Ապարատների մեխանիկական և կլիմայական փորձարկումները

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է մաշկի մելանոմայի կրկնության հաճախականության ուսումնասիրությանը՝ կախված կիրառված բուժական ազդեցությունների տարբեր համակցություններից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել, թե բուժման տարբեր ռազմավարություններն ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ հիվանդության կրկնության հավանականության և կրկնության ժամանակի վրա, ինչպես նաև պարզել, թե որ համակցված մոտեցումներն են առավել արդյունավետ հիվանդության ռեցիդիվների կանխարգելման տեսանկյունից։ Մելանոման մաշկի չարորակ նորագոյացություն է, որի բուժման և հետագա հսկողության ընտրությունը կախված է հիվանդության փուլից, ուռուցքի բնութագրերից, տարածվածությունից, նախորդ բուժումից և հիվանդի ընդհանուր վիճակից։ Ժամանակակից մոտեցումներում վիրաբուժությունը շարունակում է մնալ տեղայնացված մելանոմայի բուժման հիմնական մեթոդը, իսկ բարձր ռիսկով դեպքերում կարող են կիրառվել լրացուցիչ՝ ադյուվանտ բուժման եղանակներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման տարբեր սխեմաներ՝ վիրաբուժական միջամտության, ճառագայթային բուժման, դեղորայքային ազդեցությունների, իմունաբուժության կամ այլ մեթոդների առանձին և համակցված կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր խնդիրն է որոշել, թե բուժական միջոցների տարբեր զուգակցումներն ինչպես են փոխկապակցվում հիվանդության տեղային, տարածաշրջանային կամ հեռավոր կրկնությունների առաջացման հաճախականության հետ։ Մելանոմայի ռեցիդիվը կարող է դրսևորվել առաջնային ուռուցքի տեղամասի մոտ, տարածաշրջանային ավշային հանգույցներում, մաշկի կամ ենթամաշկային հյուսվածքների մակարդակում և հեռավոր օրգաններում, ուստի բուժման արդյունավետության գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել կրկնության տարբեր ձևերը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել հիվանդների կլինիկական տվյալները, հիվանդության փուլը, ուռուցքի տեղակայումը և բնութագրերը, իրականացված բուժման տեսակը, բուժական միջոցների համակցությունը, հետվիրահատական կամ հետբուժական հսկողության տևողությունը և արձանագրված ռեցիդիվների բնույթը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ժամանակային գործոնը՝ պարզելու համար, թե բուժումից հետո որքան ժամանակ անց են առավել հաճախ ի հայտ գալիս կրկնությունները։ Այսպիսի վերլուծությունը թույլ է տալիս ոչ միայն հաշվարկել ռեցիդիվների հաճախականությունը, այլև գնահատել հիվանդությունից զերծ ժամանակահատվածը և բուժման տարբերակների միջև տարբերությունները։ Աշխատության գիտական նշանակությունը կայանում է բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ընթացքի միջև վիճակագրական կապերի բացահայտման մեջ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հիվանդների խմբավորման, համեմատական վիճակագրական վերլուծության և գոյատևման կամ ռեցիդիվից ազատ ժամանակի գնահատման մեթոդներ։ Հատկապես կարևոր է բուժման արդյունավետությունը գնահատել ոչ միայն ընդհանուր արդյունքով, այլև հաշվի առնելով հիվանդության սկզբնական փուլը և ռեցիդիվի ռիսկը, քանի որ մելանոմայի տարբեր փուլերում կրկնության հավանականությունն էապես տարբերվում է։ Ժամանակակից կլինիկական ուղեցույցները ևս ընդգծում են, որ հետագա բուժման ընտրությունը և հսկողության ինտենսիվությունը պետք է հարմարեցվեն հիվանդության փուլին, անհատական ռիսկին և նախկինում ստացած բուժմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուժման համակցությունների արդյունավետության և կողմնակի ազդեցությունների միջև հավասարակշռությանը։ Որոշ համակցված բուժումներ կարող են նվազեցնել հիվանդության կրկնության կամ առաջընթացի ռիսկը, սակայն միաժամանակ կարող են ուղեկցվել ավելի բարձր թունավորությամբ, ինչն անհրաժեշտ է հաշվի առնել բուժական ռազմավարության ընտրության ժամանակ։ Օրինակ՝ բարձր ռիսկի մելանոմայի դեպքում ժամանակակից ադյուվանտ մոտեցումները ներառում են իմունային հսկիչ կետերի ինհիբիտորներ և որոշ մոլեկուլային թիրախավորված համակցություններ, որոնք կարող են բարելավել ռեցիդիվից ազատ գոյատևման ցուցանիշները։ Աշխատության կարևոր գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են օգնել տարբերակել այն բուժական մոտեցումները, որոնց դեպքում հիվանդության կրկնության ռիսկը համեմատաբար ցածր է։ Նման տեղեկատվությունը կարող է օգտակար լինել բուժման անհատականացված ռազմավարությունների ընտրության, հետբուժական հսկողության կազմակերպման և բարձր ռիսկի խմբերի վաղ հայտնաբերման համար։ Միաժամանակ արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն՝ հաշվի առնելով հիվանդների կլինիկական և ուռուցքաբանական առանձնահատկությունների տարբերությունները, քանի որ բուժման արդյունավետությունը չի կարող գնահատվել միայն բուժական սխեմայի հիման վրա։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ուռուցքաբաններին, մաշկաբաններին, վիրաբույժներին, ճառագայթային ուռուցքաբանության մասնագետներին, բժշկական վիճակագիրներին և մելանոմայի կանխարգելման ու բուժման ոլորտում աշխատող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու մաշկի մելանոմայի բուժման տարբեր համակցությունների և հիվանդության հետագա ռեցիդիվավորման միջև առկա օրինաչափությունները՝ գնահատելով կրկնության հաճախականությունը, ժամանակային առանձնահատկությունները և բուժական ռազմավարությունների համեմատական արդյունավետությունը։

