Արտաքին առևտրային պայմանագիր

History

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։

History

Այս հրատարակությունը պատմական-վարչական բնույթի հիշատակագիր է, որը վերաբերում է Էրիվանի նահանգում գյուղատնտեսության զարգացմանը, բնակչության արտադրական կարողությունների բարձրացմանը և այդ նպատակով նախատեսված օժանդակ միջոցառումներին։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի Արևելյան Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական վիճակի ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ներկայացնում է տարածաշրջանի գյուղատնտեսական տնտեսության առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման ուղղությամբ առաջարկվող կամ իրականացվող վարչական ու տնտեսական միջոցները։ Հիշատակագրի կենտրոնում գյուղատնտեսությունն է՝ որպես նահանգի բնակչության տնտեսական գործունեության և եկամտի հիմնական աղբյուրներից մեկը։ Դրա միջոցով կարելի է ուսումնասիրել հողօգտագործման, մշակաբույսերի արտադրության, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, ոռոգման, անասնապահության, գյուղական բնակչության տնտեսական վիճակի և արտադրողականության բարձրացման հետ կապված խնդիրները։ Նման փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե տվյալ ժամանակաշրջանի վարչական մարմիններն ինչպես էին գնահատում գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման խոչընդոտները և ինչպիսի միջոցներ էին համարում առավել նպատակահարմար դրանց լուծման համար։ Հիշատակագրի կարևոր թեմաներից մեկը գյուղատնտեսության տեխնիկական և կազմակերպական բարելավումն է։ Տարածաշրջանի արտադրողականության բարձրացման համար կարող էին առաջարկվել ավելի կատարելագործված գյուղատնտեսական գործիքների և մեքենաների կիրառություն, մշակության մեթոդների բարելավում, բարձրորակ սերմերի տարածում, հողի արդյունավետ օգտագործում և գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածում։ Այսպիսի միջոցառումները ցույց են տալիս, որ գյուղատնտեսության զարգացման խնդիրը դիտարկվում էր ոչ միայն հողի կամ աշխատանքի քանակի ավելացման, այլև արտադրության տեխնոլոգիական կատարելագործման տեսանկյունից։ Էրիվանի նահանգի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ուներ ոռոգումը։ Բնակլիմայական պայմանների պատճառով գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետությունը մեծապես կախված էր ջրային ռեսուրսների հասանելիությունից և ոռոգման համակարգերի վիճակից։ Հետևաբար ջրանցքների, ոռոգման կառույցների և ջրի բաշխման համակարգերի բարելավումը կարող էր դիտարկվել որպես գյուղատնտեսական արտադրության ընդլայնման առանցքային նախապայման։ Փաստաթուղթը կարող է արժեքավոր տվյալներ պարունակել նաև գյուղական բնակավայրերի ենթակառուցվածքների և արտադրական պայմանների մասին։ Գյուղատնտեսության զարգացման համար կարևոր էին ճանապարհները, շուկաների հասանելիությունը, արտադրանքի իրացման հնարավորությունները, պահեստավորման պայմանները և գյուղացիական տնտեսությունների կապը առևտրային կենտրոնների հետ։ Այս խնդիրների լուծումը կարող էր նպաստել ոչ միայն արտադրանքի ծավալի ավելացմանը, այլև գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայական արժեքի բարձրացմանը և գյուղական տնտեսությունների եկամուտների աճին։ Հիշատակագրի սոցիալ-տնտեսական նշանակությունն առավել լայն է, քանի որ այնտեղ գյուղատնտեսության զարգացումը կապվում է «բնակչության արտադրողական ուժերի» բարձրացման գաղափարի հետ։ Սա ենթադրում է, որ տնտեսության առաջընթացը դիտարկվում էր որպես բնակչության աշխատանքի արդյունավետության, հողի և բնական ռեսուրսների օգտագործման, տեխնիկական միջոցների և տեղական տնտեսական հնարավորությունների համատեղ բարելավման արդյունք։ Այդ տեսանկյունից փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական մտածողության և պետական տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Կարևոր ուղղություն կարող է լինել նաև գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական և նյութական աջակցության հարցը։ Գյուղատնտեսության տեխնիկական վերազինումը, սերմերի և գյուղատնտեսական գործիքների ձեռքբերումը, ոռոգման կառույցների բարելավումը և արտադրության ընդլայնումը պահանջում էին ֆինանսական ռեսուրսներ։ Այդ պատճառով օժանդակ միջոցառումների համակարգում կարող էին կարևոր տեղ զբաղեցնել վարկավորման, փոխօգնության, պետական աջակցության կամ այլ ֆինանսական մեխանիզմների հարցերը։ Փաստաթուղթը արժեքավոր է նաև պատմական աշխարհագրության տեսանկյունից։ Էրիվանի նահանգը ներառում էր բազմաթիվ գյուղական տարածքներ, որոնք միմյանցից տարբերվում էին բնական պայմաններով, հողային ռեսուրսներով, ջրային ապահովվածությամբ և տնտեսական մասնագիտացմամբ։ Այդ պատճառով հիշատակագրում ներկայացված խնդիրները կարող են օգտագործվել տարբեր գավառների գյուղատնտեսական պայմանների և արտադրական ներուժի համեմատական ուսումնասիրության համար։ Հետազոտողի համար կարևոր է նաև այն, որ վարչական փաստաթուղթը ներկայացնում է ոչ միայն իրավիճակի նկարագրություն, այլև ժամանակի պետական կառավարման տեսանկյունը։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչ խնդիրներ էին համարվում առաջնահերթ, ինչպիսի միջամտություն էր նախատեսվում գյուղատնտեսական ոլորտում և ինչ հարաբերություն էր ձևավորվում պետական կառույցների ու գյուղական բնակչության տնտեսական գործունեության միջև։ Այդ պատճառով աղբյուրը կարող է ուսումնասիրվել նաև Ռուսական կայսրության տարածաշրջանային տնտեսական քաղաքականության համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է Էրիվանի նահանգի գյուղատնտեսական և սոցիալ-տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել գյուղատնտեսության զարգացման խոչընդոտների, բնակչության արտադրական ներուժի, ոռոգման և գյուղատնտեսական տեխնիկայի խնդիրների, արտադրանքի իրացման պայմանների և տնտեսական աջակցության հնարավոր մեխանիզմների մասին։ Միաժամանակ այն արժեքավոր է որպես պետական տնտեսական մտածողության և տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականության վկայություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես էր տվյալ ժամանակաշրջանում պատկերացվում գյուղատնտեսության վերելքը և դրա միջոցով բնակչության տնտեսական բարեկեցության ու արտադրողականության բարձրացումը։

Other Subjects

Գրքում ներկայացվում է Հայաստանի սահմանամերձ բնակավայրերի տարածական միջավայրի ռազմադիմակայունության ուսումնասիրությունը, անդրադառնում դրանց ճարտարապետական առանձնահատկություններին և ձևավորման սկզբունքներին, վերլուծվում են շենքերի, բնակելի և հասարակական կառույցների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պաշտպանական և մարտունակ հատկանիշների ներդրումը բնակավայրերի ամբողջական քաղաքաշինական համակարգում, նաև ներկայացվում են տեղանքի ռելիեֆի, բնական հեակավորող պայմանների և շինարարական նյութերի ազդեցությունը ռազմադիմակայունության վրա, ուսումնասիրում է բնակչության կոլեկտիվ պաշտպանական հմտությունների և տարածական կազմակերպման փոխհարաբերությունները, ընդգծվում է համակցված ճարտարապետական և ռազմական ռազմավարությունների դերը սահմանամերձ համայնքների անվտանգության ապահովման մեջ, առաջարկվում են մշակութային, պատմական և ժամանակակից տեխնոլոգիաների միավորման սկզբունքներ՝ բնակավայրերի զարգացման և դիմակայունության բարելավման համար, ընթերցողը հնարավորություն ունի հասկանալու թե ինչպես ճարտարապետական լուծումները կարող են ուղղորդվել ոչ միայն բնակելի կամ տնտեսական նպատակներով, այլև պաշտպանական և ռազմավարական նշանակությամբ, գրքում ներկայացված տվյալները, օրինակները և վերլուծությունները մատչելի են ինչպես ճարտարապետության, քաղաքաշինության, այնպես էլ պաշտպանական ոլորտի մասնագետների և հետաքրքրված ընթերցողների համար, այդպիսով այն ծառայում է որպես համալիր գիտական և կիրառական աղբյուր սահմանամերձ բնակավայրերի ռազմադիմակայունության և ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ պարբերական մամուլի պատմության ուսումնասիրությանը, դրա ձևավորման, զարգացման և հայ հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակության լուսաբանմանը։ Դիտարկվում են հայկական թերթերի և ամսագրերի առաջացման պատմական նախադրյալները, հայ մամուլի զարգացման հիմնական փուլերը և պարբերական հրատարակությունների դերը ազգային ինքնագիտակցության, լուսավորության ու հասարակական մտքի ձևավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված հայկական պարբերականների գաղափարական ուղղվածությանը, թեմատիկ առանձնահատկություններին, խմբագրական գործունեությանը և ընթերցողական լսարանի ձևավորմանը։ Քննարկվում են հայ պարբերական մամուլի կապերը ազգային-ազատագրական շարժումների, կրթական նախաձեռնությունների, գրականության, գիտության և մշակութային կյանքի զարգացման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում հայ լրագրության նշանավոր ներկայացուցիչների գործունեությանը, մամուլի միջոցով հասարակական գաղափարների տարածմանը, ազգային հիմնախնդիրների արծարծմանը և հայալեզու տեղեկատվական միջավայրի ձևավորմանը։ Կարևորվում են Հայաստանի և հայկական սփյուռքի պարբերական հրատարակությունների փոխառնչությունները, տարբեր հասարակական ու քաղաքական պայմաններում մամուլի գործունեության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գրաքննության և հրատարակչական սահմանափակումների ազդեցությունը լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայ պարբերական մամուլի պատմական ժառանգության արժևորմանը, լրագրության ազգային ավանդույթների բացահայտմանը և մամուլի՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակության առավել խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, լրագրության հետազոտողների, բանասերների, մշակութաբանների, գրադարանագետների և հայ մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար։

