Արտադրության կազմակերպման արդյունավետության բարձրացման ուղիները ՀՀ Արմավիրի մարզի ագրարային ոլորտի կազմակերպություններում

Religion

«Խրատների թանգարան» խորագրով այս ժողովածուն պատկանում է բարոյախոսական և դաստիարակչական գրականության այն ավանդույթին, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին փոխանցել կյանքի փորձից, կրոնական պատկերացումներից և մարդկային վարքի դիտարկումից բխող խրատներ՝ նպաստելով նրա բարոյական գիտակցության, դատողության և աշխարհայացքի ձևավորմանը։ «Թանգարան» բառի փոխաբերական կիրառությունը վերնագրում մատնանշում է տարբեր մտքերի, խրատների, իմաստուն խոսքերի և դաստիարակչական գաղափարների հավաքածուի բնույթը, որտեղ մեկտեղված նյութերը կարող են ծառայել որպես ընթերցանության, խորհրդածության և ինքնակատարելագործման միջոց։ Այսպիսի ժողովածուների հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ մարդու բարոյական զարգացումը պահանջում է ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերում, այլև սեփական վարքի քննություն, փորձից եզրակացություններ անելու կարողություն և կյանքի տարբեր իրավիճակներում առաքինի սկզբունքներով առաջնորդվելու պատրաստակամություն։ Խրատական գրականության ավանդույթը երկար պատմություն ունի հայ մշակույթում և սերտորեն կապված է քրիստոնեական ուսուցման, առակագրության, իմաստասիրական մտքի ու ժողովրդական բարոյական պատկերացումների հետ։ Դրա շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում բարության, ազնվության, խոնարհության, համբերության, արդարության, աշխատասիրության, չափավորության և ուրիշների հանդեպ պատասխանատվության գաղափարները։ Այս արժեքները ներկայացվում են որպես անհատական վարքի հիմնարար սկզբունքներ, որոնց հետևողական կիրառումը նպաստում է թե՛ մարդու ներքին ներդաշնակությանը, թե՛ հասարակական հարաբերությունների առողջացմանը։ Ժողովածուային կառուցվածքը խրատական գրականությանը հնարավորություն է տալիս մեկ գրքում միավորելու տարբեր թեմաներ և գաղափարներ՝ ընթերցողին տրամադրելով բազմազան նյութ, որը կարելի է ընկալել առանձին հատվածներով կամ դիտարկել որպես բարոյական դաստիարակության ամբողջական համակարգ։ Յուրաքանչյուր խրատական միավորի նշանակությունը պայմանավորված է ոչ միայն փոխանցվող մտքով, այլև այն կիրառելու հնարավորությամբ։ Այդ պատճառով նման գրականության մեջ առանձնահատուկ կարևորություն ունեն պարզ ու հիշվող ձևակերպումները, հակիրճ դատողությունները, բարոյական հակադրությունները և օրինակների միջոցով գաղափարների բացատրությունը։ Դրանք ընթերցողին օգնում են տարբերակելու ցանկալի ու անընդունելի վարքագծերը, խորհելու սեփական որոշումների հետևանքների մասին և գնահատելու անձնական պատասխանատվության դերը մարդկային հարաբերություններում։ Խրատական ժողովածուների մեկ այլ կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց դաստիարակչական նպատակը չի սահմանափակվում գիտելիքի փոխանցմամբ․ դրանք ձգտում են ձևավորել նաև որոշակի վերաբերմունք կյանքի, հասարակության և մարդու պարտականությունների նկատմամբ։ Այս առումով ընթերցանությունը դիտարկվում է որպես ինքնաճանաչման և բարոյական կատարելագործման ընթացք, որի ընթացքում մարդը ոչ միայն ծանոթանում է տարբեր գաղափարների, այլև համադրում դրանք սեփական փորձի հետ։ Հայկական քրիստոնեական մշակույթում նման գրականությունը հաճախ առնչվել է հոգևոր դաստիարակության, հավատքի սկզբունքների, խղճի, առաքինության և մարդկային պարտականությունների թեմաներին։ Հոգևոր ու բարոյական ուսուցման այս ուղղությունը կարևոր դեր է ունեցել կրթական