Անշարժ գույքի

History

Աշխատությունը նվիրված է ցեղասպանական բռնության արդարացման, օրինականացման կամ հասարակական ընդունելիության ձևավորման գաղափարական և հռետորական մեխանիզմների քննադատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե քաղաքական իշխանությունները, գաղափարական շարժումները, քարոզչական համակարգերը կամ այլ դերակատարներ ինչպիսի փաստարկներ ու պատկերացումներ են օգտագործել զանգվածային բռնությունը ներկայացնելու որպես անհրաժեշտ, անխուսափելի կամ ընդունելի գործողություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թշնամու կերպարի ձևավորմանը, հասարակական խմբերի ապամարդկայնացմանը, կոլեկտիվ մեղավորության վերագրմանը և անվտանգության կամ պետական շահերի մասին պնդումների օգտագործմանը՝ դրանք դիտարկելով որպես բռնությունը հիմնավորող խոսույթի հնարավոր բաղադրիչներ։ Քննվում է նաև լեզվի նշանակությունը, քանի որ զանգվածային հանցագործությունների նախապատրաստման կամ հետագա մեկնաբանման ընթացքում կիրառվող բառապաշարը կարող է քողարկել կատարված գործողությունների բնույթը, մեղմացնել դրանց ընկալումը կամ պատասխանատվությունը տեղափոխել զոհերի վրա։ Պատմագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են համապատասխան գաղափարների ձևավորման քաղաքական ու սոցիալական պայմանները, դրանց տարածման միջոցները և հասարակական վերաբերմունքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պաշտոնական փաստաթղթերի, մամուլի, հրապարակախոսության, քաղաքական ելույթների և այլ սկզբնաղբյուրների քննադատական վերլուծությանը՝ տարբերակելու փաստական տեղեկությունները, քարոզչական պնդումները և հետագա արդարացումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժխտողականության խնդրին՝ ուսումնասիրելով, թե զանգվածային բռնությունից հետո ինչպես են վերաիմաստավորվում իրադարձությունները, նվազեցվում պատասխանատվությունը կամ վիճարկվում զոհերի փորձառությունն ու պատմական փաստագրումը։ Իրավական տեսանկյունից կարևոր է ցեղասպանության՝ որպես միջազգային հանցագործության հասկացության և դրա վերաբերյալ պատմական ու քաղաքական խոսույթների տարբերակումը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, որ բռնության արդարացումը միայն անցյալի մեկնաբանության խնդիր չէ, այլ նաև պատմական հիշողության, պատասխանատվության և զանգվածային հանցագործությունների կանխարգելման ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ցեղասպանագիտության, պատմագիտության, քաղաքական խոսույթի վերլուծության և միջազգային իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելով այն գաղափարական ու հաղորդակցական գործընթացները, որոնց միջոցով զանգվածային բռնությունը փորձ է արվում ներկայացնել որպես հիմնավորված կամ ընդունելի, և քննադատաբար ուսումնասիրելով նման փաստարկների պատմական ու հասարակական գործառույթները։

