Уголовно-правовая политика Республики Армения в сфере национальной безопасноти

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անձի զարգացման ընթացքում առաջացող տարիքային ճգնաժամերի հոգեբանական բնույթի, առանձնահատկությունների և հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ մարդու հոգեկան և անձնային զարգացումը շարունակական, բայց միաժամանակ անհավասար գործընթաց է, որի որոշ փուլերում տեղի են ունենում արժեքների, ինքնագիտակցության, վարքագծի, հարաբերությունների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի էական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ տարիքային ճգնաժամերը դիտարկվում են որպես զարգացման օրինաչափ փուլեր, որոնց ընթացքում նախկինում ձևավորված հոգեբանական կառուցվածքները կարող են վերափոխվել՝ նախապատրաստելով անձին զարգացման հաջորդ մակարդակին։ Քննարկվում են տարբեր տարիքային փուլերին բնորոշ ճգնաժամային դրսևորումները, դրանց առաջացման հնարավոր պատճառները և անձի հոգեբանական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկության, դեռահասության, պատանեկության և հասունության տարբեր փուլերում ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, սոցիալական դերերի, արժեքային կողմնորոշումների և միջանձնային հարաբերությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընտանիքը, կրթական միջավայրը, սոցիալական հարաբերությունները, կյանքի պայմանների փոփոխությունները և անձի անհատական առանձնահատկությունները ազդել ճգնաժամի ընթացքի և դրա հաղթահարման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճգնաժամային իրավիճակներում առաջացող հուզական լարվածության, ներքին հակասությունների, անորոշության, ինքնուրույնության ձգտման և նոր կենսական նպատակների ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև ճգնաժամերի հաղթահարման արդյունավետ հոգեբանական մեխանիզմները և աջակցող միջավայրի նշանակությունը։ Ընդգծվում է, որ տարիքային ճգնաժամը պարտադիր չէ դիտարկել միայն որպես բացասական կամ խանգարող երևույթ, քանի որ այն կարող է դառնալ անձնային աճի, ինքնաճանաչման, ինքնուրույնության զարգացման և նոր արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր փուլ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման դինամիկայի, տարիքային անցումային փուլերի հոգեբանական բարդությունների և դրանց հաղթահարման պայմանների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զարգացման և կրթական հոգեբանության մասնագետների, ուսուցիչների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և անձի տարիքային զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ինֆորմատիկա

ArcGIS 10 ծրագրային փաթեթ. Ուսումնամեթոդական ուղեցույց աշխատությունը աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի (GIS) ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ArcGIS 10 ծրագրային միջավայրի գործնական յուրացման համար, այն ներկայացնում է քարտեզագրական տվյալների ստեղծման, խմբագրման և վերլուծության հիմնական գործիքները, բացատրում է շերտերի (layers) հետ աշխատանքը, վեկտորային և ռաստերային տվյալների մշակումը, ինչպես նաև տարածական վերլուծության հիմնական մեթոդները՝ օբյեկտների տեղաբաշխում, հեռավորությունների հաշվարկ և քարտեզների կառուցում, գիրքը ներառում է քայլ առ քայլ ցուցումներ և գործնական օրինակներ, որոնք օգնում են ուսանողներին և մասնագետներին կիրառել GIS տեխնոլոգիաները իրական աշխարհագրական, քաղաքաշինական և բնապահպանական խնդիրների լուծման համար, միաժամանակ ընդգծելով տարածական տվյալների կարևորությունը ժամանակակից վերլուծական գործընթացներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր ուսումնական աղբյուր աշխարհագրության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Մշակույթ

