Մշակ: Մատենագիտություն 1881

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է բժշկության զարգացմանը և բժիշկների գործունեությանը Հայաստան-ում հին և միջնադարյան ժամանակաշրջաններում՝ ընդգծելով ինչպես ժողովրդական բժշկության ավանդույթները, այնպես էլ գրավոր բժշկական գիտելիքի ձևավորումը։ Հնագույն շրջանում բժշկությունը սերտորեն կապված էր ժողովրդական փորձի, բուսաբուժության, կրոնական-ծիսական պատկերացումների և բուժական սովորույթների հետ, որոնք փոխանցվում էին բանավոր ավանդույթով։ Միջնադարում արդեն ձևավորվում է ավելի համակարգված բժշկական գիտելիք, որը արտացոլված է հայ բժշկագիտական ձեռագրերում, որտեղ նկարագրվում են հիվանդությունները, դրանց պատճառները և բուժման միջոցները։ Այս գործընթացում կարևոր դեր են խաղացել կրթված բժիշկները և մատենագիրները, ովքեր համադրել են տեղական փորձը հին հունական, արաբական և պարսկական բժշկական ավանդույթների հետ։ Բժիշկները հաճախ ծառայել են ինչպես արքունիքներում, այնպես էլ վանքերում և քաղաքային կենտրոններում՝ զբաղվելով ոչ միայն բուժմամբ, այլև բժշկական գիտելիքի տարածմամբ։ Այսպիսով, հին և միջնադարյան հայկական բժշկությունը ձևավորվել է որպես բազմաշերտ համակարգ, որտեղ միավորվել են ժողովրդական փորձը և գիտական մոտեցման առաջին տարրերը։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիական լուսավորականության գաղափարների և 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական մտքի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով եվրոպական փիլիսոփայական և հասարակական գաղափարների ազդեցությունը հայ մտավորականության աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում Լուսավորության դարաշրջանում ձևավորված բանականության, գիտելիքի, ազատության, առաջադիմության, մարդու իրավունքների, կրթության և հասարակական վերափոխման գաղափարներն են, ինչպես նաև դրանց ընկալումն ու վերաիմաստավորումը հայ իրականության մեջ։ Աշխատանքում ֆրանսիական լուսավորականությունը դիտարկվում է որպես ոչ միայն փիլիսոփայական ուղղություն, այլև հասարակական-քաղաքական մտածողության լայն համակարգ, որը քննադատում էր ավանդական իշխանության և հասարակական հարաբերությունների մի շարք ձևեր և կարևորում գիտելիքի, կրթության ու բանական քննադատության դերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել ֆրանսիական լուսավորական մտածողների հիմնական գաղափարները, հատկապես մարդու բնական իրավունքների, հասարակական պայմանագրի, քաղաքական ազատության, աշխարհիկ կրթության և հասարակության առաջընթացի վերաբերյալ նրանց մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այդ գաղափարների՝ հայ մտավոր միջավայր ներթափանցման ուղիներին՝ կրթության, թարգմանական գրականության, մամուլի, դպրոցական և մշակութային հաստատությունների, ինչպես նաև եվրոպական կրթություն ստացած հայ մտավորականների գործունեության միջոցով։ Աշխատանքը ցույց է տալիս, որ 19-րդ դարի կեսերի հայ փիլիսոփայական միտքը զարգանում էր ավանդական կրոնական և բարոյական պատկերացումների, ազգային ինքնագիտակցության և նոր եվրոպական գաղափարների փոխազդեցության պայմաններում։ Քննության են առնվում բանականության և հավատքի, անհատի և հասարակության, ազատության և պատասխանատվության, կրթության և հասարակական առաջընթացի վերաբերյալ հայ մտածողների մոտեցումները։ Կարևորվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես էին լուսավորական գաղափարները վերափոխվում հայկական պատմական և սոցիալ-մշակութային պայմաններին համապատասխան և ինչպիսի նոր բովանդակություն էին ստանում ազգային կյանքի խնդիրների համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կրթության և լուսավորության