միջավայրում, քանի որ գիրքը դիտարկվել է որպես գիտելիքի աղբյուր և միաժամանակ որպես մարդու բնավորության ձևավորման միջոց։ Ժողովածուի՝ որպես տարբեր խրատների հավաքածուի գաղափարը հնարավորություն է տալիս այն դիտարկելու նաև գիտելիքի պահպանման ու փոխանցման տեսանկյունից․ տարբեր ժամանակներում ձևավորված բարոյական դատողությունները հավաքվում և ներկայացվում են ընթերցողին՝ դառնալով ընդհանուր մշակութային հիշողության մաս։ Երկրորդ հատորի առկայությունը ցույց է տալիս, որ հրատարակությունը պատկանում է բազմահատոր կամ շարունակական կազմությամբ գրքային շարքի, ինչը կարևոր է նյութի կազմակերպման և ընթերցանության ավանդույթի ուսումնասիրման համար։ Հատորային կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տարբեր թեմաներ ներկայացնելու առանձին մասերով և ընդլայնելու ժողովածուի բովանդակային շրջանակը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի հրատարակչական մոտեցումները, երբ բարոյական, կրոնական և կրթական նշանակություն ունեցող գրքերը հաճախ կազմվում էին որպես շարունակական ընթերցանության համար նախատեսված ժողովածուներ։ Գրական առումով այս տեսակի երկերին բնորոշ է ուսուցողական ուղղվածությունը, մտքերի հստակ շարադրանքը և ընթերցողի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Խրատը կարող է հանդես գալ որպես ինքնուրույն միտք, բարոյական դատողություն կամ կյանքի որևէ երևույթի մեկնաբանություն, սակայն բոլոր դեպքերում դրա հիմնական գործառույթը ընթերցողին մտածելու և որոշակի եզրակացության հանգելու մղելն է։ Նման գրականության արժեքը պայմանավորված է նաև նրա հասանելիությամբ․ այն նախատեսված է ոչ միայն մասնագիտացված գիտելիք ունեցող մարդկանց, այլև լայն ընթերցողական շրջանակների համար, որոնք ցանկանում են գտնել վարքի, ընտանեկան հարաբերությունների, հասարակական կյանքի և անձնական զարգացման վերաբերյալ օգտակար մտքեր։ Պատմամշակութային տեսանկյունից ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ հոգևոր և դաստիարակչական գրականության ուսումնասիրության համար։ Երուսաղեմը հայ հոգևոր կյանքի և գրավոր մշակույթի կարևոր կենտրոն էր, որտեղ եկեղեցական հաստատությունների գործունեությունը նպաստում էր հայերեն գրքի պահպանմանը, հրատարակմանը և տարածմանը։ Սուրբ Հակոբյանց միաբանության հետ կապված տպագրական միջավայրը կարևոր դեր ուներ հայ հոգևոր գրականության զարգացման և հայերեն գրավոր ժառանգության շարունակականության ապահովման գործում։ Այդ միջավայրում խրատական ու բարոյախոսական գրքերի հրատարակումը համապատասխանում էր կրթական և հոգևոր դաստիարակության ավանդույթներին՝ նպաստելով քրիստոնեական արժեքների տարածմանը և ընթերցանության մշակույթի պահպանմանը։ Նման հրատարակությունները կարևոր էին նաև այն պատճառով, որ հայ համայնքներում գիրքը շարունակում էր ծառայել որպես լեզվի, հավատքի, բարոյական նորմերի և մշակութային հիշողության փոխանցման միջոց։ Ընթերցողական արժեքի առումով այս ժողովածուն կարող է հետաքրքրել հայ կրոնական գրականությամբ, բարոյախոսական երկերով, դաստիարակչական մտածողության պատմությամբ և 19-րդ դարի հայ տպագրական մշակույթով զբաղվողներին։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խրատական գրականության ժանրային առանձնահատկությունները, բարոյական արժեքների ներկայացման եղանակները և այն դերը, որը վերապահվում էր գրավոր խոսքին մարդու հոգևոր ու հասարակական ձևավորման գործում։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն տեսանկյունից, թե ինչպես էին տարբեր խրատների և իմաստուն մտքերի միջոցով պահպանվում ու փոխանցվում սերունդների