Адсорбция лигандов на ДНК при наличии шума

Biology

Այս թեման վերաբերում է նոր սինթեզված պոլիօքսոմետաղական միացության (polyoxometalate) կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությանը, մասնավորապես՝ դրա հակավիրուսային և ինտերֆերոնոգեն (interferon-inducing) հատկություններին։ Պոլիօքսոմետաղատները անօրգանական նանոկառուցվածքային միացությունների դաս են, որոնք կազմված են անցումային մետաղների օքսո-կլաստերներից և ունեն բարձր կառուցվածքային բազմազանություն, ռեդոքս ակտիվություն և կենսաբժշկական կիրառությունների պոտենցիալ։ Հակավիրուսային ակտիվության ուսումնասիրությունը նպատակ ունի գնահատելու, թե ինչպես է տվյալ միացությունը արգելակում վիրուսների ներթափանցումը, բազմացումը կամ բջջային մակարդակում դրանց վերարտադրությունը՝ ազդելով վիրուս-բջիջ փոխազդեցության տարբեր փուլերի վրա։ Ինտերֆերոնոգեն ակտիվությունը վերաբերում է իմունային համակարգի այն ունակությանը, որով նյութը խթանում է ինտերֆերոնների արտադրությունը՝ հատկապես I տիպի ինտերֆերոնների, որոնք առանցքային դեր ունեն բնածին հակավիրուսային իմունային պատասխանում։ Նման միացությունների հետազոտությունը ներառում է in vitro և in vivo փորձարարական մոդելներ, բջջային կուլտուրաների վարակման համակարգեր, ցիտոկինների արտազատման գնահատում և մոլեկուլային մեխանիզմների վերծանում։ Կարևոր է նաև թունաբանական պրոֆիլի ուսումնասիրությունը՝ անվտանգությունը և դեղաբանական կիրառելիությունը գնահատելու համար։ Այս ոլորտը գտնվում է կենսանանոտեխնոլոգիայի, իմունոլոգիայի և հակավիրուսային դեղագիտության խաչմերուկում և կարող է նպաստել նոր սերնդի հակավիրուսային և իմունոմոդուլացնող դեղերի զարգացմանը։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի ալվեոլային ելունի ատրոֆիկ փոփոխությունների պայմաններում դենտալ իմպլանտացիայի կիրառման հնարավորությունների փորձարարական և կլինիկական հիմնավորմանը՝ ոսկրամատրիքսային փոխպատվաստանյութերի համակցված օգտագործմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն դեպքերի վրա, երբ ոսկրային հյուսվածքի ծավալի նվազումը սահմանափակում է իմպլանտների տեղադրման հնարավորությունները և պահանջում է ոսկրային հիմքի վերականգնման կամ լրացման համապատասխան մոտեցումների կիրառում։ Քննության են առնվում ալվեոլային ոսկրի կառուցվածքային և ձևաբանական փոփոխությունները, ատրոֆիայի աստիճանի գնահատման սկզբունքները, ինչպես նաև իմպլանտացիայի արդյունավետության վրա ազդող անատոմիական և կենսաբանական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ոսկրամատրիքսային փոխպատվաստանյութերի հատկություններին, դրանց ինտեգրմանը շրջակա հյուսվածքների հետ և նոր ոսկրային հյուսվածքի ձևավորման գործընթացում ունեցած հնարավոր նշանակությանը։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով գնահատվում են փոխպատվաստված նյութի և բնական ոսկրի փոխազդեցությունը, վերականգնողական գործընթացների ընթացքը և ձևավորվող հյուսվածքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կլինիկական մասում դիտարկվում են հիվանդների հետազոտման, ոսկրային հյուսվածքի վիճակի գնահատման, իմպլանտացիայի արդյունքների և հետագա դիտարկման տվյալները՝ առաջարկվող մոտեցման արդյունավետությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում են իմպլանտի կայունության, ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման և օսեոինտեգրման գործընթացների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բուժման արդյունքների վրա ազդող տեղային և ընդհանուր գործոնները։ Հետազոտությունը համադրում է փորձարարական տվյալները և կլինիկական դիտարկումները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոսկրային անբավարարության պայմաններում իմպլանտաբանական վերականգնման կենսաբանական հիմքերի մասին։ Առանձին նշանակություն ունի ոսկրային ծավալի վերականգնման և իմպլանտային բուժման փուլերի փոխհամաձայնեցումը, որը դիտարկվում է երկարաժամկետ ֆունկցիոնալ արդյունքների ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է ատրոֆիկ փոփոխությունների դեպքում վերականգնողական ստոմատոլոգիայի և իմպլանտոլոգիայի մոտեցումների գիտական գնահատմանը՝ ներկայացնելով ոսկրային փոխպատվաստման և դենտալ իմպլանտացիայի համակցված կիրառման հնարավորությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ստոմատոլոգիայի, դենտալ իմպլանտոլոգիայի, բերանի և դիմածնոտային վիրաբուժության, ոսկրային հյուսվածքի վերականգնման և կլինիկական