գաղափարին, որը հայ հասարակական մտքում հաճախ ընկալվում էր որպես ազգային առաջընթացի, սոցիալական բարեփոխումների և մշակութային ինքնության պահպանման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտքի աշխարհիկացման գործընթացին, քննադատական մտածողության տարածմանը և ավանդական հասարակական հարաբերությունների վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ֆրանսիական լուսավորականության և հայ փիլիսոփայական մտքի միջև գաղափարական կապերի բացահայտմամբ, իսկ պատմամշակութային արժեքը՝ 19-րդ դարի հայ մտավոր կյանքի զարգացման առանձնահատկությունների ներկայացմամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայ մտքի պատմությամբ, եվրոպական լուսավորականությամբ, մշակութաբանությամբ և 19-րդ դարի հասարակական-քաղաքական զարգացումներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես եվրոպական լուսավորական մտածողության ազդեցությամբ վերափոխվեց հայ փիլիսոփայական աշխարհայացքը և ինչպես բանականության, կրթության, ազատության ու առաջընթացի գաղափարները դարձան 19-րդ դարի կեսերի հայ մտավոր կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության և նրա հյուսիսային հարևան երկրների միջև տնտեսական ինտեգրման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության, առևտրային հարաբերությունների, մասնագիտացման և տնտեսական քաղաքականության տեսանկյուններից։ Աշխատանքը Մեհդի Հոսեյնի Նավեհի տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որի հետազոտության օբյեկտը տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրումն է, իսկ առարկան՝ Իրանի և հյուսիսային հարևան երկրների տնտեսական հարաբերությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է առաջարկել Իրանի և հյուսիսային հարևան պետությունների հնարավոր տնտեսական ինտեգրման այլընտրանքային մոդել, որը կարող է նպաստել տարածաշրջանում Իրանի տնտեսական դիրքի ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրության տեսական հիմքում տնտեսական ինտեգրման ժամանակակից տեսություններն են։ Քննարկվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով առանձին պետություններ կարող են աստիճանաբար խորացնել իրենց տնտեսական փոխկապակցվածությունը՝ սկսելով առևտրային հարաբերությունների ընդլայնումից և հասնելով շուկաների, արտադրության, ներդրումների ու տնտեսական քաղաքականությունների ավելի համակարգված համագործակցության։ Այս տեսական շրջանակը հնարավորություն է տալիս Իրանի և հյուսիսային հարևանների հարաբերությունները դիտարկել ոչ միայն որպես երկկողմ առևտրի ամբողջություն, այլև որպես տարածաշրջանային տնտեսական համակարգ ձևավորելու հնարավոր գործընթաց։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հաջողված տնտեսական ինտեգրման միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրների և տարածաշրջանների օրինակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն պայմաններն ու գործիքները, որոնք կարող են նպաստել ինտեգրացիոն գործընթացների արդյունավետությանը։ Այդ փորձի հիման վրա փորձ է արվում որոշել Իրանի և հարևան երկրների համար առավել իրատեսական համագործակցության ուղղությունները՝ հաշվի առնելով նրանց տնտեսական կառուցվածքը, աշխարհագրական դիրքը, արտադրական հնարավորությունները և արտաքին առևտրային կապերը։ Հետազոտության առանձնահատկություններից է քանակական մեթոդների կիրառումը։ Աշխատանքում օգտագործվում է բացահայտված համեմատական առավելության ցուցանիշը, որի միջոցով գնահատվում են ուսումնասիրվող երկրների մասնագիտացման հնարավորությունները և այն ապրանքային ուղղությունները, որոնցում տարբեր պետություններ ունեն հարաբերական առավելություն։ Նման վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ տնտեսական ինտեգրման արդյունավետությունը մեծապես կախված է նրանից, թե մասնակից երկրներն ինչպիսի արտադրական և արտահանման դերեր կարող են ստանձնել ընդհանուր տարածաշրջանային համակարգում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անցնել ընդհանուր համագործակցության գաղափարից դեպի ավելի կոնկրետ տնտեսական մասնագիտացման հնարավորությունների բացահայտում։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է առաջարկվող ինտեգրման տնտեսական հետևանքների գնահատումը։ Այդ նպատակով կիրառվում է մասնակի հավասարակշռության մոդել, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տնտեսական ինտեգրման արդյունքում առևտրի, արտադրության և շուկաների հնարավոր փոփոխությունները։ Մոդելավորումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն ինտեգրման դրական հնարավորությունները, այլև տարբեր տնտեսական գործոնների ազդեցությունը՝ հասկանալու համար, թե որ պայմաններում կարող է առաջարկվող համագործակցությունը առավել արդյունավետ լինել։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրանի աշխարհագրական դիրքին։ Երկիրը գտնվում է այնպիսի տարածքում, որը կարող է կապել Պարսից ծոցի և Հնդկական օվկիանոսի շուկաները Կովկասի, Կենտրոնական Ասիայի և ավելի հյուսիսային տարածաշրջանների հետ։ Այդ աշխարհագրական դիրքը Իրանի համար ստեղծում է տարանցիկ և առևտրատնտեսական կարևոր հնարավորություններ։ Հյուսիսային ուղղությամբ տնտեսական կապերի խորացումը կարող է նպաստել ոչ միայն ապրանքների փոխանակման աճին, այլև տրանսպորտային, լոգիստիկ, ներդրումային և ենթակառուցվածքային համագործակցության ընդլայնմանը։ Այս համատեքստում տնտեսական ինտեգրումը դիտարկվում է որպես ավելի լայն տարածաշրջանային փոխկապակցվածության ձևավորման միջոց։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև Իրանի հարաբերությունների դիտարկումը հյուսիսային հարևանների հետ։ Այդ տարածքը ներառում է Հարավային Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի երկրները, որոնց հետ Իրանը ձևավորել է տարբեր մակարդակի տնտեսական, քաղաքական և տրանսպորտային կապեր։ Տարբեր երկրների հետ հարաբերությունների խորությունը միատեսակ չէ, և յուրաքանչյուր ուղղություն ունի իր առանձնահատկությունները։ Հետևաբար աշխատանքը փորձում է բացահայտել այնպիսի ինտեգրացիոն մոդել, որը կարող է հաշվի առնել մասնակից երկրների միջև տնտեսական կառուցվածքի, շուկաների, արտադրության և զարգացման մակարդակների տարբերությունները։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև հնարավոր ինտեգրման տարբեր սցենարների ձևավորումը։ Սցենարային մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել Իրանի տարածաշրջանային տնտեսական դերի տարբեր հնարավոր զարգացումներ՝ կախված տնտեսական քաղաքականությունից, առևտրային կապերի խորությունից և համագործակցության մակարդակից։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է հատկապես անորոշ արտաքին տնտեսական միջավայրի պայմաններում, քանի որ մեկ կանխատեսման փոխարեն հնարավորություն է տալիս դիտարկել զարգացման մի քանի տարբերակ և գնահատել դրանց հնարավոր հետևանքները։ Տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տրանսպորտային և առևտրային միջանցքների զարգացումը։ Իրանի տարածքով անցնող Հյուսիս-Հարավ միջազգային տրանսպորտային միջանցքը հետագայում կարող է նպաստել Իրանի, Ռուսաստանի, Կենտրոնական Ասիայի, Կովկասի, Հնդկաստանի և եվրոպական շուկաների միջև կապերի խորացմանը։ Ժամանակակից ուսումնասիրություններում այս միջանցքը դիտարկվում է որպես Իրանի՝ տարածաշրջանային տարանցիկ հանգույցի դերը ուժեղացնելու կարևոր գործիք, քանի