History

Աշխատությունը նվիրված է պաղեստինյան քաղաքական և հասարակական միջավայրում ձևավորված ներքին քննարկումների, գաղափարական տարաձայնությունների և քաղաքական ռազմավարությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտության շուրջ ձևավորված ավելի լայն քաղաքական դիսկուրսի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում պաղեստինյան տարբեր քաղաքական ուժերի, հասարակական խմբերի և մտավոր շրջանակների մոտեցումների բազմազանությունն է՝ ազգային նպատակների, քաղաքական ներկայացուցչության, պետականության, բանակցային գործընթացի, կառավարման և հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ։ Քննվում է, թե ինչպես են պատմական զարգացումները, տարածքային ու քաղաքական բաժանումները, տարածաշրջանային գործընթացները և միջազգային միջավայրն ազդել ներպաղեստինյան քաղաքական բանավեճերի բովանդակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր քաղաքական կազմակերպությունների միջև հարաբերություններին, միասնական քաղաքական դիրքորոշման ձևավորման դժվարություններին և ներքին մրցակցության ազդեցությանը պաղեստինյան քաղաքական օրակարգի վրա։ Վերլուծվում են բանակցությունների, դիվանագիտական գործունեության, քաղաքական մասնակցության և միջազգային կառույցների հետ փոխգործակցության վերաբերյալ տարբեր մոտեցումները՝ դրանք ներկայացնելով որպես պաղեստինյան հասարակական-քաղաքական դաշտում գոյություն ունեցող տարբեր ռազմավարական պատկերացումների արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև ինքնության և պատմական հիշողության դերը քաղաքական խոսույթի ձևավորման մեջ, ինչպես նաև քաղաքական լեզվի միջոցով ազգային նպատակների, իրավունքների, անվտանգության և խաղաղության վերաբերյալ պատկերացումների ներկայացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել պաշտոնական հայտարարություններ, քաղաքական փաստաթղթեր, հանրային ելույթներ, լրատվական նյութեր և գիտական մեկնաբանություններ՝ բացահայտելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումների փոփոխություններն ու շարունակականությունը։ Ներպաղեստինյան հակասությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների մրցակցություն, այլև որպես հասարակության ներսում քաղաքական առաջնահերթությունների, կառավարման մոդելների և հակամարտության կարգավորման ուղիների վերաբերյալ ավելի լայն բանավեճերի արտահայտություն։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է, թե ներքին տարաձայնություններն ինչպես են փոխազդում իսրայելական քաղաքական դիսկուրսի, տարածաշրջանային դերակատարների և միջազգային միջնորդական նախաձեռնությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է քաղաքագիտության, հակամարտությունների ուսումնասիրության, միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական դիսկուրսի վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ներպաղեստինյան քաղաքական դաշտի բազմաշերտ կառուցվածքն ու դրա կապը հակամարտության շուրջ ընթացող ավելի լայն քննարկումների հետ։

