Արամ Աշոտի Քալանթարյան․ կենսամատենագիտություն

Literature

Աշխատությունը նվիրված է V դարի հայ պատմագրության մեջ հերոսների կերպարակերտման ընդհանուր առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով պատմագրական երկերում ներկայացվող հերոսական կերպարների ստեղծման սկզբունքները, գեղարվեստական միջոցները և գաղափարական նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են հայ պատմիչները պատմական անձանց և իրադարձությունների նկարագրության միջոցով ձևավորում հերոսի կերպար, ինչ հատկանիշներ են վերագրվում նրան և ինչպիսի արժեքներ է նա մարմնավորում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաջությանը, հայրենասիրությանը, հավատարմությանը, անձնազոհությանը, հավատքին, արժանապատվությանը և հայրենիքի պաշտպանության գաղափարին, որոնք հաճախ հանդես են գալիս որպես հերոսական կերպարի հիմնական բնութագրիչներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմագրական երկերի հերոսների անհատական և հավաքական կերպարներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են առանձին պատմական գործիչների վարքագիծը և ժողովրդի հավաքական պայքարը միավորվում հերոսական պատումի շրջանակում։ Կարևոր նշանակություն ունի կերպարակերտման լեզվական և գեղարվեստական միջոցների վերլուծությունը՝ հերոսների խոսքի, գործողությունների, երկխոսությունների, նկարագրությունների, հակադրությունների և հեղինակային գնահատականների միջոցով։ Հեղինակների վերաբերմունքը կերպարների նկատմամբ ոչ միայն ներկայացնում է նրանց անձնական հատկանիշները, այլև արտահայտում է տվյալ ժամանակաշրջանի բարոյական, կրոնական և ազգային պատկերացումները։ Հատկապես հետաքրքիր է հերոսների հակադրությունը բացասական կամ հակառակորդ կերպարների հետ, քանի որ այդ եղանակով ընդգծվում են այն արժեքները, որոնք պատմիչը կարևորում է որպես օրինակելի և հասարակության համար ընդունելի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատմագրական երկերը դիտարկել ոչ միայն որպես պատմական տեղեկությունների աղբյուր, այլև որպես գեղարվեստական և գաղափարական համակարգ, որտեղ պատմական իրադարձությունները ներկայացվում են որոշակի արժեքային դիրքորոշմամբ։ V դարի հայ պատմագրության ուսումնասիրությունը այս տեսանկյունից կարևոր է ազգային ինքնագիտակցության, պատմական հիշողության և հերոսական իդեալի ձևավորման գործընթացները հասկանալու համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հին և միջնադարյան հայ գրականության ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև հայ պատմագրության գեղարվեստական առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Literature

Աշխատության վերնագիրը մատնանշում է սիրո թեմային նվիրված գրական ստեղծագործություն, որի կենտրոնում կարող են լինել մարդկային զգացմունքները, կապվածությունը, հոգևոր մտերմությունը և սիրո մեջ ապաստան ու մխիթարություն գտնելու գաղափարը։ «Ապաստանարան» բառը խորհրդանշական իմաստով արտահայտում է ապահովության, հանգստության և հոգեկան ջերմության այն միջավայրը, որը մարդը փնտրում է սիրո և մարդկային հարաբերությունների մեջ։ Մեդասդասեի անվան հիշատակումը կարևոր է ստեղծագործության գրական ծագումն ու հեղինակային պատկանելությունը պարզելու համար, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ վստահորեն որոշել սյուժեն կամ կերպարների փոխհարաբերությունները։ Գործը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի արևմտահայ ընթերցողական միջավայրում տարածված սիրային և զգացմունքային գրականության համատեքստում, որտեղ անձնական ապրումները, բարոյական ընտրությունները և մարդկային կապերը հաճախ դառնում էին գրական պատկերման նյութ։ Նման երկերը նպաստել են ընթերցողների հետաքրքրության ընդլայնմանը գեղարվեստական արձակի և սիրային թեմաների նկատմամբ՝ միաժամանակ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի գրական ճաշակն ու զգացմունքային արտահայտչաձևերը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում արևմտահայ գրականության, սիրային թեմատիկայի և 19-րդ դարի հայերեն հրատարակությունների ուսումնասիրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և ոչնչացման պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում 1915 թվականին և դրան հաջորդած տարիներին հայ ժողովրդի կրած մարդկային, սոցիալական, մշակութային և նյութական կորուստներն են, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների ձևավորման քաղաքական ու պատմական նախադրյալները։ Ուսումնասիրվում են Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության հասարակական և քաղաքական դրությունը, ազգային հարցի զարգացումը, XIX դարի վերջի բռնությունների փորձը և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին համակարգված տեղահանությունների ու զանգվածային կոտորածների։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմաններին, պետական կառույցների և տեղական իշխանությունների գործողություններին, հայ բնակչության բռնի տեղահանման կազմակերպմանը, մահվան ճանապարհներին, ճամբարային պայմաններին և վերապրածների ճակատագրերին։ Առանձին կարևորություն է տրվում ոչնչացման գործընթացի տարբեր դրսևորումների՝ զանգվածային սպանությունների, սովի, հիվանդությունների, բռնի տեղահանության, ունեցվածքի բռնագրավման և ընտանիքների ու համայնքների քայքայման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը անդրադառնում է նաև հայկական մշակութային ժառանգության կորստին, եկեղեցիների, դպրոցների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների գործունեության խաթարմանը և հայաբնակ բնակավայրերի ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Կարևորվում է միջազգային արձագանքի ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ ժամանակակից դիվանագիտական փաստաթղթերի, օտարերկրյա դիտորդների, մամուլի և մարդասիրական կազմակերպությունների հաղորդումների նշանակությունը պատմական իրադարձությունների փաստագրման գործում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև վերապրածների և փախստականների հետագա ճակատագիրը, հայկական սփյուռքի ձևավորման գործընթացը և տեղի ունեցածի հիշողության պահպանման ու փոխանցման խնդիրը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տեղի ունեցածը ոչ միայն որպես առանձին ժամանակաշրջանի ողբերգական իրադարձությունների ամբողջություն, այլև որպես հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, ժողովրդագրական պատկերի և ազգային ինքնության վրա խոր ազդեցություն ունեցած գործընթաց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, հայագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և մարդու իրավունքների հետազոտողներին, ինչպես նաև դասախոսներին և ուսանողներին։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է պատմական փաստերի համակարգված քննությամբ և հայ ժողովրդի կրած կորուստների, վերապրման փորձի ու պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների լուսաբանմամբ։