History

Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության պատմություն-ը քաղաքական պատմագիտության և կուսակցությունների ուսումնասիրության աշխատություն է, որը ներկայացնում է Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության ձևավորման, գաղափարական հիմքերի, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության հիմնական փուլերը՝ սկսած 19-րդ դարի վերջի ազգային-ազատագրական շարժումների պայմաններում նրա ստեղծումից մինչև նորագույն շրջանի քաղաքական զարգացումները, աշխատությունում վերլուծվում են կուսակցության գաղափարախոսության առանցքային բաղադրիչները՝ ազգային ազատագրություն, ինքնորոշում, սոցիալական արդարության ընկալումներ և կազմակերպված քաղաքական պայքարի մեխանիզմները, ինչպես նաև նրա դերը Օսմանյան կայսրության վերջին տարիների հայկական քաղաքական շարժումներում, Առաջին Հանրապետության պետականաշինության գործընթացում, սփյուռքահայ համայնքներում կազմակերպչական գործունեության մեջ և խորհրդային ու անկախության շրջանի քաղաքական կյանքում, միաժամանակ քննարկվում են կուսակցության ներսում տեղի ունեցած գաղափարական և ռազմավարական փոփոխությունները, արտաքին քաղաքական պայմանների ազդեցությունը և պատմական տարբեր փուլերում առաջացած գնահատականների բազմազանությունը, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալու Դաշնակցության պատմությունը որպես երկարաժամկետ քաղաքական շարժման զարգացում, որը ձևավորվել է ազգային պայքարի, գաղափարական շարունակականության և փոփոխվող քաղաքական իրականությունների փոխազդեցությամբ։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է միջաստղային ամպերում ատոմների և մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն գործընթացներին, որոնք կարող են հանգեցնել ավելի բարդ օրգանական և նախակենսաբանական նշանակություն ունեցող մոլեկուլային համակարգերի առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում միջաստղային միջավայրը դիտարկվում է որպես ցածր ջերմաստիճանով, փոքր խտությամբ, ճառագայթման ազդեցությամբ և փոշեհատիկների առկայությամբ բնութագրվող յուրահատուկ քիմիական համակարգ, որտեղ հնարավոր են ինչպես գազային փուլում, այնպես էլ միջաստղային փոշու մակերևույթներին ընթացող փոխազդեցություններ։ Քննության են առնվում ատոմների իոնացման, մոլեկուլների առաջացման և քայքայման, իոնամոլեկուլային փոխազդեցությունների, ֆոտոքիմիական երևույթների և ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում միջաստղային փոշեհատիկների մակերևույթներին նյութերի կլանման և հետագա փոխակերպումների դերին, քանի որ նման պայմաններում պարզ քիմիական բաղադրիչներից կարող են ձևավորվել աստիճանաբար ավելի բարդ միացություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև տիեզերական ճառագայթների և տարբեր հաճախականությունների էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ազդեցությունը մոլեկուլային կառուցվածքների փոփոխությունների և նոր քիմիական կապերի առաջացման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այն հնարավոր ուղիների տեսական գնահատումը, որոնց միջոցով միջաստղային նյութում կարող են առաջանալ կենսաբանական համակարգերի համար նշանակություն ունեցող օրգանական միացությունների նախորդներ։ Այս համատեքստում քննարկվում է տիեզերական քիմիական էվոլյուցիայի և նախակենսաբանական քիմիայի փոխկապակցվածությունը՝ փորձելով պարզաբանել, թե աստղերի ու մոլորակային համակարգերի ձևավորումից առաջ գոյություն ունեցող նյութը ինչպիսի քիմիական բարդության կարող է հասնել։ Միջաստղային ամպերում ձևավորված միացությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հասկանալու համար, թե ինչպիսի օրգանական նյութ կարող է ներառվել հետագայում ձևավորվող աստղերի, մոլորակների, գիսաստղերի և այլ փոքր երկնային մարմինների բաղադրության մեջ։ Աշխատությունը համադրում է աստղաֆիզիկայի, ֆիզիկական քիմիայի, մոլեկուլային ֆիզիկայի և աստղակենսաբանության խնդիրները՝ նպաստելով տիեզերքում նյութի քիմիական էվոլյուցիայի և կյանքի առաջացման համար անհրաժեշտ մոլեկուլային նախադրյալների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացմանը։