Religion

Պատմակենսագրական և եկեղեցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Մկրտիչ Ա-ի կյանքին, հոգևոր գործունեությանը և հայ հասարակական ու մշակութային կյանքում ունեցած դերակատարությանը։ Քննության են առնվում նրա կենսագրության հիմնական փուլերը, հոգևոր ծառայության ձևավորումը, եկեղեցական գործունեությունը և ազգային խնդիրների նկատմամբ ունեցած մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայ առաքելական եկեղեցու կյանքում նրա գործունեությանը, կրթական և մշակութային նախաձեռնություններին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի հոգևոր ու ազգային ինքնության պահպանմանն ուղղված աշխատանքին։ Վերլուծվում են եկեղեցական և հասարակական գործունեության փոխկապակցվածությունը, ժամանակաշրջանի կարևոր խնդիրների նկատմամբ նրա դիրքորոշումները և հարաբերությունները տարբեր հասարակական շրջանակների հետ։ Քննարկվում է նաև նրա գործունեության նշանակությունը հայ եկեղեցու պատմության և ազգային-հասարակական մտքի զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու նշանավոր հոգևորականի գործունեության պատմական միջավայրի և ժառանգության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայ եկեղեցու պատմության, կենսագրագիտության և հայագիտական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու ընթերցողների համար։

