1-ое дополнение к каталогу библиотеки Эриванской гимназии

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ կոմպոզիտորների կողմից կլառնետի համար գրված մենանվագ և անսամբլային ստեղծագործությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական, ոճական և կատարողական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հայ երաժշտական ստեղծագործական դպրոցի զարգացումը կլառնետի ռեպերտուարում՝ դիտարկելով ինչպես մենակատարային պիեսները, այնպես էլ կամերային անսամբլների կազմում կլառնետի կիրառումը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երաժշտական լեզվի առանձնահատկություններին՝ մեղեդայնություն, ռիթմիկ կառուցվածք, ազգային-ֆոլկլորային տարրերի ներմուծում և ժամանակակից կոմպոզիտորական տեխնիկաների կիրառություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կատարողական խնդիրները՝ շնչառության վերահսկում, արտահայտչական հնարավորություններ, տեխնիկական բարդություններ և դրանց հաղթահարման մեթոդներ։ Գրքում ներկայացվում է նաև ստեղծագործությունների պատմական և գեղարվեստական համատեքստը՝ ցույց տալով կլառնետի դերի ընդլայնումը հայ երաժշտական մշակույթում XX–XXI դարերում։ Աշխատությունը օգտակար է երաժշտագետների, կատարողների, կոնսերվատորիայի ուսանողների և հայ ժամանակակից երաժշտության հետազոտողների համար՝ որպես համակարգված ուսումնասիրություն կլառնետի ռեպերտուարի վերաբերյալ։

Լեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերի համեմատական-համադրական ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների բառապաշարի ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես հայերենի և պարսկերենի բազմադարյա լեզվամշակութային շփումների համատեքստում, քանի որ այդ հարաբերությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում իրենց արտահայտությունն են գտել նաև լեզուների բառապաշարում։ Աշխատանքում երկու լեզուների բառային համակարգերը դիտարկվում են համաժամանակյա տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշներին։ Ուսումնասիրվում են բառապաշարի հիմնական շերտերը, բառերի ծագումնաբանական առանձնահատկությունները, փոխառությունները, իմաստային փոփոխությունները, բառերի կազմության եղանակները և նոր բառերի առաջացման գործընթացները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն բառային միավորները, որոնք երկու լեզուներում ունեն ընդհանուր կամ մերձավոր իմաստային դաշտեր, ինչպես նաև տարբերակելու ձևական նմանությունը իրական լեզվական ընդհանրությունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխառություններին, որոնք հայերենի և պարսկերենի բառապաշարների փոխազդեցության կարևոր վկայություններից են։ Ուսումնասիրվում են պարսկերենից հայերեն անցած բառերը և հայերենի ազդեցության հնարավոր դրսևորումները պարսկերենի բառային համակարգում՝ հաշվի առնելով պատմական, մշակութային և հասարակական շփումների պայմանները։ Այս նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պարզելու առանձին բառերի ծագումն ու տարածման ուղիները, այլև պատկերացնելու երկու ժողովուրդների երկարատև շփումների լեզվական հետևանքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկու լեզուների բառաստեղծական համակարգերի համադրությունը։ Քննարկվում են ածանցման, բարդացման, բառային միավորների վերաիմաստավորման և այլ եղանակների միջոցով նոր բառերի կազմավորման առանձնահատկությունները։ Համեմատվում է այն, թե ինչպես են հայերենն ու պարսկերենը արձագանքում հասարակական, գիտատեխնիկական, մշակութային և քաղաքական նոր իրողություններին և ինչ լեզվական միջոցներով են լրացնում ժամանակակից բառապաշարը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև բառերի իմաստային կառուցվածքին։ Նույն կամ մոտ իմաստ ունեցող բառերի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային նրբերանգները, գործածական տարբերությունները, բազմիմաստության դրսևորումները և այն դեպքերը, երբ արտաքին ձևով նման բառերը տարբեր լեզուներում ունեն տարբեր նշանակություններ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է թարգմանության, երկլեզու բառարանագրության և լեզուների ուսուցման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից հասարակական կյանքի և մշակույթի ազդեցությանը երկու լեզուների բառապաշարի զարգացման վրա։ Նոր իրողությունների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, միջազգային հաղորդակցության և գլոբալացման պայմաններում հայերենն ու պարսկերենը մշտապես համալրվում են նոր բառերով և արտահայտություններով, որոնց մի մասը ձևավորվում է ներքին բառաստեղծական միջոցներով, իսկ մյուս մասը ներթափանցում է այլ լեզուներից։ Այդ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկու լեզուների բառային համակարգերի շարժունակությունն ու զարգացման միտումները։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև հայերենագիտության և իրանագիտության փոխկապակցման հնարավորությամբ։ Երկու լեզուների բառապաշարի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես հայերենի և պարսկերենի միջև լեզվական կապերի առավել խորքային բացահայտմանը, այնպես էլ դրանց ժամանակակից վիճակի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թարգմանության, բառարանագրության, լեզուների դասավանդման և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերը որպես զարգացող և փոխազդեցությունների ենթարկվող համակարգեր՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային, ծագումնաբանական և գործառական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայերենագետներին, իրանագետներին, թարգմանիչներին, բառարանագիրներին, լեզվի ուսուցիչներին և հայ-իրանական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Այլ առարկաներ

Մեթոդական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է պետական մասսայական գրադարանների ցանցի կենտրոնացման կազմակերպական, կառավարչական և գործառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, գրադարանային համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը և դրա հետագա զարգացման հեռանկարների ներկայացմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են գրադարանային սպասարկման միասնական համակարգի ձևավորման սկզբունքները, առանձին գրադարանների գործունեության համակարգման անհրաժեշտությունը, կենտրոնացված կառավարման առավելությունները և գրադարանային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի ստեղծման կազմակերպական հիմքերին, կենտրոնական գրադարանի և մասնաճյուղերի միջև գործառույթների բաշխմանը, վարչական ենթակայության կարգավորմանը և մեթոդական ղեկավարության միասնական սկզբունքների ներդրմանը։ Քննարկվում են գրադարանային ֆոնդերի համալրման, հաշվառման, մշակման, պահպանության և օգտագործման կենտրոնացված կազմակերպման հարցերը, ինչպես նաև գրականության ձեռքբերման, դասակարգման, գրացուցակավորման և ընթերցողներին տրամադրման գործընթացների կատարելագործման հնարավորությունները։ Կարևորվում է գրադարանների նյութատեխնիկական բազայի ամրապնդումը, ֆինանսական և աշխատանքային ռեսուրսների նպատակային բաշխումը, մասնագիտական կադրերի պատրաստումը և գրադարանավարների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացումը։ Անդրադարձ է կատարվում բնակչության գրադարանային սպասարկման տարածքային կազմակերպմանը, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերում գրադարանային ծառայությունների մատչելիության ապահովմանը, ընթերցողական պահանջմունքների ուսումնասիրությանը և տարբեր սոցիալական ու տարիքային խմբերի համար գրադարանային աշխատանքի համապատասխան ձևերի մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնացման պայմաններում գրադարանների տեղեկատվական, կրթական և մշակութային գործառույթների զարգացման հնարավորությունները, գրքի հանրահռչակման միջոցառումների կազմակերպումը, մատենագիտական սպասարկման կատարելագործումը և ընթերցանության խթանման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում միասնական տեղեկատու-մատենագիտական համակարգի ձևավորմանը, գրադարանների միջև գրքափոխանակության և միջգրադարանային բաժնույթի կազմակերպմանը, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի առավել ամբողջական և նպատակային օգտագործմանը։ Մեթոդական նյութերի շրջանակում կարող են դիտարկվել կենտրոնացման նախապատրաստական աշխատանքները, գրադարանային ցանցի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, առկա ֆոնդերի և նյութական միջոցների հաշվառումը, մասնաճյուղերի գործունեության կազմակերպումը և կառավարման նոր համակարգին անցնելու փուլային մոտեցումները։ Կարևորվում են նաև գրադարանային աշխատանքի պլանավորման, հաշվետվությունների կազմման, վիճակագրական ցուցանիշների վերլուծության և սպասարկման որակի գնահատման միասնական մեթոդները։ Հրատարակության թեմատիկան արտացոլում է գրադարանային գործի կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնց նպատակն է վերացնել առանձին գրադարանների գործունեության անհամաչափությունները, ապահովել մասնագիտական աշխատանքի համակարգվածությունը և բարձրացնել բնակչության գրադարանային սպասարկման արդյունավետությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնացված համակարգերի զարգացման հեռանկարներին, կառավարման մեխանիզմների կատարելագործմանը, մեթոդական աջակցության ընդլայնմանը և գրադարանների համագործակցության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գրադարանային գործի պատմության, գրադարանային կառավարման տեսության և պետական մշակութային հաստատությունների կազմակերպման սկզբունքների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, մեթոդիստների, մատենագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, գրադարանագիտության ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների, ինչպես նաև գրադարանային ցանցերի կազմակերպման ու զարգացման պատմական փորձով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Բժշկություն

Նյութը նվիրված է հելիկոբակտերային վարակով ասոցացված խոցային հիվանդության համալիր բուժման ընթացքում «Նարինե» պրոբիոտիկի կիրառման արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ Helicobacter pylori-ի վերացմանն ուղղված հակաբակտերիալ բուժումը, չնայած իր կարևորությանը, կարող է ուղեկցվել աղիքային միկրոբիոտայի խանգարումներով և տարբեր անցանկալի երևույթներով, ինչի պատճառով լրացուցիչ պրոբիոտիկային աջակցությունը դիտարկվում է որպես բուժման հանդուրժողականությունն ու հնարավոր արդյունավետությունը բարելավելու միջոց։ «Նարինե»-ի հիմքում ընկած է կաթնաթթվային բակտերիաների շտամը, որը երկար տարիներ ուսումնասիրվել է Հայաստանում և կիրառվել որպես պրոբիոտիկային արտադրանք։ Հետազոտության շրջանակում կարող է գնահատվել, թե ինչպես է պրոբիոտիկի ավելացումը ստանդարտ էրադիկացիոն բուժմանը ազդում Helicobacter pylori-ի վերացման արդյունքների, հիվանդության կրկնության և վարակման կրկնակի առաջացման հաճախականության վրա։ Այս ուղղությամբ հրապարակված աշխատանքներում համեմատվել են միայն ստանդարտ բուժում ստացած և «Նարինե» հավելյալ ստացած հիվանդների խմբերը, իսկ արդյունքները գնահատվել են ինչպես բուժումից անմիջապես հետո, այնպես էլ հետագա հսկողության փուլերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև աղիքային միկրոֆլորայի վիճակին, քանի որ հակաբիոտիկների օգտագործումը կարող է փոխել դրա կազմն ու հավասարակշռությունը։ Պրոբիոտիկի կիրառման նպատակներից մեկը կարող է լինել աղիքային մանրէային հավասարակշռության պահպանմանը կամ վերականգնմանը նպաստելը և հակաբիոտիկային բուժման հետ կապված անցանկալի աղիքային ախտանշանների նվազեցումը։ Հրապարակված տվյալներում «Նարինե»-ի համակցումը ստանդարտ բուժման հետ կապված է եղել վերավարակի և խոցային հիվանդության ռեցիդիվների նվազման, ինչպես նաև որոշ անցանկալի երևույթների ավելի ցածր հաճախականության հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հիվանդների կլինիկական վիճակի, ցավային համախտանիշի, մարսողական գանգատների, խոցի ապաքինման և Helicobacter pylori-ի առկայության կրկնակի գնահատում։ Հատկապես կարևոր է բուժման արդյունավետությունը գնահատել ոչ միայն ախտանշանների նվազման, այլև վարակի օբյեկտիվ վերացման տեսանկյունից, քանի որ կլինիկական բարելավումը ինքնին չի նշանակում, որ հարուցիչը ամբողջությամբ վերացվել է։ Այդ նպատակով հետազոտություններում կիրառվել են, մասնավորապես, C13 շնչական թեստը և որոշ դեպքերում էնդոսկոպիկ ու հյուսվածաբանական հետազոտություններ։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև պրոբիոտիկի հնարավոր փոխազդեցությունը հակաբակտերիալ դեղամիջոցների հետ և դրա կիրառման օպտիմալ ժամանակային սխեմաների ուսումնասիրությունը։ Գիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հարցը, թե ինչ մեխանիզմներով կարող են կաթնաթթվային բակտերիաները սահմանափակել Helicobacter pylori-ի կենսագործունեությունը և ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ աղիքային միկրոբիոտայի վրա։ Միևնույն ժամանակ, նման արդյունքները պետք է մեկնաբանել տվյալ հետազոտությունների մեթոդաբանության և ապացույցների մակարդակի համատեքստում, քանի որ առանձին ուսումնասիրությունների արդյունքները ինքնուրույն բավարար չեն բուժման ընդհանուր արդյունավետության վերաբերյալ վերջնական եզրակացության համար։ Ընդհանուր առմամբ, թեման համադրում է գաստրոէնտերոլոգիայի, կլինիկական մանրէաբանության և պրոբիոտիկների ուսումնասիրության ուղղությունները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչպիսի լրացուցիչ դեր կարող է ունենալ «Նարինե»-ն Helicobacter pylori-ի հետ կապված խոցային հիվանդության համալիր բուժման մեջ, ինչպես նաև գնահատել դրա հնարավոր ազդեցությունը վարակի վերացման, հիվանդության կրկնության և բուժման հետ կապված աղիքային խանգարումների վրա։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Ավրոմանի տարածաշրջանում գործածվող բարբառի լեզվական համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով դրա հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և քերականական առանձնահատկություններին։ Ներկայացվում են բարբառի ձևավորման ու զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, տարածքային գործածությունը և հարակից լեզուների ու խոսվածքների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Ուսումնասիրվում է հնչյունական համակարգը՝ դիտարկելով ձայնավորների և բաղաձայնների կազմը, արտասանական առանձնահատկությունները, հնչյունափոխությունները և այն օրինաչափությունները, որոնցով տվյալ խոսվածքը տարբերվում է լեզվական հարակից տարբերակներից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ձևաբանությանը՝ գոյականների, դերանունների, ածականների, բայերի և խոսքի այլ մասերի կառուցվածքին, դրանց փոփոխության ձևերին և քերականական նշանակությունների արտահայտման միջոցներին։ Քննարկվում է նաև բայական համակարգը, ժամանակի, դեմքի, թվի և եղանակի արտահայտման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բառերի ու նախադասությունների կառուցման հիմնական սկզբունքները։ Բառապաշարի ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են տեղական ծագում ունեցող բառերը, պատմականորեն պահպանված լեզվական միավորները, փոխառությունները և առօրյա կյանքի տարբեր ոլորտներին վերաբերող անվանումները։ Բարբառային նյութը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն լեզվական կառուցվածքը, այլև տվյալ տարածաշրջանի բնակչության պատմական զարգացման, մշակութային միջավայրի և այլ ժողովուրդների հետ երկարատև շփումների որոշ առանձնահատկություններ։ Կարևորվում է բարբառի տեղը տարածաշրջանի լեզվական բազմազանության մեջ, նրա հարաբերակցությունը ազգակից լեզվական ձևերի հետ և այն հատկանիշները, որոնք ձևավորում են նրա ինքնատիպությունը։ Լեզվական փաստերի համադրական ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև պատմական լեզվաբանության խնդիրների լուսաբանմանը՝ հնարավորություն տալով հետևել առանձին հնչյունական, քերականական և բառապաշարային երևույթների զարգացմանն ու պահպանմանը։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեղական խոսվածքների փաստագրման, լեզվական ժառանգության պահպանման և տարածաշրջանի պատմալեզվական գործընթացների ավելի ամբողջական ընկալման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բարբառագիտությամբ, իրանագիտությամբ, պատմական և համեմատական լեզվաբանությամբ, ազգագրությամբ ու տարածաշրջանային մշակույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բառիմաստի տարընթերցման երևույթին որպես գեղարվեստական տեքստի կառուցման ստեղծագործական հնարավորություն՝ ժամանակակից հայ գրականության պատկերակերտման միտումների համատեքստում։ Աշխատությունում դիտարկվում է, թե ինչպես է լեզվական բազմիմաստությունը, բառերի իմաստային շեղումը և ընթերցողի կողմից տարբեր կերպ ընկալվելու հնարավորությունը դառնում գեղարվեստական արտահայտչականության կարևոր միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հեղինակները գիտակցաբար ստեղծում են իմաստային երկիմաստություն՝ օգտագործելով փոխաբերություն, հեգնանք, ենթատեքստ և սիմվոլիկ լեզու՝ տեքստի բազմաշերտ կառուցվածք ապահովելու համար։ Քննարկվում է նաև ընթերցողի ակտիվ դերի գաղափարը, ըստ որի տարընթերցումը ոչ թե սխալ ընկալում է, այլ ստեղծագործական համագործակցություն տեքստի հետ։ Վերլուծվում են ժամանակակից հայ գրականության այն օրինակները, որտեղ լեզվական խաղը և իմաստային բացությունը ծառայում են նոր պատկերային համակարգերի ձևավորմանը։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ բառիմաստի տարընթերցումը նպաստում է գեղարվեստական տեքստի բազմակողմանի ընկալմանը, խորացնում է նրա իմաստային դաշտը և ընդլայնում ընթերցման հնարավորությունները։