մորֆոլոգիայի ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասի հայկական դպրոցների ուսուցիչների և ուսուցչուհիների հասարակական կազմակերպության կանոնադրական դրույթները՝ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանում հայկական կրթական միջավայրի կազմակերպման և մասնագիտական ինքնակազմակերպման սկզբունքները։ Փաստաթղթում սահմանվում են ընկերության ստեղծման նպատակները, գործունեության ուղղությունները, անդամակցության պայմանները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կառավարման մարմինների կառուցվածքը և կազմակերպության ներքին գործունեության կարգը։ Այն կարող է ներառել նաև ընկերության ֆինանսական միջոցների ձևավորման, անդամավճարների, ժողովների անցկացման, որոշումների ընդունման և վարչական մարմինների լիազորությունների վերաբերյալ դրույթներ։ Կանոնադրական նյութը կարևոր աղբյուր է հայկական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ուսուցիչների մասնագիտական և հասարակական համախմբման ձևերի, կրթական ոլորտի խնդիրների և փոխօգնության սկզբունքների մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ուսուցիչների մասնագիտական շահերի պաշտպանության, կրթական աշխատանքի բարելավման, գիտելիքների տարածման և ուսուցիչների սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության հետ կապված դրույթները։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է նաև բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցների կազմակերպական առանձնահատկությունները և կրթական համայնքի ներսում ձևավորված ինստիտուցիոնալ հարաբերությունները։ Որպես սկզբնաղբյուր՝ հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն մանկավարժության պատմության, այլև հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման, կրթական ինքնակառավարման և մասնագիտական միավորումների պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել հայկական դպրոցների պատմության, ուսուցչական շարժումների և Կովկասի հայկական կրթական կյանքի վերաբերյալ հետազոտություններում։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել կրթության պատմաբաններին, մանկավարժներին, հայագետներին, պատմաբաններին, սոցիալական և կրթական կազմակերպությունների ուսումնասիրողներին, արխիվագետներին, մատենագետներին և տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական հասարակական կյանքի հետազոտողներին։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության կառավարման համակարգի տնտեսական առանձնահատկությունների, ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող հիմնախնդիրների և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գյուղատնտեսության դերը երկրի տնտեսական զարգացման, պարենային անվտանգության ապահովման, գյուղական բնակավայրերի կենսունակության պահպանման և բնակչության զբաղվածության խթանման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ագրարային ոլորտի պետական կառավարման մեխանիզմներին, գյուղատնտեսական քաղաքականության առաջնահերթություններին, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքը, հողային ռեսուրսների կառավարումը, ոռոգման համակարգերի արդյունավետությունը, տեխնիկական վերազինման անհրաժեշտությունը և արտադրողականության բարձրացման տնտեսական հնարավորությունները։ Դիտարկվում են գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսավորման, վարկային միջոցների հասանելիության, ներդրումային ակտիվության, պետական աջակցության ծրագրերի և գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Կարևորվում են գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, վերամշակման, պահեստավորման, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողների մրցունակության բարձրացման հարցերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տնտեսագիտական, վիճակագրական և համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ գնահատելու ոլորտի զարգացման միտումները, կառավարման արդյունավետությունը և տնտեսական աճի հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացմանը, փոքր տնտեսությունների համագործակցության խթանմանը, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրմանը և արտադրական գործընթացների արդիականացմանը։ Առանձնացվում են բնական և կլիմայական պայմանների ազդեցությունը, հողերի մասնատվածության, արտադրական ծախսերի, շուկայական անկայունության և գյուղական ենթակառուցվածքների հետ կապված տնտեսական խնդիրները։ Կարևորվում են գյուղատնտեսության երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարական պլանավորումը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությունը, ռեսուրսների կայուն օգտագործումը և ոլորտի կառավարման համակարգի կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակություն ունի Հայաստանի ագրարային տնտեսության զարգացման, գյուղատնտեսական քաղաքականության մշակման և գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Literature

