Ալեքսանդրապոլի Սահականուշյան օրիորդաց հոգևոր ուսումնարանի տասնամյակը

Religion

Գիրքը քրիստոնեական կրոնի վերաբերյալ տարածված առարկությունների քննարկմանն ու դրանց պատասխանների ներկայացմանն ուղղված աստվածաբանական աշխատություն է։ Այն նպատակ ունի պարզաբանել կրոնական ուսմունքների հիմնադրույթները, անդրադառնալ հավատքի նկատմամբ արտահայտվող կասկածներին և տրամաբանական ու փաստարկված շարադրանքով ներկայացնել քրիստոնեական դիրքորոշումները։ Աշխատության բովանդակային ուղղվածությունը համապատասխանում է կրոնական ջատագովության ավանդույթին, որի շրջանակում հավատքի պաշտպանությունը կատարվում է հարցադրումների, առարկությունների վերլուծության և դրանց պատասխանների միջոցով։ Նման գրականության մեջ սովորաբար քննարկվում են Աստծո գոյության, աստվածային նախախնամության, կրոնի և բանականության հարաբերակցության, բարոյականության հիմքերի, ինչպես նաև քրիստոնեական վարդապետության հավաստիության վերաբերյալ հարցեր։ Այսպիսի աշխատությունները կարևոր դեր են ունեցել կրոնական կրթության և աստվածաբանական բանավեճերի զարգացման գործում՝ ընթերցողին առաջարկելով հավատքի հիմնավորումները հասկանալու և կրոնական գաղափարները քննադատական հարցադրումների համատեքստում դիտարկելու հնարավորություն։ Երկրորդ հատորը շարունակում է թեմայի ուսումնասիրությունը՝ պահպանելով կրոնական առարկություններին պատասխանելու և քրիստոնեական ուսմունքը բացատրելու ընդհանուր նպատակը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն աստվածաբանական գրականության, կրոնական ջատագովության, հավատքի ու բանականության փոխհարաբերությունների և հայալեզու մտավոր կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։

History

Անարիությունը մայր չարիք ստեղծագործությունը Գարեգին Նժդեհի գաղափարախոսական մտքի այն աշխատություններից է, որտեղ հեղինակը անդրադառնում է ազգային անկման, բարոյական թուլացման և հասարակության ներսում ձևավորվող վտանգավոր երևույթների պատճառներին ու հետևանքներին։ Գիրքը կենտրոնանում է այն գաղափարի վրա, որ անարիությունը՝ որպես բարոյական և հոգևոր անկում, կարող է դառնալ հասարակության քայքայման հիմնական աղբյուրներից մեկը՝ թուլացնելով ազգային դիմադրողականությունը, պետական մտածողությունը և անհատի պատասխանատվության զգացումը։ Նժդեհը իր ոճին բնորոշ խիստ և ուղիղ լեզվով ներկայացնում է այն համոզմունքը, որ ժողովուրդների ուժը ոչ միայն ռազմական կամ տնտեսական կարողությունների մեջ է, այլ առաջին հերթին՝ ներքին արժանապատվության, կամքի, ինքնակարգապահության և գաղափարական ամրության մեջ։ Ստեղծագործության մեջ քննարկվում են նաև այն սոցիալական և հոգեբանական գործոնները, որոնք կարող են բերել բարոյական անկման՝ ներառյալ անտարբերությունը, վախը, ինքնության կորուստը և արժեքների խեղաթյուրումը։ Հեղինակը ընթերցողին մղում է ինքնավերլուծության և ազգային պատասխանատվության գիտակցման՝ ընդգծելով, որ յուրաքանչյուր անհատի վարքագիծը կարող է ազդել ամբողջ ժողովրդի ճակատագրի վրա։ «Անարիությունը մայր չարիք» աշխատությունը միաժամանակ գաղափարախոսական մանիֆեստ է և բարոյական կոչ, որը նպատակ ունի ուժեղացնել ազգային ոգին և վերականգնել արժեքային համակարգը։