որ այն կապում է Հնդկական օվկիանոսի և Պարսից ծոցի ուղղությունները Ռուսաստանի ու հյուսիսային եվրոպական շուկաների հետ։ Հայաստանի համար ևս Իրանի հյուսիսային տնտեսական կապերի զարգացումը կարող է ունենալ կարևոր նշանակություն, քանի որ երկիրը կարող է հանդես գալ որպես Իրանի և Հարավային Կովկասի տնտեսական փոխկապակցվածության օղակ։ Այս տեսանկյունից տնտեսական ինտեգրման գործընթացները ներառում են ոչ միայն ապրանքների ներմուծման և արտահանման ծավալների աճ, այլև ճանապարհների, երկաթուղիների, լոգիստիկ կենտրոնների, սահմանային ենթակառուցվածքների և տարանցիկ ծառայությունների զարգացում։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տնտեսական համագործակցության և տարածաշրջանային կայունության փոխհարաբերության դիտարկումը։ Տնտեսական կապերի խորացումը կարող է մեծացնել երկրների փոխադարձ կախվածությունը և ստեղծել ընդհանուր տնտեսական շահեր, որոնք խթանում են համագործակցության շարունակականությունը։ Միաժամանակ ինտեգրման հաջողությունը կախված է ոչ միայն տնտեսական առավելություններից, այլև քաղաքական հարաբերությունների, ենթակառուցվածքների, սահմանային ռեժիմների և արտաքին տնտեսական պայմանների կայունությունից։ Այսպիսով, տնտեսական ինտեգրումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ քաղաքական և ենթակառուցվածքային նախադրյալների համադրում։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը հատկապես դրսևորվում է տեսական և քանակական մեթոդների համադրության մեջ։ Տնտեսական ինտեգրման տեսությունների ուսումնասիրությունը լրացվում է համեմատական առավելությունների հաշվարկներով, տնտեսական մոդելավորմամբ և տարբեր զարգացման սցենարների գնահատմամբ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել առկա տնտեսական հարաբերությունները, այլև առաջարկել դրանց զարգացման հնարավոր ուղղություններ և գնահատել դրանց սպասվող արդյունքները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Իրանի և հյուսիսային հարևան երկրների տնտեսական ինտեգրման գործընթացները կարող են դիտարկվել որպես տարածաշրջանային տնտեսական փոխկապակցվածության խորացման հնարավորություն։ Իրանի աշխարհագրական դիրքը, հարևան երկրների շուկաների փոխլրացնող բնույթը, տարանցիկ ներուժը և առևտրային կապերի ընդլայնման հնարավորությունները ստեղծում են ինտեգրացիոն համագործակցության նախադրյալներ։ Միաժամանակ գործընթացի արդյունավետությունը կախված է մասնակից երկրների տնտեսական մասնագիտացումից, ենթակառուցվածքային կապերի զարգացումից, համապատասխան տնտեսական քաղաքականությունից և արտաքին միջավայրի ազդեցությունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին, տարածաշրջանային տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և Իրանի ու Հարավային Կովկասի տնտեսական հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանային ինտեգրման տեսական հիմքերի, Իրանի տնտեսական դիրքի, հնարավոր մասնագիտացման ուղղությունների և տնտեսական համագործակցության զարգացման հեռանկարների մասին։

Քիմիա

Գրքում ներկայացվում է դեհիդրոալանինի հիմքով նոր մոդիֆիկացված քիրալային Ni(II) կոմպլեքսների սինթեզի գործընթացը, որտեղ մանրամասն նկարագրվում են քիմիական ռեակտիվների ընտրությունը, սինթեզի պայմանները և թափանցիկության ապահովման մեթոդները, կատարվում է ստեղծված կոմպլեքսների կառուցվածքային ու ֆիզիկամեխանիկական բնութագրումը՝ ներառելով սպեկտրոսկոպիական (NMR, IR, UV-Vis) և քիմիական վերլուծության տվյալներ, ուսումնասիրում են կոմպլեքսների կատալիտիկ ակտիվությունը β-տեղակալված α-ամինաթթուների կենսամիմետիկ ասիմետրիկ սինթեզի ռեակցիաներում՝ ուշադրություն դարձնելով ռեակցիայի արագության, ընտրողականության