History

Անդրանիկ Օզանյանը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենահայտնի ու ազդեցիկ գործիչներից մեկն է, որի անունը սերտորեն կապված է արևմտահայության ինքնապաշտպանության, հայրենասիրության և ազատության գաղափարի հետ։ Նա ծնվել է Շապին Գարահիսար քաղաքում և վաղ տարիքից ականատես եղել Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացվող բռնություններին ու անարդարություններին, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Անդրանիկը հայտնի դարձավ որպես խիզախ ֆիդայի և ռազմական առաջնորդ, ով իր կյանքը նվիրեց հայ ժողովրդի պաշտպանությանն ու ազգային իրավունքների համար պայքարին։ Նա մասնակցել է հայկական ազատագրական շարժումներին, ղեկավարել բազմաթիվ ինքնապաշտպանական մարտեր և դարձել ժողովրդի համար հերոսության ու անձնազոհության խորհրդանիշ։ Նրա ռազմական գործունեությունը հատկապես աչքի ընկավ Սասունի, Վանի և Զանգեզուրի շրջաններում, որտեղ նա կարողացավ կազմակերպել հայ բնակչության պաշտպանությունը թշնամական հարձակումներից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Անդրանիկ Օզանյանը համագործակցել է ռուսական բանակի հետ՝ հայկական կամավորական ջոկատների կազմում պայքարելով Օսմանյան կայսրության դեմ։ Նրա գլխավորած ջոկատները աչքի են ընկել կարգապահությամբ, համարձակությամբ և հաղթանակներով, իսկ ինքը՝ Անդրանիկը, արժանացել է մեծ հեղինակության ոչ միայն հայերի, այլև օտար զինվորականների շրջանում։ Նա մշտապես կարևորել է ազգային միասնությունը, ժողովրդի ինքնապաշտպանությունը և հայրենիքի ազատագրությունը։ Չնայած քաղաքական դժվարություններին ու տարբեր ուժերի միջև տարաձայնություններին՝ Անդրանիկը շարունակել է իր պայքարը մինչև կյանքի վերջը՝ հավատարիմ մնալով հայրենասիրական գաղափարներին։ Նրա կերպարը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ պահպանվել է որպես անվախ մարտիկ, արդարության պաշտպան և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշ։ Անդրանիկ Օզանյանի գործունեությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա, իսկ նրա անունով այսօր կոչվում են փողոցներ, դպրոցներ և հուշարձաններ Հայաստանում ու սփյուռքում։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 20–50-ական թվականների հայ ինքնակենսագրական վեպի ժանրային առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված վիպական ինքնարտահայտման հիմնական միտումները, կառուցվածքային մոդելները և գեղարվեստական մտածողության զարգացման ուղղությունները։ Վերլուծվում են ինքնակենսագրական նյութի և գեղարվեստական հորինվածքի փոխհարաբերությունները, հիշողության և պատմողականության ձևերը, կերպարային համակարգի կառուցման սկզբունքները, ինչպես նաև հեղինակի «ես»-ի տարբեր դրսևորումները վեպի ներսում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի սոցիալ-պատմական իրողությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, անհատական և կոլեկտիվ փորձառության համադրմանը, ինչպես նաև գաղափարական ու էթիկական շեշտադրումների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը ներառում է համեմատական վերլուծություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս բացահայտելու հայ ինքնակենսագրական վեպի ձևավորման փուլերը, նրա ժանրային ինքնատիպությունը և տեղը XX դարի հայ արձակի ընդհանուր զարգացման գործընթացում։ Գրքում ներկայացված գիտական ընդհանրացումները արժեքավոր են գրականագետների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ ժամանակակից արձակով հետաքրքրվողների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասների մտավոր դաստիարակության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Վ. Ա. Սուխոմլինսկու մանկավարժական գաղափարների, կրթադաստիարակչական սկզբունքների և դրանց ժամանակակից կիրառելիության տեսանկյունից։ Քննարկվում են մտավոր դաստիարակության էությունը, նպատակները, հիմնական բաղադրիչները և դրա նշանակությունը դեռահասների ճանաչողական կարողությունների, ինքնուրույն մտածողության, ստեղծագործական ներուժի ու աշխարհայացքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սուխոմլինսկու մարդասիրական մանկավարժության սկզբունքներին, երեխայի անհատականության նկատմամբ հարգանքին, ուսուցման և դաստիարակության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև սովորողների մտավոր զարգացման համար բարենպաստ կրթական միջավայրի ստեղծմանը։ Ուսումնասիրվում են գիտելիքների յուրացման, մտածողության ակտիվացման, դիտողականության, հիշողության, երևակայության և ճանաչողական հետաքրքրությունների զարգացման մանկավարժական պայմանները։ Դիտարկվում են դեռահասների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, նրանց ինքնուրույնության ձգտումը, հետաքրքրությունների փոփոխությունները և ուսումնական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացները։ Կարևորվում են ուսուցչի դերը սովորողների մտավոր ակտիվության խթանման, անհատական մոտեցման ապահովման, ստեղծագործական առաջադրանքների կազմակերպման և գիտելիքների նկատմամբ գիտակցված հետաքրքրության ձևավորման գործում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Սուխոմլինսկու մանկավարժական աշխատությունները, նրա կրթական փորձը և մտավոր դաստիարակության վերաբերյալ առաջադրած գաղափարները՝ ժամանակակից մանկավարժական տեսությունների հետ համադրության միջոցով։ Անդրադարձ է կատարվում բնության, գրականության, արվեստի, աշխատանքային գործունեության և շրջապատող միջավայրի ճանաչողության նշանակությանը դեռահասների մտավոր ու հոգևոր զարգացման գործընթացում։ Առանձնացվում են մտավոր դաստիարակության և բարոյական, գեղագիտական ու աշխատանքային դաստիարակության փոխկապակցվածության հարցերը՝ անձի համակողմանի զարգացման տեսանկյունից։ Կարևորվում են նաև քննադատական մտածողության, ինքնուրույն ուսումնառության, հետազոտական կարողությունների և ստեղծագործական նախաձեռնողականության զարգացման հնարավորությունները ժամանակակից կրթական միջավայրում։ Դիտարկվում են Սուխոմլինսկու մանկավարժական ժառանգության արդիականությունը կրթության մարդակենտրոն կազմակերպման, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառման և ուսուցման արդյունավետության բարձրացման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է նպաստել դեռահասների մտավոր դաստիարակության մեթոդների կատարելագործմանը, դասական մանկավարժական գաղափարների վերաիմաստավորմանը և դրանց կիրառմանը ժամանակակից հանրակրթական համակարգում։ Այն օգտակար է մանկավարժների, կրթության հետազոտողների, հոգեբանների, ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։