Հայ կոմպոզիտորների մենանվագ և անսամբլային ստեղծագործությունները կլառնետի համար

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է կաթողիկոսական հանդերձանքի խորհրդաբանական իմաստների և դրանց պատկերագրական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը միջնադարյան մանրանկարչության մեջ։ Գրքում վերլուծվում են եկեղեցական բարձրագույն հոգևորականի հագուստի տարրերը՝ դրանց ծիսական, աստվածաբանական և սոցիալական նշանակության համատեքստում, ինչպես նաև դրանց դերը հոգևոր իշխանության և հեղինակության տեսողական ներկայացման համակարգում։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են միջնադարյան ձեռագրերի մանրանկարներում կաթողիկոսական հանդերձանքի տարբեր բաղադրիչները՝ պատմուճանը, փիլոնը, խաչերը և այլ ծիսական ատրիբուտներ, ձեռք բերել խորհրդանշական բազմաշերտ իմաստներ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերագրական ավանդույթների ձևավորմանը, ձեռագրական դպրոցների տարբերություններին և քրիստոնեական արվեստում հանդերձանքի սիմվոլիկ լեզվի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում է նաև հոգևոր իշխանության տեսողական կոդավորման դերը միջնադարյան հասարակության աշխարհընկալման և գաղափարական համակարգերի ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է միջնադարյան արվեստի պատմության, հայ եկեղեցական մշակույթի և պատկերագրության ուսումնասիրության ոլորտում՝ օգտակար լինելով արվեստաբանների, պատմաբանների և հայագետների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է պաղեստինյան քաղաքական և հասարակական միջավայրում ձևավորված ներքին քննարկումների, գաղափարական տարաձայնությունների և քաղաքական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտության շուրջ ձևավորված ավելի լայն քաղաքական դիսկուրսի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում պաղեստինյան տարբեր քաղաքական ուժերի, հասարակական խմբերի և մտավոր շրջանակների մոտեցումների բազմազանությունն է՝ ազգային նպատակների, քաղաքական ներկայացուցչության, պետականության, բանակցային գործընթացի, կառավարման և հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ։ Քննվում է, թե ինչպես են պատմական զարգացումները, տարածքային ու քաղաքական բաժանումները, տարածաշրջանային գործընթացները և միջազգային միջավայրն ազդել ներպաղեստինյան քաղաքական բանավեճերի բովանդակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր քաղաքական կազմակերպությունների միջև հարաբերություններին, միասնական քաղաքական դիրքորոշման ձևավորման դժվարություններին և ներքին մրցակցության ազդեցությանը պաղեստինյան քաղաքական օրակարգի վրա։ Վերլուծվում են բանակցությունների, դիվանագիտական գործունեության, քաղաքական մասնակցության և միջազգային կառույցների հետ փոխգործակցության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները՝ դրանք ներկայացնելով որպես պաղեստինյան հասարակական-քաղաքական դաշտում գոյություն ունեցող տարբեր ռազմավարական պատկերացումների արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ինքնության և պատմական հիշողության դերը քաղաքական խոսույթի ձևավորման մեջ, ինչպես նաև քաղաքական լեզվի միջոցով ազգային նպատակների, իրավունքների, անվտանգության և խաղաղության վերաբերյալ պատկերացումների ներկայացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել պաշտոնական հայտարարություններ, քաղաքական փաստաթղթեր, հանրային ելույթներ, լրատվական նյութեր և գիտական մեկնաբանություններ՝ բացահայտելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումների փոփոխություններն ու շարունակականությունը։ Ներպաղեստինյան հակասությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների մրցակցություն, այլև որպես հասարակության ներսում քաղաքական առաջնահերթությունների, կառավարման մոդելների և հակամարտության կարգավորման ուղիների վերաբերյալ ավելի լայն բանավեճերի արտահայտություն։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե ներքին տարաձայնություններն ինչպես են փոխազդում իսրայելական քաղաքական դիսկուրսի, տարածաշրջանային դերակատարների և միջազգային միջնորդական նախաձեռնությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքագիտության, հակամարտությունների ուսումնասիրության, միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական դիսկուրսի վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներպաղեստինյան քաղաքական դաշտի բազմաշերտ կառուցվածքն ու դրա կապը հակամարտության շուրջ ընթացող ավելի լայն քննարկումների հետ։