կուտակած փորձը, ինչպես էին ձևակերպվում անձնական պատասխանատվության և հասարակական վարքի վերաբերյալ պատկերացումները, և ինչպես էր հայերեն գիրքը ծառայում կրթական ու դաստիարակչական նպատակներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը պատկանում է հայ բարոյախոսական ու հոգևոր գրականության այն ավանդույթին, որտեղ գիրքը դիտարկվում է որպես իմաստության հավաքածու, բարոյական ինքնաքննության միջոց և անհատի հոգևոր ու հասարակական զարգացման ուղեկից։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է քվանտային Հոլի էֆեկտում և տոպոլոգիական մեկուսիչներում եզրային վիճակների (edge states) ձևավորման և ֆիզիկական բնույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց տոպոլոգիական ծագումն ու կայունության մեխանիզմները։ Վերլուծվում են ուժեղ մագնիսական դաշտերում երկչափ էլեկտրոնային համակարգերում Լանդաուի մակարդակների քվանտացումը, Չերն-ի ինվարիանտների դերը և դրանց կապը քվանտային Հոլի վիճակների անալոգիայի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բալկ-եզր համապատասխանության սկզբունքին, ինչպես նաև եզրային ալիքների չդիսիպատիվ տեղափոխման մեխանիզմներին։ Տոպոլոգիական մեկուսիչների դեպքում քննարկվում են սպին–ուղեծրային կապի ազդեցությունը, ժամանակի հակադարձման սիմետրիան և պաշտպանված եզրային վիճակների առաջացումը։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոդելներ և արդյունավետ Hamiltonian մոտեցումներ՝ բացահայտելով եզրային վիճակների համընդհանուր տոպոլոգիական բնույթը տարբեր ֆիզիկական համակարգերում և դրանց կիրառական նշանակությունը քվանտային էլեկտրոնիկայի և նոր սերնդի նանոսարքերի մշակման մեջ։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Անդրեյ Բիտովի «Ուղերձներ Հայաստանից» ստեղծագործության ոճի և բովանդակության փոխկապակցվածությանը՝ ընդգծելով տեքստի ժանրային առանձնահատկությունները որպես գրական ճանապարհորդական էսսե և մշակութային մեկնաբանություն։ Նյութում վերլուծվում է, թե ինչպես է հեղինակը համադրում փաստագրական դիտարկումները, անձնական ընկալումները և փիլիսոփայական անդրադարձները՝ ձևավորելով բազմաշերտ պատմողական կառուցվածք, որտեղ Հայաստանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլ նաև որպես մշակութային և մտավոր փորձառության դաշտ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության ոճական առանձնահատկություններին՝ ասոցիատիվ մտածողություն, էսսեիստական ազատ կառուցվածք, լեզվական պատկերավորություն և ինտերտեքստուալ կապեր ռուսական և համաշխարհային գրականության հետ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է բովանդակային մակարդակում առկա թեմատիկ շերտերը՝ ինքնության, հիշողության, մշակութային երկխոսության և դիտարկվող իրականության ընկալման խնդիրները։ Միաժամանակ դիտարկվում է, թե ինչպես է ոճը դառնում բովանդակության կրող և ձևավորում հեղինակային հայացքի ամբողջականությունը՝ ստեղծելով գրական տեքստ, որտեղ ճանապարհորդությունը վերածվում է մտավոր հետազոտության։

Literature