History

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ասեղնագործական մշակույթի պատմական և ազգագրական համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն որպես հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի, կենցաղի, գեղարվեստական մտածողության և ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ասեղնագործության ծագումն ու պատմական զարգացումը, տարածքային առանձնահատկությունները, ձևավորման ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող արհեստագործական հմտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասեղնագործության տարբեր տեխնիկաներին, զարդանախշերին, գունային լուծումներին, գործվածքների և թելերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց պատրաստման և կիրառման եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր բնակավայրերին և պատմաազգագրական շրջաններին բնորոշ ասեղնագործական առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տեղական մշակութային ավանդույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ասեղնագործ զարդանախշերի խորհրդանշական և գեղագիտական նշանակությանը։ Բուսական, երկրաչափական, կենդանական և այլ պատկերները դիտարկվում են ոչ միայն որպես դեկորատիվ տարրեր, այլև որպես որոշակի պատկերացումների, հավատալիքների և աշխարհընկալման արտահայտություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ասեղնագործության կիրառական նշանակությանը՝ հագուստի, կենցաղային առարկաների, ծիսական պարագաների և այլ իրերի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ ընդգծվում է արհեստի սոցիալական և մշակութային դերը, մասնավորապես ընտանիքում և համայնքում գիտելիքների ու հմտությունների փոխանցման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայկական ավանդական ասեղնագործության բազմազանության, գեղարվեստական ինքնատիպության և պատմական շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության և վերարժևորման տեսանկյունից, քանի որ փաստագրում և համակարգում է ժողովրդական արվեստի կարևոր դրսևորումներ, որոնք կարող են հիմք ծառայել հետագա մշակութաբանական, ազգագրական և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, թանգարանների և մշակութային ժառանգության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայկական ավանդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է գերխիտ երկնային մարմինների տեսության հիմնարար հարցերի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով այն ֆիզիկական գործընթացներին, որոնք տեղի են ունենում չափազանց մեծ խտություն ունեցող աստղագիտական օբյեկտներում։ Աշխատությունում քննարկվում են նեյտրոնային աստղերի, խիտ աստղային մնացորդների և այլ ծայրահեղ պայմաններում գոյություն ունեցող տիեզերական մարմինների կառուցվածքը, նյութի վիճակի առանձնահատկությունները, գրավիտացիոն ազդեցությունները և հավասարակշռության պայմանները։ Վերլուծվում են գերխիտ նյութի հատկությունները, հարաբերականության տեսության կիրառությունները, աստղային էվոլյուցիայի վերջին փուլերը և նման օբյեկտների դիտարկման ու տեսական նկարագրման խնդիրները։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեսական մոդելներ, հաշվարկային մոտեցումներ և գիտական քննարկումներ, որոնք նպաստում են ծայրահեղ ֆիզիկական միջավայրերում նյութի վարքագծի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Գիրքը նախատեսված է աստղաֆիզիկոսների, տեսական ֆիզիկոսների, տիեզերագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, ասպիրանտների և ֆիզիկայի ոլորտի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են տիեզերական գերխիտ օբյեկտների կառուցվածքով և դրանցում ընթացող ֆիզիկական երևույթներով։

Literature

Ստեղծագործությունը ներկայացնում է Մեծ դեպրեսիայի ժամանակաշրջանի ԱՄՆ-ի աշխատավորական միջավայրը՝ կենտրոնանալով երկու թափառական բանվորի՝ Ջորջի և Լենիի ճակատագրի վրա։ Պատմության առանցքում նրանց երազանքն է ունենալ սեփական հող ու անկախ կյանք, սակայն իրականությունը աստիճանաբար հակադրում է այդ հույսերին՝ ցույց տալով սոցիալական պայմանների դաժանությունը և մարդկային խոցելիությունը։ Վիպակի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը կերպարների հոգեբանական խորությունն է․ Լեննին ներկայացվում է որպես մտավոր սահմանափակումներ ունեցող, բայց ուժեղ ֆիզիկական կարողություններով մարդ, իսկ Ջորջը՝ որպես պատասխանատու և հոգատար ուղեկից, որը փորձում է պաշտպանել նրան։ Նրանց հարաբերությունները դառնում են ընկերության, պատասխանատվության և զոհաբերության կենտրոնական խորհրդանիշ։