Law

Այս իրավագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեական իրավական քաղաքականությանը ազգային անվտանգության ոլորտում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ազգային անվտանգության ապահովման քրեաիրավական հիմքերը, պետության քրեական քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և դրանց զարգացման ժամանակակից միտումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն հանցակազմերը, որոնք ուղղված են պետության սահմանադրական կարգի, տարածքային ամբողջականության, պաշտպանության համակարգի և հասարակական անվտանգության դեմ, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և պատժողական քաղաքականության մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակաահաբեկչական պայքարի իրավական կարգավորումներին, կազմակերպված հանցավորության դեմ միջոցներին, պետական գաղտնիքի պաշտպանության և կիբեռանվտանգության քրեաիրավական ասպեկտներին։ Աշխատությունը համադրում է քրեական իրավունքի տեսությունը և իրավակիրառ պրակտիկան՝ առաջարկելով ազգային անվտանգության ոլորտում քրեական իրավական քաղաքականության կատարելագործման ուղիներ։ Այն օգտակար է իրավաբանների, դատախազների, քննիչների, պետական անվտանգության մարմինների աշխատակիցների և քրեական իրավունքի ոլորտի հետազոտողների համար։

History

Գրականագիտական, բանահյուսագիտական և պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմություն» երկում պահպանված հայկական էպիկական ավանդությունների, առասպելների և հերոսական պատումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ հին բանավոր ստեղծագործության ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, էպիկական մտածողության առանձնահատկությունները և ժողովրդական ավանդությունների դերը ազգային պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայկի և Բելի, Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի, Վահագնի, Արտաշեսի և Սաթենիկի մասին պատումներին, դրանց առասպելաբանական հիմքերին, հերոսական կերպարներին և գաղափարական բովանդակությանը։ Վերլուծվում են էպիկական պատումների կառուցվածքը, կերպարների գեղարվեստական նկարագրությունը, խորհրդանշական պատկերները, բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները և պատմողական ավանդույթի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են բանավոր ավանդության և գրավոր պատմագրության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև Մովսես Խորենացու կողմից ժողովրդական զրույցների, առասպելների և վիպական երգերի օգտագործման ու վերամշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են պատմական իրականության և առասպելական պատկերացումների փոխներթափանցումը, հին հայկական հավատալիքների արտացոլումը և էպիկական ժառանգության կապերը հնդեվրոպական ու տարածաշրջանային դիցաբանական ավանդույթների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում «Հայոց պատմության» նշանակությանը հայկական հնագույն բանահյուսության վերականգնման, ազգային ինքնության ձևավորման և հայ գրականության վաղ շրջանի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ բանահյուսության, հին հայ գրականության, հայոց պատմության, դիցաբանության և համեմատական էպոսագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Law