Պատմություն

Աշխատանքը պատմական և գաղափարական տեսանկյունից անդրադառնում է ցարական իշխանության գործունեությանը՝ ներկայացնելով այն գործողություններն ու իրադարձությունները, որոնք տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական կամ պահպանողական պատմագրության շրջանակում կարող էին ընկալվել որպես պետականության ամրապնդման, տարածքային ընդլայնման, ռազմական հաջողությունների կամ հասարակական կարգի պահպանման դրսևորումներ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ռուսական ցարական իշխանության ներքին և արտաքին քաղաքականության տարբեր ուղղությունները, կայսրության տարածքային ընդարձակման գործընթացները, ռազմական արշավները, պետական կառավարման համակարգի ձևավորումն ու կենտրոնացումը, ինչպես նաև իշխանության կողմից իրականացված վարչական և տնտեսական միջոցառումները։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս քննադատաբար ուսումնասիրելու այդ գործընթացների իրական պատմական հետևանքները՝ հաշվի առնելով տարբեր ժողովուրդների, սոցիալական խմբերի և տարածաշրջանների նկատմամբ ցարական քաղաքականության ազդեցությունը։ Կարևորվում են նաև իշխանության գաղափարական հիմնավորումները, միապետական գաղափարախոսությունը և այն պատմական պատկերացումները, որոնց միջոցով պետական քաղաքականությունը ներկայացվում էր որպես հերոսական կամ պետականաշինական գործունեություն։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ցարական Ռուսաստանի քաղաքական պատմության, կայսերական կառավարման մեխանիզմների, ռազմական ընդարձակման և այդ ժամանակաշրջանի պատմագրական գնահատականների ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսային տարածքների պատմական, քաղաքական և մշակութային իրավիճակի ուսումնասիրությանը մ.թ.ա. VII–VI դարերում։ Հետազոտության հիմքում հնագիտական նյութերի և գրավոր սկզբնաղբյուրների համադրական քննությունն է, որը հնարավորություն է տալիս վերակազմելու տարածաշրջանի պատմական զարգացումների, բնակեցման գործընթացների և մշակութային միջավայրի վերաբերյալ պատկերացումները։ Հնագիտական տվյալները կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում բնակավայրերի, ամրաշինական կառույցների, նյութական մշակույթի, թաղման սովորույթների և տնտեսական գործունեության մասին, իսկ գրավոր աղբյուրները լրացնում են այդ պատկերը՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձություններն ու տարածաշրջանային հարաբերությունները։ Երկու տեսակի աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական դիտարկելու հյուսիսային տարածքների տեղն ու դերը Հայկական լեռնաշխարհի ընդհանուր պատմական գործընթացներում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից են պատմական աշխարհագրության, հնագիտական մշակույթների տարածման, բնակչության փոխհարաբերությունների և հարևան քաղաքական կազմավորումների հետ կապերի հարցերը։ Աշխատությունը նպաստում է վաղ երկաթի դարաշրջանի ավարտական փուլում և մ.թ.ա. VI դարի սկզբին տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, ուրարտագիտության և հին արևելյան պատմության մասնագետների, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի անցյալով հետաքրքրվող ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Մանկավարժություն

Էմե Լ. Մարթենի աշխատությունը նվիրված է կանանց, հատկապես մայրերի, դերին երեխաների դաստիարակության և հասարակության քաղաքակրթական զարգացման գործում։ Գրքի վերնագիրը շեշտադրում է այն գաղափարը, որ ընտանիքում ձևավորվող արժեքները, վարքագծային սովորությունները և բարոյական սկզբունքները կարևոր ազդեցություն ունեն ոչ միայն անհատի, այլև ամբողջ հասարակության զարգացման վրա։ Այս մոտեցման շրջանակում մայրական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես երեխաների մտավոր, բարոյական և սոցիալական ձևավորման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատությունը կարելի է տեղադրել տասնիններորդ դարի մանկավարժական և հասարակական մտքի այն ավանդույթի մեջ, որը քննարկում էր ընտանիքի դաստիարակչական նշանակությունը, կանանց կրթության անհրաժեշտությունը և նրանց մասնակցությունը հանրային կյանքի առաջընթացին։ Գրքի թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի պատկերացումները կնոջ հասարակական դերի, մայրության, կրթության և քաղաքակրթության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն կրթական գրականության, կանանց կրթության պատմության և ընտանեկան դաստիարակության գաղափարների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հայ հասարակական մտքի, մանկավարժական հայացքների և տասնիններորդ դարի կրթական բարեփոխումների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։