Philosophy

Այս փիլիսոփայական-վերլուծական աշխատությունը նվիրված է Գեորգի Գյուրջիևի էզոտերիկ ուսմունքի գաղափարական համակարգի քննությանը՝ փորձելով բացահայտել դրա հիմնական տեսական հիմքերը, մարդաբանական պատկերացումները և հոգևոր ինքնաճանաչման մեթոդաբանությունը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում է Գյուրջիևի ուսմունքը որպես բազմաշերտ համակարգ, որտեղ համադրվում են արևելյան և արևմտյան հոգևոր ավանդույթների տարրեր, միստիկական փորձառություն և ինքնազարգացման պրակտիկաներ։ Հեղինակը վերլուծում է մարդու «մեխանիկական» վարքի, գիտակցության «արթնացման» և ներքին ներդաշնակության հասնելու գաղափարները՝ դրանք համադրելով փիլիսոփայական մարդաբանության և գիտակցության տեսությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսմունքի խորհրդանշական լեզվին, էթիկական պահանջներին և մարդու ինքնակատարելագործման փուլային համակարգին։ Աշխատությունը նաև քննադատական մոտեցմամբ գնահատում է Գյուրջիևի գաղափարների գիտական և փիլիսոփայական հիմնավորվածությունը՝ դրանք դիտարկելով ինչպես միստիկական ավանդույթի, այնպես էլ XX դարի հոգևոր-փիլիսոփայական շարժումների համատեքստում։ Այն օգտակար է փիլիսոփաների, կրոնագետների, մշակութաբանների և հոգեբանության տեսաբանների համար։

Mathematics

Այս մաթեմատիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է անկախ հանգույցների բազմությունների տեսությանը և դրանց հատկությունների վերլուծությանը գրաֆների և դիսկրետ կառուցվածքների համատեքստում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են անկախ բազմությունների հիմնական սահմանումները, կառուցման ալգորիթմները և դրանց կապը գրաֆների տեսության հիմնարար խնդիրների հետ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է անկախ հանգույցների առավելագույն և առավելագույն չափերի բազմությունները, դրանց հաշվարկման բարդությունը, ինչպես նաև օպտիմալացման խնդիրներում դրանց կիրառությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոմբինատոր մեթոդներին, ալգորիթմական մոտեցումներին և հաշվարկային բարդության գնահատմանը՝ ընդգծելով NP-դժվար խնդիրների դասին պատկանող որոշ հարցերի լուծման մոտեցումները։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մաթեմատիկա և կիրառական ալգորիթմիկա՝ առաջարկելով գործիքներ բարդ դիսկրետ համակարգերի վերլուծության համար։ Այն օգտակար է մաթեմատիկոսների, ինֆորմատիկների, ալգորիթմների տեսաբանների և կիրառական կոմբինատորիկայի ոլորտի հետազոտողների համար։