Economics

Ազատ տնտեսական գոտիները (ԱՏԳ) հատուկ կարգավիճակ ունեցող տարածքներ են, որտեղ գործում են արտոնյալ տնտեսական, հարկային և մաքսային ռեժիմներ՝ նպատակ ունենալով խթանել ներդրումները, արտադրությունը և արտահանումը։ Դրանք ստեղծվում են որպես գործիք՝ տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման համար՝ ներգրավելով կապիտալ, տեխնոլոգիաներ և մասնագիտական ռեսուրսներ այն տարածքներում, որոնք ունեն զարգացման հավելյալ հնարավորություններ, բայց չեն օգտագործվում ամբողջությամբ։ Ազատ տնտեսական գոտիներում սովորաբար կիրառվում են հարկային արտոնություններ, պարզեցված վարչական ընթացակարգեր և մաքսային զեղչեր, ինչը բարձրացնում է բիզնեսի շահութաբերությունը և գրավչությունը ներդրողների համար։ Սա նպաստում է նոր ձեռնարկությունների ստեղծմանը, աշխատատեղերի ավելացմանը և ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Բացի այդ, ԱՏԳ-ները խթանում են արտահանմանն ուղղված արտադրությունը՝ թույլ տալով տեղական տնտեսություններին ինտեգրվել համաշխարհային շուկաներին։ Տարածաշրջանային ներուժի արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից ազատ տնտեսական գոտիները օգնում են ակտիվացնել այն շրջանները, որոնք ունեն աշխարհագրական, տրանսպորտային կամ ռեսուրսային առավելություններ, բայց նախկինում չեն օգտագործվել լիարժեք։ Դրանք նպաստում են տարածաշրջանային անհավասարությունների նվազեցմանը և տնտեսական զարգացման հավասարակշռմանը։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է բազմակի օբյեկտներից կազմված մոդելների վերաբերյալ վարկածների ստուգման և դրանց նույնականացման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բարդ համակարգերն են, որոնց նկարագրության համար անհրաժեշտ է միաժամանակ հաշվի առնել բազմաթիվ փոխկապակցված օբյեկտներ, դրանց հատկությունները, վարքագիծը և փոխազդեցությունները։ Նման համակարգերի մոդելավորման ժամանակ կարևոր խնդիր է որոշել, թե առաջարկվող մոդելը որքանով է համապատասխանում իրական տվյալներին, արդյոք դրա հիմքում դրված վարկածները հիմնավորված են, և որքան վստահությամբ կարելի է նույնականացնել ուսումնասիրվող օբյեկտներն ու դրանց բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են վարկածների ձևավորման, ստուգման և համեմատության մեթոդները, ինչպես նաև բազմակի օբյեկտների նույնականացման գործընթացում անորոշության, աղմուկի և տվյալների ոչ լիարժեքության ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նույնականացման հուսալիության գնահատմանը, քանի որ բարդ համակարգերում տարբեր օբյեկտներ կարող են ունենալ նմանատիպ հատկություններ կամ փոխկապակցված վարքագիծ, ինչը դժվարացնում է դրանց տարանջատումը և ճիշտ դասակարգումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելներ, հավանականային մոտեցումներ, որոշումների ընդունման մեթոդներ, օպտիմալացման ալգորիթմներ և հաշվողական տեխնոլոգիաներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ստացվող արդյունքների վստահելիությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև այնպիսի չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք թույլ կտան գնահատել վարկածների ճշմարտացիության աստիճանը և ընտրել առավել համապատասխան մոդելը՝ հիմնվելով առկա դիտարկումների ու փորձարարական տվյալների վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ համակարգերի կամ բազմաբաղադրիչ օբյեկտների ավտոմատացված ճանաչում, դասակարգում և վիճակի գնահատում։ Դրանք կարող են օգտակար լինել տեխնիկական համակարգերի ախտորոշման, կառավարման, ռոբոտատեխնիկայի, պատկերների և ազդանշանների մշակման, խելացի համակարգերի ու որոշումների աջակցման ծրագրային լուծումների մշակման ժամանակ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համակարգերի տեսության և նույնականացման մասնագետներին, մաթեմատիկոսներին, տվյալների վերլուծաբաններին, ծրագրավորողներին, արհեստական բանականության և մեքենայական ուսուցման հետազոտողներին, ինժեներներին, ասպիրանտներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Psychology

Ստեղծագործությունը գիտահետազոտական բնույթի աշխատանք է, որը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի երկարաժամկետ հոգեբանական հետևանքների ուսումնասիրմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աղետից տարիներ անց վերապրածների հոգեկան վիճակը, հետտրավմատիկ սթրեսային դրսևորումները, կորուստների ազդեցությունը անձնական և սոցիալական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մարդիկ փորձել են հաղթահարել աղետի թողած հոգեբանական հետևանքները։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է ոչ միայն անհատական, այլև համայնքային մակարդակում առաջացած փոփոխությունները՝ անդրադառնալով ընտանիքների, երեխաների և սոցիալական կապերի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությանը, վերականգնողական գործընթացներին և այն գործոններին, որոնք նպաստում են մարդկանց հոգեկան կայունության վերականգնմանը երկար ժամանակ անց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է, թե ինչպես կարող են խոշոր բնական աղետների հետևանքները պահպանվել տասնամյակներ շարունակ՝ ազդելով ինչպես անհատների, այնպես էլ ամբողջ հասարակության հոգեբանական բարեկեցության վրա։