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի նկարիչներ Մարիամ և Երանուհի Ասլամազյանների ստեղծագործական ճանապարհի, գեղարվեստական ժառանգության և մշակութային գործունեության ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են քույր նկարիչների կյանքի կարևոր փուլերը, նրանց մասնագիտական ձևավորումը, ստեղծագործական որոնումները և կերպարվեստում ունեցած ներդրումը։ Հեղինակը վերլուծում է նրանց գեղանկարչական ոճը, թեմատիկ նախասիրությունները, գունային մտածողությունը, ազգային և համամարդկային գաղափարների արտահայտման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ժանրերում կատարված աշխատանքները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նրանց ստեղծագործությունների գեղագիտական արժեքին, հայկական արվեստի զարգացման մեջ ունեցած նշանակությանը և միջազգային ճանաչմանը։ Ներկայացված նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել երկու արվեստագետների անհատական ոճերի, ստեղծագործական մոտեցումների և մշակութային ժառանգության մասին։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, նկարիչների, ուսանողների և հայ կերպարվեստով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես արժեքավոր աղբյուր 20-րդ դարի հայկական արվեստի ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է վաղ շրջանի հայ-արաբական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ հրովարտակ-պայմանագրերը դիտարկելով որպես կարևոր պատմական և աղբյուրագիտական նյութ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում հայերի և արաբական իշխանությունների միջև ձևավորված քաղաքական, վարչական, իրավական և տնտեսական հարաբերությունների վերաբերյալ պահպանված փաստաթղթերը, դրանց ստեղծման պատմական պայմանները և բովանդակային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տեղեկություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու կողմերի փոխհարաբերությունների բնույթը, իշխանության և ենթակայության ձևերը, հարկային ու վարչական պարտավորությունները, բնակչության իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև տարբեր համայնքների և իշխանական կենտրոնների միջև հարաբերությունների կարգավորման մեխանիզմները։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում փաստաթղթերի աղբյուրագիտական քննությունը՝ դրանց հավաստիության, ժամանակագրության, հեղինակության, նպատակների և պատմական տեղեկատվության արժեքի գնահատմամբ։ Հրովարտակ-պայմանագրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս լրացնելու և ճշգրտելու պատմագրական այլ աղբյուրներում առկա տեղեկությունները և առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու վաղ միջնադարում տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական ու հասարակական գործընթացների մասին։ Աշխատանքը նաև կարևոր է հայ-արաբական փոխհարաբերությունների զարգացման, վարչական համակարգերի փոխազդեցության և միջնադարյան իրավական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, արաբագետներին, միջնադարագետներին, իրավական պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Ինֆորմատիկա

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է մատնահետքերի ճանաչման մեթոդների մշակմանը և դրանց ծրագրային իրականացմանը՝ ընդգծելով կենսաչափական նույնականացման համակարգերի նշանակությունը ժամանակակից տեղեկատվական անվտանգության ոլորտում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է մատնահետքի պատկերների թվայնացման, նախնական մշակման և առանձնահատկությունների (features) դուրսբերման ալգորիթմների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ապահովել անձի հուսալի նույնականացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերների որակի բարելավման մեթոդներին՝ աղմուկի նվազեցում, կոնտրաստի բարձրացում, եզրերի հայտնաբերում և մորֆոլոգիական ֆիլտրացիա, որոնք կարևոր են ճշգրիտ համընկնման համար։ Ներկայացվում է նաև մատնահետքերի համեմատման ալգորիթմների դասակարգումը՝ հիմնված կետային, գծային և գլոբալ առանձնահատկությունների վրա, ինչպես նաև դրանց կիրառությունը տվյալների բազաների որոնման և նույնականացման գործընթացներում։ Աշխատանքը ներառում է ծրագրային իրականացման մոտեցումներ՝ օգտագործելով պատկերների մշակման գրադարաններ և օպտիմիզացված ալգորիթմներ, որոնք ապահովում են համակարգի արագագործություն և ճշգրտություն։ Վերլուծվում են նաև համակարգի անվտանգության և հուսալիության խնդիրները՝ կեղծ դրական և կեղծ բացասական նույնականացումների նվազեցման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ մատնահետքերի ճանաչման տեխնոլոգիաները հանդիսանում են կենսաչափական անվտանգության համակարգերի կարևոր բաղադրիչ՝ լայն կիրառություն ունենալով իրավապահ, ֆինանսական և տեղեկատվական պաշտպանության ոլորտներում։