Օտարերկրյա դատարանների քաղաքացիական գործերով կայացված դատական ակտերի ճանաչումը և կատարումը Հայաստանի Հանրապետությունում վերաբերում է այն իրավական գործընթացին, որի միջոցով այլ պետության դատարանի վերջնական դատական ակտը Հայաստանում ձեռք է բերում իրավական ուժ և կարող է ենթարկվել պարտադիր կատարման ՀՀ տարածքում։ Ընդհանուր սկզբունքն այն է, որ յուրաքանչյուր պետության դատարանի որոշումն ունի տարածքային սահմանափակ ազդեցություն և ինքնաբերաբար չի գործում այլ պետությունում, ուստի այն կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ տվյալ պետությունը համաձայնություն է տվել այդ որոշումների ճանաչման և կատարման վերաբերյալ՝ միջազգային պայմանագրով կամ փոխադարձության սկզբունքով։ Հայաստանի իրավակարգի համաձայն՝ օտարերկրյա դատական ակտերը կարող են ճանաչվել և կատարվել միայն այն դեպքում, եթե դա նախատեսված է ՀՀ միջազգային պայմանագրերով կամ առկա է փոխադարձություն այն պետության հետ, որտեղից ակտը բխում է։ Օտարերկրյա դատական ակտ է համարվում այն վերջնական դատական որոշումը, որը կայացվել է այլ երկրի դատարանի կողմից և ունի իրավական ուժ իր ծագման պետությունում՝ անկախ անվանումից, ներառյալ վճիռները, դատական հրամանները, հաշտության հաստատված համաձայնությունները և որոշ դեպքերում նաև վնասի հատուցման վերաբերյալ դատավճիռները։ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգիրքը նախատեսում է նաև, որ նման ակտերի ճանաչման և կատարման համար դիմումը ներկայացվում է համապատասխան ընթացակարգով, և այն քննվում է ՀՀ դատարանների կողմից՝ կախված դատական ակտը կայացրած օտարերկրյա դատարանի մակարդակից։ Գործընթացի ընթացքում ՀՀ դատարանը ստուգում է, թե արդյոք պահպանված են միջազգային պայմանագրերով սահմանված պահանջները, արդյոք դատական ակտը չի հակասում ՀՀ հանրային կարգին, և արդյոք ապահովված են կողմերի դատավարական իրավունքները։ Եթե բոլոր պայմանները բավարարված են, ապա օտարերկրյա դատական ակտը ճանաչվում է և կարող է դառնալ կատարողական հիմք ՀՀ-ում՝ ենթարկվելով հարկադիր կատարման դատական ակտերի կատարման ծառայության միջոցով։ Այս ինստիտուտը կարևոր դեր ունի միջազգային իրավական համագործակցության մեջ, քանի որ ապահովում է դատական ակտերի «շարժունակությունը» և թույլ է տալիս, որ իրավական վեճերի լուծումները արդյունավետ լինեն նաև սահմաններից դուրս։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայերեն միջնադարյան նախաբանի ուսումնասիրությանը, որը վերաբերում է սուրբ իշխաններ Բորիսին և Գլեբին՝ հին ռուսական քրիստոնեական ավանդության կարևորագույն սրբերին։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այդ սրբերի մասին պատմող հայերեն գրական վկայությունը, դրա ստեղծման կամ փոխանցման պատմական ու գրական միջավայրը, ինչպես նաև հայ և հին ռուսական մշակույթների միջև ձևավորված միջմշակութային կապերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել բնագրի կառուցվածքը, բովանդակությունը, լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, սրբախոսական մոտիվները, կերպարների ներկայացման եղանակները և քրիստոնեական արժեքների արտահայտությունը։ Բորիսի և Գլեբի պաշտամունքը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում արևելասլավոնական քրիստոնեական մշակույթում, իսկ նրանց նահատակության պատմությունը ձևավորել է սրբախոսական և պատմագրական բազմաթիվ ստեղծագործությունների հիմքը։ Հայերեն նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է այդ ավանդույթը հասել հայկական գրական միջավայր և ինչպիսի լեզվական, գեղարվեստական կամ գաղափարական փոփոխությունների է ենթարկվել փոխանցման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել թարգմանական գործընթացին, աղբյուրագիտական հարցերին և հայերեն բնագրի հնարավոր կապերին այլ լեզուներով պահպանված տարբերակների հետ։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու տարբեր խմբագրությունների միջև առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, վերականգնելու հնարավոր սկզբնաղբյուրները և գնահատելու հայերեն վկայության տեղը տվյալ սրբախոսական ավանդության զարգացման մեջ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության պատմության տեսանկյունից, քանի որ օտարալեզու քրիստոնեական նյութի հայերեն փոխանցումը վկայում է միջնադարյան մշակույթների միջև ակտիվ գրական և հոգևոր փոխանակման մասին։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել բանասերներին, միջնադարագետներին, գրականագետներին, հայագետներին, սլավոնագետներին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին և հայ-սլավոնական մշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական թարգմանական գրականության, սրբախոսական ժանրի, միջնադարյան քրիստոնեական մշակույթի և տարբեր գրական ավանդույթների փոխազդեցության պատմությամբ։