Գիրքը ուսումնասիրում է Շեքսպիրի դրամատուրգիայի հայ թատերականացված տարբերակները, ներկայացնում է ներկայացումների պատմությունը, դերբայական տարբերակների հարմարվողականությունը և հայ թատրոնի զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատությունը ընդգրկում է ինչպես դասական ներկայացումների վերլուծություն, այնպես էլ ժամանակակից բեմադրությունների քննություն, ընդգծելով թարգմանության, դերասանական շեշտադրումների և σκենարական փոփոխությունների կարևորությունը։ Հիմնական թեմաները․ Շեքսպիրի դրամատուրգիայի յուրահատկությունները հայ թատրոնում Հայ թատերականացված բեմադրությունների պատմություն և ազդեցություն Թարգմանության և բեմադրության դերը հայ մշակութային ընկալման մեջ Ներկայացումների ոճական և դերասանական լուծումների վերլուծություն Հայ թատրոնի զարգացման և միջազգային գրականության ինտեգրման հարցեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Ներկայացնում է Շեքսպիրի բեմադրությունների ամբողջական վերլուծություն հայ թատրոնի համատեքստում Հարմար է թատերականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և դասական գրականության սիրահարների համար Միավորում է պատմական, թատերական և գրական քննադատական մոտեցումներ Արդյունավետ է հայ թատրոնում միջազգային գրականության ազդեցության ուսումնասիրության համար

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաբարում պարզ նախադասության կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դասական հայերենի նախադասությունների կազմության, անդամների փոխհարաբերությունների և շարահյուսական կազմակերպման հիմնական օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում պարզ նախադասությունն է՝ որպես մեկ քերականական հիմք ունեցող շարահյուսական միավոր, որի միջոցով գրաբարում ձևավորվում և արտահայտվում են տարբեր բնույթի մտքեր ու հարաբերություններ։ Աշխատանքում կարող են մանրամասն քննության ենթարկվել նախադասության գլխավոր անդամները՝ ենթական և ստորոգյալը, ինչպես նաև երկրորդական անդամների՝ խնդրի, որոշչի, հատկացուցչի, պարագայի և այլ կառուցվածքային բաղադրիչների գործառույթներն ու փոխհարաբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի շարադասությանը, քանի որ գրաբարում նախադասության անդամների դիրքը և դրանց փոխհարաբերությունները կարող են էապես տարբերվել ժամանակակից հայերենի կառուցվածքային օրինաչափություններից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ դեր են կատարում քերականական հոլովաձևերը, բայական ձևերը, կապակցման միջոցները և շարադասությունը նախադասության իմաստային ու քերականական կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել նաև պարզ նախադասությունների տարբեր տեսակներ՝ ըստ կառուցվածքի, հաղորդակցական նպատակի և քերականական հիմքի բնույթի, ինչպես նաև դրանց առանձնահատկությունները գրաբարյան գրական տարբեր աղբյուրներում։ Օրինակների վերլուծության միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրաբարի շարահյուսական համակարգի այն առանձնահատկությունները, որոնք կարևոր են հին հայերեն տեքստերի ճիշտ ընթերցման, մեկնաբանման և ժամանակակից հայերեն փոխանցման համար։ Այս թեման հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ գրաբարի շարահյուսության իմացությունը թույլ է տալիս ավելի խորությամբ ուսումնասիրել հայ մատենագրության լեզուն և հասկանալ հին հեղինակների կողմից կիրառված արտահայտչական ու քերականական միջոցները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, բանասերների, գրաբարի և հայոց լեզվի պատմության մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է գրաբարի պարզ նախադասության կառուցվածքային համակարգը՝ ուշադրություն դարձնելով նրա բաղադրիչների փոխհարաբերություններին, շարադասությանը, քերականական ձևավորմանն ու իմաստային կազմակերպմանը, և նպաստում է դասական հայերենի շարահյուսական առանձնահատկությունների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը։