Ապահովագրական համակարգի կարգավորման արդի հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի և հայերենի դարձվածաբանական համակարգերում կենդանիների անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց իմաստային, կառուցվածքային, պատկերավոր և լեզվամշակութային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն դարձվածային միավորներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը կենդանու անուն է և որի միջոցով արտահայտվում են մարդու բնավորությունը, վարքագիծը, արտաքին հատկանիշները, հուզական վիճակը, հասարակական հարաբերությունները կամ տարբեր իրավիճակների գնահատականը։ Քննվում է, թե ինչպես են կենդանիների վերաբերյալ պատմականորեն ձևավորված պատկերացումները վերածվում փոխաբերական նշանակությունների և ամրապնդվում լեզվի դարձվածաբանական համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկու լեզուներում նույն կենդանու անվամբ կազմված դարձվածների համեմատությանը՝ պարզելու դրանց իմաստային համապատասխանությունները և տարբերությունները։ Միևնույն կենդանին տարբեր մշակույթներում կարող է կապվել նմանատիպ հատկանիշների հետ, սակայն որոշ դեպքերում ունենալ տարբեր խորհրդանշական կամ գնահատողական նշանակություն, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և ազգային մշակույթի փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրվում են լիարժեք և մասնակի դարձվածաբանական համարժեքները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք մյուս լեզվում չունեն անմիջական համապատասխանություն և պահանջում են բացատրական կամ գործառական համարժեքի ընտրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածների իմաստային դասակարգումը, դրանց դրական, բացասական կամ համատեքստից կախված գնահատողական երանգների ուսումնասիրությունը և խոսքում կիրառման առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դարձվածքների կառուցվածքային տիպերին, քերականական կազմակերպմանը և բաղադրիչների կայունության աստիճանին։ Զուգադրական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանաբանության և օտար լեզվի ուսուցման համար, քանի որ բառացի թարգմանությունը միշտ չէ, որ փոխանցում է դարձվածային միավորի իրական իմաստն ու մշակութային ենթատեքստը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է դարձվածաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել իսպաներենի և հայերենի կենդանաբանական բաղադրիչով դարձվածների ընդհանրություններն ու ազգային առանձնահատկությունները։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է 1998–2008 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության և Վրաստանի միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և մշակութային հարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում երկու հարևան պետությունների հարաբերությունների զարգացման դինամիկան է, դրանց փոխադարձ շահերը, համագործակցության հնարավորությունները և այն խնդիրները, որոնք տարբեր փուլերում ազդեցություն են ունեցել երկկողմ կապերի վրա։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի և Վրաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, տարածաշրջանային և միջազգային դերակատարների ազդեցությունը, ինչպես նաև երկու երկրների անվտանգության և տնտեսական շահերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Հայաստանի համար Վրաստանը կարևոր նշանակություն ունի որպես արտաքին աշխարհի հետ ցամաքային հաղորդակցության հիմնական ուղղություններից մեկը, իսկ Վրաստանի համար Հայաստանը կարևոր հարևան և տարածաշրջանային գործընկեր է։ Աշխատությունում վերլուծվում են քաղաքական երկխոսության զարգացման փուլերը, բարձրաստիճան պաշտոնական այցերը, միջպետական համաձայնագրերը և համագործակցության տարբեր ոլորտների կարգավորմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրատնտեսական կապերը, տրանսպորտային հաղորդակցությունը, էներգետիկ և տարանցիկ ծրագրերը, ինչպես նաև տարածաշրջանային ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Հետազոտության մեջ էական նշանակություն ունի նաև հայ համայնքի դրությունը Վրաստանում, դրա հասարակական և մշակութային դերը և համայնքային խնդիրների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների օրակարգի վրա։ Ուսումնասիրվում են կրթական, գիտական և մշակութային կապերը, ժողովուրդների միջև շփումները և պատմամշակութային ընդհանրությունների հիման վրա համագործակցության հնարավորությունները։ Միաժամանակ աշխատանքը բացահայտում է հարաբերությունների այն զգայուն կողմերը, որոնք պայմանավորված էին երկու երկրների տարբեր արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններով և տարածաշրջանային հակամարտությունների նկատմամբ ունեցած մոտեցումներով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 2003 թվականի Վրաստանի «Վարդերի հեղափոխությունից» հետո երկրի արտաքին քաղաքականության փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը հայ-վրացական հարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում նաև Վրաստանից ռուսական ռազմաբազաների դուրսբերման գործընթացը, Վրաստանի՝ եվրոպական և եվրատլանտյան կառույցներին ինտեգրվելու ձգտումները, ինչպես նաև այդ գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի անվտանգության և արտաքին քաղաքական հաշվարկների վրա։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակի ավարտին՝ 2008 թվականին, առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում ռուս-վրացական պատերազմը, որը նոր իրավիճակ ստեղծեց ամբողջ Հարավային Կովկասում և անմիջական ազդեցություն ունեցավ Հայաստանի ու Վրաստանի հաղորդակցությունների, տնտեսական կապերի և անվտանգության միջավայրի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին երկու պետությունները փորձում պահպանել բարիդրացիական հարաբերությունները՝ միաժամանակ հաշվի առնելով իրենց տարբեր ռազմավարական կողմնորոշումները և տարածաշրջանային շահերը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Հետազոտության հեղինակը Ռոման Գագիկի Կարապետյանն է, իսկ աշխատանքը պաշտպանվել է 2012 թվականին՝ որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն։

Culture

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի նպատակն է համակարգված ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների և հրապարակումների մասին տեղեկատվությունը։ Այն ներառում է գրադարան նոր մուտք գործած հայերեն և ռուսերեն գրքերի, ինչպես նաև պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան հոդվածների մատենագիտական տվյալներ։ Նյութերը դասակարգվում են թեմատիկ սկզբունքով՝ ընդգրկելով մշակույթի և արվեստի տարբեր ուղղություններ, այդ թվում՝ երաժշտություն, թատրոն, կերպարվեստ, կինո, ճարտարապետություն, ժողովրդական ստեղծագործություն և մշակութային կյանքի այլ ոլորտներ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել անհրաժեշտ աղբյուրները և ստանալ դրանց որոնման համար կարևոր տվյալներ։ Նյութերի համակարգված դասավորությունը հեշտացնում է մասնագիտական գրականության որոնումը և հնարավորություն տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններին։ Տեղեկատուն կարևոր գործնական նշանակություն ունի գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, հավաքածուների համալրման և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման համար։ Միաժամանակ այն ունի պատմական և փաստագրական արժեք, քանի որ տարբեր թողարկումների միջոցով պահպանվում է խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական կյանքի վերաբերյալ հրատարակված նյութերի մատենագիտական պատկերը։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների և մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական գրականություն որոնող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Այս մեթոդական հանձնարարականները նախատեսված են գրադարանավարների համար՝ Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառումների կազմակերպման, տեղեկատվական նյութերի համակարգման և ընթերցողական աշխատանքի ակտիվացման նպատակով։ Նյութում ներկայացվում են հոբելյանական ցուցադրությունների, թեմատիկ գրքահավաքների և տեղեկատվական անկյունների ձևավորման առաջարկներ՝ ուղղված ընթերցողների ուշադրությունը հեղինակի կյանքի, հասարակական-քաղաքական գործունեության և գաղափարական ժառանգության վրա կենտրոնացնելուն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նյութերի ընտրությանը, ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգման սկզբունքներին, ինչպես նաև գրադարանային միջոցառումների ինտերակտիվ ձևերին՝ դասախոսություններ, քննարկումներ և ընթերցողական երեկոներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գրադարանների դերը որպես կրթական և մշակութային կենտրոններ, որոնք նպաստում են պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական գիտակցության ձևավորմանը։ Միաժամանակ առաջարկվում են համագործակցության ձևեր դպրոցների և