և ստերեոքիմիական վերահսկողության վրա, վերլուծվում են ռեակցիոն մեխանիզմները, միջանկյալ պրոդուկտների գոյությունը և կոմպլեքսների համակարգում տեղի ունեցող կատալիտիկ գործընթացների ազդեցությունը վերջնական արդյունքի ստերեոսելեկտիվության վրա, աշխատանքը համադրում է նոր քիրալային լիգանդների դիզայնի, անօրգանիկ–օրգանիկ միջգործակցությունների և կենսամիմետիկ սինթեզի տեսական մոտեցումները՝ նպաստելով ասիմետրիկ օրգանիկ սինթեզի, դեղագործական միջնորդների և ակտիվ կենսանյութերի ստեղծման ոլորտներում նոր մեթոդների մշակմանը և կիրառմանը։

Փիլիսոփայություն

Այսպես խոսեց Զրադաշտը. Առաջին մաս աշխատությունը Ֆրիդրիխ Նիցշեի փիլիսոփայական ստեղծագործության առաջին մասն է, որտեղ հեղինակը խորհրդանշական և պոետիկ ձևով ներկայացնում է իր հիմնական գաղափարները՝ մարդու ինքնահաղթահարման, արժեքների վերագնահատման և «գերմարդու» գաղափարի շուրջ, գրքում Զրադաշտ կերպարի միջոցով արտահայտվում են քննադատական հայացքներ ավանդական բարոյականության, կրոնական դոգմաների և հասարակական կաշկանդող նորմերի նկատմամբ, միաժամանակ շեշտադրվում է մարդու ներքին կամքի ուժը, ստեղծագործական ազատությունը և ինքնակատարելագործման անհրաժեշտությունը, առաջին մասը կառուցված է ասույթների, խորհրդանշական պատմությունների և մետաֆորիկ պատկերների միջոցով, որոնք ընթերցողին ուղղորդում են դեպի փիլիսոփայական խոր մտորումներ կյանքի իմաստի, արժեքների և անհատի պատասխանատվության մասին, և համարվում է նիցշեական փիլիսոփայության կենտրոնական տեքստերից մեկը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է միաձույլ բետոնե և երկաթբետոնե կառուցվածքների իրականացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը՝ նոր տիպի կաղապարամածային համակարգի մշակման միջոցով։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունն է միաձույլ շինարարության գործընթացում կիրառվող կաղապարամածների կառուցվածքային և տեխնոլոգիական լուծումների հետազոտությունը, դրանց արդյունավետության գնահատումը և նոր համակարգի կիրառմամբ շինարարական աշխատանքների կազմակերպման բարելավումը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են կաղապարամածային համակարգերի նկատմամբ ներկայացվող հիմնական պահանջները, դրանց ամրությունը, կայունությունը, հավաքման և ապամոնտաժման հարմարավետությունը, բազմակի օգտագործման հնարավորությունը և աշխատանքի անվտանգության ապահովումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկություններին, բետոնացման գործընթացի կազմակերպմանը, բետոնային խառնուրդի ճնշումների ազդեցությանը և ձևավորվող կառուցվածքների երկրաչափական ճշգրտության ապահովմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև նոր կաղապարամածային լուծման ազդեցության գնահատումը շինարարության տևողության, աշխատատարության, նյութերի ծախսի և ընդհանուր տնտեսական արդյունավետության վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել համակարգի փորձարարական կամ հաշվարկային բնութագրերը, դրա համեմատությունը ավանդական կաղապարամածային լուծումների հետ և տարբեր շինարարական պայմաններում կիրառման հնարավորությունները։ Նոր տեխնոլոգիական մոտեցումների ներդրումը կարող է նպաստել միաձույլ շինարարության գործընթացների արագացմանը, աշխատանքի որակի բարձրացմանը, ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և շինարարական աշխատանքների կազմակերպման կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, ճարտարապետներին, երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների նախագծողներին, շինարարական կազմակերպությունների մասնագետներին, տեխնոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։