Ստեղծագործությունը երգիծական-բարոյախոսական արձակ է, որտեղ հեղինակը համեմատության և հակադրության միջոցով բացահայտում է մարդկային բնավորությունների, վարքագծերի և հասարակական մոտեցումների տարբերությունները։ Ստեղծագործության հիմքում դրված է այն գաղափարը, որ նույն իրավիճակում մարդիկ կարող են գործել լրիվ տարբեր ձևերով՝ կախված իրենց բարոյական արժեքներից, կրթությունից, կամքից և ներքին համոզմունքներից։ Րաֆֆին այս հակադրությունները ներկայացնում է հաճախ հեգնանքով և թեթև երգիծանքով՝ ընդգծելով մարդկային թուլությունները, անտրամաբանական վարքը և երբեմն նաև հասարակական կեղծ արժեքները։ Միաժամանակ գործը ունի բարոյական շերտ՝ ընթերցողին մղելով մտածելու ճիշտ և սխալ ընտրությունների մասին և հասկանալու, որ մարդու իրական արժեքը երևում է նրա վարքի և որոշումների մեջ։ Լեզուն պարզ է, պատկերավոր և հասանելի, ինչը թույլ է տալիս գաղափարական բովանդակությունը փոխանցել անմիջական և ազդեցիկ ձևով։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին քառորդից մինչև XX դարի սկիզբը Վանի, Բիթլիսի և Էրզրումի նահանգներում հայկական դպրոցների ձևավորման, գործունեության և զարգացման պատմության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի կրթական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, դպրոցական հաստատությունների տեսակները, դրանց տարածքային բաշխումը և հայ բնակչության կրթական պահանջների բավարարման գործում ունեցած նշանակությունը։ Վերլուծվում են տարրական և միջնակարգ կրթության կազմակերպումը, ուսումնական ծրագրերը, դասավանդվող առարկաները, ուսուցման մեթոդները, դասագրքերի կիրառումը, աշակերտների կազմը և ուսուցիչների մասնագիտական գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական եկեղեցու, համայնքային կառույցների, բարեգործական և կրթական կազմակերպությունների մասնակցությանը դպրոցների հիմնադրման, պահպանման ու ֆինանսավորման գործում։ Քննարկվում են ուսուցչական կադրերի պատրաստման, աղջիկների կրթության տարածման, կրթական հաստատությունների նյութական ապահովվածության և դպրոցական ցանցի ընդլայնման հետ կապված խնդիրները։ Դիտարկվում է նաև ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական և տնտեսական պայմանների ազդեցությունը կրթական կյանքի վրա, ինչպես նաև այն դժվարությունները, որոնց պայմաններում գործել են հայկական ուսումնական հաստատությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դպրոցների դերին գրագիտության տարածման, հայերենի ուսուցման, մշակութային ժառանգության փոխանցման և համայնքային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում։ Տարբեր բնակավայրերի կրթական իրավիճակի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առանձին նահանգների դպրոցական համակարգերի ընդհանուր օրինաչափություններն ու տեղային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի արևմտահայ կրթական կյանքի, հայկական դպրոցի պատմության և XIX–XX դարերի սահմանագծի հայ հասարակության մշակութային ու հասարակական գործընթացների ամբողջական պատկերացման համար։

Pedagogy

Ակունք. Գիտամեթոդական և ուսումնամեթոդական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (12) աշխատությունը գիտամեթոդական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է կրթության, մանկավարժության և տարբեր առարկաների ուսուցման մեթոդիկային նվիրված ուսումնասիրություններ, այն ներկայացնում է ուսուցման գործընթացի կազմակերպման նոր մոտեցումներ, դասավանդման արդյունավետ մեթոդներ, գնահատման համակարգերի կատարելագործման ուղիներ և ուսուցման որակի բարձրացման գործնական առաջարկություններ, ժողովածուն ընդգրկում է նաև տարբեր հեղինակների հոդվածներ, որոնք անդրադառնում են կրթական տեխնոլոգիաների կիրառությանը, ուսուցչի մասնագիտական զարգացմանը և ուսումնական ծրագրերի արդիականացման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգծելով գիտական հետազոտության և կրթական պրակտիկայի կապը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսուցիչների, մեթոդիստների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։