համայնքային հաստատությունների հետ՝ հոբելյանական միջոցառումների առավել լայն ընդգրկվածություն ապահովելու համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է միջազգային իրավակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և պետությունների միջազգային իրավական պատասխանատվության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով միջազգային իրավունքի կիրառման մեխանիզմները և իրավական կարգուկանոնի պահպանման պայմանները։ Հեղինակը վերլուծում է միջազգային իրավակարգի հիմնական սկզբունքները՝ պետությունների ինքնիշխանության հավասարություն, ուժի չկիրառում, միջազգային պարտավորությունների բարեխիղճ կատարում և վեճերի խաղաղ կարգավորում։ Գրքում դիտարկվում են պետությունների միջազգային իրավական պատասխանատվության հիմքերը՝ իրավախախտման առկայություն, վերագրելիություն պետությանը և պատճառահետևանքային կապ վնասի և գործողության միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության ձևերին՝ վերականգնում (restitution), փոխհատուցում (compensation) և բավարարում (satisfaction), ինչպես նաև միջազգային դատական և արբիտրաժային մեխանիզմների դերին դրանց իրականացման գործում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային կազմակերպությունների, մասնավորապես ՄԱԿ-ի շրջանակում պատասխանատվության կարգավորման պրակտիկան և զարգացման միտումները։ Աշխատությունը կարևորում է միջազգային իրավակարգի կայունության ապահովման գործում իրավական պատասխանատվության ինստիտուտի դերը և պետությունների վարքագծի կարգավորման ազդեցությունը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է ռուսական սիմվոլիզմի պոետիկայում ձևավորված յուրահատուկ սինթետիկ ժանրային երևույթի ուսումնասիրությանը, որի կառուցվածքում գրական խոսքը փոխազդում է երաժշտական մտածողության սկզբունքների հետ։ Հետազոտության առանցքում գրական ստեղծագործության այնպիսի կազմակերպումն է, երբ երաժշտական սիմֆոնիայի կառուցվածքային, ռիթմական, հնչերանգային և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները վերաիմաստավորվում են խոսքային արվեստի միջոցներով։ Քննվում է գրականության և երաժշտության փոխհարաբերությունը ռուսական սիմվոլիզմի գեղագիտական համակարգում՝ ուշադրություն դարձնելով այն գաղափարին, որ տարբեր արվեստների սահմանների մերձեցումը հնարավորություն է տալիս ստեղծելու բազմաշերտ և ներքին կապերով միավորված գեղարվեստական ամբողջություն։ Սիմֆոնիկ սկզբունքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երաժշտությունից փոխառված արտաքին ձև, այլև որպես ստեղծագործության կառուցման եղանակ, որտեղ կրկնությունները, թեմաների զարգացումը, մոտիվների փոխակերպումները, հակադրությունները և ռիթմային շարժումը ձևավորում են տեքստի ներքին միասնությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվի հնչյունական կազմակերպմանը, բառերի և պատկերների կրկնությանը, լեյտմոտիվների համակարգին, շարահյուսական ռիթմին և տարբեր իմաստային շերտերի զուգահեռ զարգացմանը։ Հետազոտությունը բացահայտում է նաև ժանրային սինթեզի առանձնահատկությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են արձակի, պոեզիայի, երաժշտական կոմպոզիցիայի և երբեմն դրամատիկական արտահայտչականության հատկանիշները միավորվել մեկ ստեղծագործական համակարգում։ Կարևորվում է ռուս սիմվոլիստների գեղագիտական հայացքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ երաժշտության նկատմամբ նրանց հետաքրքրությունը և երաժշտականությունը որպես աշխարհի ու արվեստի խորքային կապերը բացահայտող սկզբունք ընկալելու միտումը։ Այս համատեքստում կարող է ուսումնասիրվել նաև Անդրեյ Բելիի ստեղծագործական փորձը, որտեղ սիմֆոնիկ կառուցվածքի սկզբունքները կարևոր դեր են ստանում նոր գրական ձևերի որոնման գործընթացում։ Վերլուծության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում խորհրդանիշների, գունային և ձայնային պատկերների, ասոցիատիվ կապերի ու կրկնվող թեմատիկ միավորների գործառույթներին։ Ժանրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լայնորեն հասկանալ ռուսական սիմվոլիզմի փորձարարական բնույթը, արվեստների համադրության ձգտումը և ավանդական ժանրային սահմանները վերափոխելու միտումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի գրական ժանրերի տեսության, ռուսական մոդեռնիզմի և միջարվեստային փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես է երաժշտական մտածողությունը վերածվում գրական տեքստի կառուցվածքային և իմաստաստեղծ սկզբունքի։