եղել են հավատացյալների ուխտագնացության հիմնական նպատակակետերից։ Աշխատության վերնագիրը ցույց է տալիս, որ դրա ուշադրության կենտրոնում գտնվում է «աստվածահրաշ քաղաք» բնորոշմամբ ներկայացված Երուսաղեմը՝ քրիստոնեական աշխարհի կարևորագույն հոգևոր կենտրոններից մեկը։ Քաղաքը սուրբ է համարվում ոչ միայն իր պատմական անցյալի, այլև Աստվածաշնչյան իրադարձությունների հետ ունեցած կապի շնորհիվ։ Երուսաղեմի սրբավայրերը քրիստոնեական հիշողության մեջ միավորում են աստվածաշնչյան պատմությունը, եկեղեցական ավանդությունը, ծիսական կյանքը և ուխտագնացության դարավոր սովորույթները։ Այդ վայրերի այցելությունը հավատացյալների համար կարող է ունենալ ապաշխարության, աղոթքի, հոգևոր վերազարթոնքի և հավատքի ամրապնդման նշանակություն։ Վերնագրից կարելի է եզրակացնել, որ գրքույկը նվիրված է Երուսաղեմում գտնվող տնօրինական սրբավայրերի փառաբանմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես քրիստոնեական հավատքի և հոգևոր ժառանգության կարևոր հանգրվաններ։ Հնարավոր է, որ շարադրանքում տեղ են գտել սրբավայրերի վերաբերյալ կրոնական խորհրդածություններ, դրանց հետ կապված ավանդություններ կամ ուխտագնացության հոգևոր նշանակության մասին դատողություններ, սակայն միայն մատենագիտական նկարագրության հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել, թե այդ նյութերից որոնք են ներառված գրքում, ինչ հերթականությամբ են ներկայացված սրբավայրերը կամ որքան մանրամասն են նկարագրված դրանք։ Երուսաղեմի սուրբ վայրերի նկատմամբ առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ունեցել նաև Հայ Առաքելական եկեղեցին, որի հոգևորականներն ու ուխտավորները դարեր շարունակ այցելել են քաղաք և մասնակցել այնտեղի եկեղեցական կյանքին։ Հայկական ներկայությունը Երուսաղեմում ձևավորել է հարուստ հոգևոր, մշակութային և ձեռագրական ժառանգություն, որի կարևոր բաղադրիչներից են սրբավայրերի մասին պատմությունները, աղոթքները, ուխտագնացության նկարագրությունները և կրոնական բնույթի հրատարակությունները։ Այս տեսանկյունից գիրքը կարող է հետաքրքրել ոչ միայն կրոնական գրականության ընթերցողներին, այլև Երուսաղեմի հայկական համայնքի պատմությամբ, Հայ Առաքելական եկեղեցու սրբավայրային ավանդույթներով և քրիստոնեական ուխտագնացության մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է դիտարկվել նաև որպես նյութ՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայերեն գրավոր աղբյուրներում ներկայացվել սուրբ վայրերը և ինչպես է դրանց հոգևոր նշանակությունը փոխանցվել հավատացյալներին։ Հրատարակության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն արտացոլում է տասնիններորդ դարի հայերեն կրոնական գրքի տպագրության և տարածման միջավայրը։ Երուսաղեմում լույս տեսած նման աշխատությունները նպաստել են սրբավայրերի հետ կապված հոգևոր գիտելիքի պահպանմանը, եկեղեցական ավանդությունների տարածմանը և ուխտագնացության նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը։ Գրքի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ կրոնական գրականության ժանրերի, սրբավայրերի նկարագրության ավանդույթի և Երուսաղեմի՝ հայ հոգևոր կյանքում ունեցած դերի հետազոտության համար։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է նկատի ունենալ, որ վերնագիրը հստակորեն մատնանշում է աշխատության գովաբանական և հոգևոր ուղղվածությունը, սակայն ինքնին բավարար չէ՝ դրա ամբողջական բովանդակությունը, առանձին սրբավայրերի ցանկը, օգտագործված աղբյուրները կամ հեղինակի մեկնաբանությունները ճշգրտորեն որոշելու համար։ Այդ մանրամասները պարզելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի բնագիրը։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ փիլիսոփայական և հասարակական մտքի շրջանակում մարդու էության, ազատության, արժանապատվության, բարոյական պատասխանատվության և հասարակության մեջ նրա ունեցած դերի վերաբերյալ պատկերացումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժամանակաշրջանի հայ մտածողների աշխարհայացքային մոտեցումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական մեկնաբանությունները, ինչպես նաև անհատի հոգևոր, մտավոր և բարոյական զարգացման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ լուսավորականության գաղափարական առանձնահատկություններին, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը, կրթության և դաստիարակության նշանակությանը, մարդու իրավունքների ու ազատությունների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են մարդու բնության, բանականության, կամքի ազատության, հասարակական պարտականությունների և բարոյական ընտրության հարցերը՝ ժամանակաշրջանի պատմական ու մշակութային պայմանների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում Միքայել Նալբանդյանի, Ստեփանոս Նազարյանցի, Խաչատուր Աբովյանի և այլ հայ մտավորականների գաղափարական ժառանգությանը՝ մարդու, հասարակության, ազգային ինքնության և առաջադիմության վերաբերյալ նրանց հայացքների տեսանկյունից։ Կարևորվում են եվրոպական լուսավորական և փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությունը հայ հասարակական մտքի վրա, ավանդական աշխարհընկալման և նոր գաղափարական ուղղությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև անհատի ազատության և հասարակական բարեփոխումների փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ու աշխարհիկ մտածողության հարաբերակցությունը, մարդու բարոյական կատարելագործման հնարավորությունները, սոցիալական արդարության գաղափարը և ազգային ազատագրական ձգտումների փիլիսոփայական հիմքերը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության, մարդաբանական մտածողության զարգացման և XIX դարի հասարակական-քաղաքական գաղափարների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագիտական հետազոտությունների մասնագետներին, հասարակական մտքի պատմությունն ուսումնասիրողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Other Subjects

Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության, ագրոնոմիայի, բուսաբուծության և կենսատեխնոլոգիայի ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև սելեկցիոն և սերմնաբուծական աշխատանքներով զբաղվող մասնագետների համար։ Նյութում մանրամասն բացատրվում են բույսերի ժառանգականության և փոփոխականության հիմունքները, որոնք ընկած են սելեկցիոն աշխատանքի հիմքում, ինչպես նաև ներկայացվում են ընտրության հիմնական մեթոդները՝ զանգվածային, անհատական և հիբրիդային ընտրություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդացման գործընթացներին, դրանց դերին նոր բարձրարժեք սորտերի ստեղծման գործում, ինչպես նաև սորտերի կայունության և արտադրողականության բարձրացման հարցերին։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև սերմնաբուծության կազմակերպման սկզբունքները՝ սերմերի արտադրություն, մաքրություն, որակի վերահսկում, պահպանություն և բազմացման համակարգեր։ Նյութը ընդգրկում է նաև սորտային փորձարկման, տեղայնացման և սերմերի ստանդարտացման գործընթացները, որոնք ապահովում են գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետությունը։ Բացի այդ, քննարկվում են ժամանակակից սելեկցիոն մոտեցումները՝ ներառյալ կենսատեխնոլոգիական մեթոդների կիրառումը և գենետիկական ռեսուրսների պահպանությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական փորձը՝ ապահովելով բույսերի սելեկցիայի և սերմնաբուծության ամբողջական և համակարգված պատկերացում։